Jeronimo's Cage of Thoughts

Wandelen in het Zoniënwoud is zalig, ongerepte natuurlijk vredige stukjes bos vol heerlijke wandelpaden, hier en daar leuke eekhoorntjes en over het algemeen stilte, het overal-doorheen-dringende geraas van de Ring buiten beschouwing gelaten. Beetje jammer ook van de af en toe geasfalteerde wegen op onze route door het woud. 's middags een heerlijke pizza en we konden er weer tegen aan, een 18km in totaal. 's Avonds de verbrande calorieën weer aangevuld met een spaghetti kastaart medium en een digestieve verse muntthee in het Soul Foodcafé. Meer moest ik niet hebben om de dag af te sluiten. Vroeg onder de wol.

Dit weekend zit overvol van gedachten, opties en voorbereidingen. Of ik veel zal doen weet ik niet, ik denk dat ik het mijn vertrek redelijk rustig ga houden de komende weken. Mijn kop staat er niet naar en verder wil ik het eigenlijk gewoon rustig houden. Eventjes. De start van het culturele seizoen ben ik wel vollop aan het missen. Niet getreurd, er zijn zoveel andere zaken om te doen. Later, als ik terug ben. Ach ondertussen nemen we wat op onze weg komt, of niet. Keuze is keizer.

Maar precies dat is een klein beetje het probleem. Ik weet niet waar ik sta in de grote Context, de wereld, klein en groot. Blijven harhalen doe ik amar, maar het is nu eenmaal zo een wetmatigheid in mijn existentie die van de ene crisis in de andere trecht komt. Reflectie. Analyse zonder eigenlijk een oplossing. Het moeilijke is dat ik de moeilijke ben. Verandering. Mezelf veranderen, werken, evolueren. steeds, maar blijbkaar nooit genoeg. De honger wat temperen? realistisch zijn? Kleien doeln stellen niet het onbereikbare dat enkel in dromen en films voorkomt? Poeh, ik heb nood aan luchtigheid man!

Have a nice weekend!

Samen op de moto, ja gezellig
Hayseed Dixie - highway to hell