01/03/2012

Happy 2012

Happy 2012


What I wish for all of you is what you may wish for you and others. All things good. Some things not so bad. Bad things are no wishes.
Voornemens?
Geen idee. In stilte zijn er dromen die ik nog steeds koester en niet alleen die BMW M3 of een huis met sauna , snookerpaleis en pokertafels met een paaldanspaal.
Improvement of myself. Taking it to a higher level.
Veel meer reizen. Veel roller derby. Referee-skills.
Liefde natuurlijk liefst eerder lange dan korte nachten.
Op cinefiel vlak hoop ik ook op hoogtepunten en wat het culinaire betreft, ik sta altijd klaar om lekker te gaan eten hé.
Bij deze santé ende prosit!

16:39 Posted by Jeronimo in Algemeen | Permalink | Comments (2) | Tags: happy 2012, new year, nieuwjaar, wens wish | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

05/18/2011

One of the Few Things

that make me happy.

PepijntjeKorneeltje


- verder zijn er tal van teleurstellende feiten die leiden tot degeneratieve dehumanisatie.
- maar zijn er ook tal van dingen die leiden tot het "ik ben het waard"-gevoel
- ook al omdat aanvaard worden zoals je bent, nu eenmaal blijkbaar niet evident is
- slaaptekort leidt tot chronische vermoeidheid
- chronisch plezier is daarentegen verslavend en 's avonds heb ik dan ook de neiging, ik bijt wel op mijn tanden morgen, te denken. Tot die volgende dag dan, waar ik me voorneem toch eens niet te blijven plakken op café.
- een café sluiten is al heel lang geleden.
- hoe meer sport, hoe meer ik er tegenaan wil
- afreageren moet ik mij ganse dagen.
- is het nog zinvol je ganse dagen dood te ergeren?
- is het gras groener aan de overkant
- of zoals iemand het deze middag in de zonovergoten Botanique verwoordde: het lijkt alsof iedereen op een kruispunt in zijn leven staat. Mijn antwoord was gelet op de donderwolken uit de dimensions of the blackest dark dat het constant oranje pinkert en aveelal op rood springt en da tik eigenlijk nog maar zelden groen heb gezien.
- mensen die mij gemeend sympathiek en vriendelijk verder helpen, zorgen dat ik mij ook een stuk klantvriendelijker op stel
- ik eindelijk ben overgestapt naar een nieuwe gsm-operato Ello Mobile: ik kies mijn eigen projecten. Ik heb alvast gekozen van de mobiele school in Zuid-Amerika, duurzame toegang tot water en hygiëne, het regenwoud in Sumatra en het doorbreken van het isolement van zieke kinderen, om toch ook een westers project te hebben.
Ik botste daar heel toevallig op en dacht, ik steun liever projecten dan da tik de zakken vul van aandeelhouders en bedrijven die veel te veel vragen voor een basisdienstverlening. Ik kijk al uit naar mijn simkaart.
CERPI

- nee, ik heb geen reisplannen, ik ben ieder weekend wel weg en iedere dag heb ik iets te doen, ik ga wel op reis als ik me verveel of als je mij een duidelijk mooi voorstel doet.
- en bij deze is mijn voornemen om deze blog te laten voor wat het was ook al eventjes weer uitgesteld.



14:30 Posted by Jeronimo in Algemeen | Permalink | Comments (0) | Tags: ello mobile | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

