Jeronimo's Cage of Thoughts

Mijn weekend zat heel onverwacht propvol. Net toen ik dacht dat ik een rustig relaxend zonweekend tegemoet ging in mijn hometown,besliste ik om een vriendin gezelschap te gaan houden in de charlatan waar er noisecore op het programma stond. CREATURE WITH THE ATOM BRAIN trok op geen ballen. BLUTCH (belgium), myspace, was echte heavy noiserock tot en met, héhé klonk al beter. BLACK COBRA (usa), myspace had enkel een drummer en een gitarist en maakten de zwaarste teringherrie van de avond! They kicked ass! En toen waren we het beu en gingen we huiswaarts, ACID KING (usa), myspace mistten we dus.
's namiddags in de rapte om een nieuwe zonnekap voor mijn D70-lens, op de koffie bij zus, haar lief en Joske het snuffiesnooziewoozie konijn, terug naar huis, vlug iets eten, en terug naar Gent tegen 19u.

Samen met de nieuwe voorzitter van het project was ik onder auspiciën van Mister Hugues uitgenodigd als officiële pers op "Meurtre sous l'escalier" de voorstelling van Jan Welvaert zijn herfst en wintercollectie 07-08, opgevat als film noir, met als gevolg heel moeilijk licht en te snel lopende modellen.
In den beginne monsterden we de locatie die strikt geheim moet blijven. Er was nogal wat cleavage te spotten tussen het wachtende publiek. Knappe jonge vrouwen toch, maar te bewust van hun schoonheid zodat ik enkel interesse had in hun fysieke kenmerken. Ik reken op de zoomlens van Bruno voor de cleavagefoto's. Dikbuikige mannen met bakkebaarden, het donkere lange haar stijl achterover gekamd met zonnebril zijn typische figuranten voor het exquisite modewereldje, net als de ranke jonge vrouwen met push-ups in elegante jurkjes, de oude madammen met een stomme pots op hun kop, de hoogwaardige oude madammen in middeleeuwse pofbroek en dito wambuis die uit de set van Blackadder- the middle ages zijn weggelopen, de blonde 45-jarige dellen met topje in luipaardmotief waar de siliconen uitpuilen zijn niet sexy, evenmin als de oude dikke madammen met tatoo's op hun hangtetten.
Concentreren deed ik me dus op de fantastische modellen (waarschijnlijk meisjes die jonger zijn dan ze lijken). Jan Welvaert's vrouwencollectie mag er echt wezen, sexy, sensueel, elegant en draagbaar. En zweten dat ik deed en puffen van de adrenaline, van het heen en weer lopen, al dan niet per abuis voor de camera's van de rode loper. Veel bewegingsonscherpte merkte ik gisteren en veel donkere foto's op high iso zodat zelfs in raw bewerken de ruis niet vermeden kan worden. Een selectie op gentblogt.
Gelukkigzalig nadromend keuvelend over wat een mogelijkheden het project ons toch biedt, gingen we naar de Martino waar Bruno nog een pizza suggestive verorberde in no time. Zonder het project zat ik waarschlijk gefrustreerd tot in de hemel fotootjes te trekken van bloempjes en plantjes en gewillige familieleden. Fashionshoot, concertshoots, totally my thing en je doet er ongelofelijk veel ervaring mee op. Ik leer nog steeds en steeds meer! Zalig.
Het was de laatste avond van het niet zo succesvol gebleken Timefestival in de Vooruit. De meetingpoint zat stampvol hippe mensen die gezien wilden worden met veel sixties retrojurkjes en dito kapsels, de dansvloer hoste vol swingende mensen, maar wij gingen naar he terras om daar van de drankbons te genieten die onze ex-voorzitster nog uit te delen had.
Zusje smste me rond 23u15 dat ik de volgende dag nog mocht komen BBQ'en rond 12u30. Amaai dat deed zeer om op te staan. Maar zo lekker gezellig dat dat was op haar kleine knusje terrasje in 'tmidden van de stad Kortrijk. Vandaag is het kalm op het werk. Ik neem de kans om eens rustig na te denken over dat ding dat ik af moet werken tegen volgende week.
hier moeten jullie het voorlopig nog doen met fotoots van Urban Trad.

All pictures copyright Jeronimo

De Rog is de vis van het jaar volgens het Vlam. Ik eet graag vis, zo af en toe, meestal kookt mijn papa de zondag vis, vis in papilotte bijvoorbeeld. Lekker dat dat is. Op restaurant laat ik soms heerlijke tongrolletjes smelten op mijn tong en ook een roggevleugel, lotte, sol meuniére of forel gaat er vlotjes is. Vis zoveel lekkers dat er is!

Deze ochtend op googletalk

me: zijje ip ui wirk?
beste maat: joak, voawa?
me: mak ne kaffie komm drikn over de noene
BM: voewa? joach
kommorov
me: mersie
BM: oeloate?
me: omwekkenuure
BM: twaolvenolf?
me: kgodorzinze
BM: okee, ge gerakt toch binn' é, zoender an te meld'n é!
toe toene
me: zekenn mi doral é
BM: jaos
me: totoné
BM: ja, dada é!
me: jaja
moejezakske inne
BM: ndankt é!
me: joa ndahé

Ik ben eigenlijk redelijk wakker vandaag, ik heb het kot voro mij alleen. gisteren nog op de koerenmarkt een sigaar gaan roken, La Paz Wild tobacco cigars of zoieten. Den dikek vetten Jack Russel van 't Postje (aldus Panda) piste tegen een stoel waar wij zaten en dat begn te stinken dus schove we onze tafel en stoelen maar enkele meters achteruit en toen eht wat fris begon te worden kletsten we gezellig nog even in de sfinks. Ik had er geen zin in, en dat zei ik haar ook. Maar ik zei dat ik er zin in gekregen had. Had ze zin om mij te zien? Zo af en toe, meer moet dat niet zijn? inderdaad, sommieg mensen daar heb je genoeg aan om ze maar om de zoveel tijd te zien. We dolden en we lachten. We vroegen mekaar uit. Ze snapte mijn probleem niet. Ik ook niet. Ze lachte. Ik was eigenlijk redelijk serieus maar ik relativeerde. Vond het grappig. Ik deed stomme uitspraken. Ik ben goed in het geven van complimenten. Ze nam het niet verkeerd op, ze kende me wel beter. Humor van de bovenste plank. Ik hou ervan. Friends are fun. Ik onthoud dat ik mezelf niet moet onderschatten.

Morgenavond komt er waarschijnlijk nog een schitterende opportuniteit boven. Daar horen jullie later wel meer over.

Nog wat fotootjes van Omnia

All pictures copyright by Jeronimo

De afgelopen dagen deden me ontwaken met een oude LP die ik uit mijn papa's collectie grijs draaide. "Jonathan Livingstone seagull".
- Neil Diamond - Skybird
en vooral deze: "BE" is zo toepasselijk, wat een schitterend nummer, schitterende teksten.

Vanavond vind u me hier - 10 years Delboy Records - Charlatan. Rokk tha noizz!

De mensen staan alweer aan mijn mouw te trekken. Niet letterlijk, ik zou dat niet graag hebben dat de mensen mijn kleren in de war brengen door er aan te trekken. Ik hou er sowieso niet van dat mensen aan mij zouden trekken. Smetvrees is het niet, maar de meeste mensen, bwweeuuurrkk. De pendelaars onder jullie zullen me zeker begrijpen, de dichtopeengepakte sardienentrammen en -bussen indachtig, en ook het veetransport richting de stalags van Brussel op en af. Er kwam trouwens een gezette bezwete mens naast mij zitten en ik ontwaarde een redelijk kruidige geur die van onder zijn oksels ontsnapte toen hij zich installeerde in het zitje naast mij. Alweer verging mijn hoop op de een of andere knappe ranke deerne die zich met haar blanke hals en armen naast mij neer zou vleien het putje van haar onderrug zichtbaar wanneer ze zich voorover boog om haar tas tussen haar benen te schikken en een lok haar die speels langs haar voorhoofd viel die ze dan in een vlugge beweging achter haar oor streek, even licht fronsen monsterend of er geen freak naast haar zat die de hele tijd zou meelezen in haar boek, terwijl ze om niet gestoord te worden alvast haar ipod nano op haar favoriete rockmuziek had gezet net als haar opgetrokken knieën tot tegen de rug van het zitje voor haar. Onderuitgezakt genieten. Nee, de knappe grieten in zomerse zwoele outfits snellen mijn zitje altijd voorbij, ik heb altijd vieze saaie venten naast mij zitten of oude madammen met een niesuitlokkend parfum. Overlaatst nog een oudje dat zich duidelijk niet op haar gemak voelde. Ik dacht nog te brullen: boe! Maar misschien moet ik ook minder vies kijken, want eigenlijk zou ik zelf niet naast mijn eigen komen zitten als ik mij zou zien zitten.
Er wordt aan mijn mouw getrokken. Het is tijd voor een sigaar met mijn Portugees Reisgenootje dat net enkele weken terug is van Brazilië te gaan roken in het Oeverloze Eiland. Maar eerst word ik getrakteerd omwille van bewezen diensten inzake fiscaliteit. Niet dat jullie niet hetzelfde hadden kunnen adviseren, maar alles is goed om ene te gaan drinken in aangenaam gezelschap. Gisteren en vandaag blijf ik even thuis. Ik dacht daarnet nog een wandeling te gaan maken, maar ik zit op last.fmnaar muziek te luisteren en op flickr fotootjes te bekijken en onderwijl jullie blogjes te lezen.Vandaag kwam gele banaan mijn nieuwe werkplek inspecteren, ze was in mijn gebouw en rond iets na vieren smste ze me. Het verzette mijn zinnen even, want ik weet totaal niet meer waar ik het heb met mijn reisplannen. Al een tijdje ga ik er van uit dat ik geen geschikte reispartner meer vind om deze zomer of in het vroege najaar op ons eigen de wereld te verkennen. Mijn reis die ik voor ogen had in september is al volgeboekt. Dezelfde reis naar Ecuador die 1000 euro scheelt maar niet dat ene specifieke doet, maar wel langer in het binnenland rondtrekt is er ook nog, en daarnaast is er nog Peru, maar die is met twee redelijk zware trekkings en ik denk dat ik niet meer zo goed tegen afzien en ontbering op 3000-4000m hoogte kan. Mexico is ook zo'n land dat je perfect op je eigen kan ontdekken, dus kies ik liever wat complexere onveiliger landen om in groep te doen. Verder moet ik ook misschien eens nadenken over een citytrip nog eens. Oh en opeens zit ik met Argentinië ook in mijn hoofd om van Bolivië en Venezuela maar te zwijgen, al komen ook niet altijd de data goed uit. Ik zal eens alles goed op een rijtje moeten zetten.
Gelukkig zitten Egbert en Josefien nog in de race in Peking Express. dat zijn mijn favorieten samen met die twee blonde hollandse toffe grieten.

Hier nog enkele fotootjes van Faun en Omnia.

all pictures copyright by Jeronimo

Ik heb goed gelachen. Ik heb heel goed zitten lachen. Gieren, niet. Genoten wel. Veronique aka Gunter Lamoot en Nigel Williams in de Capitool van Gent. Lachen geblazen, dankzij kaarten van Tessa van het project, Michel en San, ik en mijn gezellin.
Vooral het voorprogramma Chris Van den Ende, een hollandse braziliaanse neger was hilarisch!
Wij hadden stoelen 5 en 35. Ik zetten me op stoel 33 naast mijn gezellin. Hopend dat de mensen die eventueel dat nummer hadden zouden opschuiven. De ganse zaal liep vol. Ik ontwaarde Josie en Egel aan de andere kant van dezelfde rij, ze hadden via dezelfde organisatie ook kaarten weten te bemachtigen. Er kwam niemand opdagen van de stoelen tussen Michel en San en ons zodat we ons daar maar bij zetten. Het was veel te warm in de zaal, bovendien had ik Nigel zijn show al half op tv gezien zo bleek en ik kon niet meer zo stil zitten op mijn stoel, mijn broek plakte in mijn reet verdikke. Maar ik genoot, omdat mijn gezelschap genoot, dan geniet ik des te meer, van wind en van water.
Nog een korte drink achteraf en hup slapen. Ik was de zaterdag alweer vroeg uit de benen en nam een rondleiding van het project mee. de stratennamenwandeling ofzoiets. Gezellig. Onze Peter doet dat goed. Daarna moesten Peter en ik de andere peter en zijn wollig konijn oppikken samen met het een of ander onnozel mens om naar Leuven te stuiven. De allercharmante yab gaf er haar housewarming. Vooraleer ons bonte gezelschap daar binnenstormde om de boel af te breken propte ik me vol in de Mexicaan New Mexico met tortillachips zodat ik mijn burito con pollo niet meer binnekreeg. Een heuse aanrader, waar je niet zo lang moet wachten zoals in de Catina Mexicana in de Parijsstraat.
Yab schonk enorm veel drank, overlaadde osn met allerlei hapjes en chips en nootjes en chocolade en een hotspot om te internetten. Schitterend, als was ik dan dit keer eerder mijn ingetogen stille zelf die in stilte genoot van wat de anderen me vertelden.
Vandaag zonnebaadde ik wat in de tuin thuis, waar mijn broer al een eindje lag te bakken en daarna de zus. In broer's cabrio naar zijn huis gaan kijken en zijn appartement waar 'm tijdelijk woont. Nu heb ik het ook eens gezien. Ik vraag me af wat de week zal brengen. Ik vrolijk de melancholische sfeer wat op met fotootjes van Faun. luister hier naar hun muziek.

