04/29/2011

Uitgelezen dinsdag 26 april 2011 Vooruit

(zoals gepubliceerd op gentblogt)

Afgelopen dinsdag was er weer een Uitgelezen in de balzaal van de Vooruit. Ik kwam eigenlijk hoofdzakelijk voor de muzikale intermezzo's die Hannelore Bedert zou verzorgen, maar efkes enkele tips horen over enkele boeken was ook mooi meegenomen. Niet dat ik veel lees, ik lees al jaren amper een boek, al ben ik al enkele weken bezig in "Never let me go" van Kazuo Ishiguro.
Een andere reden om te gaan luisteren was Herman Brusselmans, wiens "Het Spook van Toetegaai" jaren op mijn boekenplank heeft gelegen alvorens ik er in begon. Het heeft nog veel meer jaren gekost om het helemaal uit te lezen. Maar je weet nooit, soms kan ik, vooral wanneer ik vast zit op luchthavens, eens naar een boek grijpen of tijdens andere zeldzame dode momenten op reis durf ik wel al eens mijn reisgids laten voor wat hij is en een boek ter hand nemen.

Het eerste boek dat werd voorgesteld was een postume uitgave van Marcel Bril "Meisjes". Cursiefjes, observaties van de auteur over ja vrouwen, meisjes, dames, hipsters. Op het eerste zicht dus wel een aantrekkelijk onderwerp.
Fien Sabbe modereerde vlotjes tussen de experten ter zake Phara De Aguirre, Anna Luyten, Jos Geysels en Herman Brusselmans. Een mooie verzameling volgens de ene, een niet bijzondere bundeling van stukjes volgens de andere. "Columns" bleek de lading alvast niet te dekken. Voorspelbaar en weinig origineel aan de ene kant, net daarom leuk om lezen wegens de eenvoud aan de andere kant. Ellenlange beschrijvingen om te beschrijven zijn alvast niet aan mij besteed. Zoals Brussels terecht opmerkte, wat zit die kerel te lullen over zijn vrouw die zich klaarmaakt om in bed te kruipen, broek uit en achterwaarts in de poes. Een boutade die wel recht in de roos schiet.

Misschien is het tweede boek, "Het onderzoek" van Philippe Claudel, wel aan mij besteed. Deze Franse schrijver schreef een experimenteel filosofisch boek over mens en machine. De algemene conclusie is dat het ondanks de zware thema's die er te dik werden opgelicht vrij goed geschreven is en zelfs vrij grappig. Over het slot waren de meningen verdeeld. Velen vonden het te veel uitgelegd, te letterlijk werd de lezer bedolven onder de expliciete boodschappen. Geen bezwaar volgens Brusselmans, het is niet omdat iets letterlijk wordt uitgelegd dat dat per definitie slecht is. Geen idee of ik me door de turf zou kunnen werken.

Peter Buwalda's, "Bonita Avenue" leek me dan wel weer van een deftig allooi. Een schitterend debuut van iemand die waarschijnlijk enorm veel goeie boeken moet gelezen hebben en dan daar zelf het beste uit distilleerde om met glans een keigoed boek uit de pols te schudden. Niet alleen technisch zat het goed, ook de verschillende en vrij beperkte personages en de onderlinge relaties tussen al die protagonisten bleek een aantrekkelijke mix voor deze thriller.

Ten slotte las Brusselmans nog eens voor uit zijn nieuwste werk "tussen 3 en zes", uiteraard ontkrachtte hij het cliché dat hij nooit over seks schrijft. Brusselmans zoals we hem kennen, banaal, plat maar uiterst entertainend.

Na een pauze stelden de panelleden zelf nog enkele boeken voor:
Hans Achterhuis: de utopie van de vrije markt
Sandor Marai: de erfenis van Eszter
en een derde boek dat ik vergeten ben.

Wat ik zeker niet zal vergeten is het feit dat Hannelore Bedert nog krachtiger en sterker klinkt wanneer ze haar liedjes ontdoet van alle franjes en enkel met gitaar en bas of piano haar teksten door je ruggengraat laat rillen.

De volgende uitgelezen vindt plaats op 31 mei.

11:01 Posted by Jeronimo in cultuur | Permalink | Comments (0) | Tags: uitgelezen, hannelore bedert, herman brusselmans, anna luyten, fien sabbe, jos geysels, phara de aguirre | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

04/24/2011

Gore and Chaos over Europe Tour 2011

Serial ButcherSerial Butcher

In deze zwoele zomeravonden durft het wel eens rommelen in de kop. Terwijl ik angstvallig plannen trachtte te smeden, maar niet wetend van welk hout pijlen gemaakt, botste ik ergens in Gent op een klein event in de ouwe gouwe Frontline. De Gore and Chaos over Europe Tour 2011 trapte af in Gent of all places. Toen het daarenboven ook nog eens ferm begon te rommelen boven Gent, en mijn gsm niet antwoordde op mijn smachtende vragen, vertrok ik al zwetend in mijn regenjekker naar het ondergrondse evenement met een line-up om je vingers van af te likken.

Ons eigenste Serial Butcher was al toe aan zijn laatste kwartier van brutale gore splattter grindcore. Wat hou ik van die slachthuisverhalen waar regisseurs van Saw en dergelijke nog een puntje aan kunnen zuigen.

De enthousiaste gasten werkten nog enkele nummers af in evenveel minuten waardoor ik lekker opgewarmd kon beginnen aan mijn avondje uitbenen, bloedworstfabricage en lichaamsvermalerij in een bloederig lekker pulpig gory infesting sausje. Weg met die slavreters!

Grimness 69Grimness 69
Grimness 69Grimness 69Grimness 69

Nog voor ik foto's had genomen kwam een Italiaan op me af om te vragen waar hij de foto's kon vinden achteraf, het bleek de zanger te zijn van Grimmness 69, een Italiaans gezelschap dat er zowaar nog steviger tegenaan ging, met gitaren die als op hol geslagen kettingzagen doorheen goedgevulde ingewanden sneden, spatte de gore de kleine zaal rond. Lekker!

Het Nederlandse Inhume heeft de hele tour moeten afgelasten wegens ernstige familiale problemen bij een bandlid en ze verontschuldigden zich daarvoor via een flyer. Niet getreurd, ter compensatie kreeg ik twee cd'kes in de plaats.

DisgorgeDisgorgeDisgorge


Eindelijk stonden de kleine dikke Mexicaantjes van Disgorge op het podium. Niet te onderschatten die mannen. Met een bulldozerende wall of sound, blies deze corpsegrinding killingmachine ons van onze sokken.
Brutaliteit ten top. Het hoeft niet er niet altijd zo serieus aan toe te gaan op een vrijdagavond, niet?

Uiteindelijk kregen we bovendien geen gedonder op onze kop.

Leve the bloody summer.

12:02 Posted by Jeronimo | Permalink | Comments (0) | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

04/22/2011

Slechtvalken voor iedereen

Het mooiste wat er is een moeder en haar babies.
slechtvalk,valk,slechtvalken voor iedereen,brussel,bruxelles,sint-michielskathedraal

Live te volgen op deze site.

En ja Copenhagen was heel tof.

14:00 Posted by Jeronimo in Vrije tijd | Permalink | Comments (0) | Tags: slechtvalk, valk, slechtvalken voor iedereen, brussel, bruxelles, sint-michielskathedraal | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

04/12/2011

Razzia (La rafle) (DVD, 2010, ***.5)


Het verleden verwerken, afrekenen met iets wat decennia lang verdrongen was. Een natie confronteren met haar eigen vuil verleden. Dat doet de Franse film La Rafle (2010). Critici kunnen gerust stellen dat dit de zoveelste holocaustfilm is en dat deze kleinere film in de schaduw is blijven steken van dat veel bekendere verhaal Elle s'appelait Sarah (2010).

razzia,la rafle,jean reno,mélanie laurent,Rose Bosch

Mij maakt dit niets uit. La Rafle is een Franse film, wat het sowieso al een stuk anders maakt. Maar ondanks dat het een kleine film is, wordt het verhaal op een genuanceerde wijze verteld, in die zin dat de clichés beperkt blijven en het pathetisch gehalte gelukkig ook bescheiden blijft. Dat de film met deze troeven niettemin sterk aangrijpend is, maakt dat je het niet kunt catalogeren als een typische zaterdagavond-film.

La Rafle van Rose Bosch vertelt het verhaal van een van de zwartste perioden van de Franse geschiedenis. De deportatie van ruim 13.000 joden bijeengebracht als vee in le Vélodrome d'Hiver en vandaar gedeporteerd naar interneringskampen als tussenstation tot de gaskamers van Auschwitz.
De film baseert zich op dezelfde waar gebeurde feiten als Elle s'appelait Sarah, met dat verschil dat alle personages uit La Rafle echt bestaan hebben. We bekijken alles vanuit de ogen van de familie Weismann, de kinderen Noé en Simon, de joodse arts Sheinbaum (Jean Reno) en de verpleegster Monod (Mélanie Laurent).

Het verhaal wordt ook verteld aan de hand van de ervaringen van een kleine Joodse familie met bijzondere aandacht voor de kinderen van het gezin. Het doet een beetje denken aan oude Italiaanse films. Er wordt in zomerse kleuren een rustiek beeld geschetst van de kleine drukke wijken in Parijs vol handelaars en ravottende jongeren. De oorlog lijkt ver weg maar de Joodse gemeenschap wordt steeds meer gestigmatiseerd.
Uiteindelijk beslissen de Franse autoriteiten om hun goodwill aan de Duitsers te tonen door zoveel mogelijk Joden te verzamelen en te deporteren naar "het Joods grondgebied in het Oosten". Die fatale nacht wordt de familie Weismann opgepakt met duizenden anderen.

Jean Reno speelt slechts een kleine rol als arts die met zijn kleine ploeg probeert zoveel mogelijk zieken en kinderen te helpen. Een grotere rol is weggelegd voor Mélanie Laurent, die als verpleegster het wel en wee en vooral het lijden deelt met de mensen waarvan ze niet kan begrijpen wat ze verkeerd hebben gedaan om zo'n lot te verdienen. Evenmin begrijpt ze niet hoe haar Franse landgenoten dit zonder nadenken toelaat, en zelfs actief meehelpen alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Zo goed als kwaad ze kan, begeleidt ze de kinderen tot in het interneringskamp. Maar dan dreigen de eerste transporten naar het Oosten er aan te komen.


razzia,la rafle,jean reno,mélanie laurent,Rose Bosch,Gad Elmaleh,holocaustrazzia,la rafle,jean reno,mélanie laurent,Rose Bosch,Gad Elmaleh,holocaust


De film was een waar succes in Frankrijk en deels terecht. Het is geen Hollywoodproductie en ook geen typisch Franse film. De film is sober, maar tegelijk weet je als toeschouwer dat niet alles moet worden uitgelegd. In de cast treffen we ook de Franse stand-up comedy acteur Gad Elmaleh aan, die hier een geweldige vertolking neerzet. Een zoveelste holocaustverhaal, maar niettemin een aanrader. Te verkrijgen op dvd en blu-ray.



*** La Rafle trailer ***





09:41 Posted by Jeronimo in film | Permalink | Comments (0) | Tags: razzia, la rafle, dvd, jean reno, mélanie laurent, gad elmaleh | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

04/08/2011

Soundtrack for the Spring's End Attack

La Pedrera


In Barcelona kocht ik volgende cd's:
- Die Apokalyptischen Reiter "Licht" (2008): de maffe Duitsers zien nog steeds het licht schijnen in de duisternis en bezingen dat met ecclectisch geweld. Snelle groovy riffs screams, clownesk gezang en andere originaliteiten die niets afdoen van het rauwe brute van de muziek. Enorm leuk cd'tje. Enkele songs zoals de titeltrack zijn onweerstaanbaar heavy, en tegelijk poppy melodieus.

- Die Apokalyptischen Reiter "samurai" (2004): in dezelfde beweging kocht ik eens wat ouder werk, klinkt ietsjes ander maar in dezelfde meezing schreeuwstijl met licht melancholische sfeervolle stukjes erin. Der Wahnsinn bv.

- Flowing Tears "Thy Kingdome Gone" (2008): doom metal met ferme rock invloeden. Niet zo origineel maar echt niet slecht. De madam met de ietwat zwaardere stem is eens iets anders dan een ijle sopraan als stem. Songs die leuk afwisselen van tempo en knappe melodieën van de lead gitaren. Doom, maar niet te deprressief en bij momenten zacht sfeervol.

- Grendel "a change throught destruction": miskoop. Ik wou de industrial electroband kopen, maar ik heb blijkbaar een van de gelijknamige metalbands mee. Niet slecht gelukkig, in feite vind ik de muziek na een goeie luisterbeurt echt wel meer dan de doorsnee deathcore. De songstructuren lijken nog op iets, er zit echt genoeg tempo en agressie in zonder oeverloos gebeuk.

- Hammerfall "one crimson night" (2004): live dubbelaar met die heavy metalgoden uit zweden. Staat garant voor oerklassieke heavymetal riffs dito melodieën en zanglijnen van de man met de hoge stem. Alleen lijkt hij niet alles te geven op de cd dus vocaal vind ik het net iets te ingetogen, niettemin, ik sta van plezier met een keukenmes in het rond te zwaaien en op mijn zetel te springen "let the hammer fall".

gekocht in Brussel:

- Benediction "killing music" (2004): uit nostalgie, omdat in de prille jaren 90 deze Britse heren hoge toppen scheerden in de ondergrondse loodzware metaalwerken. Ondertussen klinken ze een stuk frisser, minder zwaar en meer deathcore, grindachtig. Niet echt bijzonder maar krachtig schijfje met een extra bonuscd-dvd. Ik vind vooral de drums niet goed en vrij slap geproduceerd alsof de basdrum in de zachte plastiek aan het beuken is.

- I: scintilla: "optics" (2007): electrogoth die echt wel iets heeft vind ik, ook geen engelenstem op de vocalen, maar een redelijk krachtige mooie vrouwenstem , knappe lekker donkere songs die rock en dansbaarheid combineren. Nooit echt saai en bij momenten echt lekker duister met vette beats, snelle knappe arrangementen en melodieus gezang.

15:49 Posted by Jeronimo in Muziek | Permalink | Comments (0) | Tags: benediction, hammerfall, grendel, flowing tears, i:scintilla, die apokalyptischen reiter | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

04/05/2011

Maanziek - Wannes Cappelle, Frans Grapperhaus en Wouter Deprez.

Museu nacional arqueològic de Tarragona

Zaterdagavond was ik weer degene die een ticket overnam van een van de vrienden van mijn zus om met haar en haar bende nog eens van cultuur in Kortrijk te doen. Place to be was de schouwburg, helaas op de achterste rijen voor de voorstellen Maanziek van Wouter Deprez. Anders dan zijn voorstelling "Je zal alles worden", die ik eerder al eens besprak, is dit vooral weer een muzikale cabaretiervoorstelling. Wouter vertrekt immers op reis naar Zuid-Afrika voor een jaar. Maar hoe zullen wij zijn publiek het zonder hem redden. Daar ligt hij wakker van. Zie dat we hem laten vallen, dat we onze standaard verlagen. Dat we naar anderen zullen gaan kijken.
Dat is de rode draad door de voorstelling.
Al vormen de typische anekdotes over leven en welzijn de grote thema's die mooi aan mekaar geweven worden. Afgewisseld met de mooie blote kleine liedjes van Het Zesde Metaal wordt een evenwichtige performance in mekaar gestoken.
Wannes Cappelle brengt zijn prachtige liedjes akoestisch en uitgekleed maar even krachtig als eenvoudig, dat inpireert Wouter tot een onverwachte oplossing.

De wisselwerking tussen de drie heren is voortreffelijk en werkt ook. De boodschap van Wouter is even duidelijk als ironisch en komt goed over. Hij is arrogant, grappig, komisch en weet te entertainen. De droge ietwat ingetogen Wannes vormt een mooi tegengewicht. En aan de zijlijn staat ook Frans met zijn cello, onontbeerlijk om aan de liedjes een diepere warme dimensie toe te voegen. Wouter weet in de show perfect de aandacht en de schijnwerpers perfect te verdelen.
Wannes signeerde bovendien zijn cd waar een leuk tekstje op staat dat werd geciteerd op de dop van mijn petekind de dag erna.

09:20 Posted by Jeronimo in cultuur | Permalink | Comments (0) | Tags: maanziek, wouter deprez, wannes capelle, wannes cappelle, frans grapperhaus | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

04/04/2011

Grande Noite de Fado (1 april 2011, De Centrale, Gent)

Debora RodriguezDebora Rodriguez & Joao Escada

Vrijdagavond repte ik me naar De Centrale voor de Grande Noite de Fado. Ik keek er naar uit me weer in de Zuiderse zwoele sferen van de "Saudade" te voelen. De Centrale was alvast sfeervol ingericht en de beloofde hapjes waren uitgebreider dan we hadden verwacht.
Portugal was ooit mijn eerste reisbestemming op mijn alleen en sindsdien ben ik er regelmatig teruggekeerd. Deze avond dompelde ons onder in zowel de Portugese smaken als de muziek.
Débora Rodrigues en João Escada brachten de zogenaamde traditionele fado, de fado van de straat, van de oude visserswijken en hoerenbuurten in Lissabon. Liederen die het leven zoals het is bezingen: de ellende, de miserie, de gebroken en verloren harten van elkeen die zich geroepen voelt fado te zingen in een rokerig café.

Grande Noite de FadoJoao Escada

Ik moei me niet met de zogenaamd traditionals en de 'novo fado'. Het is kwestie van smaak. De wereldsterren van de zogenaamde 'novo fado' vind ik trouwens erg goed. Wat je hebt met zogenaamde traditional is dat dat gewoon oubollig geitenwollensokgedoe is.

Zelden heb ik fado horen zingen door een man maar João Escada bracht met zijn zalvende stem de liederlijke verzen aangenaam ten berde. Débora Rodrigues legde ietwat meer pathos aan de dag en even neigde het concert naar Vlaamse schlagers met meezingers en meeklappers.

Al bij al een gezellige avond met leuke fado, maar een te lange pauze tussenin en teveel gepalaver tussen de songs wat de sfeer niet ten goede kwam. Het is echt niet nodig alles woord voor woord te vertalen, in een paar zinnen kun je denk ik zeggen waar het op aankomt. Maar goed, de mensen genoten van de hapjes en de Portugese wijn en ik botste er trouwens op de dame die ik op die eerste reis naar Portugal had leren kennen.

Grande Noite de FadoGrande Noite de Fado
Grande Noite de FadoDebora Rodriguez
Debora Rodriguez & Joao Escada


en hier nog een video die ik nam met mijn D7000.


10:23 Posted by Jeronimo in Muziek | Permalink | Comments (0) | Tags: grande noite de fado, de centrale, joao escada, debra rodriguez | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

Doop Korneeltje

Mijn doopgelofte voor mijn petekind Korneel, zoals ongeveer woordelijk verteld in intieme familiekring (3 april 2011)

Korneeltje


Hier is mijn flesje water, Korneeltje
Water dat gemengd zal worden met de flesjes van alle andere familieleden hier aanwezig.
Water waarmee jij, Korneeltje zal gedoopt worden.
Mijn water komt uit Gent.
Gent de bruisende stad. Gent waar het water van Leie en Schelde samen vloeien en samen een nieuwe loop vormen.

Water doet groeien.
Water doet bloeien
Water vloeit
Water beïnvloedt
Net zoals de rivieren in Gent elk hun eigen loop toevoegen aan die nieuwe stroom,
zal jouw stroom, Korneeltje, van verschillende stromen invloeden krijgen en telkens zal daaruit een nieuwe stroom ontstaan.

Ik hoop dat jij heel veel verschillende invloeden en stromen ondergaat en daar uit zelf je eigen nieuwe stroom zult creëren.
En dat jij, even veel zelf zal doen stromen en beïnvloeden.

Meanderen door het leven.
Zoals het et levende water.
Zoekt overal zijn weg rondom de hindernissen heen.
Water dat nu eens kabbelt dan weer brullend raast.


Dat water, Korneeltje, zal je sterk zal maken.
Iedereen kent het verhaal wel van zijn peter die in zijn eerste keer in het zwembad dacht op het water te kunnen lopen.
Wel, ik hoop dat jij, Korneeltje, dat ook doet.
Dat jij durft onbekende wateren te trotseren.
Dat jij de moed hebt om over water te lopen.

Dit water van overal, wordt een krachtig doopwater dat jou zal sterken, en wapenen om alles wat je wil in jeleven te bereiken.

Water dat je hopelijk even ver van huis zal brengen als jouw peter maar ook dichtbij zal je ongetwijfeld heel veel wateren door zwemmen, Korneeltje.

Om te beginnen waarschijnlijk in de lavabo en in het zwembadje met Pepijntje.

Korneeltje, we drinken op uw gezondheid.

Je peter Jeronimo
all rights exclusively for Korneel

09:41 Posted by Jeronimo in Liefde | Permalink | Comments (0) | Tags: korneel, doop, gelofte, speech | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg