Jeronimo's Cage of Thoughts

Ons Tientjuh vraagt zich af hoe het met mijn snotneus is. Ze haast zich daarbij te zeggen dat ze niet vraagt hoe het met mij, snotneus, is. Mijn snotneus zit vol snot. Maar ik heb er geen last meer van. Ik ben genezen al zit ik met een hoestje. Dat stimuleert me in het voorlopig niet roken van sigaretten, waarnaar ik verlang uit existentiële tragiek van mijn aardsheid, zeker sinds sommigen het raar vinden dat ik ABBA als mijn alltimefav noem. De afgelopen 5 dagen zijn er twee kienekes geboren. Ik wil ook kienekes geboren doen worden, denk ik dan soms in een vlaag van zinsverbijstering. Dat is van korte duur. Ik ga niet beginnen dromen van zaken die ik waarschijnlijk toch niet ga hebben op korte of middellange termijn. Ik leer leven met de huidige context van mijn bestaan. I'm alone on this world I wander.
Maar toch, Napels wil ik wel eens zien. En voor ik de Styx oversteek, wil ik nog een boel zaken zien, voelen en aan den lijve ondervinden. meneer STOF vroeg het me al:
Wat wil je nog doen voor je het loodje legt?
Voor zover ik weet wat een loodje leggen is en hoe je een loodje legt, denk ik daar inderdaad wel eens over na. Regenbogen najagend op eindeloze zeeën van dromen en gekoesterde verwachtingen des levens.
Mijn ultieme fantasie is versmelten met de liefde van mijn leven in de mystische sferen van de Mayawereld. En ooit hoop ik wel eens de liefde van mijn leven tegen het lijf te lopen. Een held, dat zou ik ook wel willen zijn. Op welke manier dan ook. Zoals een vader de held kan zijn voor zijn kind. Dat is al meer dan genoeg. De Wereld zien op de manier waarop Johan Verminnen het beschrijft. Misschien wil ik wel ooit een beroemde foto schieten. Het feit dat ik onlangs een catwalk mocht schieten, maakte me blij al seen kleine jongen. Samenwerken met een profesioneel model, daar zeg ik niet nee tegen. Mijn concertfoto's op de cover van het een of ander magazine. Rijden met een luxe-sportwagen a la bentley, ferrari, porsche of maserati. En in feite, misschien later als ik voldaan ben in mijn drang naar nieuwe dingen en ontdekkingen, wil ik ergens ter wereld wel een guesthouse openen, waar jongeren van overal ter wereld mekaar vinden, hun verhalen en ervaringen uitwisselen en samen nieuwe ervaringen creëren. Maar vooral voor ik sterf wil ik weten waarvoor ik heb geleefd en dat is denk ik het belangrijkste.
Het stokje geef ik door aan Keizerin, GDB le mal aimé, en de nieuwste populaire skynetblogster Paola, en omdat ze het een interessant stokje vindt: Vuur! anyone else?

Jan Welvaert, copyright Jeronimo