Jeronimo's Cage of Thoughts

Lac de Salagou, France. Een klein meertje ondiep, bloedheet, lekker warm water. Ik heb er niet gezwommen. Aan de oever ligt Celles, een dorp van ruines. Al kan je er nog steeds huwen. Een publiek gebouw doet og steeds dienst als soort publieke ruimte.

Zomer. Hitte. Steeds warmer. Het kriebelt. Heet. Plannen. Wikken en wegen. Ik kom er wel. Dit niet. Dat misschien. Of dat dan. als, wanneer. Indien. Kiezen. Werken. De routine van alle dag neemt het langzaam maar zeker weer over. Dagelijkse nietsheid. Leven. werken. Leven. Gelukkig zijn er nog die familiale dingen. Dingen waar wij altijd nar uitkijken. De ongedwongen sfeer. Zoals dit weekend het familiefeest dat mijn zussen, broer en ik organiseerden samen met hun respectievelijke partners. Een kleine 40 genodigden alle kinderen inbegrepen. Barbecue. Bloedhete dag. Blij weerzien met neven en nichten van het Noorden of het Afrikaanse binnenland. Lachen geblazen. Volgegeten. Van feestdis naar feestdis. Ten huize casamurphy kennen ze er ook wat van. Lekker stoofvlees voorafgaand aan de projectvergadering.
Deze avond koken, wokken. Bakken. dweilen. Morgen boeken. Film. Vieren. Toasten. Het leven zoals het is.