02/15/2011

The Dark Side

Meeuw

Soms kan de wereld mij gestolen worden. Dan vloek ik binnensmonds op de vertraagde trein op mensen die mijn ruimte innemen, die te luid praten of gewoon weg niet fris rieken, te traag wandelen, mijn weg versperren. Of debiele kleurloze nobodies die met open mond zitten te sjieken en denken dat ze zich daardoor een stoer imago aanmeten. U wilt niet weten welke gore-gedachten ik dan krijg, waar de "SAW"-regisseurs al kotsend van zouden flauw vallen. Klaar ik op bij een onverwacht vriendelijk woord of blik van een persoon in een winkel of die per abuis tegen mij loopt.
Soms kan de hele wereld naar de verdoemenis. Soms ook niet.
Soms denk ik teveel, soms denk ik niets. Soms voelt de wereld hard, maar ik ben harder. Koud en kil. Warm en laaiend heet tegelijk. Passie. Razernij.
Al bij al wordt verwarring en ontsporing weer in goede banen geleid. On track!
Soms wil ik heel ver weg. Al weken dweil ik alle reissites af. In feite was ik al bijna weg. Maar enkele engagementen in eigen land houden me voorlopig hier. Weg zijn om weg te willen zijn zonder te weten of je echt wil weg zijn, is ook niet goed.

En soms merk je weer dat het leven heel simpel in mekaar zit en dat de kleine dingen het meest de moeite zijn. Koopwoede die je botviert, hopen nieuwe kleren en hopen cd's. Restaurantbezoekjes a volonté. Tearoom 't Pleintje in Westende is bovendien uitermate aan te raden. Een Saab 95 2.3 van ettelijke jaren oud echter niet. En ben je weer in de stad waar je studeerde, dat was echter de week voor het zeetje. Je vrienden. Zot doen. Uit-Leven. Uit-eten. Swingend op de tonen van ouderwetse radio. Knappe blondines in hete fifties look. Femme fatales. Pure Film Noir. Lethal. Hoewel some people can act really en de nacht kijkt altijd om de hoek met rare wendingen. Je hobbies. Je passie. Je verloren hart.

Dan opeens verschijnt er weer een brede glimlach en ontsnapt een welgemeende lach aan je lippen bij de gedachte aan wat je het dierbaarst is. De twee kleine rakkers, nog onschuldig in het leven staand. Onweerstaanbaar schattig. Om op et eten. Een mens voelt de vreugde door zijn lichaam stromen.

De tijden vergaan. De klok tikt verder. Er gebeurde de afgelopen zoveel en zo weinig. Sommige dingen nemen mijn leven over. Het is het enige wat telt. En als je dan denkt dat je iets nieuws gevonden hebt, besef je dat je daarnaast niets meer hebt. Zo is het altijd wat. Prioriteiten. De rechte lijn lijkt voor anderen krom en schots en scheef.
Niets aan de hand, des mensens.
Het is mijn leven aan het beheersen en aan het overnemen, maar ik hou er van. Het laat me niet meer los het heeft me te pakken.
Ondanks mijn verwoede pogingen de planning van de week op mijn wensen af te stemmen staken derden daar een stokje voor. Maar die ene avond zat ik bijgevolg niet met een dame opgescheept met met en handvol superladies. Mijn lichaam draagt er nog de sporen van.
Al dat gedoe met madammen. De rikketik draait af en toe wat tilt.

Anderen maak ik dan weer gelukkig met een paar avant-première filmtickets. Maar als de planning en de derden meewerken zal ik die ook binnenkort zien. Volgende week ergens. Als een of andere dienst uit winterregime is en als iemand eens beslist. Ik wacht geduldig tot de sociale dienst mijn tickets opgestuurd heeft. Bende leeglopers. Net als Rundskop. Ook daarvoor lukt het gelijk niet gezelschap te vinden.

Over eten gesproken. Mijn koppel reisgenoten van Peru, heb ik deze avond een lekkere eenvoudige schotel voorgeschoteld. Mi op de wijze van de mandarijn. Recept voor zes personen. Opgepeuzeld met smaak door ons drie. Lekker gezellig. Cosy.
Meer moet dat niet zijn om een werkdag van je af te schudden.
eten, mi op de wijze van de mandarijn

En ondertussen heb ik dit op onze frigo geplakt. Iemand een idee wat je kan doen tegen bruine strepen-trekkers op de bovenkant van de bril van de wc?
life

23:50 Posted by Jeronimo in Algemeen | Permalink | Comments (2) | Tags: life | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

Comments

Hé, zoekt gij ook nog gezelschap voor Rundskop? Ik heb twee filmticketjes te spenderen, ge moet er alleen maar voor langs Leuven passeren. Deal?:)

Posted by: Twinkeltje | 02/16/2011

Niets menselijks is ons vreemd. Wacht even tot de zon zich gaat manifesteren, dat doet wonderen. Of een streepje Haggard op 29/3 in Vosselaar...

Posted by: Tarkus | 02/17/2011

The comments are closed.