All pictures copyright Jeronimo

Hoe aandoenlijk. Grappig en aandoenlijk. De Man-Bijt-Hond-Valies op de veemarkt van Mechelen. Die jongen express van Leuven gekomen om een meisje te zien dat hij via msn had leren kennen. Ze was er niet. De valies en de jongen belden naar haar gsm. Naar haar mama. Die wist niet waar ze uithing. Het meisje was amper te bereiken. De jogen raakte wanhopig. Het verhaal werd in drie delen uitgezonden. Op het einde van het tweede deel barstte de jongen in tranen uit, want ze had de Valies aan de lijn gehad en neergelegd. In het derde deel kwam ze dan eindelijk opdagen. Je had de jongen moeten zien stralen.

Zo stralen doe ik soms ook nog, soms ben ik denk ik nog een kleine jongen...

Ik ving iets op. Tientjuh wierp me een eco-stokje:
noem 3 dingen die jij doet om bij te dragen aan een beter milieu
1 Ik smijt zelden iets op straat. Ik ben er niet consequent in, hoewel ik het haat, betrap ik mezelf erop dat ik af en toe mijn sigarettenpeuken gewoon op straat gooi. Afval en papiertjes daarentegen drop ik bijna altijd in een vuilbak die ik ooit wel tegenkom. Daarnaast ga ik wel weer stoppen met roken.
2 Ik rij heel zuinig met mijn auto. Slechts af en toe trek ik aan de rode lichten zo vlug mogelijk op als mijn motor al warm is of kuis ik mijn uitlaat enkele kilometers op de snelweg. Vooral als er een waen nadrukkelijk naast mij komt staan en denkt dat hij vlugger zal zijn dan mij. Ik win altijd. Maar ik kies natuurlijk uit tegen welke auto's ik rij. Meestal onderschatten ze mijn pk's, ik zie meestal aan hun uitvoering wat ze hebebn of niet hebben en ik weeg ook minder. De baan om Leuven binnen te rijden was vroeger mijn raceparcours zo snel mogelijk optrekken tot 100. Ik kom niet aan mijn rem tenzij nodig, ik rem op de motor.
3 ik reis ecologisch, ik reis op een manier die niet zo vervuilend is en respect toont voor de plaatselijke bevolking en betaal een eerlijke prijs. Volgens mij is dat ook milieubewust zijn.

Noem één ding die jij nog zou kunnen doen voor een groenere planeet
Ik denk aan groene energie kopen, later een woonst huren of kopen die energiezuinig en energierecuperend is. Verder een groene tuin aanleggen als dat mogelijk en zoveel mogelijk tussen het groen vertoeven, misschien ook weer wat meer groen roken af en toe. Groen lachen daarentegen zal ik beperken.

IK ben toch ook altijd gejost aan klantenkaarten. Ditmaal weer in de Match. U herinnert zich wel het feit dat ik mijn puntenspaarkaart was verloren ruim een jaar geleden? Dat iemand anders er met mijn zuur verdiende bon vandoor was gegaan? Wel, na ruim een jaar winkelen heb ik eindelijk weer 150 punten vergaard en de kassierster een jong mager plat ding met een piercing in haar bovenlip en ietwat overdadige oogschaduw kon de bon niet printen en zei dat het voor de volgende keer was, geen probleem zei ik en thuis zag ik dat de punten wel al waren afgetrokken. Vandaag legde ik uit dat ik recht had op een bon, maar die niet gekregen had. Maar aangezien de secretaresse er niet was, kon de kassierster van dienst me niet helpen. Wie was het? Ik zei, dat meisje aan kassa 2. Kun je enkel 's avonds komen? Ja, zei ik, wel kom maandagavond terug en vraag naar mevrouw X. Dezelfde als de verleden keer een jaar terug. Fukkers zeg, is dat zo moeilijk om me een bon te geven zeg!

Hier nog wat fotootjes van Corvus Corax.

All pictures copyright Jeronimo

De zomer heeft zijn intrede gedaan dit weekend. Het begon allemaal met de film van mijn leven. Hoe sommige idioten het in hun overhitte bol krijgen om op zon' zomerse vrijdagavond net als ik naar de film te gaan, weet ik niet, maar al bij al viel de drukte nog mee in de zaal. Gelukkig, al zater er op de eerste rij puberende puistekoppen met hun gsm te spelen en te wachten tot eindelijk een blote tiet op het scherm te zien was. Verder heeft die film niets van doen met tieten. Wel met vervlogen vriendschappen en tijden van vroeger met de mensen van nu. Melancholisch word ik er van.

De hele verdere avond gewoon op het dek van den boot ene gedronken en vrij vroeg in mijn nest gekropen wegens dat het eigenlijk wel begon door te wegen. Die ochtend was ik trouwens midden in de nacht wakker geworden en het bleek toen 8u27 te zijn. Op de koop toe zat ik de volgende ochtend in Deinze in de file wegens wegenwerken en kreeg ik telefoon van de vriendin die haar lief na jaren heeft buitengezet die me meedeelde dat ze ondertussen iemand anders had binnen gedraaid. Iemand uit een ver verleden van me die ik al 12 jaar niet meer had gezien. Dit maakte dat ik de hele tijd in de verkeerde file stond aan te schuiven en me niet kon concentreren om mij er zo vlug mogelijk vanaf te maken. Na een half uurtje moest ze plots neerleggen en kon ik de idioot lange limousine Hummer, de knalrode Jaquar XK, de Porsche Carrera s4, de BMW M6 en de roestige renault Clio achterna op de vrijgekomen E17. Een wapperende hand uit een alfa 156 maande me aan tot kalmte toen ik meteen naar links schoot en aan 160 en counting de rij trage optrekkers voorbijschoot. Waddafuck. Ik had honger en moest eten. Om 14u zat ik dan lekker gezellig aan onze nieuwe tuintafels te knabbelen onder de nieuwe enorme parasol: een vernuftig systeem als je 't mij vraagt.
Toen de lommer der bomen de pijpekop begon te overvallen, waste ik het stof van mijn bolide, monsterede tevreden mijn blinkende velgen en 's avonds hield ik het amper twee delen uit bij "the Aviator" op tv. Zondagmiddag sprong ik uit mijn pyjama in mijn koersekleren en ging ik een toertje fietsen. Zonnecrème op lijf en leden en hup met de geit. De geit had helaas pap in de benen en iedere helling deed zeer. Geen conditie. Er moet dringend aan gewerkt worden medunkt! Na anderhalf uur en ongeveer 35km was ik toch redelijk pompaf. Parijs-Roubiax was ook geen spectakel en ik keek dan uit naar de langverwachte eerste barbecue van het jaar met het ganse gezin. Ik weigerde stil te staan. steeds vooruit! Het is zomer. De zon schijnt. Ik ben perfect gelukkig.

