Jeronimo's Cage of Thoughts

Lekker lui weekend? Voor de enen wel voor de anderen niet. Door het cancellen van de afspraak van vrijdagavond, racete ik maar naar huis om dan meteen na het eten samen met mijn ouders richting ziekenhuis aan de reepkaai in Kortrijk te sjezen om op bezoek te gaan bij de nieuwste telg van de familie. Pepijn, mijn neefje, zoon van mijn zus en haar lief, was de vorige dag geboren als een flinke zoon. Het verdere weekend was het dus pendelen tussen Pepijn en thuis door en relaxen ontspannen en vrijdagavond na een laatste bezoekje nog eens lekker op café te zitten met familie in the sweet lime, recht over het ziekenhuis aan het water. Er was amper volk dus trokken we nog even naar de Irish Pub voor een slaapmutsje en zonder vallende sterren te ontmoeten schoot ik in mijn bolide de nacht in om vandaag, maandag, toch wel weer ferm te presteren op het werk, ondanks het feit dat mijn trein vanochtend door de braakliggende stukken grond en vervallen terreinen van Brussel reed met een omweg van ruim een half uur wegens een persoonongeval op de rechtstreekse lijn.
het drama in Dendermonde laat me niet koud. Allesbehalve. Er zal maar een zot jouw pad kruisen...We lachen het leven tegemoet, verwelkomen het met open armen. Tijd om de dingen weer in handen te nemen. Het verweesde dipje waarin ik me al een tijd bevindt, moet maar eens ophouden. Initiatief! Actie! Jezelf kennen is één, jezelf veranderen is twee. Good luck!

Mijn kot uitkomen. Zei ik dat? Echt. Nu ja in zekere zin is het me wel gelukt deze week?
Mijn vege zieltje uit mijn lijf werken, ja! pieuw! Veranderingen op het werk brengen wel bezigheden met zich mee. Leuk. Challenge. Dat is, moet ik eerlijk toegeven, toch een tijdje geleden.

Dindsdagavond, na een redelijk zwaar begin van de week, was er eindelijk na bijna twee weken, weer tijd voor vertier. De eerste project-vergadering van het jaar in den Trafiek, een gezellig buurthuishartje Brugse Poort en best gezellig. Helaas veel te veel chips gegeten, geproefd van de uitstekende taart van de heer Bollaerdus en teveel nootjes.
Een nachtelijk woelwater.

Morgenavond teken ik present met bloggende collega's die me jaren geleden identificeerden en met de overjaarsekwibus die zijn kookleservaring aan ons zal ten toon spreiden in de vorm van een dessert ofzo.
Mijn week wordt afgesloten met nog een zware opdracht op het werk en dat na een nachtje stappen om dan 's avonds voor een persoonlijke bespreking de nacht aangenaam in te gaan. Wat dat uit mijn kot komen betreft: mission accomplished.

Ook anderen komen graag uit hun kot en vinden er niets beters op dan degenen die niet uit hun kot komen als boodschappenjongen in te schakelen. Een groentenpakket in het Gouden Hoofd. Ik moest niet aan den toog tekenen, maar aan den ingang. Seffens drop ik dat groentenpakket nog in hun gang. Jammer dat ik niet al mijn boodschappen heb kunnen doen omdat er mensen op de sporen liepen. Ja die paar koperdieven of illegalen hebben het avondprgramma van enkele duizend mensen in de war gestuurd doordat de treinen dus hun snelheid moesten minderen, vertragen en zelfs een tijdje stoppen. Meteen ook mijn verbinding gemist en met de bus helemaal naar Dampoort.

Ach, er zijn erger dingen in het leven denk ik dan. Huug merkt op dat Barack Obama zijn windsor geknoopte das zelfs knoopt met dimple. Chique. De weinige keren dat ik een das moest dragen deed ik dat ook zo, niet met dimple denk ik, tenzij louter toevallig. eh, bon, nu even expressdienst gaan spelen.

- "en, nog spannende dingen beleefd?" voreg een maat daarnet via google talk ondertussen ook zijn dagelijkse portie verveling verbijtend.
- "Viel wel mee, tot ik wakker werd", antwoordde ik.

Niet dat ik erom maal dat ik dit weekend dan ook niets spannends heb beleefd. Het leven moet ook niet altijd spannend zijn. En ik was dit weekend hoofdzakelijk in mijn ouderlijk huis te vinden. Als ik daar ben is het om tot rust te komen. Te relaxen en te ontspannen. Niettemin werd het een weekend waarin ik mijn living heringericht heb. Mijn eind augustus bestelde lederen eenzit was gearriveerd en samen met de mama versleepten we de tot voor kort voor verkoop bestemde tot slaapbank uittrekbare zetel uit Ikea in mijn slaapkamer te zetten, door mijn slaapkamer ook was te reorganiseren en zo is mijn living nu weer wat ruimtelijker, subtieler en moderner met volledig nieuwe meubels, op een laktafeltje na.

Banning, censorship, flagging,...je kent het wel, mensen kunnen inhoud die naar hun mening niet strookt met de gebruiksvoorwaarden van een site melden ("flag", "report") waarop de internetdienst meestal ingrijpt zonder grondig onderzoek en volledig arbitrair accoutn blokeerd, afsluit of inhoud verwijderd. Het was een heuse rel op flickr. Skynetblogs ging ook over de schreef toen ze zomaar waarschuwingen uitte aan het adres van bloggers die door misnoegde lezers of gewoon door pesterijen voor de lol aan de galg werden gepraat. Youtube heeft er ook van. Deze videovan het Belgische Psy'Aviah werd gebanned.
Het gevaar bestaat dat mensen die niet akkoord zijn met de inhoud gewoon iets rapporteren. Zo werden op flickr niet obscene naaktfoto's (of zelfs niet eens naakt!) gecensureerd. God weet welke idioot de fotograaf in kwestie een loer wou draaien. Gevaarlijk vind ik het. Mensen die zomaar mensen kunnen aangeven. Aangifte van zaken die echt niet kunnen moeten worden aangegeven, akkoord, maar van een deftig onderzoek is er meestal geen sprake. ach ja. Live and let die?

Het is gelukkig niet allemaal kommer en kwel op het internet. Ondanks de jacht op de piraterij zijn er nog altijd heel wat bands en undergorundgenres die het toch moeten hebben van de common license en hun materiaal gratis ter beschikking stellen. Zo bijvoorbeeld het Braziliaanse electro-label Phantasma13. Ondertussen heb ik twee compilaties legaal gedownload.

Prelistening van albums lijkt me ook een trend om piraterij tegen te gaan. Luister naar het nieuwe album, alvorens het illegaal downloadbaar is, en koop het. Cd-liefhebbers zullen ze daarmee wel over de schreef trekken. De interessantste releases van verleden week op een rij:
- Sirenia: the 13th floor: new nightwish meets old tristania lijkt me. Ligt goed in het gehoor maar blijft niet plakken heb ik de indruk.
- Napalm death: Time waits for no slave. Deze oude rockers zijn de meest brutale oudjes in de metalwereld durf ik bijna te stellen. Daar kunen die hedendaagse horden tiener zootjes ongeregeld nog wat van leren.
- Sepultura:A-lex. De Braziliaanse metallers zijn terug. Ik vraag me af of ze er voor mij ooit geweest zijn. Hun 1987-album "schizophrenia" is het enige wat mij ooit kon bekoren.
- Blut aus Nord: de Fransen brengen na ruim 12j eindelijk de vervolgcd uit op "memoria vetusta" uit 1996. Tijd om die cd eens van onder mijn stof te halen.

Verder is het volgende week grondig tijd om nog eens uit mijn kot te komen.

Ik heb het niet voor Hamas, ik heb het ook niet voor de Israeli. Ik heb het wel voor de onschuldige burger die opeen gepakt in een ghetto maar moet zien te 'ontsnappen' aan een ultramodern uitgerust leger dat de oorlog dehumaniseert door technische termen te gebruiken voor het doden burgerslachtoffers. 32% vrouwen en kinderen. Kunnen die dan niet mikken?
Ze zijn een slachting bezig. 1000 doden. Sabra en Salita liggen al te ver in het geheugen. Tijd voor een nieuwe schandvlek in een oude oorlog.

Citaat uit de standaard:
In Gaza-stad werd de Sheikh Radwan begraafplaats getroffen. Ongeveer dertig graven, waaronder enkele die nog maar pas gedolven waren, werden opgeblazen. Lichaamsdelen en stukjes vlees vlogen alle kanten uit en in de omgeving hing een stank van geschroeid en rottend vlees.
"Er lagen stukjes vlees op het dak, er waren kleine stukjes ingewanden bij. Mijn buurman vond de hand van een al lang geleden gestorven vrouw. We hebben het allemaal in een plastic zak gestopt", zei Ahmad Abu Jarbou. "En man die gisteren zijn neef heeft begraven kon het lichaam nergens meer terugvinden."
Een Israëlische legerwoordvoerster zei dat de Israëlische aanval was gericht tegen een wapenopslagplaats naast de begraafplaats en een raketlanceerplaats even verderop. De schade aan de graven was het gevolg van secundaire explosies, zei zij.
Het internationale Rode Kruis (ICRC) maande Israël ’extreem voorzichtig’ te zijn met het gebruik van fosforgranaten, maar zei geen aanwijzingen te hebben dat Israël die oneigenlijk heeft gebruikt.

Geen "Oneigenlijk gebruik"? In zon' dichtbevolkt gebied? Waar ze met zware bommen alles platgooien? Het gooien die bommen idd niet op een overvolle markt nee.

Als ik al die kinderen met hun bebloede omzwachtelde hoofden zie, gelukkig in moderne hospitalen, maar getekend voor het leven, dan word ik misselijk. Ik voel me machteloos. Oorlog is niet simpel. Politiek nog minder. De ongestrafdheid van Israel ongegrijpelijk. update: er zijn dan toch enkele Franse organisaties die een strafklacht overwegen tegen Israel bij het International Strafhof in Den Haag. Maar nog geen enkele natie daarbij aangesloten...de EU is weer goed bezig vind ik. Om van dat kunstwerk van David Cerny "entropa" Tsjechië nog maar te zwijgen. Wat een farce. Bulgarije is een wc!

En de soap Rusland-Oekraine is ongezien. 15 Europese landen zonder gas in de koude. De diplomatie moet zijn werk doen. Toch heb ik het gevoel dat de internationale instelling steeds minder snel, steeds minder effectief kunnen optreden. Ach ja, als ik hier maar veilig ben zeker in het veilige België? (oh ironie). Hoewel, crapuul heeft onze ruiten van ons werk ingeslagen tijdens de betoging afgelopen zonder. Dat is toch maar vies om zien.
Let's pray for world peace.

Onlangs vroegen vrienden mij hoeveel blogs ik eigenlijk volg. Volgens mijn google feedreader heb ik 161 subscriptions. Of ik die allemaal lees en daar tijd voor heb? Uiteraard heb ik er tijd voor. Niet alle blogs of websits worden dagelijks geupdated noch op hetzelfde moment. Per dag open ik mijn reader vrij vaak. En ik lees alles zoals een online krant: diagonaal of soms zelfs de titel, pas als het me interesseert lees ik het artikel helemaal en klik ik door. De meeste dingen ben ik al vergeten nog voor ik het volgende item in mijn feed begin te lezen. Veel pulp dus. Waarom dan? Ach ja 't is handig om mensen of dingen op te volgen. Hetgeen de moeite waard is, blijft sowieso hangen, de rest is het weten niet waard.
Mijn twee laatste abonnementen zijn Gothronic (newsfeed) en zeezoogdieren.org, ik vind het leuk fotootjes te zien van zeehondjes en bruinvissen en andere Noordzeepopulatiespecimen. Verder zijn er een aantal dode feeds, die ik moet wissen en feeds die ik sowieso oversla omdat ik ze niet interessant vind. Onder deze categorie vallen meestal bloggers waarover iedereen de mond vol heeft, maar waarvan ik niet begrijp waarom.

Ondertussen heeft mijn uitgaansleven ook alweer een boost gekregen. Positieve dingen brengen andere positieve dingen mee. Ik zeg het. Na mijn decemberdip lijk ik me in januari deels te herpakken. Een leuke date in het Sphinxcafé vrijdag na mijn werkbezoek in hartje West-Vlaanderen. Gisteren dan enkele Leuvense (nvrd: stem op hem voor de skynetblog awards 2008!) vrienden en uit hartje West-Vlaanderen. Eerst weer lekker goedkoop en veel Turks gaan eten in de Sleepstraat in GÖK II (2-maal Iskander niet-pikant, sac scampi en een lamsstoofpotje) om ontgoocheld voor een gesloten deur van het Soul-Foodcafé te belanden en dan ene te gaan drinken en gieren van het lachen in de Mosquito Coast. Ik denk dat het al jaren geleden is dat mijn buik zeer deed van het lachen. Jaja zo'n pretpakket ben ik de laatste jaren. Het deed deugd. Uiteindelijk hielden we halt in het Sphinx-café met goed uitzicht. Deze ochtend wekte het zonlicht me uit mijn diep slaap maar alvorens ik wakker werd loeide het brandalarm ongemeen lang en hard.

myspace, vind ik ook nog steeds leuk om op weetjes en nieuwe dingen te botsen.

- Sirenia: pre-listen the new album with the first video "path of decay".- Oomph! heeft ook een nieuwe video uit: the sandman. Beter dan hun vorig werk vind ik op het eerste gehoor.- Das Ich - das ich im ich (and one remix): net aan het beluisteren op hun remix-cd "addendum". Altijd leuk die electronische mixen van Das Ich te horen.

Ook is iedereen reizen aan het boeken. Miljaar. waar ik op wacht? Ewel ik wacht op gezelschap om ook eens mooie reizen te maken. Ik heb wel eens zin om iets anders te doen dan altijd met een groep onbekenden op reis te gaan. Het is toch veel leuker met je lief of vrienden op reis te gaan? Maar goed, bij gebrek aan avontuurlijke maten en lief, toch maar eens uitkijken naar een reisje in Europa. Dit uiteraard naast het reisje dat al geboekt is voor deze zomer. Citytrips, korte rondreisjes. Er is wel wat aanbod denk ik.

Zoals jullie kunnen zien, ben ik genomineerd bij de eerste vijf in mijn categorie. Ik ben benieuwd wie er allemaal op mij stemde en wie er nu op mij zal stemmen en waar ik zal eindigen in de uiteindelijke rangschikking.
Er zijn hoogstwaarschijnlijk een veel interessantere blogs dan de mijne, ik ben wel een ouwe getrouwe bij skynetblogs. Nog nooit veranderd van blog, wel van stijl en lay-out. Evolutie en ik amuseer me nog steeds. Hoewel ik meer blog over mijn uitgaansleven en fotografie dan over mijn zielsroerselen waarmee ik jullie niet zo veel meer lastig val. Van akkefietjes gesproken, mijn hoofd heeft koud nu mijn pluimen geknipt zijn. Op het werk ben ik ook deze week een nieuwe uitdaging aangegaan en waarlijk het heeft me een nieuwe boost gegeven. 't werd tijd om eens iets anders te doen, iets totaal anders. Deze week nam degene die ik opvolg mij al mee naar vergaderingen en vandaag zelfs een plaatsbezoek om situaties uit te klaren, te adviseren te begeleiden. Als ik bedenk dat ik als consultant het driedubbele kan verdienen voor dit soort werk, twijfel ik soms. Alleen de mogelijkheden bij mijn huidige werkgever zijn qua vrije tijd veel gunstiger en vandaar dat ik het geldelijke aspect al snel vergeet.
Straks nog ene drinken in de gezellige warmte van de Gentse horeca en morgen komen er alweer vriendjes op bezoek. Tussen zal ik nog een handboek over mijn nieuwe job verwerken zodat ik gauw met kennis van zaken zelf het woord kan voeren.

Oh, en wat en aangename verrassing in mijn bus: de cd van radio 1 VOX!

Procedureslagen. Als jurist, geen advocaat, ben ik absoluut tegen onvoorwaardelijke nietigheid van de procedure als er een fout gebeurt, met name de vrijspraak of vervallend verklaring van de vervolging, in alle soorten procedures. Ik ben van mening dat er nog steeds iets bestaat als "recht spreken" in de zin van maatschappelijke verantwoording afleggen. Een belangenafweging dient zaak per zaak te worden gemaakt of de procedurefout opweegt tegen de maatschappelijke relevantie om een straf uit te spreken. Die straf kan mijn inziens ook verminderd worden in verhouding met de ernst van de eventuele schending van de rechten (van de verdediging) van een partij in de procedure. Ik ben het niet eens met de stelling dat iedere procedurefout sowieso rechten schendt.

Belangenafweging, iets wat ik constant doe in bepaalde van mijn taken waar ik discretionaire bevoegdheid heb, en waar je veelal met maatschappelijke issues wordt geconfronteerd die niet louter droge regeltjes en instructies zijn.

Paul Quirynen verwoordt het vandaag in de standaard heel goed.Hij citeert Hans Rieder, de techneut die zonder gevoel zijn werk doet (wie heeft dat ooit ook ergens voor een internationale rechtbank verklaard na WO II?) aldus het citaat:
verwoord door confrater Hans Rieder (DS 8 juni 2002): 'Het kwaad fascineert me niet. Ik ben een echte technicus. Ik heb geen gevoel bij mijn werk. Ik beschouw mijn optreden in de rechtszaal als het ingrijpen van een chirurg tijdens een operatie. Wie daar ligt en hoe dat zo gekomen is, en wat die patiënt of zijn familie daarover denkt, laat mij ijskoud. Interesseert me niet. Dat is werk voor andere mensen. Iedereen moet bij zijn vak blijven. Ik blijf bij mijn wetboek.'

Quirynen verwoordt het deels als volgt:
Als advocaat moet ik iedere dag belangwekkende keuzes maken bij het spreken met mensen en het behandelen van dossiers. Is het mijn aanvoelen als mens dan wel als jurist dat mij moet bezielen en inspireren. Mijn overtuiging is dat ook elke advocaat een vorm van maatschappelijke verantwoordelijkheid blijft behouden.
De opdracht van ieder advocaat wordt omschreven in artikel 444 van het gerechtelijk wetboek: 'Ter verdediging van het recht en de waarheid…' Proceduregevechten maken de facto volledig abstractie van 'recht en waarheid' omdat ze enkel gefocust zijn op de vraag of iedere 'regel' correct is nageleefd zoals wettelijk bepaald. Zoals mijn computerprogramma screent naar fouten binnen het systeem, worden gerechtelijke procedures uitgevlooid tot de laatste punten en komma's.
Men eist de perfectie als norm van iedere actor van justitie en van ieder mens en/of orgaan dat plichtsbewust zijn taak heeft willen vervullen binnen het kader van justitie. Men vergeet daarbij dat uiteindelijk recht spreken een taak is van 'mensen' en dat oordelen over vaak tragische situaties niet éénduidig is. De mogelijkheid dat mensen zich te goeder trouw vergissen wordt niemand meer gegund. Wie intellectueel eerlijk is, doch een verkeerde inschatting maakt, wordt genadeloos afgestraft.
Gewone mensen verstaan niet dat een beoordelingsfout kan leiden tot de vrijlating van misdadigers. Er is een fundamentele discrepantie tussen oorzaak en gevolg. Met deze procedureoorlogen verliest de samenleving andermaal vertrouwen in de justitie, omdat het toch moeilijk te aanvaarden is dat mensenhandelaars en andere topcriminelen 'zomaar' in vrijheid worden gesteld. Dit gebeuren is fundamenteel onrechtvaardig en ook onwaar. Een samenleving mag verlangen dat zware criminelen niet zomaar ontsnappen aan hun straf. Ook moet nagedacht worden over het onevenwicht tussen de aard van sommige vergissingen - vaak onbewust en ook te goeder trouw gebeurd - en de verstrekkende en soms onrechtvaardige gevolgen.
Uiteraard pleit ik niet tegen het legaliteitsprincipe doch wil ik alleen mijn zorg verwoorden dat justitie alleen werkbaar blijft vanuit het besef dat fouten kunnen gebeuren, maar dat we ook in die omstandigheden gerechtigheid en rechtvaardigheid dienen na te streven. Een juridisch systeem om een samenleving leefbaar te houden voor medemensen is slechts gemaakt op mensenmaat en juist daarom niet perfect. Als er dan toch een procedurefout gebeurt kan dan beter in verhouding gesanctioneerd worden dan met de onmiddellijke vrijlating van zware criminelen.

Leve een menswaardige menselijke justitie!

En wat voor disproportionele vuile oorlog voert Israel daar in Gaza? Maar zij zijn de goeien dus mogen zij straffeloos daden begaan die nogal wat weg hebben van oorlogsmisdaden?

De vierde dag van het nieuwe jaar en de hemel is nog steeds niet op mijn hoofd gevallen. Ik prijs mezelf gelukkig. Geen rampen, geen ziektes, geen noodlot (buiten dat Lot dat ik al jaren tors zekerst?). IK voel me niet echt wijzer, slimmer, ouder, dunner, dikker, fitter, donkerder, zweveriger, hipper, nieuwer, herborener, verpulverder, bestofter, winderiger, jeukeriger, plezanter, heter, beter, holler, boller, trager sneller, knapper, mooier, vrolijker, dommer of properder dan anders.

Voornemens? Zoveel dat ik er heb, ik zie wel waar ik uitkom, ik ben toch totaal elders uitgekomen toen ik 2008 in vloog, waarom zou het dit jaar anders zijn, zolang we maar gelukkig zijn en lang leven gelijk in de sprookjes. Mijn leven is vooralsnog geen sprookje, ook geen Griekse tragedie of een bijbelse parabel. Ook als heldhaftige krijger zal ik nooit geboekstaafd staan.

Een mens heeft veel zelf in de hand en ondanks mijn kleine pollekes ga ik alle kansen eens grijpen ze, dat lukte deels in 2008, nu zal dat ook wel gaan. Anderen wurg ik dan weer met plezier de nek om. Nog anderen, hun lekkere halsje zou ik het liefst teder liefkozen. Helaas heb je dat niet te kiezen. De grens tussen love and hate is flinterdun. Leven en dood zijn eveneens innig met mekaar verbonden. Na de dood is het weer tijd voor nieuw leven dit jaar. Verwachtingsvol kijken we hier naar uit. Voorlopig is dit mijn vurigste wens. En natuurlijk world peace.

Dat die Israeli-moordenaars eens hun troepen uit de gazastrook terugtrekken. Ze zouden zo hoog van de toren niet blazen moesten ze evenwaardige tegenstanders voor hen staan hebben. Ach ja de wereld is om zeep, maar er zijn gelukkig van die prachtige plaatsen. Leve Vlaanderen Vakantieland of Gentse Waterzooi. IK vrees dat de winden in mijn zeilen mij dit jaar niet overzee zullen brengen, maar binnen Europa valt ook nog heel veel te ontdekken. Wandelreizen, andere rondreizen. Er zijn vage gedachten, ze lopen uiteen, ik zal wel zien. Ook veel andere zaken lopen in mijn holle hersenpan uiteen. Sommige doen me zweven, andere keren maken diezelfde gedachten me depressief en melancholisch. Het kan verkeren, maar we blijven met opgeheven hoofd naar de horizon turen. Wat er daar tevoorschijn zal komen en ons pad zal kruisen, dat willen we niet missen! Santé!