02/15/2011

The Dark Side

Meeuw

Soms kan de wereld mij gestolen worden. Dan vloek ik binnensmonds op de vertraagde trein op mensen die mijn ruimte innemen, die te luid praten of gewoon weg niet fris rieken, te traag wandelen, mijn weg versperren. Of debiele kleurloze nobodies die met open mond zitten te sjieken en denken dat ze zich daardoor een stoer imago aanmeten. U wilt niet weten welke gore-gedachten ik dan krijg, waar de "SAW"-regisseurs al kotsend van zouden flauw vallen. Klaar ik op bij een onverwacht vriendelijk woord of blik van een persoon in een winkel of die per abuis tegen mij loopt.
Soms kan de hele wereld naar de verdoemenis. Soms ook niet.
Soms denk ik teveel, soms denk ik niets. Soms voelt de wereld hard, maar ik ben harder. Koud en kil. Warm en laaiend heet tegelijk. Passie. Razernij.
Al bij al wordt verwarring en ontsporing weer in goede banen geleid. On track!
Soms wil ik heel ver weg. Al weken dweil ik alle reissites af. In feite was ik al bijna weg. Maar enkele engagementen in eigen land houden me voorlopig hier. Weg zijn om weg te willen zijn zonder te weten of je echt wil weg zijn, is ook niet goed.

En soms merk je weer dat het leven heel simpel in mekaar zit en dat de kleine dingen het meest de moeite zijn. Koopwoede die je botviert, hopen nieuwe kleren en hopen cd's. Restaurantbezoekjes a volonté. Tearoom 't Pleintje in Westende is bovendien uitermate aan te raden. Een Saab 95 2.3 van ettelijke jaren oud echter niet. En ben je weer in de stad waar je studeerde, dat was echter de week voor het zeetje. Je vrienden. Zot doen. Uit-Leven. Uit-eten. Swingend op de tonen van ouderwetse radio. Knappe blondines in hete fifties look. Femme fatales. Pure Film Noir. Lethal. Hoewel some people can act really en de nacht kijkt altijd om de hoek met rare wendingen. Je hobbies. Je passie. Je verloren hart.

Dan opeens verschijnt er weer een brede glimlach en ontsnapt een welgemeende lach aan je lippen bij de gedachte aan wat je het dierbaarst is. De twee kleine rakkers, nog onschuldig in het leven staand. Onweerstaanbaar schattig. Om op et eten. Een mens voelt de vreugde door zijn lichaam stromen.

De tijden vergaan. De klok tikt verder. Er gebeurde de afgelopen zoveel en zo weinig. Sommige dingen nemen mijn leven over. Het is het enige wat telt. En als je dan denkt dat je iets nieuws gevonden hebt, besef je dat je daarnaast niets meer hebt. Zo is het altijd wat. Prioriteiten. De rechte lijn lijkt voor anderen krom en schots en scheef.
Niets aan de hand, des mensens.
Het is mijn leven aan het beheersen en aan het overnemen, maar ik hou er van. Het laat me niet meer los het heeft me te pakken.
Ondanks mijn verwoede pogingen de planning van de week op mijn wensen af te stemmen staken derden daar een stokje voor. Maar die ene avond zat ik bijgevolg niet met een dame opgescheept met met en handvol superladies. Mijn lichaam draagt er nog de sporen van.
Al dat gedoe met madammen. De rikketik draait af en toe wat tilt.

Anderen maak ik dan weer gelukkig met een paar avant-première filmtickets. Maar als de planning en de derden meewerken zal ik die ook binnenkort zien. Volgende week ergens. Als een of andere dienst uit winterregime is en als iemand eens beslist. Ik wacht geduldig tot de sociale dienst mijn tickets opgestuurd heeft. Bende leeglopers. Net als Rundskop. Ook daarvoor lukt het gelijk niet gezelschap te vinden.

Over eten gesproken. Mijn koppel reisgenoten van Peru, heb ik deze avond een lekkere eenvoudige schotel voorgeschoteld. Mi op de wijze van de mandarijn. Recept voor zes personen. Opgepeuzeld met smaak door ons drie. Lekker gezellig. Cosy.
Meer moet dat niet zijn om een werkdag van je af te schudden.
eten, mi op de wijze van de mandarijn

En ondertussen heb ik dit op onze frigo geplakt. Iemand een idee wat je kan doen tegen bruine strepen-trekkers op de bovenkant van de bril van de wc?
life

23:50 Posted by Jeronimo in Algemeen | Permalink | Comments (2) | Tags: life | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

12/23/2010

Kerstwens- happy 2011

Merry christmas


Bij deze, geniet ervan en maak er gezellige dagen van. Op naar het nieuwe jaar. Een balans van 2010 vind ik niet de moeite waard. Alles kan beer zonder dat ik ontevreden terugblik. Keuzes gemaakt, paden ingeslagen, horizonten verkend. Meer van dat.