Hier wat fotootjes van Corvus Corax

All pictures copyright by jeronimo

Mag ik even?
Ik kreeg weeral een mail. Ja, dat is toch wel bijzonder, het was weeral een mail die uit de tientallen andere mails die ik per dag ontvangen van bepaalde snoodaards die in mijn oog sprong. Mijn oog piekte daarnet trouwens op de koop toe wegens een haartje een een brokje slaapetter. De mail vertelde me doodleuk dat ik mijn adres moest opgeven zodat ze me een kaartje konden sturen zodat ik mijn geld weer gul zou kunnen wegschenken ter ere van hun aankomende baby. De lucht werd zwanger en niet alleen de lucht. Al die eieren beginnen uit te komen precies. Onlangs vertelde iemand me dat hij zijn vrienden had gezegd: dit jaar doe ik echt niet meer mee, too much is too much. En ja geloof me vrij, ik geloofde niet dat het bedrag X werkelijk zo hoog kon oplopen. Wat wil je als van onze generatie of iets ouder bent. Of zelfs jonger, kennissen en vrienden van mijn broers en zussen die ik enkel nog ken van toen ze bijna nog in de pampers zaten zijn blijkbaar vollop aan het kweken het godsvruchtige gebod indachtig. Dan denk ik, hebben ze echt al genoeg van hun jeugd geprofiteerd? Trouwen na je studies en meteen een kind als je amper een jaar geld verdient? Nja sommigen hebben nu eenmaal een beperkt levensdoel zeker? Daarnaast kopen de koppels ook huizen dat het hun oren uitkomt en dan organiseren ze natuurlijk ook ferme housewarmingsparties waar ze zoveel mogelijk mensen op uitnodigen en zo weinig mogelijk en zo goedkoop mogelijk eten en viezebroldrank schenken hopende dat de inkomsten van de milde schenkingen van de gasten hun al te zware lening wat kan doen afkorten. Mij niet gezien, ik heb ze wel door. Het ergste is dat mensen hun vriendschap meten aan de hand van de waarde van de kado's. Try me, zou ik zo zeggen. Bon, u neemt bovenstaande wel met een portie ongefilterd zout neem ik aan. Maar als single mag ik toch wel een de draak steken met al die settelende koppels niet? Je hebt gelijk, ik ben gewoon jaloers dat ik niet kan stoefen over mijn aankomende baby of mijn huis dat ik me heb kunnen permitteren, huisvrouw, zwembad en room for a pony en chique auto inclusief.
Ik kijk al uit naar de dag dat ik nonkel of peter word. Ik zie het bij naaste kennissen en familie die in een familie terecht gekomen zijn waar je voor iedere scheet een ferm kado geeft aan je kinderen.
Soms is dat kadootjes geven toch enorm hypocriet, niet? Ik ga toch maar uitkijken welke schoonfamilie ook ooit bij mijn toekomstige krijg.

Ik vergeet gelukkig niet aan mezelf te denken en mezelf te verwennen met festivalletjes, etentjes, cafébezoekjes enzo. Ondertussen ben ik deze middag gaan shoppen met mijn bon van een broek die ik teruggebracht heb wegens een model dat me bij nader inzien toch niet goed zat. Even door de winkels lopen, zomers hemdje met lange mouwen of twee meegritsen in dde kleedkamers kijen of de schouders en de oksels goed zitten zwaaien em de armen of het niet teveel trekt ergens en hup kiezen. Helaas was het te weinig want ze deden geen teruggave in geld ik kocht dus maar een paar sokken van drie euro bij. Voila een klein kwartiertje. eat that women!!! met jullie shopping-ritualen waarbij jullie het ergste eisen van de zenuwen van jullie ega. Dat doen jullie express ik ben er zeker van. Om ons te testen. Zien hoever jullie kunnen gaan en zien hoe ver wij willen gaan uit liefde voor jullie. Gelet op de hysterische achterbakse wijven hier onmiddellijk in mijn buurt, moet u mij dit ook maar vergeven.

Ondertussen gaan we verder met het fotoverslag van Trolls et Légendes. Naheulbeuk, de johnny turbo's van de franstalige folk blijbkaar, want heel de zaal ging uit het dak op de dronkemansliederen en kitscherig gelul en gelal van die mannen. Enkel bepaalde riffs in hun echte songs konden me af en toe bekoren, maar het gehalte vrij dicht bleef bij "al die willen te kap'ren varen" en "viva bomma pattatten en sosissen". Tot een hippe dertiger me zei: hey, niet in slaap vallen hé, en toen besefte ik dat ik staande compleet al in zwijmel van verveling en vermoeidheid was gevallen. Gelukkig kwam Corvus Corax eraan na een uur.

Het is heet deze middag. op het werk zijn ik en mijn buromate tot een open gesprek gekomen. de eerst ker dat ze zich eens opent, de sfeer is lekker ontspannen nu. Het is heet buiten en binnen en ik heb mijn kaarten voor Graspop gekocht. Nu nog goesting krijgen om tussen die overjaarse pubers en steore kinderen te gaan rocken. Al zijn er bepaalde leuke groepen die komen. Vanavond nog eens een filmke en misschien nog een terrasjes. Wie weet.

Zaterdagavond waren we door het Waalse dralen met de optredens en het uitgesponnen magnifieke concert van de knotsgekke troubadours vanCorvus Corax pas rond 2u45 terug in Gent. Veel slapen kwam er niet aan te pas. Too much coke, ik sluimerde de hele nacht maar had toch de indruk dat ik ontspannen sliep toen ik om 10 uur al een tijdje klaarwakker lag te liggen mijmeren.
Friday nite bite, lekker gezellig café zitten in aangenaam gezelschap. Great start for he Easterweekend.
Hup, bed uit, foto's uploaden op mijn pc, badje pakken, koffie zetten en beginnen met bewerken. Zondag kwamen Aisling en Reus pas om 15u30 om mij. Maar een uurtje later stonden we alweer in het zonnige Bergen. Ook de rest van ons rariteitenkabinet daagde weer op. Ik nam weer wat sfeerbeelden op het marktje van verkleedde knappe dames en opeens voelde ik deze trol op mijn schouder tikken. Het duurde even voor ik weer ter aarde met mijn gedachten was nedergedaald, het was een kort maar aangenaam weerzien met deze skynetblogger. Jammer dat hij niet kon blijven voor de concerten, ik vond de optredens van Faun (Fiona I love you!!), Omnia (let my spirit dwell in the darkwoods!) en Urban Trad (Verdikke, Soetkin Collier is precies wat verouderd, maar Véronica Codesal is miauwkes!!!), zalig.
In tegenstelling tot de zaterdag, was de fanta bij verschillende drankstandjes uitgeput en de cocacola al van in de namiddag tot ergernis van Feetje, behalve de light en de zero. Gelukkig was er nog water en fruitsap, bij gebrek aan saucissen, at ik dan maar een witte pens vooraleer ik me weer in de Frontstage begaf om kiekjes te schieten. Ik trok vooral op aperture-priority afgewisseld met Manual om de sluitertijden deftig te krijgen met spotmeting. Terwijl mijn pa me vandaag zei dat ik beter de lichtmeting op centerweighted zette, op Program trok en afhankelijk daarvan mijn Program af en toe te wijzigen door de A of de S te veranderen waardoor de andere zich automatisch aanpassen zou, wat tot betere resultaten zou moeten leiden. Bon, nog veel te experimenteren dus, hoewel ik best tevreden ben over de resultaten met zijn nikkor 35-70mm F2.8 lens.
Mijn frigo moest ook ontdooien, dringend, zoveel ijs, 't was me nog niet opgevallen. Toen ik vannacht thuiskwam hing er nog altijd een ferme brok ijs. Vanochtend was ook die nog niet helemaal gesmolten. Verdikke, ik sleuren en trekken aan dat ijs. Het ijs breken gaat in andere gevallen toch gemakkelijker. UIteindelijk brak het ijs, zonder schade aan de ingevroren stangen of kabels en kon ik mijn stopcontacten weer activeren die ik met één zekering af en aan diende te zetten. Voila, mijn pc kon aan, mijn koffie kon gezet worden en ik kon weer foto's opladen. Veel te veel:ruim 450!! 'T wordt moeilijk om die allemaal te selecteren. Alvast krijgen jullie hier een fotoverslagje van de Hongaarse medieval folk band The Moon and the Nightspirit. Luister naarhun muziek.

Neem ook een kijkje bij Beokribbel voor zijn sfeerfoto's.

Kijk wat ik mijn min mail vond, een paar uur nadat ik mijn flickr-foto's dorogestuurd had:
Bonjour,
merci 1000 fois pour les photos!! Nous sommes heureux que le concert des légendes du temps vous a plus!!
une prochaine foi, j'espère que nous aurons l'opportunité d'être présenté, ce sera un honneur que de boire une bonne bière en votre compagnie!
encore merci et à tres bientôt j'espère!
Stéphan Késenne (les Légendes du Temps)

Ganz Toll!

De eerste dag van het uiterst interessante fantasy-festival Trolls et Légendes zit erop. Massa's volk. Het dwalen door de verschillende standjes met fantasy-artefecten, lederen wapenuitrusting, elegante jurken, maskers, trolletjes, tekeningen, strips en dito tekenaars, games en andere verliep niet zo vlot. Deze overdekte editie was een stuk groter, en stuk succesvoller en daardoor wel beter dan de vorige editie van twee jaar geleden. Jammer dat we niet doorhadden dat de bezoekers van de beurs rechtstreeks naar de concertzaal konden. Buiten bijna anderhalf uur aanschuiven deed me luidkeels vloeken op alles wat Waals is Vals is! Met de nodige luchtuitstoten erbij. In de concertzaal stormde ik binnen en zag dat er zich al een ondoordringbare muur van verschillende rijen enthousiastelingen had gevormd waar geen doorkomen aan leek. Ik sprak dan maar een securitykerel aan en vroeg of de frontstage voro de fotografen was in mijn beste frans. Bent u fotograaf? Ik heb een courier electronique zei ik hem en toonde de mail van Frédéric van Le Fantastique. het was meteen in orde. Ook Aisling Faery had geen fotopas gekregen bij de ingang. daar stond immers een domme vrijwilliger die ons gewoon aangeduid had op de lijst en ons een twee-dagenpolsbandje gaf. Ik heb zelfs mijn ticket niet teruggekregen. Nu Frédéric werd erbij gehaald en hij ging om meteen badges. Toen hij mijn mail zag, zei hij:"ah, Jeronimo!" :-)
Hier alvast een sfeerbeeld van de Waals celtische folkrock band: Les Légendes du Temps en andere impressies. Uiteraard meer hier later.

Sioen by Jeronimo

Het project heeft een group op last.fm. Ik heb me er zelfs een profiel aangemaakt. Om ten volle playlists aan te maken en muziek te delen met anderen moet je software downloaden, zo kun je aan scrobbling doen. Hier op het werk kan ik nul de botten doen. Het enige wat ik hier doe, is lachen met de collega's. Gelukkig vind je tussen de freakshow af en toe van die zonnige pittige jonge verschijningen. Dat doet goed. Laat de frisse wind maar waaien nu het toch wel warm wordt in onze buro's zo af en toe wegens gee luchtkoeling.
Enkel tracks die je tegenkomt en goed vindt kun je aan je playlist toevoegen. Dat is toch al iets. Ik weet niet of ik er lang zal opzitten. Ik luister amper mp3's. Naar cd's luisteren op de pc doe ik enkel thuis wegens geen stereoketen bij de hand waar de pc staat. Wat een achteruitgang. maar goed zo kan ik de mensheid van mijn exquisite smaak op melanchiolisch gebied laten proeven.
Vanavond wordt een verderzetting van maandagavond. Dat hoop ik toch. Hopelijk kan ik het stralende weer als barometer beschouwen.
Soms loop ik voor op de dingen in mijn hoofd. Beleef ik scenario's die nog niet bestaan en waarschijnlijk niet bestaan zullen. Dagdromen is leuk. Dagdromen doet leuk. Avondddromen houdt me dan weer wakker. Bonkend hart, kloppende slapen, open ogen nietsziend naar het plafond aan het staren. Soms herbeleef ik het verleden anders. Maak ik mijn leven anders. Denk ik over hoe als dit of dat en dat als hier en nu en daar iets anders had gelopen. Maar ik ben we terdege bewust van mijn pad, mijn plaats in het hier en het nu, mijn daden, dromen en verlangens, ik werk eraan. Ik bouw eraan. Ik droom ervan. Ik koester die dromen.
Morgen is het zoals gezegd Trolls et Légendes. Plaatjes schieten. De serie van verleden jaar vinden jullie alvast hier. Ik zal de Ronde van Vlaanderen missen. Ik zal het eitjes rapen missen. Dat er sowieso nog chocolade zal over zijn voor mij, verzacht de pijn echter compleet. Er zit een kleine kink in mijn reiskabel verdomme. Dat kotm er van als je eens beslist er twee weken niet mee bezig te zijn. Voor alles bestaan er gelukkig alternatieven. Ik moet gewoon een beetje leren overal mijn koppie bij te houden. Multitasken. Fukkers.

ik krijg hier nu een sms uit Brazilie om te vragen hoe mijn Portugalreis was.

Eindelijk het Sioen-verslag online!!!! De cd is al uit van vrijdag. Het videoverslag is over over enkele dagen blijkbaar.