Jeronimo's Cage of Thoughts

What are the odds?
Not sure, But these days sometimes I feel a little strange and not only when it's getting dark.Rare tijden zijn het. Gedachten dwalen over en weer. Mijlpalen in levens. Levens die passeren zonder meer. Vieren en gevierd worden. Decennia. One happy family. Onachtzaam loopt de tijd voorbij. Ik hol mezeff achterna of kijk ik eerder aan tegen de hielen van de toekomst. Zo erg is het niet. Het verleden staart me niet? zo aan. Het heden ligt open en bloot voor mij. Grijpen ode ik het niet. Springen doe ik dan weer wel. Dansen is niet aan mij besteed.
We slijten de dagen en uren met het smeden van banden. Genieten van elkaars gezelschap. Twee woorden aan de telefoon. See you next itme.
Maybe tomorrow.
Vriendschappen onderhouden. Feesten om de liefde. Drinken op de kameraadschap. Zingen uit dankbaarheid. Schouderklopjes. Armgeknijp. Buikgestomp. Lachen. scheten laten. Boeren. Luider lachen. Vragen stellen. Mening vragen. Wikken en wegen.
I love my mates.
I'll find my way home.

En na al dat feestgedruis toch even een avondje thuis. Ik zie sterren. Gelukkig niet zoveel als een marginale Kimberly uit Kortrijk. En sommigen vergeten de haag te snoeien als het lente is.

Zaterdag was het een rpachtig feest van een Leuvens bloggertje. Zondag proefden we van heerlijk eten in the Gate to India in de oudburg en genoten we na in het Soul Food café. Maandag trommelde ik op de nipper twee gezellinnen op voor "my summer of Love" een zomerfilm in de Vooruit en dinsdag werd ik opgebeamd om gezellig tussen de jeugd te genieten op een terrasje op het Sint-Pietersplein met Villa Volta en Lady Linn op de achtergrond. Morgen ga ik een modeshow fotograferen en zaterdag ziet u misschien iets van mij in de standaardmagazine. En zaterdag is het reunie met enkele Nepalese reisgenootjes en zondag ben ik gelegenheidsfotograaf om een belangrijk familie-evenement waarop ik zelf ook een rol te spelen heb. These are the odds. No time to waste!