06/29/2011

Generation Kill (DVD release)

Als fan van oorlogsseries zoals "Band of Brothers" (2001) en "The Pacific" (2010) keek ik uit naar de release van "Generation Kill" (2008). Een HBO serie gebaseerd op de ervaringen van oorlogscorrespondent Evan Wright die "embedded" bij First Recon Battallion de invasie van Irak vanuit Koeweit in 2003 aan de lijve en vanop de eerste linies mocht ervaren.

generation kill,tv-serie,the pacific,band of brothers,the wire,Stark Sands,alexander skarsgard,jarhead

Deze serie over de moderne oorlogsvoering anno 2000 werd mede mogelijk gemaakt door de mannen die "The Wire" op hun naam hebben gezet, de ultra-realistische serie over de misdaadbestrijding in Baltimore, waar ik helaas nog maar drie seizoenen van gezien heb.

Het moet gezegd, oorlog zorgt voor onmenselijk veel leed maar ook hopen inspiratie voor de cinema en de televisie. Je zou denken dat je echt niet meer origineel uit de hoek kunt komen in het onderwerp. Dat is buiten de hedendaagse strategie van het leger gerekend. Geen massale aanvallen meer met heroïsche veldslagen en massaslachtingen. Nee, eerst komt het zwaar geschut en dan trekt de infanterie over het reeds murw gebombardeerde doelwit. Of worden elitetroepen zoals de mariniers ingezet voor de moeilijke klusjes en doelgerichte acties.

Zo ook het First Recon Battallion van de Amerikaanse mariniers.
Dagenlang troepen ze al samen bij de Iraakse grens. Klaar om losgelaten te worden en in actie te schieten.
Ze voelen zich heel wat, het machismo druipt er van af, ze zullen die moslims wel eens mores leren. Maar de bevelen komen maar niet. En ondertussen wachten deze soldaten. Wachten en nog eens wachten. Ze zijn getraind om te vechten en te doden. Ze zijn kort gehouden en staan op springen. Hun ergste vijand blijkt niet het Iraakse leger te zijn maar de verveling, hun incompetente commandanten, de slechte logistiek en het feit dat hun bevelen soms indruisen met hun moraal als soldaat. Voor zover deze vechtmachines een moraal hebben natuurlijk.

In de serie volgen we vooral de ervaringen van Bravo Company onder leiding van luitenant Nate (Stark Sands). Nate is een eerste klas luitenant met heel veel beroepseer. Hij kan rekenen op "Ice Man" Sergeant Brad ( Alexander Skarsgård), een al even koele kikker die ze allemaal op grondig een rijtje heeft en het zootje ongeregeld van het peloton samen kan houden.
In de eerste aflevering hebben we een groot Jarhead gevoel. Deze film wist op een flagrant treffende manier de uitzichtloosheid weer te geven van opgefokte soldaten die weken lang niets anders zien dan woestijn en de "grote oorlog" vooral meemaken van horen zeggen. Bravo Company, nochtans het verkennerkorps bij uitstek, leeft ook toe naar die uiteindelijke strijd. Wanneer ze dan eindelijk het bevel krijgen om te strijde te trekken, blijkt dat ze nog uren moeten zitten suffen in hun aftandse humvees. Ook de invasie zelf blijkt een tegenvaller. Maar dan komen langzaam de eerste confrontaties met de vijand eraan.

De serie legt mooi de klemtoon op het feit dat oorlog nooit is wat je ervan verwacht. Ook niet als soldaat die als eerste in de vuurlinie wordt gestuurd. Het dagenlang doden van de tijd zonder voldoende voorzieningen werkt op de moraal van de mannen. Wanneer blijkt dat bepaalde officieren eigenlijk lichtjes flippen onder de stress, dreigt de moraal van Bravo Company helemaal onder uit te gaan.
Bovendien blijkt de vijand niet goed gedefinieerd. Als kijker merk je dat duidelijk ook. Je weet met praktisch zekerheid dat de Irakezen die zomaar neergeschoten worden, meestal gewone boeren zijn die toevallig te dicht bij de vijand kwamen. Je kan je ook terecht vragen stellen bij de rules of engagement in dergelijke situaties. maar zou je zelf ook niet schieten op alles wat beweegt in een vreemd land waar je niet moet rekenen op steun van een groot leger en waar je er meestal alleen voor staat?

generation kill,tv-serie,the pacific,band of brothers,the wire,Stark Sands,alexander skarsgard,jarhead


Boeiend is de uitwerking van de verschillende karakters. In het leger zitten ronduit marginalen. Mariniers zijn bovendien een geval apart, meer macho, meer racist, en dergelijke. Sergeant Brad weet zijn peloton vrij goed in het gareel te houden door respect af te dwingen met zijn onverschrokken serieus en koelbloedigheid. Conflicten met oversten horen daarbij en ook dan wankelt de beste soldaat wel even. Hetzelfde overkomt de luitenant van Bravo Company. De jonge Nate lijkt een opperbeste kerel die voor zijn mannen door het vuur gaat. Als enige met strepen durft hij wel eens tegen de hiërarchie ingaan. Die onredelijkheid samen met het absurde van de situaties waarin ze terecht komen, maakt Nate extra gevoelig. Ondertussen ben ik aan de aflevering gekomen waar Bravo Company een roadblock moet bemannen. Het is duidelijk dat ook deze missie tot de nodige verwarring en frustratie leidt.


Voor de liefhebbers die tijdens de voorlopig regenachtige zomer een leuk tijdverdrijf zoeken, raad ik deze serie ten zeerste aan.


*** Generation Kill trailer ***



11:16 Posted by Jeronimo in film | Permalink | Comments (1) | Tags: generation kill, dvd, review | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

06/27/2011

De Vlaamse Opera - Aïda (Verdi)

zoals verschenen op het project

VerdiIk heb verschillende vriendinnen die regelmatig eens naar de opera gaan. Zelf was ik daar nog nooit geweest. Vage afspraken en intentieverklaringen om dat eens samen te doen, werden nooit concreet tot ik die dag opeens reclame zag voor Verdi's Aïda, een van de meest beroemde en controversiële opera's van het midden van de negentiende eeuw. Over het toenmalig woelig tijdperk waarin Verdi zijn opera schreef, ga ik het niet hebben.

Ik zat met hoge verwachtingen. Als mensen in films naar opera's gaan, zijn het altijd majestueuze live kostuumdrama's. Dat dat beeld een beetje voorbijgestreefd was in de 21ste eeuw waarin de kunst ietwat beperktere budgetten heeft, had ik kunnen weten. Mijn zitje van 34 euro, dat ik gekozen had met de deskundige hulp van de online helpdesk vond ik alvast vrij goed. Ik kon dan wel vanop het eerste zijbalkon het uiterst linkse deel van het podium niet zien, maar ik zat boven de orkestbak waar ik de muzikanten aan het werk kon zien. Prachtig vond ik dat.

Het orkest begint, het doek gaat op en...
ik schrik een beetje: geen majestueuze decors, geen prachtige kostuums, een kale steriele kubusachtige box die mij aan The Matrix deed denken, waarin de acteurs in hedendaagse kledij acteren. Verdi ontdaan van alle franjes, het is wat wennen.
Concentratie op de muziek dan maar, want ik vind het echt toch wat anachronistisch.

Aida

De 'ondertitels' hangen vanuit mijn positie veel te hoog wat vermoeiend is om te volgen, maar de uitstekende zangers kunnen de emoties, het drama, de verschrikkelijke keuzes waarvoor ze staan uitmuntend uitbeelden.

Opeens was het gedaan. Na amper een uur en twintig minuten. Mijn gezellin die vier balkons boven mij zat, naar wie ik net zoals andere toeschouwers die mekaar wisten te vinden in de prachtige zaal, al een paar keer had gezwaaid, wist me te vertellen dat het wel pauze was en nog niet gedaan. Oeps.

Aida

Het tweede deel bracht niet veel bijzonders meer, behalve dat de tragiek van geliefden die het noodlot ondergaan, een thema is waar ik altijd wel wat week van word.

Voor een absolute leek inzake opera, vond ik dit niettemin een aangename kennismaking. Het moderne decor voor een oud verhaal deed wat vreemd aan, maar de muzikale livebeleving is fantastisch. Die operaschrijvers van vroeger waren de metalheads van hun tijd, ongetwijfeld.

cast:
Muzikale leiding: Dmitri Jurowski
Regisseur: Peter Konwitschny
Aida: Susanna Branchini / Michele Capalbo
Radames: Misha Didyk / Mikhail Agafonov
Amneris: Irina Makarova / Susanna Levonen
Amonasro: Valery Alexeev / Werner Van Mechelen

Meer informatie op de site van de Vlaamse Opera. Nog dit weekend in Gent en dan verhuist dit naar Antwerpen.

09:44 Posted by Jeronimo in Muziek | Permalink | Comments (1) | Tags: aïda, opera, de vlaamse opera, verdi, klassiek, muziek, gent | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

06/24/2011

Riga - the Wild East

Ik had het al eerder over de prachtige houten huizen in Riga, een kenmerk dat al bestaat sinds het ontstaan van de stad. Het nadeel is dat de stad zo een paar keer afgebrand is, al dan niet opzettelijk om ze niet in de handen van napoleon te laten vallen, die het dan niet meer de moeite vond om Riga in te nemen. Een reputatie die Riga nooit heeft weten af te schudden, maar hedentendage vindt je deze houten huizen ver in het Moscow District, de historische houten kerk staat op wandelafstand van de centrale markt, voor degenen die het Moscow District niet durven binnen dringen.

RigaRiga
Riga - wooden housesRiga


11:25 Posted by Jeronimo in travel | Permalink | Comments (0) | Tags: riga, moscow dictrict, wooden, houses, travel, trip, reizen | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

06/20/2011

De Overmolen - wijkcontract Rouppe

Wat moet je doen als het je echt niet lukt om eens 5 dagen achtereen niet uit te gaan eten? Verandering van spijs doet eten. Je brengt wat afwisseling in je horecabezoeken.
Verleden week kregen mijn maat en ik een flyer toegestopt ergens inde Cellesbroederstraat, hartje Brussel door een ietwat verlegen zwarte dame gekleed in koksoutfit. Na een wat achteloze blik vond mijn maat dat de flyer toch een ander onderzoek waard was. Het bleek om reclame te gaan van het restaurant van VZW De Overmolen. Een welzijnsorganisatie met verschillende activiteiten, waaronder een horecaopleiding, gekoppeld aan een cursus Nederlands, voor langdurige ongeschoolde werkzoekenden. Een eerder project was bedoeld voor asielzoekers.

Meteen reserveerden we om dat eens te proberen. Op de site moet je doorklikken naar projecten en wijkcontract Rouppe, daar vindt je alle informatie.
Deze noen stonden we er dan, het personeel is wat onwennig en er wordt onder goedkeurend en sturend oog toegekeken door een projectbegeleider, maar het eten is eenvoudig lekker. Meer moet dat niet zijn, zeker niet als je weet dat een dagschotel slechts 6 euro kost, een dessert 1.50 en je kunt er ook nog soep met brood krijgen als voorgerecht voor 2 euro, drank is 1.20. En het is echt lekker. Belgische gerechten met een exotisch tintje, zo had ik de kabeljauw in een mooi sausje met gestoofde prei, gekookte aardappeltjes en rijstkroketjes. De twee flensjes met een bol ijs en chocolade saus als dessert kon ik er nog net bij proppen. Mijn maat had een Spaghetti Maison, met veel groenten en smaak.
Belangrijk vind ik dat ze bio-producten serveren. Dit keer niet van Oxfam, maar van het voor mij onbekendere merk ethiquable.

Probeer het zelf eens uit, waarschijnlijk lekkerder dan uw bedrijfsrestaurant en eens iets anders dan de overprijsde lunches in de normale horecazaken in Brussel.

18:04 Posted by Jeronimo in Vrije tijd | Permalink | Comments (0) | Tags: de overmolen, brussel, restaurant, rouppe | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

06/16/2011

Berliner Raum im Dunklen Herzen

Potsdammer Platz

Potdamer Platz ziet er een stuk anders uit dan in een duistere winter 6 jaar geleden.
Paris here I come
where TF are you now?

10:43 Posted by Jeronimo in travel | Permalink | Comments (0) | Tags: berlijn, berlin, potsdamer platz | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

06/13/2011

KASK - Movement #18

Op het project maakte ik al een reportage van Kask Movement #18. Hier vindt u nog enkele beelden.
En ondertussen hebben we enkele wasjes gedraaid, weken niet naar huis gaan, heeft zo zijn gevolgen voor de kleerkast en het volume aan geschikte propere kleren om te dragen.
"Jij bent ieder weekend weg". Waarom zou ik thuis blijven als er zovele leuke dingen te doen zijn. Amusement verzekerd. Gezelligheid troef. Of het nu in Riga is, een lunch in Brussel met de paar studiegenoten-vrienden die nog overblijven na een 15 jaar sinds het begin van mijn universitaire carrière, de sinksenfoor in Antwerpen met de kameraden op zondagmiddag na een rijkelijk gevulde familietafel thuis vol lekkernijen? Die avond in a'pen werd trouwens onverwacht een pokeravondje, maar even onverwacht kort. Ik moet het nog leren als het voor echt is. gaan met die banaan maar niet te onstuimig. Mijn auto verbruikt veel meer dan die Ford Focus Clipper Eco waarmee we richting Berlijn sjeesden.
Ik ga binnenkort een gps bestellen via internet, maar flitspaalverklikkers zijn verboden in Frankrijk heel binnenkort. Wat als dat nu eenmaal in je wagen zit ingebouwd?
Al is het mijn doel om zo lang mogelijk zonder boetes te rijden. Ik hou me dus strikt aan de 70km/u op de E17 waar die werken zijn en maak er een sport van zo zuinig mogelijk te rijden op het hele traject (achter een vrachtwagen ook nog). Parijs, here we come i think.
Next week of zo onderutssen ligt er nog ander entartainment in het verschiet. Inspirerend. Uitdaging. Motivatie. All we need is entertainment. Dynamiek. I love it. Living at full speed.
En ondertussen? Creativiteit. Pixum heeft mijn foto's opnieuw afgedrukt met het ecuus dat de eerste versie nooit oor de kwaliteitscontrole had mogen komen. Ik dank Pixum voor de snelle respons en service. Drie weekn nadat de herprint is toegekomen heb ik eindelijk tijd gehad deze zelf aan mijn kwaliteitsoordeel te onderwerpen en ik denk: voor die prijs valt dat wel goed mee. Aanrader!

Verder is het genieten van de rust van Pepijntje op de schommel, even het stulpje grondig kuisen en stofzuigen. Lekker chillen en dromen en plannen maken en zorgen dat de duisternis een klein beetje minder op de voorgrond kruipt.
cheers

Movement #18Movement #18Movement #18
Movement #18Movement #18Movement #18
Movement #18Movement #18Movement #18Movement #18Movement #18Movement #18



15:26 Posted by Jeronimo in mode | Permalink | Comments (0) | Tags: kask, bijloke, gent, movement #18; fashion, catwalk, modeshow, babes | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

06/03/2011

Riga

warehousesBusstop

Riga,, aanvankelijk had ik er niet veel zin in. Niet omdat de stad mij niet interesseerde, maar omdat ik door allerhande andere zaken mij niet zo warm kon maken voor dit uitje. Mijn gezellen had ik al een tijdje niet meer gezien, dus 't was wel welkom om nog eens samen op te trekken. Edoch, als je er niets van verwacht kan het enkel maar beter worden, dat is eens te meer bewezen.
Riga is historisch enorm belangrijk geweest, vooral de laatste 200 jaar, zeg maar vanaf Napoleon de stad onder de voeten dreigde te lopen maakte Riga naam en faam omwille van al dan niet complete blunders inzake zelfvernietiging. Porymanen waren die mannen in hun houten huizen wel. Deze houten huizen zie je nog steeds in het Moscow district. je waant je er in de wild west. En toen ook nog eens de Duitsers kwamen, werd Riga helemaal compleet platgelegd. Want na de Duitsers, kwamen de Russen weer aangelopen van de andere kant.
In het Joodse Getto vind je nu vooral nog typische Sovjetachtige vervallen woonkazernes en prachtige knusse (al dan niet verwaarloosde) houten huisjes.
Riga is een hoofdstad maar in het centrum van de stad merk je daar amper iets van. Zelfs qua volk in de straten is het een stuk kalmer dan gelijk weg welk onbenullig stadje zoals Kortrijk, Roeselare, Leuven, Turnhout, of wat dan ook. Verkeer is er gelijk een doordeweekse vakantiedag, maar het openbaar vervoer is wel heel goed uitgebouwd en de mensen staan mooi in een rij om op de bus te stappen.
Riga heeft niet alleen de prachtige art deco wijk te bieden aan de rand van de stad, maar ook een prachtig OLD Town.
walking the riga streetsBrige over Riga water

In de old town blijven wij drie nachten aan de stuk feesten. Mijn kameraden meer dan ik, maar naar mijn doen , k ben nog nooit zoveel gaan feesten als in Riga. Tijdens de nuchtere momenten deden we trouwens aan redelijk wat cultuur met als hoogtepunt, de derde editie van de Go Blonde Parade. Onze hostel the naughty squirrel was dik vertegenwoordigd in de stoet vol blondines.
Wat het eten betreft, kun je echt wel goed eten zonder in een keten te belanden ;-)
central marketwarehouse


12:59 Posted by Jeronimo in travel | Permalink | Comments (0) | Tags: riga, the naughty squirrel, trip, reis, citytrip, travel | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg