11/30/2010

Soundtrack for the Current Attack

Hocico

Een mens gaat op een verloren zaterdag eens met de fiets naar de mediamarkt in Oostakker en keert terug met een fietstas vol cd's. Dat was enkele weken geleden.
De buit:

- Avantasia - The Scarecrow (2008). Tobias Sammet en zijn gastvocalisten gaan er weer goed tegenaan met hun old fhasioned klinkende metal. Of hard rock. Deze plaat rockt en is lekker melodieus met meezingrefreinen maar heeft toch echt enkele metalpareltjes te bieden. Soms lijkt Tobias zich te vergalopperen in melige ballads, maar dat kan ik hem niet kwalijk nemen "i don't believe in your love", "carry me over", het zegt genoeg. The Toy Master wordt gedragen door Alice Cooper en is een van de betere songs op het album. Andere vocalisten met prachtige rockstemmen: Bob Catley (vocalist van Magnum), Alice Cooper, Oliver Hartmann, Roy Khan (Kamelot), Michael Kiske (ex- Helloween), Jorn Lande en Amanda Somerville.
Mijn versie is de limited digi-pack met een dvd met extra's zoals interview, videoclips "lost in space" en "carry me over", making of's en alternatoive versions van "I don't believe in your love" en "the toy master"

- Enslaved - Axioma Ethica Odini (2010). De Noren legden de fundamenten van de black metal in de woelige jaren negentig en blijven als een van de weinigen nog muziek maken die nog steeds niet verveeld. Elke paar albums lijken een lichte stijlwisseling zich te ontwikkelen in positieve zin. Sfeer en experiment maakten plaats voor de majestueuze razende metal van hun beginjaren. Sinds "Vertebrae" lijken ze zich op sferische black metal toe te leggen waar de gitaren op de achtergrond als een razende zaag voortrazen ondersteund door een dichtgeproduceerde drumsessie en blastbeats. Het geheel creëert een koude meeslepende melancholische sfeer. Daarbovenop de vette screams en growls en je hebt een prachtplaat die zowel kracht als psycheldelica uitstraalt. Enslaved slaagt er in hun muzikaal geweld zo te doen klinken dat je wegdroomt op de riffs en drumpartijen.

- Blind Guardian: A Twist in the Myth (2006). De Duitse powermetalband lijkt altijd het kleine broertje van de groten der aarde, maar met deze cd hebben ze toch weer een sterk staaltje zwaar metaal op ons losgelaten. De vocalen zijn hier een stuk minder ruw dan op hun debuutcd, waar het nogal geforceerd klonk en eigenlijk niet zo aangenaam om naar de luisteren. Hier zingt Hansi Kürsch een stuk evenwichtiger met cleane stem. Ook lijken de songs ondanks het brute geweld en onwaarschijnlijke vaart minder "over the top". Nog steeds houdt Blind Guardian er een tempo op na die je doet duizelen, maar je waait ten minste niet meer van de baan. Toch lijken er hier songs op de staan die me niet echt lang bij blijven.
Ook hier kreeg ik de limited digipack te pakken met een interview op en wat andere dingen.

- Flip Kowlier: De man van 31 (2007). Ik ben al lang geen 31 meer helaas, maar Flip weet waarover hij zingt. Westvlaams gebrabbel op armtierig getokkel. Maar het slaat aan. Het ligt goed in het gehoor. Het ritme, de teksten, het eenvoudige van de kleine liedjes over leven en welzijn.

- Suzanne Vega: retrospective (2003). Suzanne Vega's grootste hits, meer commentaar hoef ik er niet bij te geven. Ik val voor haar stem, haar timbre en haar folky rocky inslag die ze haar lichtvoetige muziek meegeeft op vaak pakkende teksten. Urban music. Klassieker. Mooie fotografie trouwens in het boekske.

- Daan: victory (re-release 2010): ik ben fan van Isolde Lasoen en ik hoor "housewife" en "victory" graag. Gelukkig is de rest van de cd ook nog redelijk te pruimen.

- Rodrigo y Gabriela: 11:11 (2009): tweede studioalbum van deze Latijns-Amerikaanse immigranten. Straatmuziek. Niet meer niet min. Maar straat muziek met een vipe, straatmuziek die hoge toppen scheert, die rockt als de beste. Knappe deuntjes, knap duellerend gitaarspel. Meer rock dan latino muziek dit keer. Vind het daarom denk ik net iets anders en beter dan hun vorige. Live zijn ze al even boeiend gelukkig.

- Autopsy: dark crusades (2006, re-release 2010): nou ja ik had beter de eerste albums gekocht in plaats van deze dubbelaar vol rehearsals (dvd) en livegigs in obscure pubs in 1993. Het klinkt ook zoals in 1993, in de tijd da tik massaal aan tapetraden deed. Rommelig slecht en zo underground als het maar kan zijn. Ik kocht dit uit nostalgie zoals zoveel metalcd's de laatste tijd. Voor als ik eens kwaad ben denk ik. Wat een kabaal zeg.

- Yevgueni: we zijn hier nu toch. De cd lag daar nu toch en ik pakte hem dan maar mee. Yevgueni vind ik wel leuk bij momenten. Goeie stem, goeie liedjes en goeie teksten. En Klaas is een sympathieke kerel. Via hem heb ik een nieuw meisje leren kennen onrechtstreeks indertijd op de Gentse Feesten.

- Isobel Campbell & Mark Lanegan: Sunday at Devil Dirt. The angel and the beast. Ik vind vooral de titel en de fotografie van het album heel geslaagd. Er is geen grotere apathicus zo succesvol als Lanegan denk ik. Arrogant tot en met. en daarom zo populair denk ik. Ik ga nog een paar keer moeten luisteren naar de cd want de liedjes zijn zo klein en breekbaar dat ze me compleet ontgingen toen ik de cd speelde. Er bleven me wel enkele songs bij achteraf. UPDATE: het ligt aan het koude winterweer en het is al donker buiten...de combinatie van Isobell zachte timbre met de ruwe zacht brommende stem van Lanegan op poetische melancholische tonen pakt me wel. Het ietwat meer explosieve Back Burner vind ik echt goed. De eigenlijk vrij ingetogen sfeer van de plaat bevalt me wel

BAK XIII


11/29/2010

SVRG vs GGGRG - 1st international bout

Zaterdagochtend was het dan zover. Om 6u05 snelwandelde ik richting het viaduct van de E17 in Gentbrugge om een heel legioen van rollerderbysupporters te vergezellen op de bus naar Stuttgart. De Stuttgart Valley Roller Girls die de eerste rollerderby league in Europa hebben opgericht, zouden onze tegenstanders worden op onze eerste internationale bout. Wij, dan zijn de Gent Go-go Roller Girls. Sinds begin oktober ben ik daar referee en op de Stuttgart Bout ben ik een NSO (Non Skating Official) en heb als taak "penalty box attendant", dat wil zeggen dat ik met drie timers de straftijden time van de spelers van Stuttgart die een minuut of meer straftijd op penalty box bank moeten uitzitten.
In de pers waren we afgelopen week te horen geweest op studio brussel, en te zien op AVS. Blijkbaar was er ook een mooie reportage in de Standaard dit weekend. Ons promoteamdoet haar werk!

Na een vlotte doorgang door het Duitse verkeer werden we afgezet ergens in een prachtige locatie niet van het de Mercedes & Daimler headquarters. Een pracht van een gebouw met een heuse sporthal op de tweede verdieping en met een prachtige vloer, aldus the girls die de vloer testten om te zien welk soort wielen ze onder hun quads moesten schroeven.
Als official deelde ik een kleedkamer met de Refs en aangezien ons groepje beduidend kleiner was dan de meute spelers die al de hele dag uitzinnig liepen van opwinding, was het daar gelukkig iets rustiger. Een vuurdoop voor Harakyra en Val Killer. Maar die klassedames deden dat heel goed, net als Herr. O, onze headref die nu jamref speelde..
Alle pluimen gaan echter naar onze dames op de track en de benchcoaches die de line-ups hadden uitgedokterd en die aanpasten naar gelang de loop van het spel.

We wisten niet goed wat te verwachten, maar onze dames stegen boven de verwachtingen uit. We vreesden dat ze van het veld zouden gespeeld worden, we vreesden van alles. Maar onze girlz lieten zich niet doen. In tegendeel. Ze domineerden de hele wedstrijd. Het rookieteam van Stuttgart had een zware brok aan Olga Volt, die haar jammercapaciteiten niet alleen demonstreerde maar ook verzilverde met een enorme score in een jam. Onze blockers maakten schitterende "walls" waar de Stuttgart-jammer zich te pletter op schaatste.
We stonden period 1 heel alng aan de leiding, maar tegen de rust werd het helaas toch 31-31.
Hoe spannend kon het zijn om aan period twee te beginnen?

Na een paar knappe jams pakten we opnieuw de leiding en bleven we heel lang op 67 punten staan.
Tot die laatste 5 minuten. Onze spelers werden ten onrechte meermaals van het veld gestuurd. Ik vond de Duitse refs nogal partijdig. We stapelden ook de strategische fouten op waardoor we opeens met spelers te weinig op de track stonden.
Stuttgart begon hun tegenoffensief op dat moment door hun All-Stars in te schakelen op knelposities. Niet helemaal fair en ze overrompelden onze ploeg totaal. Vooral de laatste jam weet ik amper wat er gebeurde. Maar we werden verpletterd. Volgens mij hadden we maar één blocker op de track en de rest zat in de box of was om een andere reden niet in positie. Eindscore: 67-79 voor Stuttgart.
Maar na de eerste ontgoocheling, kon het feest toch losbarsten. We mogen immers heel trots zijn op onszelf. we hebben getoond wat we in onze mars hebben. Dat we een team zijn. Dat we strategie kunnen en dat de tegenstanders ons niet moet onderschatten.

Onze bende splitste zich na het zweet te hebben afgedroogd. Wij gingen naar de hostel om onze bagage af te zetten en iets te gaan eten. Een verbazend smakelijke pizza niet ver van onze hostel en daarna met de tram/metro naar de afterparty.
Nogal een rokerig gedoe daar in dat kaffee, maar wat een ambiance in de keet. Ik bekeek het rustig met een grote coca in de hand. Net voor ik met mijn roommates wegging, raakte ik gelukkig nog aan de praat met een Antwerpse Rollergirl die ik eigenlijk al jaren zo wat volg via het internet, maar nog nooit in het echt had gezien. Daarvoor moet je in een kaffee in Stuttgart zitten blijkbaar.
De next morning was the long way home er wel wat teveel aan, maar voor zo'n prachtig weekend heb ik dat er zeker voor over.
What's up next? check our public facebookpage.


14:01 Posted by Jeronimo | Permalink | Comments (0) | Tags: gggrg, stuttgart valley roller girlz, gent go-go rolelr girls, bout | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

11/26/2010

Reroot to Remain

Angelina's temple (Ta Prohm)

Ta Prohm, ofte Angelina Jolie's temple , Cambodia, Angkor Wat.

Service. Bediening. Een mens is daar gevoelig aan. Zeker als het ondernemingsplan bol staat van de zogenaamde hedendaagse termen inzake management efficiency en andere soorten gezever. klantvriendelijkheid.
Niettemin als ik naar een winkel ga en me als particulier op de private markt begeef, dan wens ik bediend te worden op mijn wenken. Do ut des maar dan omgekeerd. Als jij me geeft wat ik wil, ben ik tevreden en gunstig gestemd en in het vervolg zul je daar ook wel bij varen, want een tevreden klant die keert terug.

Ik probeerde onlangs een bestelling te plaatsen bij www.clubsports.nl, maar telkens ik de bestelling trachtte te bevestigen, zei de site dat ik mijn postcode niet had ingevuld, quod non. Een mailtje naar de helpdesk.
Ze zouden het anders oplossen, ze vroegen wat ik graag wilde hebben en dat ik een factuur zou krijgen. Dagen verstreken en de tijd drong. Herinnering dan maar. Geen antwoord.

Via via ontdekte ik dan een Duitse site die dezelfde producten aanbood. Bestellen via de USA was geen optie wegens die invoertaxen en de leveringstermijn.
Prolaxshop: de bestelling werd meteen aanvaard de betaling via creditcard meten uitgevoerd en een dag later stonden ze al aan mijn deur. Een gesloten deur weliswaar. Ik vond er een een ééntalig Franse bon van UPS. Er stond niets op geschreven. Gelukkig las ik het heel goed en smeet ik het niet weg, in de veronderstelling dat het reclame was ofzo. Ik vulde het nummer van de bon in op de site en zag meteen dat het ging over een levering vanuit Duitsland. Ik kon verschillend emogelijheden aanvinken en koos ervoor een ander leveringsadres aan te duiden. Aanvraag werd ontvangen en de maandagochtend na het weekend verwerkt en aanvaard. Dinsdag stond het mooi te blinken aan de voordeur van mijn ouders. Nice want nu zaterdag hebben enkele clubleden hun spullen nodig tijdens onze eerste internationale wedstrijd in Stuttgart.

En verder gaat het leven zijn gangentje. Hier en daar eens iets nieuws uitproberen. Old contacts. People go and people go; altijd zo geweest. Ook staat de Kornelius Stijnius Jeroen in de tuin van Korneeltje. Een boom genoemd naar de twee peters en Korneeltje zelf. Deze week trouwens nog ferm gespeeld met Pepijntje. Het leuke des levens zit 'm soms diep verborgen in de kleine dingen en toch blijven we die grootse verwachtingen koesteren.

09:53 Posted by Jeronimo in Vrije tijd | Permalink | Comments (0) | Tags: rollerderby, prolaxshop, ups, clubsports | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

11/22/2010

Daijobu (kortfilm dvd 2010)



Daijobu (2010) is een interessante kortfilm van Davy en Francis Bosschum. De broers konden een fijne cast bijeensprokkelen voor deze film noir-achtige harde kortfilm van 45 min die zware invloeden heeft van verfilmde comics. Een anti-held die wraak neemt op alles en iedereen. Met dat verschil dat Louie het hoofdpersonage alles behalve een "goeie" jongen is. Hij is een crapuul eerste klas.


daijobu.jpg


De broers konden rekenen op onder andere Lotte Vannieuwenborg, Bert Verbeke, Patsy Van der Meeren die we allemaal kennen van "Thuis" en andere karakterkoppen als Jan Van Looveren, Gene Bervoets en Louis Talpe.


Korte inhoud: Louie (Louis Talpe is echt goed gecast) is opgegroeid een grootgebracht in een maffiagezin. Hij en zijn vader (Gene Bervoets) verdienden massa's geld met hun duistere praktijken. Louie was het beu en vluchtte naar Tokio. Maar hij maakte de fout een massa geld mee te nemen. Als waarschuwing wordt zijn liefje vermoord. Als hij nog steeds weigert het geld terug te geven, wordt zijn zus (Lotte Vannieuwenborg) in België ontvoerd. Louie keert daarop terug en is van zinnens wraak te nemen op alles en iedereen die een vinger naar zijn zus durft uit te steken. Maar dan neemt zijn vader weer contact met hem op en lijkt hij de controle over de zaak te verliezen.


Daijobu ? Daijobu is het Japanse woord voor 'Oké'. In het Engelse slang wordt het dan ook in diezelfde betekenis gebruikt: 't is oké; ik ben oké (niet gekwetst), da's oké. In een situatie waarbij iemand tegen iemand anders aanloopt, zegt de ene bijv. 'sorry', waarop de andere 'daijobu' antwoordt.


Voor hun kortfilm konden de broers rekenen op de medewerking van enkele bekende namen uit de Vlaamse tv- en filmwereld. "Toen ik Louis Talpe in september 2008 op de set van Goesting ontmoette, klikte het onmiddellijk," blikt Davy Bosschum terug. "Louis was toen een onbekende acteur voor mij. Ik had nog nooit naar Mega Mindy gekeken, maar toen ik hem al grappend in het Engels hoorde praten, was ik meteen verkocht - telkens als hij de personages van Snatch imiteerde, kwam ik niet meer bij van het lachen. Zijn accent was onberispelijk. Ik vernam dat hij in Engeland had gestudeerd en ik stelde hem voor om daar iets mee te doen. Ondertussen leerde ik Jan, Gene en Patsy ook beter kennen en stelde ik hen hetzelfde voor. Iedereen ging akkoord. Op filmsets worden veel beloftes gemaakt, maar er komt zelden iets van in huis. Ik vond het dan ook geweldig toen ik een jaar later naar iedereen belde en ze zich allemaal aan hun belofte hielden."


daijobu_bert_verbeke.jpgdaijobu_louis_talpe_01.jpgdaijobu_lotte_vannieuwenborg.jpg


Wie Talpe enkel kent van Mega Mindy en als 'sterren op de dansvloer', zal trouwens raar opkijken. In Daijobu vertolkt hij namelijk een koelbloedige killer. De cast is overigens een combinatie van gevestigde waarden als Gene Bervoets (De Zaak Alzheimer, Shades, Loft, ...) en opkomend talent. "Lotte (Vannieuwenborg) en Bert (Verbeke) heb ik leren kennen op de set van Thuis. Twee jonge acteurs met enorm veel talent. Hun enthousiasme werkt ongelooflijk aanstekelijk. Ik ben ervan overtuigd dat ze later vaste waarden zullen worden."


De film is zeer sober met de gedesatureerde koude rauwe beelden, weinig soundtrack, amper woorden tenzij de getekende vertelstem van het hoofdpersonage. De beginscene is vrij knap ineengezet met melancholische sfeerbeelden in een overbelicht zomerse sfeer met de contrasterende zware stem van Louie. Zijn gedachten worden afgewisseld met flitsen van gebeurtenissen die zowel verbeelden wat hij verteld als het verhaal aan mekaar rijgen. Fragmentarische scenes die bol staan van het droog geweld. Ik kreeg een Sin City-gevoel op Vlaamse subtiele sobere bescheiden leest geschoeid.


daijobu_louis_talpe.jpgdaijobu_gene_bervoets.jpgdaijobu_lotte_vannieuwenborg_01.jpg


Louie heeft bijzondere gevoelens voor zijn zus die alles voor hem betekent. Hij duld niet dat aan haar geraakt wordt. Tegenstand wordt uit de weg geruimd. Hij zal zijn doel bereiken. Explosief als hij is, stelt hij maar een keer een vraag. We komen te weten wat Louie allemaal uitspookte, maar de gevoelens voor zijn zus worden niet verklaard. Er wordt een mysterie gecreëerd rond het personage en zijn drijfveren. Kenmerkend en noodzakelijk, maar niet helemaal overtuigend hier.


Sofie (Lotte Vannieuwenborg) komt door haar verschijning vrij onschuldig over maar is de femme fatale van dienst voor wie de protagonist bezwijkt en meteen is zij zijn zwakke plek. Op het einde van deze kortfilm die mij een beetje een oefening lijkt in nadoen wat de groten eerder hebben gedaan, bleef ik wel wat op mijn honger zitten.


Daijobu is nu te koop via www.daijobu.be, in 'Rockcafé BACKDOOR' in Gent, waar enkele scènes zijn opgenomen en in een netwerk van krantenwinkels in en rond Gent.



*** Daijobu trailer ***



bert

11/13/2010

BodyBeats XL: A night of Industrial Electronic Music

Ik krijg er maar niet genoeg van. Voor de derde avond op rij, stond ik in de eerste gelederen voor een podium. Dit keer voor music waar ik amper iets van in huis heb, maar nietttemin erg kan appreciëren bij momenten. Vooral live: feel the energy, feel the bodybeats. De nieuwe zaal zappa is dan ook een goeie meevaller, midden in het Kiel in Antwerpen. En zo konden we eens die eeuwige troosteloze regen vergeten.

XMHXMH


XMH opende, ik ken die mannen niet. Ze komen uit Nederland en hun dreunende aanstekelijk beats die hadden me wel meteen mee, al heb ik slechts drie nummers van hun optreden gezien.

Daarna was het de beurt aan BAK XIII, die hun cd's aan 5 euro 't stuk van de hand deden. Man, na hun optreden spendeerde ik mijn laatste verloren 5 euro aan een van hu cd's. De mannen zijn fun maken hevige dansmuziek met een grote korrel zout. Altijd leuk als mensen zichzelf niet te serieus nemen maar toch goeie muziek maken. Soms is het er een beetje over bv "gay-beat". Maar toch, verrassing van de avond.

BAK XIIIBAK XIII
BAK XIIIAmbassador 21Ambassador 21

Iedereen stopte zijn oren toe toen Ambassador 21 op de planken stond voor zonder onderbreking een groot half uur industrial noise en breakcore van jewelste. Miljaarde, amaai mijn oren. Zo'n zware geschifte dinges heb ik nog maar zelden gehoord. Toch niet qua elektronische muziek.

Ambassador 21Ambassador 21
Ambassador 21Ambassador 21Ambassador 21


Berlin City Industrial, zo kondigde Formalin zichzelf aan de twee heren zijn hoogstwaarschijnlijk zo gay als hun muziek, maar buiten hun knappe verschijning, vond ik die muziek nu toch niet echt aantrekkelijk klinken. Vrij hard en droog en weinig melodie. Industrial iemand?

FormalinFormalinFormalin


En dan uiteindelijk de koningen van de scene, de Mexicanen van Hocico. Meteen vlogen ze erin, de speakers op maximum en Erk die als één bom adrenaline an agressie over het podium holde en sprong. Onvermoeidbaar. Oscar daarentegen bleef als een wassensandbeeld achter zijn synth staan, onverstoorbaar. Tenzij op het laatst tijden shet handjes schudden met het publiek, dan zagen we hem eindelijk eens licht glimlachen. Hoe venijnig en agressief hun muziek ook is, die mannen lijken me toch uiterst sympathieke jongens. Wat een dansfeest.
HocicoHocico
HocicoHocico
HocicoHocico






23:30 Posted by Jeronimo | Permalink | Comments (0) | Tags: bodybeats, xl, xmh, industrial, electro, hocico, bak xiii, formalin, ambassador 21 | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

11/12/2010

Valravn (live 11-11-2010, Belsele)

Valravn


Wapenstilstand. Vrouwendag. Bende zagende aanstelsters. Ik hoop maar dat geen man heeft geschoten gelet op de combinatie van beide dagen.
Soms moet ik prioriteiten leggen. Het pizza-avondje stond eigenlijk al een tijdje vast, maar ik heb dat dan toch maar afgezegd wan tik hoorde via twitter dat Valravn, de Deense electro-folk groep in België was. Valravn, zowat het Deense antwoord op het Zweedse Garmarna dat ook electronica vermengt met traditionele folklore.
Valravn, ik had ze ooit gezien op Castlefest, maar ik had zo'n koud en honger dat ik hen geen blik waardig gunde in de regen daar in Holland. Nochtnas was Anna Katrin geheel verleidelijk in een oranje jurk gekleed toen.
Dit keer kwam ze op kousenvoeten het veel te kleine podium op kleurloos gehuld in een grijs geitenwollensokken overgooierke. Klein podium in en kleine zaal, waar de mensen mijn taal niet spreken en me amper verstaan als ik een cola bestel. Belsele waar ik aan een inwoner vraag waar 't EY is en hij het niet kent terwijl het om de hoek bleek te liggen. Ik hou het op een taalprobleem.
Belsele waar je minuten lang moet wachten om binnen te geraken omdat de kassa nogal inefficiënt werkt.
Belsele waar Valravn een schitterend concert gaf, alle omstandigheden ten spijt.
Ik was er niet van ondersteboven, maar Anna Katrin's verschijning en vooral haar stem zijn echt goed. De muziek combineert in de juiste mate moderne electronica met folk op een manier die boeit, swingt en rockt tegelijk. Ook de etherische stille momenten schiepen een knappe sfeer.
ValravnValravnValravn
ValravnValravn
ValravnValravn

13:16 Posted by Jeronimo in Muziek | Permalink | Comments (0) | Tags: valravn, folk, live, belsele, 't ey | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

11/11/2010

Le Fantastique Night XXX

Woensdagavond vond de 30ste Le fantastique Night plaats. Waar voor dacht u dat die XXX stond? Het is nog maar mijn tweede keer. Vroeger gebruikte le fantastique het witloofzaaltje in de Botanique, nu vormt Madame Moustache, ex- Los Romanticos, het schouwtoneel. Drie bands en drie keer andere muziek in deels hetzelfde genre/ Minimal Electro.

Tetra PlokTetra PlokTetra Plok
Tetra PlokTetra Plok


Ik vond Tetra Plok redelijk wijs klinkend qua computermuziek en het onder de toon zingen van de blonde zangeres met de heftige nektattoo was waarschijnlijk bedoeld, maar wild werd ik er niet van.
Velvet Condom daarentegen klonk live een stuk minder electro en des te meer psychedelisch met de nadruk op de gitaar. New Wave op zijn best eigenlijk. De pizza die we daarvoor in de Vlaamse steenweg in de Primi Piatti gegeten hadden was aan et zakken en terwijl ik meewiegde op de muziek was ik bijna in slaap gevallen al staande op deze meeslepende hypnotiserende sounds.
Velvet CondomVelvet CondomVelvet Condom

Last but not least kwam Geneviéve Paquier on stage, strakke netkousen, zaadcellentattoo hoog op de billen, corset en gothic-burlesque bloemvormig hoedje: leuk!
De muziek is heel repetitief minimal maar ergens had het echt wel iets donkers van sfeer.
Aangename ontdekking.
Geneviéve PasquierGeneviéve PasquierGeneviéve Pasquier
Geneviéve PasquierGeneviéve Pasquier

15:37 Posted by Jeronimo in Muziek | Permalink | Comments (0) | Tags: le fantstique night, xxx, geneviéve pasquier, tetra plok, velvet condom | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

11/06/2010

Motek "Motives" new video feat. Gent Go-go roller girls


Motek, die eerder al low budget video's opnam met leerlingen van de school waar mijn zus les geeft, heeft dit keer de eerst belgische Rollerderby league gecontacteerd om nieuw beeldmateriaal te schieten voor hun nieuwe single "motives".
The Gent Go-go Rollergirls, waar ik referee ben, hielden zondag hun tweede clinic, een soort kennismakingsdag voor geïnteresseerde nieuwelingen, fresh meat.
Als je goed kijkt zie je mij, mijn helm maakt alvast deel uit van de eerste shots.
Deze namiddag kijken we via internet de rollerderby championschips in the USA. Met het tijdsverschil begint dit al deze namiddag.

10:22 Posted by Jeronimo in Muziek | Permalink | Comments (0) | Tags: motek, gggrg, gentgogorollergilrs, motives, rock, video | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg