Gentblogt bestaat 5 jaar. Dat staat in de gazet. Een reden tot feest. Nu zaterdag 13 februari in "the white cat" in het patershol.
Kom gerust langs om ene te drinken.

Feest is ook de samenvatting van het afgelopen weekend.
En verder is het beetje dubbel. Zoals altijd. Twee kanten. Licht en donker en beide kanten af en toe evenveel belicht. Last en ontlasting. Enkele uitdagingen. De bal aan het rollen krijgen is de boodschap. Ik ga nog eens ferm duwen se.

08-02-2010, 13:41:34 Jeronimo
Reacties (1)

Sons Uniques kent u ongetwijfeld, de hedendaagse Vlaamse kleifolkrockerpoppers uit Gent om het toch maar in een hokje te steken, hebben een nieuwe song online geplaatst. Radio op middengolf is een perfecte song om te cruisen langs de Vlaamse steenwegen vol putten en andere obstakels, de wind door je koude haren, denkend aan degene die je op de kille keien achterliet.
Laat je meevoeren op de aanstekelijke middengolvende tonen.
Deze song past perfect bij mijn gemoedstoestand zo op zondag- en andere avonden.

02-02-2010, 14:13:10 Jeronimo
Reacties (1)

Mijn Aziatische dromen zijn er ngo steeds in de vorm van herinneringen dan vooral, maar dat weerhield me er niet van om met mijn gezellin van het moment eens van de Zebra waar ze toch enkele speciale bieren hadden die ferm in de smaak vielen naar Le Rêve d'Asie" te gaan, de thai-vietnamees om de hoek. dat was al een tijdje geleden en precies hebben ze een andere kok want de boeuf met groenten wat een stuk sappiger dan de vorige keer (of moet ik echt in een andere restaurant gezeten hebben). Het deed deugd na een saaie week vol avonden voor de pc door brengend met slechte tv zoals "de slimste mens" om toch maar wat afleiding te hebben. De trend werd de volgende avond voortgezet met als immer gezellige en goedlachs gezelschap Feetje, de AB huisfotografe voor dit jaar, die me meetroonde naar het toepasselijk genoemde café "le Corbeau", de raaf, of the raven zoals we dat in pagan folk middens kennen. Stoemp met worst is de specialiteit. Al had ik de indruk dat mijn bord opgewarmd was in de (microgolf)oven, het smaakte wel en ik maalde er niet om dat "vers" betekent dat je het niet achteraf in de microgolf opwarmt. Het slaatje met geitenkaas en warme spek van mijn disgenote zag er evenees overheerlijk uit. Een beetje later stonden we dan in den AB om Channel Zero anno 2010 eens aan het werk te zien. met wat geschuif en onderhandel raakte de huisfotografe dan toch binnen in haar eigen huis (die mannen van den AB zijn op dat vlak niet echt goed bezig als ik haar verhalen zo hoor) en ondertussen genoot ik maar op mijn eentje van het oerslechte voorprogramma. Hunter, raasde zonder indruk te maken over het podium. Metalcore is in belgië toch onbestaand, goeie groepen dan toch niet. Channel Zero is een uitschieter, ik heb hen pas dit jaar leren ontdekken omdat ik dat vroeger maar een flauw afkooksel van stubru-shit vond. Nu ze volwassen zijn, kliken ze ook volwassen. Stevig onvermoeid. Man wat een performance, muzikaal vind ik het nog steeds geen metal, maar de guestperformance van de tweede gitarist maakte me net als de rest van de zaal ferm enthousiast met zijn klassieke heavy metalaccenten gaf hij het gheele een melodischer en wervelender dynamiek. Vocaal doet Franky het denk ik nog beter dan vroeger. jaja puur genieten en schitterende sound!!! De kotsende idioot in de moshpit konden we ontwijken, de voeten van de crowdsurfers ook. Na afloop bleek de collega van mijn schoonborer er in geslaagd te zijn de enige locker uit te kiezen van heel den AB waar het nummertje niet op de sleutel stond. Hij kon zich ook maar vaag herinneren war ongeveer hij zijn gerief had gestoken dus zat er niets anders op om kastje per kastje af te gaan en de sleutel uit te proberen. Locker 377 was het. Damn! Nog een drinken en dan de auto halen in de parking aan de dansaertstraat waar er blijkbaar achtergelaten auto's worden gedumpt. Wie weet wat ligt er te rotten in de koffer ervan?
Next day, again party day. Een gouden koffie gedronken in Or Expresso bar in de walpoortstraat. Dan nog ene gedronken in het rookvrij geworden Vooruit en dan als de wervelwind richting Leuven om na een kebab te gaan vieren in de Villa Ernesto. gezellige boel, maar reggaeton steekt ongelofelijk tegen na een tijdje. Latino machismo in een besneeuwd Vlaanderen. Not my cup of tea. Dan toch maar beslist om de verre rit terug te maken in het holst van de nacht en ne keer goed geslapen ze.
Over eten gesproken: deze avond eerste kookles van seizoen 2.

01-02-2010, 14:51:23 Jeronimo
Reacties (1)

"Je moet luisteren naar de muziek" zei ze. Ik luister naar de muziek zei ik half tegen mezelf. Ik voelde het ritme beter als ik mijn ogen dicht deed. Maar dan kwam ze dichter tegen me aan dansen om mijn aandacht weer op haar te vestigen. "Ik heb nooit veel gevoel voor ritme gehad" fluisterde ik roepend in haar oor. Het deed me terug denken aan mijn tijd in het trommelkorps van ons dorp, vertelde ik haar. Het was ofwel trommelen in de maat en dan compleet uit de maat marcheren of ik marcheerde in de maat en verloor dan het ritme tijdens het trommelen. Tot hilariteit van mijn medemuzikanten en omstaanders, tijdens de zoveelste optocht waar onze harmonie was uitgenodigd wegens onze grote getale, liep de dirigent bijna constant naast mij in plaats van links vooraan te leiden bevelen schreeuwend "links links een twee links rechts links recht link een twee links!" en dan maakte ik enkele sprongetjes als een kind dat weer in het ritme van de stap van zijn ouders wil geraken.
Tot zover de stoere middeleeuwer die marcheerde als aankondiging dat de stormtroepen in aantocht waren. De broekkousen leken opdat moment beetje belachelijk net als de veelkleurige middeleeuwse muts met pluim op mijn kop. Ik vestigde mijn aandacht weer op haar.
Ze keek recht in mijn ogen. Beetje ondoorgrondelijk. Ik wou haar blik exploreren. Mijn blik gleed af naar haar rechte neus, haar kleine fijne mond, haar chique oufit en riem rond haar zelfzekere heupen die swingend in mijn armen lagen, haar karaktervolle laarzen die mijn trachten te leiden in het ritme van de prachtige vooroorlogse muziek van het Bernard Berkhout Orchestra, dat al een hele avond lang de dansvloer van de vooruit deed swingen op muziek van Glenn Miller en Benny Goodman. Muziek zoals de band van mijn pa, en ook van mijn zus: Mainstream Music Band, had ik al eens aangeraakt als gespreksonderwerp. Toen we nog niet dansten omdat er blijkbaar vooral geoefende swingers op de dansvloer van jetje aan het geven waren.
Ik drukte haar tegen me aan. Onze gezichten op enkele centimeters van mekaar. Mijn voorhoofd raakte het hare lichtjes. Heupwiegend draaiden we kleine rondjes. Botsend en stoten tegen de andere koppels. Ik voelde haar adem. Ik keek naar de beweging van haar lippen. Haar tong streelde subtiel langs haar bovenlip.
En toen viel ik weer uit het ritme.

24-01-2010, 13:45:35 Jeronimo
Reacties (3)

Ondertussen zijn we al een eindje verder in het bepalen van allerlei reisbestemmingen. Maar de ene keuze ruimt de andere op en soms zijn er dilemma's. Ik haat dilemma's. Neslissingszeker als ik ben. Twijfelen. Te veel rationaliseren. Vooral dan rationaliseren op voorhand. Dat is niet goed. Hypotheses uitdenken en de conclusie voor waar aannemen, terwijl je beter de optie in het echt zou moeten uitproberen om te zien wat de reactie van mensen zou zijn. Met andere woorden, ik zou iemand eens moeten telefoneren. Maar ik had het niet over uitgaan en daten en mijn sociaal leven onderhoudend buiten de sociale media. Want de afgelopen dagen heb ik toch weer lekker gezellig gebabbeld op café dan wel heerlijk gegeten en gebabbeld met enkele leuke vriendinnen. Ik had het over mijn reisplannen. Deze ochtend geïnformeerd bij het zuiderhuis Gent maar ze gingen me per mail op de hoogte brengen. Blijkbaar iets te weinig tijd en zogezegd de specialist ter zake in een ander kantoor. Niet erg, i can live with that. Via internet ook een offerte gevraagd voor de wel vrij goedkope koning aap reis. En nog eens alles zelf goed overlopen. En ondertussen geregeld da tik toch gecrediteerd werd voor mijn foto's op de nieuwe website van Psy'Aviah. Thanx guys!

Ik zal mijn lijstje bestemmingen de komende jaren eens opmaken ze: deze bestemmingen zijn bestemming die ik kan doen met mensen die ik ken:
- Peru- Azerbeidzjan en Georgië per auto
- Benin
- Corsica
- Mongolia
- Canada
- USA
Komt in het gedrang:- Amphifestival Keulen (kaart en hotel zijn al geboekt, maar vervanger zal rap gevonden worden, aldus mijn gezellen op die trip).

Dat bepaalde zaken maar eens gauw concreet worden ;-)

16-01-2010, 14:27:09 Jeronimo
Reacties (1)

Ondertussen zijn we weer lekker aan het werk. Routine. Uitkijkend naar de ijskoude ochtenden. Mijn chauffage is lekker functioneel ondertussen. gelukkig. De tijd passeert. Eens snel , eens traag of stilstaand vliegend als de trein weer eens vertraging heeft. Geen goed woord in 2010 so far wat betreft het openbaar vervoer. Het is lekker knusjes thuis. Ik maak me zorgen. Over het feit dat ik me geen zorgen maak. Zou ik me zorgen moeten maken. Zorgen is een groot woord. Mijn sociaal leven anno 2010 is echt mager. Ik heb nog niemand gezien. Ik heb nog niets gedaan. Ik voel niet zo dringend de nood uit mijn kot te komen. Maar aan de andere kant dan weer wel. Hoe lang is het geleden dat ik nog eens een echt goeie date had? of een date tout court. Zo nodig hoeft het aan de ene kant nu ook weer niet. Dat inquisitoire vierschaarachtige gedoe van jewelste. Liever een ongedwongen date dan, gewoon waar je iemand beter kunt leren kennen. Of gewoon lekker leuk daten met een kennis of vriendin. Plezier maken, bijpraten. Ik ga toch maar eens bepaalde mensen beginnen stalken. En misschien eens wat meer dingen ondernemen. Mind the voorwaardelijke wijs. Altijd maar ik zou beter dit of dat. Actie!
Als we allen aan hetzelfde touw trekken, komen we er wel? Even zien welke films er spelen, welke concerten er zijn of andere leuke uitjes we kunnen doen. Ja u en ik.

13-01-2010, 15:50:28 Jeronimo
Reacties (4)