04/05/2011

Maanziek - Wannes Cappelle, Frans Grapperhaus en Wouter Deprez.

Museu nacional arqueològic de Tarragona

Zaterdagavond was ik weer degene die een ticket overnam van een van de vrienden van mijn zus om met haar en haar bende nog eens van cultuur in Kortrijk te doen. Place to be was de schouwburg, helaas op de achterste rijen voor de voorstellen Maanziek van Wouter Deprez. Anders dan zijn voorstelling "Je zal alles worden", die ik eerder al eens besprak, is dit vooral weer een muzikale cabaretiervoorstelling. Wouter vertrekt immers op reis naar Zuid-Afrika voor een jaar. Maar hoe zullen wij zijn publiek het zonder hem redden. Daar ligt hij wakker van. Zie dat we hem laten vallen, dat we onze standaard verlagen. Dat we naar anderen zullen gaan kijken.
Dat is de rode draad door de voorstelling.
Al vormen de typische anekdotes over leven en welzijn de grote thema's die mooi aan mekaar geweven worden. Afgewisseld met de mooie blote kleine liedjes van Het Zesde Metaal wordt een evenwichtige performance in mekaar gestoken.
Wannes Cappelle brengt zijn prachtige liedjes akoestisch en uitgekleed maar even krachtig als eenvoudig, dat inpireert Wouter tot een onverwachte oplossing.

De wisselwerking tussen de drie heren is voortreffelijk en werkt ook. De boodschap van Wouter is even duidelijk als ironisch en komt goed over. Hij is arrogant, grappig, komisch en weet te entertainen. De droge ietwat ingetogen Wannes vormt een mooi tegengewicht. En aan de zijlijn staat ook Frans met zijn cello, onontbeerlijk om aan de liedjes een diepere warme dimensie toe te voegen. Wouter weet in de show perfect de aandacht en de schijnwerpers perfect te verdelen.
Wannes signeerde bovendien zijn cd waar een leuk tekstje op staat dat werd geciteerd op de dop van mijn petekind de dag erna.

09:20 Posted by Jeronimo in cultuur | Permalink | Comments (0) | Tags: maanziek, wouter deprez, wannes capelle, wannes cappelle, frans grapperhaus | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

The comments are closed.