03/29/2011

Barcelona 2011

Rani de Barcelona

Afgelopen week tsjoolden we al dan niet doelgericht door de straten van Barcelona. De eerste dag alleen al wandelden we de heel stad een paar keer door met als gevolg dat we de volgende dag amper op onze zere voeten konden staan. Niettemin gingen we er weer tegenaan al dan niet met de metro en schoven we aan bij de Sagrada Familia en consoorten. Een van de meest indrukwekkende bouwwerken die ik ooit gezien heb, alle clichés ten spijt. A must see. Maar ook de andere huizen van Gaudí of de occasionele bouwwerken van Joan Miró waar we op botsten waren echt wel de moeite. Stevige wandelingen waar niets te zien was buiten dat ene standbeeld of geveltje. Off the beaten track, betekent "minder toeristische plekjes", lees: "er valt niets te zien, maar ge kunt ten minste zeggen dat ge niet als een doorsnee toerist enkel de "to do"-dingen hebt gedaan.
lekker eten dat deden we ook. De eerste dag super tapas, de tweede dag ongelofelijk oneetbare tapas, de derde dag vrij interessante keuken van de www.dostrece.com en de vierde dag in een voor mij iets tegenvallende tip uit de gids in de Mam I teca, waar het lot ons bracht omdat we de vorige dagen er niet geraakt waren.
Je loopt dan al dagen op je goede, je trekt er de derde dag helemaal op je ukkie op uit met de trein richting Tarragona om er de middeleeuwse en Romeinse resten te gaan bewonderen, op weg naar de lucthhaven word ik dan gezakkenrolled waar ik er bij sta. Ongelofelijk machteloos, ongelofelijk boos, omdat ik weet wie het was als ik de film opnieuw afdraai in mijn hoofd. Dat mag ik niet doen of ik begin weer te ontsteken in een razernij.
18 uren op de luchthaven doorbrengen omdat ik niet mocht vliegen van Ryanair, de bastards, vrij verkeer van EU-burgers...waarom is een copy van een ID niet genoeg? Waarom kunnen ze mijn identiteit niet checken in deze tijden van modernisme en computers? Nee je hebt een kaartje nodig. Idioten van Ryanair.
Politiedocument, na veel vijven en zessen via mijn pa een vlucht kunnen boeken: wat doet het er eigenlijk toe wie die vlucht betaald met welke kaart?
bedelen om voedsel aan twee sympathieke Duitse meisjes, gaan drinken aan de kraan in de wc's... een boek lezen van Kazuo Ishiguro "never let me go". 's nachts gaan roken en hopen dat die daklozen geen criminelen zijn.
Maar goed: de rompslomp van de papieren heb ik deze ochtend overleefd. Van hot naar her: van stad gent naar politieburo en terug enzoverder.
Mijn foto's die hebben ze dit keer niet afgepakt. Bloody teenagedirtbags.
MacbaCasa battlòEsglesia de santa maria del pi (del mar)
Esglesia de santa maria del pimuralPepita Vallés


12:11 Posted by Jeronimo | Permalink | Comments (0) | Tags: barcelona, ryanair, ripp off, ryanair sucks | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

03/15/2011

Noordzee, Texas (2011, ***.5)

De Vlaamse film heeft zijn plaats veroverd de laatste jaren in het cinematografische landschap. Om de zoveel tijd duiken enkele pareltjes op. Soms zijn er regelrecht in de roos, andere behoeven wat geduld en inlevingsvermogen van de toeschouwer. Zo ook Noordzee, Texas (2011), de eerste langspeelfilm van de voor mij onbekende regisseur Bavo Defurne en met camerawerk van Anton Mertens.

bavo defurne,eva van der gucht,jelle florizoone,noordzee texas,Mathias Vergels,Nina Marie Kortekaas,Katelijne Damen,Anton Mertens

Wat Bavo hier aflevert is een op het eerste zicht filmisch toneelstuk. Het strakke toneel-taaltje past totaal niet bij het eerder marginale milieu ergens in de jaren 50-60 aan de Noordzee. Maar eenmaal ik me daarover gezet had, werd ik in de prachtig verbeelde film meegezogen. De fotografie met lichte retrofilter, het tijdskader, de muziekscore, het zegt meer dan duizend woorden.

Korte inhoud: Pim (Jelle Florizoone) woont met zijn moeder (Eva van der Gucht) die ooit een miss was en nog steeds optreedt met haar accordeon ergens in een wijk aan de kust. We herkennen Westende, Nieuwpoort, dat dienst doet als kader voor hotel Texas. Het is een wat troosteloze buurt. Niets te doen dan de avonden doorbrengen aan de bar van hotel Texas. Pim is een jongen die nogal in zichzelf gekeerd is. Pim wordt verliefd op zijn buurjongen Gino (Mathias Vergels) en Gino's zusje Sabrina (Nina Marie Kortekaas) op Pim.

Bavo Defurne schetst aan de hand van alledaagse scènes de ontluikende homoseksualiteit van een jonge tiener in een geïsoleerde gemeenschap. Deze film moet het dan ook niet hebben van die dialogen die niet meer zijn dan wat alledaagse zinnen, maar van wat er achter zit. Ieder personage in de film heeft dromen, of houdt krampachtig vast aan lang vervlogen dromen of het verleden: Marcella (Katelijne Damen), de ietwat vreemde moeder van Sabrina en Gino van haar man, Sabrina droomt van Pim, Pim droomt van Gino, Yvette van haar carrière. Vooral de leefwereld van Pim staat centraal. De vriendschap tussen Pim en Gino, de afstandelijkheid tegenover zijn moeder Yvette...

Die wereld is er een van stilte, dromen, ingetogen hunkering en tekeningen. Pim verzamelt alles wat hem dierbaar is in een oude schoendoos en leeft zich uit in het tekenen. Die leefwereld wordt mooi in de verf gezet door de knappe fotografie en de stiltescenes. Deze manier van filmen maakt het verhaal bijzonder poëtisch.
Een kleine film met weinig franjes met des te meer inhoud. Bijzonder in de aftiteling vond ik de bedanking aan alle ouders die hun kinderen weigerden te laten meespelen in deze film, it's better. De film speelt vanaf 16 maart 2011 in Kinepolis.

*** Noordzee, Texas trailer ***





11:05 Posted by Jeronimo in film | Permalink | Comments (1) | Tags: noordzze texas film | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

03/07/2011

Oliver twist - the musical (capitool Gent 4-03-2011)

Vrijdagavond zaten we met de hele familie in een volgelopen capitool voor de musical Oliver Twist die na Antwerpen ook in Gent het mooie weer maakt. Een aangename verrassing voor mijn moeder die ooit te kennen gaf dat ze graag die musical wou zien. Met een excuus lokte mijn pa haar mee naar de capitool en tot haar verrassing doken ook wij op.

Oliver Twist moet wel een van de meest bekende en meest verbeelde verhalen zijn van Charles Dickens. Iedereen kent hem, Oliver, de kleine weesjongen die door zijn grote mond verkocht wordt door de eigenaars van het werkhuis en vanaf dan een leven vol avonturen leidt.

Hij dwaalt op zijn eentje door de straten van London en leert zo via de kleine boef Dodger, de vrolijke bonte bende van Fagin kennen, een oude grappige schurk die zich ontfermd heeft over een groep Londonse straatkinderen die hem aanbidden en voor hem de zakken rollen van menig passant. Maar dan loopt het fout als Oliver betrapt wordt en de schurk Bill Sikes zijn vel wil, voor hij de bende kan verraden.


De hoofdrollen zijn voor Peter Van den Begin als de ongelofelijk charismatische en komische Fagin en Peter van de Velde als brute indrukwekkende slechterik van dienst.
De musical bouwt het verhaal netjes op in een mooi tempo. In het begin vond ik het nogal traag op gang komen en ik had net zoals zovelen moeite om de teksten van de liederen te verstaan.

Niettemin na een half uur barstte het verhaal los in al zijn glorie en gefascineerd en vooral geamuseerd zat de hele zaal mee te klappen en te lachen met de grappen en grollen van Fagin. Magisch hoe Peter van den Begin zijn klasse bewijst als acteur en dit keer ook als musicalacteur waarin hij zich duidelijk mocht uitleven van regisseur Frank Van Laecke.

Hij steelt de show in de stukken waar hij alleen op het podium staat, sleurt er grappen en grollen bij die niets met de musical te maken hebben, die ter plaatse verzonnen lijken, geïmproviseerd op de reactie uit het publiek maar duidelijk geoefend. Grote klasse, jong en oud keek gefascineerd toe. Vooral jong, want dat waren de enigen die souffleur speelden toen hij even zijn tekst scheen verloren te hebben en duidelijk een beroep deed op het publiek. Niet dat een van de volwassenen kon verzinnen wat het vervolg van de tekst was, een bewijs hoe aandachtig de aanwezige kinderen opgingen in het verhaal.

Ook het gebruik van een echte pitbull op de scene zorgde voor heel leuke accenten.

Als ik het al wat jammer vond dat ik soms de teksten van de een voor een voortreffelijke zangers niet verstond, visueel wist je niet waar eerst kijken. De prachtige decors wisselden mekaar in sneltempo op op een heel vlotte manier, de scenes werden mooi aan mekaar geweven en de choreografie is een echt huzarenstukje. Al die jonge kinderen tegelijk op het podium orchestreren, lijkt me niet eenvoudig.

Het was al jaren geleden dat ik een musical zag, dit is om eerlijk te zijn slechts mijn tweede, maar ik denk dat ik er nog wel ga zien.

Topper!

Cast:
Fagin: Peter Van Den Begin
Oliver: Guust Vandenbussche, Sepp Hendrix en Timon Sohier
Dodger: Sander Heynderickx, Arno Reyns en Olivier Scheers
Nancy:Hilde Norga
Bill Silkes: Peter Van de Velde
Mr. Brownlow: Harry Deswarte
Mr. Bumble: Piet Vansichen
Widow Corney: An Lauwereins
Mr. Sowerberry: Door Van Boeckel
Mrs. Sowerberry: Wanda Joosten
Charlotte: Nicoline Hummel
Noah Claypole: Dieter Verhaegen
Bet: Deborah De Ridder

09:56 Posted by Jeronimo in cultuur | Permalink | Comments (1) | Tags: oliver twist, musical, frank van laecke, pter van den begin, peter van de velde, capitool, gent | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

03/01/2011

Rundskop (2011, ****)

Rundskop (2011) (Bullhead), het schot in de roos van debutant Michael R. Roskam hoef ik niet meer te introduceren. de pers stond er vol van. Lovende kritieken alom. Afwisselende kritieken bij de volksmond. Ik probeerde de media-aandacht zoveel mogelijk te negeren zodat ik zo onbevangen mogelijk zelf kon uitpluizen hoe goed of hoe slechts deze Vlaamse film zou zijn.
rundskop,matthias schoenaerts,Jeroen Perceval,Michael R Roskam,Barbara Sarafian

Dat de Vlaamse film de laatste twee decennia furore maakt is een goede zaak. Al vind ik persoonlijk dat alles te veel gehypet wordt. Maar mogen wij niet trots zijn of zoveel Vlaamse film? Moeten wij ons calimero-complex eens niet van ons afschuiven en niet altijd meteen alles wat Vlaams is afbreken en proberen de kwaliteiten de ontdekken van wat onze regisseurs ons leveren. Het Vlaamse filmlandschap biedt voor elk wat wils heb ik zo de indruk. Rundskop schotelt ons een vette boterham voor, een psychologisch drama tegen de achtergrond van de wereld van de vetmesters. Geen politiethriller, wat velen niet lijken te snappen, maar een verhaal over de persoonlijke strijd van een man die jaren na datum geconfronteerd wordt met een trauma uit zijn verleden. Hoofdrolspeler Matthias Schoenaerts, steelt de show, maar ook enkele andere personages kleuren het verhaal.

Korte Inhoud: Jacky Vanmarsenille (Matthias Schoenaerts) behoort tot een familie van veehouders annex vetmesters. Zo lang hij leeft heeft hij niet anders geweten dat het vee werd behandeld. Wanneer een hormonenmaffiajager gedood wordt, worden de Limburgse veehouders genoodzaakt een deal te sluiten met enkele West-Vlamingen. Terwijl de politie op zoek gaat naar de moordenaar ziet Jacky zich geconfronteerd met personages waarvan hij dacht dat hij ze al lang vergeten was. Een jeugdvriend Diederik (Jeroen Perceval) blijkt de connectie te zijn met de West-Vlamingen en via Diederik komt het verleden weer tot leven. Negeren lukt echter niet.

Rundskop mag zich dan afspelen in de context van de hormonenmaffia. De traumatische jeugd van Jacky en gevolgen hiervan staan centraal. Als kijker vraag je je af waarom Jacky verslaafd is aan allerlei smerigheid die hij in zijn indrukwekkend lijf spuit. Je merkt de frustratie eenmaal het verhaal dat uitgelegd heeft en je begrijpt zijn drang om de figuren uit het verleden terug op te zoeken. Je voelt je betrokken. De personages zijn echt en authentiek neergezet. Ik moet eerlijk toegeven dat die ene sleutelscène mij toch heel ongemakkelijk deed voelen en ook op het einde van de film lost Roskam mijn verwachtingen in.

rundskop,matthias schoenaerts,Jeroen Perceval,Michael R Roskam,Barbara Sarafianrundskop,matthias schoenaerts,Jeroen Perceval,Michael R Roskam,Barbara Sarafian

Enerzijds zie je Jacky en zijn familie aan het werk als vetmesters, als boeren en als zakenlui, anderzijds zie je de persoonlijke problemen waarmee elk van hen worstelt. Diederik en Jacky, de twee jeugdvrienden die opeens weer met mekaar opgescheept zitten. Daarnaast heb je de West-Vlaamse hormonendealer en de politie die hem op de hielen zit (een klein bijrolletje voor Barbara Sarafian), twee Luikse garagisten die willens nillens de plot wat opvrolijken. Het maakt de film leuk, onderhoudend en spannend tegelijk. De kritiek van teveel plotlijnen in één film vind ik totaal onterecht. Er wordt eens een duidelijk context geschetst waarin en waar rond een persoonlijk drama opgebouwd wordt.

Roskam verrast me aangenaam. De keuze voor het persoonlijke verhaal tegen over de politiethriller vind ik erg geslaagd. De veruitwendigen van de getormenteerde Jacky door Matthias Schoenaerts is gewoonweg indrukwekkend en bewijst wat voor klasbak Schoenaerts in feite is. Na De Zaak Alzheimer is dit weer een topper van jewelste in het Vlaamse film landschap.


*** Rundskop trailer ***



09:38 Posted by Jeronimo in film | Permalink | Comments (0) | Tags: matthias schoenaerts, michael roskam, jeoren, perceval, rundskop, film, reveiw, movie | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg