 |
1219764
|
 |
 |
| WoRdS FrOm oThErS |
 |
 |
we're all in the gutter but some of us are looking up to the stars (Oscar Wilde)
*Life's too short to make another one's shorter*
and the chance is just as fat as a union burocrat, that the life you wanna live ain't the one you're looking at (Propaghandi)*
Blogroll Me!
|
 |
|
 |
Hey Tjsoolders, Kom mo' binn'n en zet ulder neere! Take a seat please and have a fruitpunch! It tastes like bittersweet strawberry and it's hot like pepper, and it will make you go BANANAS!!
Handle with Care - Parental Advisory: explicite content! Do not read under the age of 18 and without parental consent! Shake your brains before starting to read - The author can not be held responsible for eventual accidents caused by visiting this blog - Don't read while driving! DISCLAIMER - Jeronimo is West-Vlaming en veel meer dan dat. Alles aan zijn echte leven is irrelevant voor deze weblog. Alle informatie die rechtstreeks of onrechtstreeks met dit weblog kan worden gelinked, kan en mag op geen enkele wijze met zijn werk(gever)/vrienden/kennissen/slachtoffers/familie in verband worden gebracht. Dit weblog is zuivere fictie, zelfs al denkt u daar anders over, of zelfs indien dat elders op deze site expliciet of impliciet zou worden tegengesproken. Jeronimo wijst elke verantwoordelijkheid af voor inhoud van, of acties op sites waarnaar wordt gelinked of waaruit wordt geciteerd.
Door dit weblog te lezen, verklaart u zich onvoorwaardelijk akkoord met de voorwaarden van deze disclaimer. Het zit allemaal tussen uw twee verderfelijke oren.
|
 |
Algemeen
5 jaar feest gentblogt
| 02-02-2010 |
Sons Uniques - Radio op middengolf : nieuwe song |
 Sons Uniques kent u ongetwijfeld, de hedendaagse Vlaamse kleifolkrockerpoppers uit Gent om het toch maar in een hokje te steken, hebben een nieuwe song online geplaatst. Radio op middengolf is een perfecte song om te cruisen langs de Vlaamse steenwegen vol putten en andere obstakels, de wind door je koude haren, denkend aan degene die je op de kille keien achterliet. Laat je meevoeren op de aanstekelijke middengolvende tonen. Deze song past perfect bij mijn gemoedstoestand zo op zondag- en andere avonden. Het is zondagavond ik zit helemaal te beven ik sudder me te pletter zit voor een keertje niet erg stil meestal steek ik niet veel uit op zondag vlucht ik voor routine en breek ik uit de razernijDe radio op middengolf zoek de frequentie voor vandaag maar enkel het geruis dringt tot me door de radio op middengolf zoek de frequentie voor vandaag maar alles voelt vandaag een beetje raar Vannacht was er een onweer en ik droomde dat m'n boot verging de honden blaften wafwaf de bliksem schichtte alsmaar door probeerde nog te redden wat er allemaal te redden viel riep zelfs m'n god ter hulp maar die is altijd op vakantie De radio op middengolf...
02-02-2010, 14:13:10 Jeronimo
Reacties (1)
|
|
 |
Algemeen
lyrics radio op middengolf sons uniques
| 01-02-2010 |
Channel Zero - Or Coffee - Latino Machismo |
 Mijn Aziatische dromen zijn er ngo steeds in de vorm van herinneringen dan vooral, maar dat weerhield me er niet van om met mijn gezellin van het moment eens van de Zebra waar ze toch enkele speciale bieren hadden die ferm in de smaak vielen naar Le Rêve d'Asie" te gaan, de thai-vietnamees om de hoek. dat was al een tijdje geleden en precies hebben ze een andere kok want de boeuf met groenten wat een stuk sappiger dan de vorige keer (of moet ik echt in een andere restaurant gezeten hebben). Het deed deugd na een saaie week vol avonden voor de pc door brengend met slechte tv zoals "de slimste mens" om toch maar wat afleiding te hebben. De trend werd de volgende avond voortgezet met als immer gezellige en goedlachs gezelschap Feetje, de AB huisfotografe voor dit jaar, die me meetroonde naar het toepasselijk genoemde café "le Corbeau", de raaf, of the raven zoals we dat in pagan folk middens kennen. Stoemp met worst is de specialiteit. Al had ik de indruk dat mijn bord opgewarmd was in de (microgolf)oven, het smaakte wel en ik maalde er niet om dat "vers" betekent dat je het niet achteraf in de microgolf opwarmt. Het slaatje met geitenkaas en warme spek van mijn disgenote zag er evenees overheerlijk uit. Een beetje later stonden we dan in den AB om Channel Zero anno 2010 eens aan het werk te zien. met wat geschuif en onderhandel raakte de huisfotografe dan toch binnen in haar eigen huis (die mannen van den AB zijn op dat vlak niet echt goed bezig als ik haar verhalen zo hoor) en ondertussen genoot ik maar op mijn eentje van het oerslechte voorprogramma. Hunter, raasde zonder indruk te maken over het podium. Metalcore is in belgië toch onbestaand, goeie groepen dan toch niet. Channel Zero is een uitschieter, ik heb hen pas dit jaar leren ontdekken omdat ik dat vroeger maar een flauw afkooksel van stubru-shit vond. Nu ze volwassen zijn, kliken ze ook volwassen. Stevig onvermoeid. Man wat een performance, muzikaal vind ik het nog steeds geen metal, maar de guestperformance van de tweede gitarist maakte me net als de rest van de zaal ferm enthousiast met zijn klassieke heavy metalaccenten gaf hij het gheele een melodischer en wervelender dynamiek. Vocaal doet Franky het denk ik nog beter dan vroeger. jaja puur genieten en schitterende sound!!! De kotsende idioot in de moshpit konden we ontwijken, de voeten van de crowdsurfers ook. Na afloop bleek de collega van mijn schoonborer er in geslaagd te zijn de enige locker uit te kiezen van heel den AB waar het nummertje niet op de sleutel stond. Hij kon zich ook maar vaag herinneren war ongeveer hij zijn gerief had gestoken dus zat er niets anders op om kastje per kastje af te gaan en de sleutel uit te proberen. Locker 377 was het. Damn! Nog een drinken en dan de auto halen in de parking aan de dansaertstraat waar er blijkbaar achtergelaten auto's worden gedumpt. Wie weet wat ligt er te rotten in de koffer ervan? Next day, again party day. Een gouden koffie gedronken in Or Expresso bar in de walpoortstraat. Dan nog ene gedronken in het rookvrij geworden Vooruit en dan als de wervelwind richting Leuven om na een kebab te gaan vieren in de Villa Ernesto. gezellige boel, maar reggaeton steekt ongelofelijk tegen na een tijdje. Latino machismo in een besneeuwd Vlaanderen. Not my cup of tea. Dan toch maar beslist om de verre rit terug te maken in het holst van de nacht en ne keer goed geslapen ze. Over eten gesproken: deze avond eerste kookles van seizoen 2.
01-02-2010, 14:51:23 Jeronimo
Reacties (1)
|
|
 |
Algemeen
ab channel zero date expresso gent huisfotografe metal or
| 24-01-2010 |
Swinging Steptoes and bouncing heels |
 "Je moet luisteren naar de muziek" zei ze. Ik luister naar de muziek zei ik half tegen mezelf. Ik voelde het ritme beter als ik mijn ogen dicht deed. Maar dan kwam ze dichter tegen me aan dansen om mijn aandacht weer op haar te vestigen. "Ik heb nooit veel gevoel voor ritme gehad" fluisterde ik roepend in haar oor. Het deed me terug denken aan mijn tijd in het trommelkorps van ons dorp, vertelde ik haar. Het was ofwel trommelen in de maat en dan compleet uit de maat marcheren of ik marcheerde in de maat en verloor dan het ritme tijdens het trommelen. Tot hilariteit van mijn medemuzikanten en omstaanders, tijdens de zoveelste optocht waar onze harmonie was uitgenodigd wegens onze grote getale, liep de dirigent bijna constant naast mij in plaats van links vooraan te leiden bevelen schreeuwend "links links een twee links rechts links recht link een twee links!" en dan maakte ik enkele sprongetjes als een kind dat weer in het ritme van de stap van zijn ouders wil geraken. Tot zover de stoere middeleeuwer die marcheerde als aankondiging dat de stormtroepen in aantocht waren. De broekkousen leken opdat moment beetje belachelijk net als de veelkleurige middeleeuwse muts met pluim op mijn kop. Ik vestigde mijn aandacht weer op haar. Ze keek recht in mijn ogen. Beetje ondoorgrondelijk. Ik wou haar blik exploreren. Mijn blik gleed af naar haar rechte neus, haar kleine fijne mond, haar chique oufit en riem rond haar zelfzekere heupen die swingend in mijn armen lagen, haar karaktervolle laarzen die mijn trachten te leiden in het ritme van de prachtige vooroorlogse muziek van het Bernard Berkhout Orchestra, dat al een hele avond lang de dansvloer van de vooruit deed swingen op muziek van Glenn Miller en Benny Goodman. Muziek zoals de band van mijn pa, en ook van mijn zus: Mainstream Music Band, had ik al eens aangeraakt als gespreksonderwerp. Toen we nog niet dansten omdat er blijkbaar vooral geoefende swingers op de dansvloer van jetje aan het geven waren. Ik drukte haar tegen me aan. Onze gezichten op enkele centimeters van mekaar. Mijn voorhoofd raakte het hare lichtjes. Heupwiegend draaiden we kleine rondjes. Botsend en stoten tegen de andere koppels. Ik voelde haar adem. Ik keek naar de beweging van haar lippen. Haar tong streelde subtiel langs haar bovenlip. En toen viel ik weer uit het ritme.
24-01-2010, 13:45:35 Jeronimo
Reacties (3)
|
|
 |
Algemeen
bernard berkhout swinging orchestra dansen radio modern vooruit
Algemeen
reizen travel
Algemeen
|
 |
|