De photo is getrokken op het hoogtepunt van onze reis door Peru afgelopen zomer, ergens op ruim 4900m hoogte op weg van Arequipa naar Puno, waar ik een "boi" kocht en last had van hoogteziekte. Deze foto kon ik nog redelijk recht trekken blijkbaar.
En u wat wenst uw hartje voor 2011?

11:27 Posted by Jeronimo in Algemeen | Permalink | Comments (0) | Tags: kerst, 2011, wish, peru | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

07/06/2010

Corsica - Vizzavona - Monte d'Oro - GR20 Nord

Monte D'oroMonte d'Oro - la scalda
La Scalda - Monte d'OroPorto TowerCalvi

Ik was in Corsica en ik wou toch eens een echte steveige trot doen. De laatste dag, terwijl mijn reisgenoten wilden luieren en rusten, trok ik er dan met mijn auto alleen op uit. Natuurlijk weer veel te laat vertrokken zo rnd 12u30 's middags, maar anderhalf uur later stond ik al in het centraal gebergte van Corsica tegen de wolken aan in Vizzavona. Meer bepaald het startpunt van een wandeling aan de Gare de Vizzavona richting Monte d'Oro. De GR NORD. Het pad door het bos was meteen een echte kuitenbijter en ik had het eerste uur echt moeite om mijn ritme te vinden en alles beet en deed zeer, vooral de pezen in mijn enkels vonden dat ik te snel steeg. Ik wou wel op tijd thuis zijn, dus ik kon niet anders dan de berg oplopen aan een hels tempo. Ik kwam op het eerste tussenpunt na 1u30 en bijna 45 minuten eerder dan het tijdschema van mijn boekje. Gelukkig zat ik toen eindelijk boven de boomgrens. Het pas werd rotsiger en er kwamen handen aan te pas om naar boven te klimmen. Ik zag de piek al liggen en de eerste sneeuw vlek. Toen ik die bereikte was die veel groter dan verwacht en gelukkig kon ik die dwarsen want wegglijden deed ik constant. Daarna volgden nog sneeuw vlekken en dan daar lag ze "La Scalda": de trap: volgens de gids moes tje hier klimmen gelijk op een ladder...Ik zag enkel een bijna loodrechte muur van sneeuw. Ik probeer het even want ik zag sporen en een uur geleden was ik de enige wandelaars tegengekomen op hun terugweg. Kwamen die van over de piek? Ik weet het niet, de sporen leken niet vers.Ik klauterde al glijdend 15 meter omhoog en dat duurde verdikke een kwartier ofzo, met bevroren handen en hijgend zette ik me dan maar schrap in de sneeuw genoot van het enorme uitzicht en trok wat zelfportretten. Ik had mezelf 2u30 tot 3u gegeven voor de heen weg en 2u om terug te keren zodat ik rond 21u thuis zou zijn. Mijn lippen waren ondertussen korstig geworden en ik dronk de helft van mijn waterrantsoen op. Ik daalde al schaatsend af tot de roten en vatte de terug weg aan. Zo helemaal alleen is toch maar beetje raar in feite. Zeker in het donkere bos. Ik liep de weg naar beneden oppassend dat ik mijn enkel niet verzwikte. Anderhalf uur later stond ik puffend beneden. De laatste keer dat ik een berg naar beneden was gelopen was in Nepal op de Annapurna Trek. Eh bon, mijn auto stond er nog, ik at iets, dronk al mijn water op, luchtte mijn voeten en ging terug naar huis tevreden want ik denk dat ik toch tot op een hoogte van 2000m geraakt was. Die avond gingen we met zijn allen op restaurant om het einde van de deugddoende vakantie te vieren.

19:39 Posted by Jeronimo in Algemeen | Permalink | Comments (0) | Tags: corsica, gr20, nord, vizzavona, monte d oro | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

06/19/2010

Three Kingdoms - Resurrection of the Dragon - dvd-release

Three Kingdoms: Resurrection of the Dragon (2008) is het sluitstuk van de trilogie die de woelige periode beschrijft, voorafgaand aan de Jin-Dynastie van het Chinese Rijk. Na The Warlords (2008) en Red Cliff (2008) verhaalt dit epos een van de laatste grootste machtstrijden rond 228 na Christus. The Warlords heb ik niet gezien, maar Red Cliff van John Woo zag ik ooit in de cinema. Eerder dan spectaculaire veldslagen en gevechten, schept Daniel Lee vooral een historisch tijdperk tot leven. Het verhaal van enkele pionnen in de overweldigende decors van de Chinese steppes. Three Kingdoms is niet meteen een heldhaftige actiefilm, maar een mooie kroniek.

Three Kingdoms 001Three Kingdoms 002Three Kingdoms 003Three Kingdoms 004

Korte inhoud: China, het jaar 218. Zhao (Andy Lau) brengt gehoor aan de oproep tot vervulling van zijn plicht als soldaat in een land dat uiteen is gevallen in de drie koninkrijken Wu, Shu en Wei. Al snel stijgt zijn rang als soldaat door zijn moedige optreden. Niet lang daarna wordt hij officier, bevelen uitdelend aan een enorm leger dat het land moet bevrijden van de beruchte krijgsheren. Zhao's heldhaftige optreden dat tot doel heeft de natie te herenigen wordt legendarisch. Wanneer een pas gekroonde koning tot het besluit komt dat de vrede alleen bereikt kan worden door alle krijgsheren voor altijd te verslaan, maakt de inmiddels op leeftijd gekomen Zhao zich op voor een laatste grote campagne. Een campagne die hem onder meer brengt tegenover de strijdlustige kleindochter Cao Ying (Maggie Q) van de militaire strateeg en politicus Cao Cao, die hij ooit al eens eerder in een slag heeft verslagen. Gebaseerd op de novel "Romance of the Three Kingdoms", een 600 jaar oud boek van de schrijver Luo Guangzhong.

Daniel Lee, voor mij onbekend, belicht het hele gebeuren vanuit de persoonlijke geschiedenis van een krijger: Zhao Zilong (Andy Lau). Als jonge soldaat wordt Zilong onder de hoede genomen van de ervaren soldaat Luo Ping-An (Sammo Hung Kam-Bo). Zij maken deel uit het het keizerlijk leger van Liu, dat op de hielen wordt gezeten door de immense troepenmacht van aartsrivaal Cao.Zilong maakt furore in het leger nadat hij de zoon van Liu redt en de keizer van Cao van het verslaan van Zilong een persoonlijke zaak maakt.Ping-An, zijn broeder, slaat de glorierijke opgang van zijn strijdmakker met lede ogen gade en speelt daarnaast ook de rol van verteller.

3d packshots Three Kingdoms pic

Erg persoonlijk is de film niet. Geen deftige karakterstudie, geen persoonlijke intriges of verhalen. Het blijft een afstandelijk weergeven van een tijdperk met enkel hoofdrolspelers. Dit is toch een beetje een minpunt van de film. De kijker wordt niet echt betrokken bij de personages, die slechts pionnen zijn in het grotere geheel. Gelukkig is de sfeerschepping en het verfilmen magistraal zoals we gewend zijn van de Chinese regisseurs van de dag van vandaag. Wie niet onder de indruk is van de duizenden strategisch opgestelde soldaten, heeft de verkeerde dvd uitgekozen om te bekijken.

Na jaren van strijd blikken de door het lot terug samengebrachte broeders Zilong en Ping-An terug op hun leven. Ondanks alle heldendaden, overwinningen en dergelijke, is er altijd het Noodlot. En het noodlot dat slaat genadeloos toe. De andere hoofdrol is weggelegd voor de adembenemende Maggie Q, die de rol van de kleindochter van de keizer van Cao speelt en uiteindelijk de jacht op Zilong in zijn naam verder zet. Jammer dat Daniel Lee ergens toch niet meer persoonlijke verhalen aan zijn film toevoegde. Niettemin, deze film is een mooi epos met prachtige muziek die toch nog enige tijd blijft nazinderen. Ik blijf een fan van dergelijke cinema.

Dutch FilmWorks brengt Three Kingdoms uit op een 2-disc special edition DVD met daarop o.a. interviews met de cast en The Making Of. Uiteraard ook een aanrader op Blu-ray. Spijtig genoeg geen audio-commentaar op de gehele film.De extras hebben wel een totale duurtijd van 153 minuten, wat op zich niet slechts is. De film is in het Chinees gesproken en Nederlands ondertiteld.

*** Three Kingdoms trailer ***

***Related Post***
12/01/2010: Red Cliff filmbespreking

10:45 Posted by Jeronimo in Algemeen | Permalink | Comments (1) | Tags: andy lau, asia, three kingdoms, dvd, daniel lee, sammy q | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

06/14/2010

Suurplas - restaurant

Een van mijn oude studiegenoten treedt weldra in het huwelijksbootje zoals ze dat zeggen. Alle hens aan dek dus en met een bescheiden aantal mannen trokken we richting Roeselare, waar de gelukkig aldus zijn woonplaats koos. De organiserende maat van dienst had het goed geregeld. Eerst lekker tafelen in de Suurplas. Een deftig restaurantje op het Polenplein. Onze gereserveerde tafel stond al gedekt en de eigenares vroeg of ze al mocht beginnen met opdienen. Wij hadden de tapaschotel besteld: 27 euro per persoon zonder dranken. Deze menu is pas verkrijgbaar vanaf twee personen, per tafel en per reservatie. Wat je daarvoor krijgt is Belgische tapas, geen Spaanse of Baskische of andere mediterrane hapjes, maar kleine gerechtjes, verfijnd bereid en vrij lekker. Ik verwacht voor die prijs echt niet minder. Als appetizer werd een schotel met voor elk een ciabatta met tapade tricolore voorgeschoteld. In twee happen was dat binnen gespeeld en smaakte naar meer. Als voorgerechtje kregen we nog ee koud hapje, zijnde slaatje met gerookte eendeborstsnipper, gevolg door carpaccio van tonijn met parmesaanse vlokken. De drie flinterdunne tonijnschelletjes wogen amper tien gram tesamen en vond ik wel wat weinig. Hel lekkere frisse bereiding daar niet van. Het eerste warme hapje was een bisque met scampi spies: een slok of twee soep met een scampi op een spies.
Daarna volgde een tiptop gebakken sint-jacobsvrucht met een mousseline met prei. Aan mousseline ben ik niet zo, zeker niet als ze te boterig smaakt (lol, het is een boetersaus) en dan kregen we een a point gebakken kalfstournedosmet graanmosterd en knolselder. Ook dat vond ik vrij lekker. Het dessert bestond uit een heerlijk taartje fondant-ganache met een kloef slagroom.
Inclusief wijnen klokte de rekening voor 7 personen af op een ruime 260 euro wat eigenlijk wel mee viel, maar niet goedkoop te noemen is.De service is vlot, de wachttijden zijn niet lang en de vriendelijke bediening en ruim interieur maken het wel een plaats om terug te komen.

Daarna trokekn we richting de snooker-poolbar The Bull Pool café, waar we in en knus achterkamertje een enorm veelzijdige entertainende, whiskeydegustatie kregen van de eigenaar. Iedere degustatie pakt hij anders aan en hij laat de proever zelf oordelen over smaken , terwijl hij met plezier toelichting geeft bij het distillatieproces en andere.

09:00 Posted by Jeronimo in Algemeen | Permalink | Comments (0) | Tags: suurplas, tapas, the bull pool cafe, roeselare | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg