Jeronimo's Cage of Thoughts

Ons Els heeft het hele redactieteam opgezadeld met een stokje: post een foto van jezelf als kind. Hier zie je mij als baby. Een schitterend tussendoortje wegens gebrek bij gebrek aan inspiratie. Ik ben genezen op een kuchje na die 's avonds de kop op steekt. Ik voel me redelijk goed. Het is kalm op het werk. De zieke collega's zijn terug maar daarentegen blijken al mijn afspraken voor dit weekend op hun beurt ziek te vallen. Er spelen verschillende gedachten over leven liefde en dood door mijn gedachten. Dromen van weleer. Vage dingen. Soms is het precies moeilijjk los te komen van je hedendaagse constellatie. Maar aan de andere kant ben ik wel zo'n avontuurier die alles zou kunnen achterlaten om enkele jaren de wereld rond te reizen? ver weg van huis op zoke naar wat? Altijd en overal rondzwerven zonder ergens echt thuis te zijn? Is dat wel iets voor mij, een echte huismus bij momenten? Ik hou het voorlopig maar bij kortere reizen. En ik verlang er zo naar om weer mijn vleugels uit te slaan. Maar stap voor stap. Eeerst verhuizen budgetteren en dan zien in welke mate er nog een pleziertje af kan.

Ondertussen verlang ik al naar vrijdagavond naar de blogdrink te Leuven van Yab. Er zullen heel wat mensen rondlopen die ik ken. Het wordt ongetwijfeld een ferm leutige bende en bovendien zijn er hopen mensen in geschreven, een waar succes noem ik dat!