Jeronimo's Cage of Thoughts

"Je moet luisteren naar de muziek" zei ze. Ik luister naar de muziek zei ik half tegen mezelf. Ik voelde het ritme beter als ik mijn ogen dicht deed. Maar dan kwam ze dichter tegen me aan dansen om mijn aandacht weer op haar te vestigen. "Ik heb nooit veel gevoel voor ritme gehad" fluisterde ik roepend in haar oor. Het deed me terug denken aan mijn tijd in het trommelkorps van ons dorp, vertelde ik haar. Het was ofwel trommelen in de maat en dan compleet uit de maat marcheren of ik marcheerde in de maat en verloor dan het ritme tijdens het trommelen. Tot hilariteit van mijn medemuzikanten en omstaanders, tijdens de zoveelste optocht waar onze harmonie was uitgenodigd wegens onze grote getale, liep de dirigent bijna constant naast mij in plaats van links vooraan te leiden bevelen schreeuwend "links links een twee links rechts links recht link een twee links!" en dan maakte ik enkele sprongetjes als een kind dat weer in het ritme van de stap van zijn ouders wil geraken.
Tot zover de stoere middeleeuwer die marcheerde als aankondiging dat de stormtroepen in aantocht waren. De broekkousen leken opdat moment beetje belachelijk net als de veelkleurige middeleeuwse muts met pluim op mijn kop. Ik vestigde mijn aandacht weer op haar.
Ze keek recht in mijn ogen. Beetje ondoorgrondelijk. Ik wou haar blik exploreren. Mijn blik gleed af naar haar rechte neus, haar kleine fijne mond, haar chique oufit en riem rond haar zelfzekere heupen die swingend in mijn armen lagen, haar karaktervolle laarzen die mijn trachten te leiden in het ritme van de prachtige vooroorlogse muziek van het Bernard Berkhout Orchestra, dat al een hele avond lang de dansvloer van de vooruit deed swingen op muziek van Glenn Miller en Benny Goodman. Muziek zoals de band van mijn pa, en ook van mijn zus: Mainstream Music Band, had ik al eens aangeraakt als gespreksonderwerp. Toen we nog niet dansten omdat er blijkbaar vooral geoefende swingers op de dansvloer van jetje aan het geven waren.
Ik drukte haar tegen me aan. Onze gezichten op enkele centimeters van mekaar. Mijn voorhoofd raakte het hare lichtjes. Heupwiegend draaiden we kleine rondjes. Botsend en stoten tegen de andere koppels. Ik voelde haar adem. Ik keek naar de beweging van haar lippen. Haar tong streelde subtiel langs haar bovenlip.
En toen viel ik weer uit het ritme.

Ondertussen zijn we al een eindje verder in het bepalen van allerlei reisbestemmingen. Maar de ene keuze ruimt de andere op en soms zijn er dilemma's. Ik haat dilemma's. Neslissingszeker als ik ben. Twijfelen. Te veel rationaliseren. Vooral dan rationaliseren op voorhand. Dat is niet goed. Hypotheses uitdenken en de conclusie voor waar aannemen, terwijl je beter de optie in het echt zou moeten uitproberen om te zien wat de reactie van mensen zou zijn. Met andere woorden, ik zou iemand eens moeten telefoneren. Maar ik had het niet over uitgaan en daten en mijn sociaal leven onderhoudend buiten de sociale media. Want de afgelopen dagen heb ik toch weer lekker gezellig gebabbeld op café dan wel heerlijk gegeten en gebabbeld met enkele leuke vriendinnen. Ik had het over mijn reisplannen. Deze ochtend geïnformeerd bij het zuiderhuis Gent maar ze gingen me per mail op de hoogte brengen. Blijkbaar iets te weinig tijd en zogezegd de specialist ter zake in een ander kantoor. Niet erg, i can live with that. Via internet ook een offerte gevraagd voor de wel vrij goedkope koning aap reis. En nog eens alles zelf goed overlopen. En ondertussen geregeld da tik toch gecrediteerd werd voor mijn foto's op de nieuwe website van Psy'Aviah. Thanx guys!

Ik zal mijn lijstje bestemmingen de komende jaren eens opmaken ze: deze bestemmingen zijn bestemming die ik kan doen met mensen die ik ken:
- Peru- Azerbeidzjan en Georgië per auto
- Benin
- Corsica
- Mongolia
- Canada
- USA
Komt in het gedrang:- Amphifestival Keulen (kaart en hotel zijn al geboekt, maar vervanger zal rap gevonden worden, aldus mijn gezellen op die trip).

Dat bepaalde zaken maar eens gauw concreet worden ;-)

Ondertussen zijn we weer lekker aan het werk. Routine. Uitkijkend naar de ijskoude ochtenden. Mijn chauffage is lekker functioneel ondertussen. gelukkig. De tijd passeert. Eens snel , eens traag of stilstaand vliegend als de trein weer eens vertraging heeft. Geen goed woord in 2010 so far wat betreft het openbaar vervoer. Het is lekker knusjes thuis. Ik maak me zorgen. Over het feit dat ik me geen zorgen maak. Zou ik me zorgen moeten maken. Zorgen is een groot woord. Mijn sociaal leven anno 2010 is echt mager. Ik heb nog niemand gezien. Ik heb nog niets gedaan. Ik voel niet zo dringend de nood uit mijn kot te komen. Maar aan de andere kant dan weer wel. Hoe lang is het geleden dat ik nog eens een echt goeie date had? of een date tout court. Zo nodig hoeft het aan de ene kant nu ook weer niet. Dat inquisitoire vierschaarachtige gedoe van jewelste. Liever een ongedwongen date dan, gewoon waar je iemand beter kunt leren kennen. Of gewoon lekker leuk daten met een kennis of vriendin. Plezier maken, bijpraten. Ik ga toch maar eens bepaalde mensen beginnen stalken. En misschien eens wat meer dingen ondernemen. Mind the voorwaardelijke wijs. Altijd maar ik zou beter dit of dat. Actie!
Als we allen aan hetzelfde touw trekken, komen we er wel? Even zien welke films er spelen, welke concerten er zijn of andere leuke uitjes we kunnen doen. Ja u en ik.

Mijn eerste werkdag had ik me lichtjes anders voorgesteld. Ik heb die thuis doorgebracht wegens ziekte. Ik heb op die manier onze nieuwjaarsreceptie gemist. Maar blijkbaar waren de budgetten zodanig krap dat sommigen niet eens de hapjes hebben zien passeren. Mijn goesting ha dik al gehad, thuis. In het weekend ben ik samen met mijn ma naar Wetteren gereden naar de ZEB, fashionstore waar mijn broer de shopmanager van is. Eerste soldendag, drukke dag, maar toch heel wat gevonden. Uiteraard een eigenlijk wat te dure jeans van Diesel uit de nieuwe collectie, maar mijn twee truitjes en twee hemdjes maakten het wel goed.Verder geen schoenen noch nieuwe winterjas gevonden. Zowel schoenen als winterjas zijn van binnen en van buiten ferm versleten.
Dokters die op afspraak werken zijn de max, amper wachttijden en de dokter aan de kerk wou mij ook ontvangen nu mijn ouders klant zijn bij hem. ik lmiste daardoor wel mijn kookles maar ja ik was toch ziek en moest drie dagen thuis blijven met permissie om het huis te veralten. In mijn iets minder zwakke momenten doolde ik dus door de iet zo drukke ijskoude winkelstraten met mijn ma op zoek naar solden. Het leverde een toffe winterjas uit de nieuwe collectie op van Chasin denim Jeans in de Score en eerder had ik al schoenen gevonden in de Torfs, naast de Trendwalk in Lauwe, waar ik onverricht terzake van terugkeerde. Een heerlijke koffietje en dan verder de ziekte uitzweten thuis.
Ondertussen ben ik aan het experimenteren met mijn accumulator op mijn appartement. Het wordt hier namelijk niet warm! En dat in deze koude.
Ik dacht dat dat ding 's nachts oplaadde maar de volgende ochtend bleek er toch niet veel warmte uit te komen. Ondertussen lijkt het erop dat ik toch gevonden heb om dat ding te laten opwarmen wanneer ik het wel, ergens een schakelaar in in de zekeringskast op 1 gezet ipv auto. Al staat eronder "accumulator" en "boiler" geschreven. Hopelijk is het dus voor beide. Ik heb daar niet zoveel verstand van. Ik voel me een dummie in huis. Dikke truiendag, dat ken ik ondertussen wel. Ijskoud is het hier niet 18 graden en dat zonder chauffage ;-), het kan erger.