07/27/2013

Gentse Feesten - Over Nele Needs a Holiday en ander vrouwvolk

zoals eerder verschenen op Gentblogt.

Waar ik op mijn tweede dag Gentse Feesten gewoon even een bezoek bracht aan het overvolle BataBata, na verplicht een plakkerige nougatreep te hebben verzwolgen die nog minuten lang tussen mijn tanden heeft geplakt, en verder gewoon relaxte in het Baudelohof, stond er weer wat muziek geprogrammeerd op mijn derde dag. BataBata vind ik trouwens meer dan ooit de moeite niet waard. Een apart pleintje voor mensen die denken dat ze hipper zijn dan de rest dan daarom volgepakt op enkele vierkante meters constant willen gestoord worden door zogenaamd entertainment van de Bata Bataclan. Ook de minutenlange boeren- en schetenlatende dikke pop die me deed denken aan de obese griezel uit Taxidermia vond ik maar niets. I can do better, ask my friends.

Niet getreurd, een mens moet er eens geweest zijn blijkbaar om te weten wat het is of wat het niet is. Voor elk wat wils. En dat is nu eens zo fijn aan de feesten zie.

Mijn derde dag begon alvast al goed toen mijn uitnodiging met een aangenaam verrast ja werd ontvangen. Samen liepen we van het Zuid tot het Baudelo met een tussenstop aan de schaapsstal waar een lindyhoppende instructrice een groep enthousiastelingen de charleston aan het aanleren was. Het deed me denken aan de oefensessies die mijn ouders indertijd hielden in de garage en daarbij giechelden als dolverliefde tieners.

Ik was vooral nieuwsgierig naar Nele Needs A Holiday, de band van het meisje uit Iedereen Beroemd dat op tv gevoelens opwekte tussen ergernis en irritatie en bevallige ironie met een sausje schattigheid.
In de gelukkig niet overvolle en niet bloedhete spiegeltent kwam ze een stuk volwassener over en ik moet zeggen dat ik wel genoot van de lichtvoetige muziek en leuke teksten. Nele is een podiummadam. Ze staat er. Zelfzeker, als een actrice overtuigd van de boodschap die ze moet brengen, met een ferme dosis zelfrelativatie. De liedjes hebben dan ook vooral een hoog Flair-gehalte: vallen op de foute jongens, aspiratie van jonge meisjes, foute gebeurtenissen tijdens dronken buien. Muzikaal lijkt de muziek slechts een ondersteuning, maar de subtiele samenzang en andere elementen werken wel.

Hongerig liepen we richting sleepstraat waar we genoten van een typische Turks gerecht in Gülhan om daarna naar Bij Sint-Jacobs te gaan luisteren naar Ben Caplan.

Deze Canadese songwriter is me er eentje. Waar ik dacht dat hij typische ingetogen saaie liedjes zou brengen als duizend in een dozijn, werd ik totaal verrast. Deze bard kent geen subtiliteit en zijn stembereik raast makkelijk boven een woest tekeer gaande zee uit. Slaand op de snaren van zijn gitaar brult hij als in een dronken bui zijn ervaringen des levens over de massa heen. Die lamme massa krijgt hij warempel aan het roepen en aan het meezingen. Aangename verrassing. En opeens zag ik den dikzak uit de tv-reclame van Trivago opduiken in hawai-hemd en fout zonnehoedje.

Onze laatste ontdekking van de avond gebeurt weer in de spiegeltent, waar we toch even moeten wringen om een beetje zicht te krijgen op het podium. The Jacquelines uit Antwerpen komen er softe swing jazz uit lang vervlogen tijden brengen. Keurig in zwarte pakjes gehuld en dito frêle hoedjes zingen die drie dames hun smooth jazzy songs. Net toen ik me bedacht dat het na 4 nummers wel de hele tijd hetzelfde ging zijn, dreven de muzikanten het tempo op en begon de hele tent te swingen. De klassiekers uit de oude doos klonken de meeste mensen bekend in de oren wat de sfeer ten goede kwam. Tijdens een instrumental verdwenen de dames even van het podium om daarna gehuld in witte koddige pakjes perfect getimed weer in te vallen. Met als climax wat gesoleer van de drum en de contrabas. Een zeer knap opgebouwde set. Een reden te meer om nog eens naar het Boombalfestival af te zakken volgende maand.

Daarom vind ik de programmatie van het Trefpunt altijd zo goed. Je kent niets of niemand maar als je de moeite neemt, beleef je best leuke muzikale avonden.

07/26/2013

Gentse feesten - Over Westvlamingen en ander gespuis

zoals eerder verschenen op gentblogt.

Van de sauna in de hete luchtoven. Zo voelde het toen ik na een weekend tussen de zonovergoten batcave-bewoners in Duitsland terug op de Gentse gloeiend hete kasseien stond. De zon brandde meedogenloos en ik bleef dan maar even lekker binnen in mijn appartement mij ledig houdend met hydrateren en het selecteren en bewerken van mijn festivalfoto's. In de vroege vooravond kreeg ik bevestiging op mijn gsm op mijn vraag om even een tour de Gand te doen. Ik doe immers niets liever dan kuieren door de stad met mijn gedachten bij de observaties in de straten. Een klein uur later liepen we door de feestenstad.

Een dooie maandag na een overweldigend weekend. Zo'n relaxte sfeer en zo stil. En ogenschijnlijk niet drukker dan gemiddelde toeristenzomerdag. Aangetrokken door het applaus van groepjes mensen bleven we nieuwsgierig staan kijken naar de straatacrobaten die hun kunstjes verkochten en het lome publiek trachten op te zwepen. Must be Belgium. Inderdaad wij Vlamingen zijn van nature nooit echt uitbundig mee te krijgen. Zelf was ik nog in volle festivalsfeer en ik klapte en riep vrolijk mee.

Onze biologische klok maakte ons diets dat het tijd was om de innerlijke mens te verwennen. Eerder hadden we onze dorst al bij de EHDO-drinkwatertank gelest, nu vroeg de maag om wat steviger kost. Minutenlang twijfelden we bij het Afrikaanse kraam en uiteindelijk ging ik toch voor het experiment. Ook al omdat ik na drie dagen braadworsten, hamburgers en pizza eens iets anders wou. En ik heb geen spijt gehad van mijn keuze. Lekker kruidig, misschien een iets te kleine portie, maar het smaakte. Mafé: coucsous en kruidig stoofvlees op zijn Afrikaans.

Even verteren op een bankje in het Baudelopark, waar een zingende geitenwollensokstem oertraditionele deuntjes zong als soundcheck. Geef mij toch maar de neo-folk van afgelopen weekend. Meer emotie en meer sfeer van dezelfde bewerkte vroeg-middeleeuwe klassiekers.

En nu we dan toch muziek ter sprake brengen. Het viel mij in dat het Zesde Metaal rond 21u30 op Sint-Jacobs optrad. Erg dicht bij het podium geraakten we niet meer en mijn gezellin had ze nog nooit gezien, en kende ze zelfs niet. Soms trek ik op met mensen in wiens leven muziek amper een plaats kent. Nu, ik vond het leuk om haar eens de West-Vlaamse wereldtop voor te stellen.

Zelf was het al een hele poos geleden dat ik Wannes nog gezien had, de laatste keer ergens in een show met Wouter Deprez en in de spiegeltent verleden jaar. Hun nieuwe cd heb ik nog niet gehoord. De nieuwe nummers moesten dus wat bezinken, maar klonken niettemin goed en de woorden kwamen tot zijn recht in mijn weemoedige ziel. Na twee dagen suicidale EBM-beats, was het Zesde Metaal een hele verademing.

Wannes is gelijk een echte west-Vlaming een man van weinig woorden en to the point. Zijn bindteksten beperkten zich tot een zin of twee. In tegenstelling tot het publiek. Als je niet van voor staat, sta je tussen de kletsende viswijven. Ook wel klabijen genaamd. En helaas is de Westvlaamse soort nog een van de luidruchtigste. Die zijn gewend van hun boerenvent te roepen aan de andere kant van het veld.

Die paar zongebruinde langbenige zagende minaretten konden de pret gelukkig niet bederven. Wannes en zijn bende haalden nog wat klassiekers uit hun eerste plaat naar boven, die altijd leuk zijn om nog eens terug te horen. Even had ik spijt dat ik mijn fotopas nog niet had en mijn camera niet meehad. Maar ik spotte op de tribune een van mijn makkers en dito redactielid. Bij deze moet u het maar doen met zijn foto's, even goed als ik ze zelf zou getrokken hebben.

Een mens zonder congé heeft helaas ook nog verantwoordelijkheid en ik trok als koning in de zwoele nacht richting zwoele dromen, met de volle maan lichtend op mijn pad.

09:22 Posted by Jeronimo in Muziek | Permalink | Comments (1) | Tags: het zesde metaal, trefpunt, bij sint-jacobs, gentse feesten, gf13 | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

07/17/2013

USA - Bryce Canyon - Zion Park

And further west we went to the forests of the Red Canyon and Bryce Canyon. Where the cold wind blew and toook our breath, just like the amzing landscapes did. We're almost ending our trip and still natures wonder's makes our mind having the one after the other blast.
And chipmonks, squirrels and stuff, always fun.
We stayed somewhere at the crossroads between Zion and Bryce, in a best western Thunderbird Lodge, where i had my won 'logde' quite spacy, nice bathroom, aircooling, nice restaurant, shop, wifi did work after a fex tries and complaints, gas station, and golf course. Pretty cosy,
Bryce Canyon you can do all of it by car. If you really want you can go hiking in it. If you jsut wnat to enjoy the spectacular views, well drive rom the one viewpoint to the other.

Lonely Rock
leaving page, you pass Lake Powell, youcan go to the great beach wher eyou have a view on Lone Rock. Amazing isn't it?


Zion Park we didn't quite vist, i tried to do it in an afternoon, but i realized Zion park is a hiking park more then the others. The shuttle brings you from the one stop to the other. At the stops there's nothgin to see. They are all arriving or starting point for hikers. Never the less, driving the scenic road through the cayon really is worht it and we did have to do it whil leaving back west to the coast.
Red Canyon
Red canyon on the way over the vast plains to Bryce Canyon. I think you have to watch out as all tourist tend to stop their cars suddenly to take pictures.

And so we did. With a stop in a motel in Barstow, cheap, but not bad. Of all places in the godforsaken nothingness we came across some West-fluten verdikke. We were not social to them ha! we don't like to meet our own kind when abroad :p
So in the sun we arrived two days later in Arroyo Grande. Again a Best western with pool and with some nice restaurants on the high way across. We did try the Steak House: full of taxidermic wildlife: you can't even think of so many animals!! And great service and what portions and children friendly. We really did enjoy the noisy family restaurant (we were in silence on our won for too long hahah!)
Well that was a nice meal. Damn I can't remember the name of the restaurant.
The next day we went to Pisco Beach. Wrong choice. Worse then Blankenberge. As to the people. god white trash all over. Seems we had to go to pebbel beach in stead. a pity we didn't know.
But we enjoyed some special bakeries pastry there.
So we took highway 1 the coastal road: beautifull scenery. Makes me think a lot like te Corsican coast. great for driving, but not while passengers tend to get wagonsick :p
Last stop was Monterey. There was even a rollerderby-bout that evening. But we did not see a single spot o what Monterey had to offer as this was just a stop before taking the plane in SFO.
Getting to SFO was quite easy, just keep your eyes open when arrving to find the way to deliver the rental car.
And after 11 hours of flying: back home again!!!! in cold weather!!!! aaargghh!!! I wanted to leave again!
Bryce Canyon
Bryce Canyon
Bryce Canyon
Zion Park
Zion Park


O yeah we did visit Hearst Castle too! I was thinking that would be a tourist trap. But it is really interesting to see. We did take the general tour so we didn't visit the rooms except for the main rooms.
It is maybe a tourist trap as you need to buy several tours to visit the whole of the domain. But Hearst was a remarkable megalomaniac. Well they consider him a hero. I don't have heroes ;-)
Hearst Castle
Pacific Coast
californian dreaming

08:58 Posted by Jeronimo in travel | Permalink | Comments (1) | Tags: usa, monterey, pisco beach, bryce canyon, red canyon, zion park | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

07/10/2013

USA - PAGE - ARIZONA

After visiting the Grand canyon and actually missing out on the great wild life that seems to be living there, we moved on to Arizona. Again East and more desert, more dust, more vastness, more stunning nature.
As to the wildlife, I'm actually really disappointed. If you are jsut a tourist and you don't make long hike of the tracks, the chances to see some beautiful animals is very small. An oocasional lizard, tons of birds, a rabbit, and almost domestic deers, it is as far is it gets when you keep yourself in the middle of the tourist centers. Anyway, nautre offers so much paintings beyong one's fantasy so actually I really can not complain.
The trip to Page was a long one....due to a blocked road which made us do 200 miles longer to get there. Page is in the middle of an native Indian reserve I believe. So Indians live here and we see some camper-villages in the red desert dust. Some heavy industries also and then just a city...Page lots of big supermarkets and our Comfort Inn straight nearby! The city center is jsut a 10 minutres ride a few miles further. There you can go eat (not that much choices though), yuo find a tourist office with very helpful people (i really wonder if they have somethig else to do then just sit there an knit or something) and then you have some agencies that sell tours. Tours indeed because this desert and nothingess hides some really really beautiful natural treasures!
So the info sheet i got from the tourist office told me the several trips on what day hours and rates for adults, children, toldlers and babyseats,...So we choose the one that fit our needs most. And we booked a tour to Antelope canyon, somewhere in the morning at 10 o'clock. We head the Indian people were not that friendly and indeed booking was almost somethign annoying for them. I must correct myself as on the day itself our personal tourguide did a magnificent job showing us around, giving lots of explanation and pointing out the musthave pictureangles and even doing it for tourist which really can not handle their cameras.

Horseshoe Bent

But first we went eating something. A nice burger. and then we wnet chilling in the pool of the hotel, getting update with life at home on the wifi resting, doing some shopping at the mall, resting,...
One of the things I foudn on the internet was the Horseshoe bent, just 10 minutes ride from where we were and a short walk into the desert and then suddenly gaping from the abbyss lies a nice canyon with dark green water streaming thorugh it: the Horse Shoe bent: amazing how big that actually was, you couldn't tell from the pictures on the internet.
Ok, watch your step as yu want to have the picutres of the year as there's no safety or protection and when you walk on the border fo the canyon it can be that your jsut standign on some rock with nothig underneath, so if it breaks under your weignt, you're going down. Deep, Spectacular deep. A fine way to die definitely!
i went on my belly to the side :-)
Next day, Antelope canyon, ofter a small breakfast at the hotel we managed to get thre in time, changed our babyseat into the tourdriver's truck and with some 20 people we took off to Antelope canyon again in the desert off road.
There must have ben cheaper ways to visit Antelope Canyon. A 105 dollars per person is not cheap. But hey you don't want to miss this!
let's say: look at the pictures. They are selfexplanatory. And as I told you: tons of groups are visiting at the same time so you really have to follow the instructions of your guide but if you do you have plenty of time to get a nice view and a nice photo to show off at the homefront.
Antelope Canyon
Antelope Canyon
Antelope Canyon
Antelope Canyon

10:04 Posted by Jeronimo in travel | Permalink | Comments (0) | Tags: usa, page, arizona, hoershoe bent, antelope canyon | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg