08/11/2010

Peru - Amazone - Río Tambopata - Cayman Amazone Lodge

Pre-inca ceramic

Vanuit Cusco vertrokken we 's ochtends met onze privébus richting de luchthaven. Volgens Patti onze gids, hadden we enorm geluk. Er was weeral een strike tegen de gaspolitiek van de regering en heel Cusoc zou platliggen. De staking zou sterker en harder worden dan tevoren. De mensen probeerden de luchthaven over te nemen, vandaar de aanwezigheid van leger en politie. In de luchthaven troffen we ook andere groepen van GAP adventures aan, die we al constant hadden tegengekomen. Ons vliegtuig deed er ruim 45 minuten over om van de gate naar de startplaats te gaan om dan naar de gate terug te keren wegens onverwachte weersomstandigheden. Teveel wind. Nog een 20-tal minuten later vertrokken we dan toch om uiteindelijk na een half uur vliegen aan te komen in Puerto Maldonado. De snelst groeiende stad ooit in de Amazone. Alles schiet er uit de grond en hier hebben ze meer voeling met Brazilië en Bolivia dan met de centrale regering.
Slash and Burn is hier de methode om snel landbouwgrond in handen te krijgen. De gronden van de Selva, het oerwoud zijn immers heel vruchtbaar, maar raken meteen 3 jaar na roofbouw uitgeput zodat boeren constant niezuwe akkers aanleggen door het woud plat te branden. Verder wordt er vanuit Brazilië een snelweg aangelegd doorheen heel Peru en dus ook die brug door het Amazonewoud. Een ramp voor het ecosysteem aldus de gids die we de komende dagen zullen hebben als deskundige leider. In een plaatselijke bar drink ik nog een Cocoña, een plaatselijke frisdrank van oerwoudvrucht, die goedkoper is dan water! en we spriongen alweer verder de bus in richting de boot. Samen met de andere GAP-group gaan we een motorboot in op de Rio Tambopata. 2 uur varen richting Cayman Lodge Amazone, afgelegen in het woud. Onderweg komen we wegens de koudegofl amper wildlife tegen. een eenzame zonnende witte kaaiman en een maffe capibara. Checkpoint voor het natuurreservaat, waar we na registratie een stempel krijgen met een poema (hoi hoi hoi!) en dan nog 25 minuten richting de lodge, opengehouden door een Franse dame op leeftijd die hier net als zovele Europeanen een tweede leven is begonnen. We hebben allemaal een slaapplaats in een grote lodge afgeschermd emt muskietennetten. ook het hoofdgebouw is helemaal open en de muren bestaan uit muskietennetten en het dak uit geweven bananenbladeren. Dat dak moet om de 7-8 jaar vernieuwd worden.
Kaarsen als verlichting, geen elektriciteit, wel douche (koud) en lavabo. Ik zal wel goed slapen, tussen de paalhuisjes door lopen enkel capabara-achtige knaagdieren die eten als eekhoorn maar eruit zien als oversizede cavia's op grote poten.
Er vliegen tientallen rare vogels rond. die rare klokgeluiden maken. oordoppen tegen de vreemde geluiden van de jungle zijn hier welkom.
The jungle is hier is koud. Niet natuurlijk. Global Warming
De dieren houden zich schuil, tijdens de nachtwandeling zien we dan ook enkel insecten en speelt de gids dan toch amar een spel met ons door iedereen in het donker tachter te laten en de eerst achtergelatenen moet dan op de tast op zoek naar de de ander achtergelaten en zo op zoek naar de andere tot de groep weer voltallig is. Spannend. want eens de zaklampen uit is het echt stikdonker en komen allerlei geluiden op je af. Leuk!
"Hou de toeristen bezig tot het eten klaar is" -game lukt wonderwel.
Het eten is delicieus!! heerlijk!!! Ik vraag zefls nog een tweede portie. Iedereen gaat echter wel heel vroeg slapen er is niets anders te doen.
Na een weeral heerlijk ontbijt en een frisse ochtend leidt de gids ons rond op het terrein en doet ons de geheimen uiteen van het sap van verschillende bomen. een sneetje in de schors en de boom begint een soort hoestsiroopachtige substantie te lossen die heel bitter smaakt maar inderdaad naar medicijn smaakt. Bijzonder goed voor keelproblemen en andere kwalen. net als de boom die wit sap spuit dat het geen naam heeft. Ook de verschillende toepassingen van Yuca leren we kennen.
Na deze botanische uitleg trekken we het woud in, waar we niet veel meer zien dan vlinders en insecten. de wandeling duurt 2u30 tot we aan het meer komen vol piranha's. Ik geloof het niet, maar op zijn suggestie om het aan den lijve te ondervinden, ga ik dan toch maar niet in. Het krioelt inderdaad van de rare visjes. Piranhas zijn imemrs ongevaarlijk zoalng er andere vis is, het zijn alles eters, als er niets anders meer is, eten ze alles, ook mekaar dus dan val je best niet in het water.
We rooien gezapig. Het is heet op het water. we zien nog enkele rare vogels zoals de tijgerreiger, Tiger Heron, en warempel een kaaiman die me de stuipen op het lijf jaagt als hij op een meter van de boot opduikt. Hij is even nieuwsgierig naar ons als wij naar hem en we fotograferen hem uitgebreid. Als hij te dicht nadert, duwt de gids hem weg met de peddel.
We roeien terug, douchen wachten, en gaan in het donker op kaaimanjacht. We spotten een nest langs de river. De gidsen vragen of niemand een bezwaar heeft dat ze een jong vangen om te tonen.
We eten onze lunch, jagen achter die machtige grote blauwe vlinders (mariposas azules).
's avonds is het eten iets minder en de volgende ochtend is het echt koud. Blij dat ik gedouched heb na de wandeling. De winderige tocht op de boot is echt koud voor velen.
Als we denken net op tijd in de luchthaven te zijn is er vertraging. patti houdt ons op de hoogte, we eten de zoveelste slechte hamburger. We moeten nieuwe boardingpasses hebben. Patti regelt alles kordaat, we hebben zelfs voorrang op de anderen. Uiteindelijk gaan we mee met de groep van Mark en zij komt achter met een andere vlucht. Wij stoppen in Cusco en landen dan in Lima, Patti vliegt rechtstreks op Lima zodat we daar amper een kwartier op haar meoten wachten. Iets langer durut het voor we op de bus zitten terug naar ons hotel.
We gaan samen voor het laatst eten, maar in een heel slecht restaurant. Damn!!! Met de Belgen gaan we wel nog ferme pisco drinkein in café Jaya, naast en 5-sterrenrestaurant. Wat een leuke afsluiter van de reis. Om 24u slapen. Om 7u ontbijt. Samen met Alyna delen Koen Merel en ik een txi voor 30 sol. We nemen afscheid, shoppen in de luchthaven en vliegen huiswaarts.
Eeerste ergernis bij thuiskomst is de trein van Zaventem naar Gent. Damn...
Maar wat een heerlijke reis!

20:23 Posted by Jeronimo in peru | Permalink | Comments (0) | Tags: peru, amazone, rio tambopata, cayman amazone lodge | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

The comments are closed.