07/18/2010

Peru - Pachacamac - Barrio Chino - groupmeeting

Lima  - market


Kiekeboe,

we're still alive and kicking en ondertussen zijn we nog eens wat meer geacclimatiseerd aan het Peruviaanse leven.
Na het heerlijke ontbijt (vers fruit en sapjes en koffie en spek en worst, van die roze saucissen eet ik mss straks eens) trokken richting het centrum van Miraflores war er voor de 189e verjaardag van de onafhankelijk net een défilé gestart was met militairen politie en vooral kleine schoolkinderen in allerlei traditionele kledij allen marcherend de een al wat onhandiger dan de ander
heel grappig
op de tribune zaten de notabelen va de stad
daarna zochten we een collectivo (busje uit peking express zuid-amerika) (filmpje zie link onderaan) richting de panamerican highway de politie waarschuwde ons op ons tassen en camera te letten we wissselden eerst nog wat geld en en dan downtown
de eerste collectivo bleven we een eindje zitten in de suburbs toen we het district Surcio in zaten dachten we toch dat we verkeerd zaten en gingen uit de bus daar namen dan toch maar een taxi rechtstreeks richting de ruïnes van Pachacamac ergens rond de 20-30km buiten het centrum van Lima
de stad telt 9 miljoen inwoners en dat weet je wel wanneer er geen einde lijkt te komen aan de busritten
van Miraflores tot het oude centrum duurt het net de wandeling van en naar de avenida waar we de bus neme algauw een uur.
de taxi die we namen is een van de vele gele oeroude piepkleine rijdende vrakken Daewoo voor 25 sol bracht hij ons er naartoe en hoeveel de snelheid volgens de meter varieerde van 80-160km/u reden we denk ik toch maar amper aan 50.
maar we geraakten er in het desolate woestijnlandschap
7 sol entry fee en dan volgden we meteen de steile weg richting de top van de zonnetempel: Pachacamac is een ruïne die nog niet helemaal opgegraven is hier en daar op het terrein van de oude stad zijn er bepaalde delen van tempels an andere gebouwen deels uit het zand opgegraven en soms deels gereconstrueerd: je krijgt wel een indruk van wat het hier moet geweest zijn. op de top hebben we uitzicht op de Pacific met de hoge golven de smalle kuststrook lijkt een groen vruchtbare oase in de woestijn we zien een stierenarena veel groen velden de highway en hier en daar wat fabrieken
aan de andere kant zien we de typische laagbouw slums op de hellingen liggen.
we drinken nog een cola en gaan dan terug naar de bushalte waar we niet lang moeten wachten
na een half uurtje moeten we eruit en een behulpzame passagier leidt ons door het hyperdrukke kruispunt naar de juiste kan t van de weg waar we een collectivo richting Miraflores kunnen nemen
deze voert ons tot de avenida arequipa met het kruispunt met de 28 de julio waar we een andere nemen die ons verder voert richting oude stad:
via het straatje met de drukkerijen komen we weer op de Plaza Mayor waar het krioelt van het volk en waar de red bull motorshow duidelijk bezig is: crossmotoren maken acrobatische sprongen vanop een schans. spektaculair! aangezien de tijd kort is haasten we ons richting de barrio chino maar we worden even opgehouden door een koppel Peruavianen die blijkbaar nederlands leren en de vrouw heeft een jeugdboek in het NL vat waar ze duidelijk in aan het studeren is en vraagt aan merel uitleg bij bepaalde woorden die ze omcirkeld heeft.
we zetten onze weg voort het is echt druk.
in het eerste chinese restaurant wwar we willen lunchen, het is al 17u en we hebben toch al wat honger sinds het ontbijt, lopen we weg en an eten we in een klein dingske "pollo con tamarindo con chaufa", het smaakt wel
even piepen we binnen in de vleesmarkt maar merel en koen kunne niet tegne de geur van geslachte dieren en we gaan dan maar terug.
tegen 18u40 zijn we in de lobby van ons hotel waar al een groepje mensen zit te wachten. een meisje stapt op me toe en begroet me vriendelijk, elena denk ik, een Amerikaanse verder hebben we nog marleen en dochter uit mechelen en michelle uit nieuw-zeeland.
patricia onze gids is een Limanese. altijd leuk om door lokale mensen rondgeleid te worden
na een korte introductie gaan we eten in cafe de la paz, niet dat wij drie nog veel honger hebben maar we eten toch een lekker frise specialiteit iets met pureetorentje gevuld met een visslaatje en groentjes en heerlijke avocadoschijfjes: causa de la limeña.
ik proef ook de black corn juice chicha, zwarte mais gebruiken ze hier voor snacks en soft drinks van te maken. lekker!

weer goed geslapen en alweer heel vroeg wakker
vandaag verkennen we miraflores en tegen 12u moeten we uit het hotel checken en dan de bus nemen richting pisco, paracas, Patti heeft beloofd dat het normaal gezien daar aan de kust iets warmer is
let's hope so!

buen provecho

voor foto's en filmpjes zie. http://2010peru.wordpress.com

15:36 Posted by Jeronimo in peru | Permalink | Comments (1) | Tags: peru, pachacamac, barrio chino | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

07/17/2010

Peru - de eerste dagen

Lima - schoolkids

Ola goeie morgen iedereen,

ondertussen heb ik mijn eerste nachtrust achter de rug en ben ik aan het wachten om te ontbijten op merel en koen.
De vluchten zijn allemaal schitterend verlopen geen jetlag aangezien we 's nachts gevlogen hebben en ik toch een beetje heb geslapen, om 6u s ochtends lokale tijd (dat is dus 7 u vroeger dan in België) kwamen we in de luchthaven aan, de paperassen zonder probs vervuld en dan ja naar buiten he de officiele luchthaven taxis vroegen woekerprijzen tot 35 dollar om ons naar Miraflores te brengen:
no way beetje verder stond taxi green waar we voor 45 sol of 18 dollar (nogal lucratieve koers) meekonden
17 graden en mist welkom to Lima het verkeer is druk en chaotisch maar na Nepal ben ik niet meer onder de indruk
we rijden een stukje langs de kust en zien de prachtige Pacific en de vrij nieuwe infrastructuur die LIMA aan het aanleggen is op steile zandheuvels die ieder moment lijken te kunnen instorten

45' later ingecheckt in hotel en de lijst van gap adventures bekeken 2 man (koen en ik) en 5 vrouwen en een reisleiderster later staan er nog twee meisjes te kijken wiens naam blijkbaar niet op de lijst staat dus met 10 ofzo dan
wij douchen en trekken dan de stad; in het is zeker 5 km naar centro de Lima dus nemen we na een tijdje een taxi:we wagen ons aan de collectivos die ontelbare busjes ie constant hun bestemming roepen
we springen op in die aanvaardt geen dollar
gelukkig heeft merel 5 sol zitten die iemand die ze kent mee had gegeven
45 minuten later staan we heel aan de andere kant dicht bij de rivier en moeten we de straat rechts aflopen langs talrijke drukkerijtjes om aan de plaza mayor te komen
daar is het gemeentehuis de cathedral het aartsbischoppelijk paleis en dergelijke het park is ontoegankelijk er wordt een podium met redbull op gezet en er is veel zwaarbewapende politie op straat
toch maakt Lima een gezellige indruk de drukte is relaxed het verkeer lijkt zelfs minder agressief dan Brussel en we horen beduidend weinig geclaxoneer.
we lopen wat rond en bezoeken de meeste bezienswaardigheden
niet nadat we op straat dollars voor soles hebben gewisseld de koers op straat is 2.80 voor een dollar, mijn oude dollars wilden ze niet aanvaarden dus deed ik het na onderhandelen voor 135 sol wat nog beter is denk ik dan de koers van het hotel, luchthaven of bank 2.75: who cares ik ben die nieuwe dollars deels al kwijt
het san franciscoklooster is een vrij indrukwekkend mooi gebouw, de gids een enorme peruviaan was gehaast en haspelde zijn lesje af we kregen niet veel tijd om echt de dingen te bestuderen
nu ja we kwamen ook in de iets meer zakenwijk terecht waar we gratis het museo de banco cental bezichten met veel prachtig aardewerk van de pre-inca beschavingen en een ferme collectie goudwerk bewaat in de benedenverdieping in een zaal beschermd door een gigantische kluisdeur verder nog wat textiel en schilderijen van peruviaanse kunstenaars
op naar het volgende: gewoon ene drinken en wat rusten in een lokaal cafeetje
onze tour in de cathedraal en aartsbisschoppelijk paleis was ook nog de moeite de missen bidden hier nogal de Virgen del Carmen aan de stoet zagen we deze noen al passeren
prachtige kunst of kitsch wie zal het zeggen de meesten beelden zijn eeuwen oud

's avonds aten we in een goed gezellig restaurantje "de Cesar" ik at picante de mariscos met heerlijk pikante inktvis en andere dingen
maar ons hongergevoel was precies een beetje vals we krijgen het echt amper voor de helft op
we wandelden terug naar de avenida de arequipa en pakten weer een busje
al wisten we totaal niet waar we eruit moesten de chauffeur gelukkig wel

tegen 21u zat ik onder de dons het wordt s nachts wel vrij koud in de kamer het bed is zeer goed maar is er veel lawaai van duren en het personeel van s ochtends vroeg maar ik was toch al van voor 6u wakker

vandaag gaan we proberen de tempels van Pachacama te bezoeken met taxi zo'n 30 km buiten de stad en misschien ook de san cristobal dat kruis op de berg dat je aan de rand buiten de stad ziet

het reisverslag van Merel en Koen lees je hier met ook al wat sfeerfoto's.

15:50 Posted by Jeronimo in peru | Permalink | Comments (0) | Tags: peru, lima, plaza mayor | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

07/14/2010

Ik ga op reis en ik neem mee

Donkey business


Altijd handig om te weten wat een mens zoal meeneemt op reis. Vandaar dat ik dat eens op een rijtje zet.
Alles hangt af van het klimaat waar je je zal bevinden. In mijn vorige post heb ik al aangetoond dat het een nogal variabel klimaat zal zijn met veel kans op koude wind, gelet op de hoogte van de Andes. Verder ook tropische temperaturen in de jungle waar we slechts een paar dagen verblijven en natuurlijk ook onherbergzaamterrein. Je neemt dus ook best voldoende aangepast schoeisel mee. Op alles voorzien zijn en met de gedachte dat wat je niet hebt kunt kopen en ook dat je regelmatig je was kunt doen. Het kan met minder kleren, maar ja als een mens plaats heeft en het niet de hele tijd zelf moet dragen...

Ik heb een dagrugzak en een grote rugzak. daar gaan de volgende zaken in.
5 t-shirts (waarvan 1 om in te slapen)
3 hemdjes (2 sneldrogende trekkershemden en 1 surfhemd)
3 lange broeken (waarvan 2 afritsbaar)
2 fleece (dikke en dunne)
1 warme longsleeve (thermo)
1 trekhemd met lange mouwen
ondergoed voor 7 dagen (broeken en kousen)
1 zwembroek en 1 zwemshort
3 trekkershanddoeken (2 zeemvelachtige dingen en 1 echte handdoek)
boots (met enkelbescherming, rotsproof, niet voor echt alpinisme, die zware laat ik thuis)
sandalen (waterbestendig)
wandelschoenen (gewone toeschoenen)
apotheek/douchegel/shampoo/wasknijpers/wcrol/nivea
zakmes
2 zaklampen (gewoon en hoofdlamp)
regenhoes voor dagrugzak
regenhoes voor grote rugzak
flightbag
regencapuchons (zo'n heel dun ding en een echt legerachtig zeil)
regenjecker (maar loopt toch in na wasbeurt)
reispapieren (en copiën verspreid over bagage)
pasport/ID/bankkaarten/gelekoortskaart
geldriem
pet
reisgids
reisdagboek
stylo's
papieren zakdoekjes
vochtige doekjes
8wasknijpers
koekjes (noodrantsoen verspreid in bagage)
scheergerief (machien en reserve handgerief)
fototoestel met lader en extra batterij (toch maar neit mijn reflexcamera? niet teveel in de kijker lopen?)
multistekker (stopcontacten)
slotje om flightbag af te sluiten
laken toegenaaid als slaapzak tegen vieze bedden

Totaal gewicht: grote rugzak rond de 12 kg, kleine rugzak: ongeveer 5 kg

Verder is het altijd handig dat je iemand hebt om af en toe een oogje in het zeil te houden op je stulpje.

21:01 Posted by Jeronimo in Vrije tijd | Permalink | Comments (1) | Tags: travel, luggage, ik ga op reis en ik neem mee, backpack | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

Guide roughly in the Gap of adventurous Peru

Llama


Voila ik ben om de rough guide to Peru geweest. De engelstalige versie, niet de nederlandstalige. Op het eerste gezicht lijkt de rough guide iets meer achtergrond te geven dan bijvoorbeeld de lonely planet die weliswaar van 2010 dateert, maar vooral gericht is op hoe doe ik het zelf. Verder is het jammer dat de gids bij uitstek, als je vooral achtergrondinformatie wil, van Dominicus al dateert van 2008. Ik zal zien hé op mijn gids mijn nuttige aanvullende info levert bij de info die ik zal krijgen op mijn trip. Je krijgt alvast een introductiehier. De Andes, op de foto hierboven, de altiplano in Bolivia (2007) zal ik dus eindelijk terug zien. Ik kijk er enorm naar uit. Hoogstwaarschijnlijk neem ik dit keer mijn nikon D70 reflexcamera mee in plaats van de nikon P5000. Ik hoop dat dat veilig zal zijn in de steden. I'll take the risk. Mijn dollars had ik beter verleden jaar gekocht bij enkele duizenden, de huidige koers is verdikke oninteressant. Ik moet mijn DEET nog kopen, een nieuwe coupé aanschaffen en mijn bagage pakken; Copies van pasport, ID en bankkaarten zijn genomen.
I'm ready!
The weatherforecast: * Lima: 14-17°C * Pisco: 13-21°C * Nazca: 8-14°C * Arequipa: 7-21°C Puno:-3-11°C * Cusco: 2-23°C * Puerto Maldonado: 16-36°C
Mag het ietsje meer zijn aub?

13:27 Posted by Jeronimo in Vrije tijd | Permalink | Comments (0) | Tags: peru, rough guide, gap adventures, highlights of peru | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

07/13/2010

Culinariteiten op nieuwe skynetblogs

Pepijntje op wandel

Skynet heeft de skynetblogs op een nieuw platfrom gezet. Het resultaat is dat mijn getunede blogcss dus verloren is gegaan en voorlopig kies ik maar een standaard design. Verder ben ik de nieuwe interface aan het bekijken en ik heb een beetje heimwee naar de gewoone "eenvoudige tekst-editor" waar ik met html zelf de lay-out kan kiezen dan in de "rich text"-editor met allerlei mogelijkheden om lettertypen in allerlei groottes en dergelijke te gebruiken. Hoewel ik heb net iets gedaan, zijnde de foto van flickr, ingevoegd niet via de "image"-inserter, maar via de html-knop. Blijkbaar zit de "eenvoudige" dan wel "wysywyg" -editor in de tab "instellingen". Dus niet in de "nieuw bericht"-dinges.

Ik zal nog eens uit gebreid te tijd moeten nemen om te testen. Bv waar is mijn draft naartoe. Blijkt dat ik geen draft heb, was al gepubliceerd lol.

Verder ben ik mij aan het voorbereiden op mijn reis dus je zult de komende weken niet veel van me vernemen helaas.

Maar we zitten niet stil, alles behalve, ik heb dan wel geen festivals gedaan behalve een dagje couleur café waarvan ik ferm heb genoten, geen cactus gezien, amar wel een heerlijk overhit trouwfeest gedaan waa rik feestfotograaf was. Dit nadat ik al een persoonlijke fotoshoot van de gelukkige trouwers had gemaakt enkele maanden terug. Het was te doen ergens in de middel of nowhere in Ardooie in een omgebouwde kapel zonder airco. U kunt raden hoe hoog de temperaturen daar opliepen. Het eten was delicious! Lekkere tapas van goeie kwaliteit en vooral zeevruchten. Njammie, met paella en dessert. Een mens kan zich op ergere plaatsen begeven als het te heet wordt.

Maandag was er dan een etentje met enkele kooklesmensen in den abajour in Gent, net iets te prijzig voro hetgeen het is, maar de dame blanche daarna ging toch vlot binnen net zoals de dame blanche deze noen met mijn studiegenoten in Brussel in de Titanic. Filet d'espadon en son feuilleté met seizoens groenten. 18 euro voor een te hard gebakken filet zwaardvis met een lekkere licht pikante saus en een klein bladerdeegje met een groetenmix als uit een bokaal... en dat was het...overprijsd, maar de dame blanche daarna ging er wederom vlot in. En zoals steeds ergat ik te vragen om de slagroom achterwege te laten. Als het maar gezellig is!

23:00 Posted by Jeronimo in Vrije tijd | Permalink | Comments (0) | Tags: titanic, brussel, aba jour, gent, dwars door bellegem, skynetblogs | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

07/06/2010

Corsica - Vizzavona - Monte d'Oro - GR20 Nord

Monte D'oroMonte d'Oro - la scalda
La Scalda - Monte d'OroPorto TowerCalvi

Ik was in Corsica en ik wou toch eens een echte steveige trot doen. De laatste dag, terwijl mijn reisgenoten wilden luieren en rusten, trok ik er dan met mijn auto alleen op uit. Natuurlijk weer veel te laat vertrokken zo rnd 12u30 's middags, maar anderhalf uur later stond ik al in het centraal gebergte van Corsica tegen de wolken aan in Vizzavona. Meer bepaald het startpunt van een wandeling aan de Gare de Vizzavona richting Monte d'Oro. De GR NORD. Het pad door het bos was meteen een echte kuitenbijter en ik had het eerste uur echt moeite om mijn ritme te vinden en alles beet en deed zeer, vooral de pezen in mijn enkels vonden dat ik te snel steeg. Ik wou wel op tijd thuis zijn, dus ik kon niet anders dan de berg oplopen aan een hels tempo. Ik kwam op het eerste tussenpunt na 1u30 en bijna 45 minuten eerder dan het tijdschema van mijn boekje. Gelukkig zat ik toen eindelijk boven de boomgrens. Het pas werd rotsiger en er kwamen handen aan te pas om naar boven te klimmen. Ik zag de piek al liggen en de eerste sneeuw vlek. Toen ik die bereikte was die veel groter dan verwacht en gelukkig kon ik die dwarsen want wegglijden deed ik constant. Daarna volgden nog sneeuw vlekken en dan daar lag ze "La Scalda": de trap: volgens de gids moes tje hier klimmen gelijk op een ladder...Ik zag enkel een bijna loodrechte muur van sneeuw. Ik probeer het even want ik zag sporen en een uur geleden was ik de enige wandelaars tegengekomen op hun terugweg. Kwamen die van over de piek? Ik weet het niet, de sporen leken niet vers.Ik klauterde al glijdend 15 meter omhoog en dat duurde verdikke een kwartier ofzo, met bevroren handen en hijgend zette ik me dan maar schrap in de sneeuw genoot van het enorme uitzicht en trok wat zelfportretten. Ik had mezelf 2u30 tot 3u gegeven voor de heen weg en 2u om terug te keren zodat ik rond 21u thuis zou zijn. Mijn lippen waren ondertussen korstig geworden en ik dronk de helft van mijn waterrantsoen op. Ik daalde al schaatsend af tot de roten en vatte de terug weg aan. Zo helemaal alleen is toch maar beetje raar in feite. Zeker in het donkere bos. Ik liep de weg naar beneden oppassend dat ik mijn enkel niet verzwikte. Anderhalf uur later stond ik puffend beneden. De laatste keer dat ik een berg naar beneden was gelopen was in Nepal op de Annapurna Trek. Eh bon, mijn auto stond er nog, ik at iets, dronk al mijn water op, luchtte mijn voeten en ging terug naar huis tevreden want ik denk dat ik toch tot op een hoogte van 2000m geraakt was. Die avond gingen we met zijn allen op restaurant om het einde van de deugddoende vakantie te vieren.

19:39 Posted by Jeronimo in Algemeen | Permalink | Comments (0) | Tags: corsica, gr20, nord, vizzavona, monte d oro | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

Passchendaele (Paul Gross 2008) DVD-release

Passendale, het onooglijk landelijk dorpje in het midden van West-Vlaanderen ligt er hedentendage rustig en vreedzaam bij. Ooit was dat anders en verloren honderdduizenden soldaten van overal te wereld hun leven in de modderpoel van dat kleine gehuchtje dat van strategisch belang werd geacht tijdens de Eerste Wereldoorlog. Het dorp ligt in "the middle of Flanders Fields" nu bezaaid met tientallen oorlogskerkhoven. Omringd door verschillende heuvels. Ook al van zo'n strategisch belang indertijd. Het Canadese leger heeft hier met man en macht gestreden en geleden om Passendale te veroveren. De ironie van het lot wilde dat de Duitsers het nadien opnieuw veroverden in amper een week tijd. 600000 jonge levens werden daarvoor opgeofferd. Een normaal mens kan daar toch niet bij?
De Slag om Passendale inspireerde niet alleen Iron Maiden voor een van hun epische songs, maar ook meng filmmaker. De DVD "Passchendaele" (via MIA) bevat de film van de Canadese regisseur Paul Gross. Paul Gross was blijkbaar enorm gemotiveerd om het verhaal te vertellen van Passchendaele. Zijn grootvader vocht in de slag en was getraumatiseerd door een bepaald incident met zijn peleton. Gross schreef niet alleen de film rond dit incident, maar neemt ook meteen de hoofdrol voor zijn rekening.

Korte inhoud: Passendale 1917. Het regent onafgebroken en het slagveld is een grote modderpoel waarin iedereen verzuipt. Michael Dunne ligt onder vuur met zijn peleton. In een poging het mitrailleursnest van de Duitsers uit te schakelen verliezen al zijn mannen het leven.
Sergeant Dunne ontwaakt in een ziekenhuisbed in Canada, waar hij verzorgd wordt door een knappe verpleegster (de voor mij onbekende knappe Caroline Dhavernas). Hoe kan het ook anders? Vanaf dan neemt de film een vrij hoog weekendfilmgehalte aan. We hebben hier in eerste instantie te maken met een love-story die zich afspeelt tegen de achtergrond van de Slag om Passendale. Het doet een beetje denken aan de Britse kostuumfilms aka Pride and Prejudice. We delen het leven van Michael en zijn integratie aan het thuisfront. We maken kennis met een driftige jongeman die per se naar het front wil. Die jongen blijkt de jonge broer te zijn van de verpleegster die Michael verzorgde.
Wanneer de jonge tegen de wil van zijn zus toch naar het front vertrekt, zit er voor Michael niets anders op hem achterna te gaan.

Gross heeft oog voor authenticiteit. Het slagveld is perfect nagemaakt en de omstandigheden mooi verbeeld. Het verliest zichzelf een beetje in de romantische kant van de zaak. Het is geen keiharde actiefilm, maar een love-story. Het niveau van een grote productie zoals we ze gewend zijn wordt niet gehaald, maar de film verveelt niet of irriteert niet. Waar je je in het begin afvraagt naar wat je nu zit te kijken, wordt je dan toch meegesleept in het verhaal. Het blijft allemaal vrij luchtig en licht verteerbaar. Voorspelbaar ook, maar het entertainment gehalte blijft redelijk.

Op het einde vergalloppeert hij zich een klein beetje, maar dat past perfect in dit soort films. Om in de sfeer van de film te blijven: perfect als het buiten een hondenweer is.

De extra's bevatten een leuke making-off, met een luchtig gehouden historische achtergrond. Altijd interessant voor mensen die van oorlogsgeschiedenis houden.

11:42 Posted by Jeronimo in film | Permalink | Comments (0) | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

07/02/2010

Soundtrack for the Current Sun Attack

Het zijn solden en dan placht ik wel eens te zien of er cd'tjes te koop zijn aan normale prijzen. Ja hoor. Ik liet me verleiden tot volgende drie pareltjes.

Iron Maiden - Flight 666. Na de film gezien te hebben, sleurde ik maar deze zoveelste live-dubbelaar mee naar de kassa. Ondertussen heb ik denk ik bijna alle originele live-albums van Iron Maiden met constant dezelfde nummers. dat ik dat nog niet beu ben. Nee ik ben dat nog niet beu omdat ik elke cd amper één keer beluister. Het blijft dus niet lang in het geheugen en bij elke luisterbeurt van elke nieuwe cd is het dus leuk die liedjes nog eens te horen. Mijn indrukken die ik heb van Flight 666: emotie!!! Een brok hevige emotie als ten tijde van Live after death. Een weeral knappe productie die niet te gepolijst klinkt, maar werkelijk power uitstraalt. Dat is ook de bedoeling van hun "somewhere back in time"-tour: terug naar de roots van begin de jaren 80. Kan niet ontbreken in mijn collectie.
Ik geniet.

Leonard Cohen: live in London. Dubbeldcd van deze meester melancholist poeëet. De eerste cd begint heel sterk met nummers als Dance to me to the end of love, neemt dan een stuk gas terug met nietszeggende edoch sfeervolle songs. De tweede cd brengt meer emotionele nummers als Boogie Street, Hallelujah, I'm your man en dergelijke. Knap gezellig. Sfeervol. Take this Waltz, because I'm your man and dance to me to the end of love Cohen doet je smachten. Zijn odes aan vrouwen ooit gewonnen, ooit verloren ooit tevergeefs aanbeden, maar nooit vergeten. Ik moet deze legende zien in Gent op 20 augustus. Sony Music moet mijn fotopas nog bevestigen. Hopelijk zijn ze dat niet vergeten.

Lady Linn & Her Magnificent Seven: Here We Go. Moest ik gewoon hebben. Ik herinner me nog die donkere nacht toen ik naar huis reed op een verlaten snelweg. Met pijn in het hart. Nog niet zo lang geleden of toch wel? Ik onderdrukte een traan en verbeet mijn woede op de wereld. Toen "I don't wanna Dance" door mijn radio schalde. Ik had moeite om aan de snelheid van 180 niet opeens te beslissen de vangrails in te rijden. Gelukkig zijn er altijd redenen om verder te leven. Al besef je dat op dat moment niet altijd even goed. Ook al omdat je verblind bent door de koplampen in de duistere nacht.

Dance me to your beauty with a burning violin
Dance me through the panic 'til I'm gathered safely in
Lift me like an olive branch and be my homeward dove
Dance me to the end of love

If you want a lover
Ill do anything you ask me to
And if you want another kind of love
Ill wear a mask for you
If you want a partner
Take my hand
Or if you want to strike me down in anger
Here I stand
Im your man

And I'll dance with you in Vienna
I'll be wearing a river's disguise
The hyacinth wild on my shoulder
My mouth on the dew of your thighs
And I'll bury my soul in a scrapbook
With the photographs there, and the moss
And I'll yield to the flood of your beauty
My cheap violin and my cross
And you'll carry me down on your dancing
To the pools that you lift on your wrist
Oh my love, oh my love
Take this waltz, take this waltz
It's yours now, it's all that there is

11:55 Posted by Jeronimo in Muziek | Permalink | Comments (2) | Tags: iron maiden, flight 666, lady linn, here we go, leonard cohen, live in london | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

1 2 Next