09/06/2013

Movie 43

WTF?! Dat was zowat het eerste wat we luidop uitkraamden bij het bekijken van Movie 43 (2013) na de eerste tien minuten toen de eerste short story begon na een inleiding die mij het ergste deed vrezen qua eentonigheid van de film. Heel veel informatie in deze eerste zin. Laat ik maar beginnen bij het begin.

movie 43,Steve Baker,Will Carlough,Jacob Fleisher,Patrik Forsberg,Matt Portenoy,Greg Pritikin,Rocky Russo,Jeremy Sosenko,Elizabeth Wright Shapiro

Korte inhoud: Movie 43 is een aaneenrijging van korte sketches met een überbekende cast. De ene bekende kop na de andere treedt op in een absurd lichtgestoord en soms compleet van de pot gerukt verhaaltje vol absurde humor. Rare wendingen, perverse ideeën en tienerlijke idiotie. Deze kortverhaaltjes staan compleet los van mekaar, en worden aan elkaar gesponnen via drie tieners die de demonische cultfilm 'movie 43' willen vinden op het internet, maar telkens botsen op wel heel bizarre filmpjes. Tijdens hun zoektocht doorheen de duistere krochten van het internet botsen ze op redelijk buitensporige en foute zaken tot ook de zoektocht zelf alsmaar meer bizarre duistere (en idiote) vormen aanneemt.


Afgaand op de hoes van de dvd, een mozaïek van de bekende cast, dacht ik een interessante prent te mogen aanschouwen. De namen zijn tevens niet de minste: Kate Winslet, Huge Jackman, Gerard Butler, Naomi Watts, Emma Stone, Richard Gere, Halle Berry en een boel acteurs uit B-films en bekende series die je wel kent van zien. Afgaande op de achterkant zou ik totaal niet weten wat te verwachten. Bij de eerste tien minuten vreesde ik in een soort idiote tienerfilm terecht te komen. Wat ook zo was, met dien verstande dat de shortmovies waar die tieners op botsen je compleet verrassen met hun rare wendingen of uitgangspunten. Of dit nu positief is of niet, is beetje dubbel. De eerste seconden wel, daarna lijkt het meestal toch nergens naartoe te gaan en vervalt dat allemaal in een flauwe satire à la "Wat Als?".

De film werd geschreven door een 9 tal scenaristen (Steve Baker, Will Carlough, Jacob Fleisher, Patrik Forsberg, Matt Portenoy, Greg Pritikin, Rocky Russo, Jeremy Sosenko, Elizabeth Wright Shapiro) en elk segment werd geregisseerd door een aparte regisseur en zo waren er 12 stuks (Elizabeth Banks, Steven Brill, Steve Carr, Rusty Cundieff, James Duffy, Griffin Dunne, Peter Farrelly, Patrik Forsberg, Will Graham, James Gunn, Brett Ratner, Jonathan van Tulleken). Maar laat het duidelijk zijn dat het brein achter deze film toch Peter Farrelly is, de ene helft van de bekende Farrelly Brothers (Dumb & Dumber, Kingpin, Shallow Hal). Er was nog een 13de regisseur, niemand minder dan Breaking Bad acteur Bob Odenkirk, wiens segment blijkbaar uit de US-versie is geknipt. De grappen over necrofilie was er echt wel 'over' volgens het testpubliek. Jammer, want wij Vlamingen zouden dit zeker kunnen gesmaakt hebben.

Zonder de bekende koppen is deze movie 43 geen woord waard. Ik geloof dat de mensen die de verhaaltjes schreven zich eens uitleefden en er was toevallig geld om hun spielerei op DVD uit te brengen. Ik ga hier niet teveel uitweiden over de verschillende kortverhaaltjes. Kijk zelf maar als je zin hebt. Misschien moet je eerst wat licht in het hoofd zijn voor deze prent. Het beste uit de film is Beasel. Dat komt als extraatje op het einde. Volhouden dus!

*** Related Post ***


24/03/2013: Politiek incorrecte humor met filmsterren in Movie 43

06/04/2013

A Company Man (****)

De Amasia-reeks is op vele vlakken positief. Niet alleen wordt zo een breed gamma aan Aziatische films aan een wereldwijd publiek bekendgemaakt. Het biedt een kijk op de verschillende genres die de Aziatische cinema te bieden heeft. Al moet gezegd worden dat deze films zich toch concentreren op historische krijgerfilms of postmoderne film-noir-adaptaties, die wonderwel stukken kwaliteitsvoller zijn dan de Amerikaanse popcornfilms in het genre.

A Company Man,neo-noir,Sang-yoon Lim,A Bittersweet Life,Ji-seob So,Mi-yeon Lee,A Man From Nowhere

Zo ook de Zuid-Koreaanse A Company Man (2012) van Sang-yoon Lim. Het recept is ouwe koek. Eén tegen allen. Payback. Dit met het nodige schitterend in beeld gebrachte geweld, bliksemsnelle martial arts en meedogenloze cool. Terecht verwijst de hoes van deze Blu-ray naar A Bittersweet Life (2005). Jaren geleden was dit mijn eerste echte Aziatische actiefilm en wat voor één. Het dreigt met elke nieuwe film een herkauwing te worden van hetzelfde. Maar A Company Man slaagt er in de nodige diepgang te creëren en een verhaallijn uit te zetten die het karakter van het hoofdpersonage meer uitdiept dan het personage zelf wil onthullen.

Korte inhoud:Ji Hyeong-do (Ji-seob So) is een beroepsmoordenaar. Hij werkt voor een bedrijf dat uiterlijk een gewoon bedrijf lijkt, maar achter de schermen een moordsyndicaat. Hij voert iedere klus uit met een extreem dodelijke precisie en met dezelfde extreme onverschilligheid tegenover zijn doelwitten. Elke dag trekt hij routineus een nieuw hemd aan en vertrekt voor een nieuwe werkdag. Vragen stellen komt niet bij hem op. Tot hij opeens toch ergens iets menselijks voelt. Door omstandigheden maakt hij kennis met Yuk Mi-yeon (Mi-yeon Lee). Een vrouw uit het arbeidersmilieu. Zij tracht zich te beredderen met twee tienerkinderen. Haar levensstijl is zo verschillend dan de zijne dat hij begint na te denken over wat hij doet. Wanneer hij verliefd wordt op Yuk, en de 'company' dat te weten komt, blijkt ontslag nemen uit het bedrijf moeilijker dan verwacht en moet hij alles uit de kast halen om zichzelf en zijn geliefde te redden.

a company man,neo-noir,sang-yoon lim,a bittersweet life,ji-seob so,mi-yeon lee,a man from nowherea company man,neo-noir,sang-yoon lim,a bittersweet life,ji-seob so,mi-yeon lee,a man from nowherea company man,neo-noir,sang-yoon lim,a bittersweet life,ji-seob so,mi-yeon lee,a man from nowhere


De opbouw van de film is knap in mekaar gezet met de nodige afwisseling tussen actie en 'romantiek'. De momenten waarop de regisseur de tijd neemt om de relatie tussen Yuk en Ji te vertellen zouden saai kunnen zijn en overbodig, maar ze zijn het niet. De vele dagdagelijkse scènes, bijna nietszeggende dialogen, het in beeld brengen van bijna banale dingen, het leven zoals het is: iets wat Ji niet kent. Iets wat de film sterkt tussen alle actie in. Want je merkt de gesloten onbeholpenheid van Ji tegenover de openheid van Yuk. Ji wordt bovendien verscheurd door de keuze tussen zijn loyauteit aan het bedrijf en zijn nieuwe liefde. Maar hij aarzelt ook niet om de consequenties van zijn keuze op zich te nemen indien nodig.

De killer die mens wordt maar als puntje bij paaltje komt gewoon de meest efficiënte moordmachine blijft die hij altijd is geweest. Waar A Man From Nowhere (2012) misschien iets teveel bleef steken in de payback-premisse, biedt A Company Man zeker meerwaarde. Knap staaltje film in de typische Zuid-Koreaanse traditie.

*** A Company Man trailer ***




09:30 Posted by Jeronimo in film | Permalink | Comments (0) | Tags: a company man, neo-noir, sang-yoon lim, a bittersweet life, ji-seob so, mi-yeon lee, a man from nowhere | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

05/03/2013

The DAY (blu-ray **)

The Day (2011) van Douglas Aarniokoski is een typische survival-of-the-fittest actiefilm. Prooi vs jagers en natuurlijk overleeft de prooi, maar niet zonder slag of stoot en niet zonder interne strubbelingen binnen eigen rangen. Deze sobere gefilmde actiethriller is met andere woorden een dertien in een dozijn prent en vooral voor de liefhebbers van het genre bedoeld. Verwacht geen typisch Amerikaanse shootouts, oorverdovende knallen en machogedrag. Nee als ik zeg dat deze film sober is, bedoel ik dit positief. Maar laat ik eerst nog een beetje de context schetsen.

the day,post-apocalypse,douglas aarniokoski,shawn ashmore,dominic monaghan,cory hardict,shannyn sossamon,ashley bell,30 days of night

Korte Inhoud: De openingsscène voert ons naar een verlaten dorp. De witbalans van de film is erg koud en erg overgesatureerd. Een man en een vrouw rijden voorzichtig door de straat en nemen poolshoogte bij een verlaten huis. De man gaat binnen en zijn vrouw lijft achter. Opeens hoort hij zijn vrouw alarm slaan. Wij zien nog net hoe iets of iemand zijn vrouw uit de wagen sleurt. Zelf vindt de man geen spoor meer van zijn vrouw en is hij de wanhoop nabij.

De film slaat daarna over naar bijna zwart-wit. Sterk contrast, bijna 100% gedesatureerd beeld. Het moet de rauwe post-apocalyptische wereld benadrukken waarin 5 overlevenden ronddolen op zoek naar bescherming en constant op de vlucht. Adam (Shawn Ashmore) is de leider, Rick (Dominic Monaghan) blijkt de man uit de openingsscene te zijn, Henson (Cory Hardict) is de zwakke schakel in het gezelschap omdat hij een zware ziekte heeft opgelopen en Shannon (Shannyn Sossamon) is een dame die zich veilig voelt bij de drie heren. En dan is er nog Mary (Ashley Bell). Een buitenbeetje die zich pas bij het gezelschap heeft gevoegd, maar blijkbaar heel goed met wapens overweg kan.

De sterke kant van de film is dat de omzwervingen en de vermoeidheid en bijna uitzichtloosheid van de groep vrij accuraat in beeld wordt gebracht. Het zijn mensen en als ze eindelijk een verlaten boerderij ontdekken, kunnen ze even tot rust komen. Helaas tijdens die momenten waarop je je zenuwen even kunt ontspannen duiken de spoken van het verleden op. Helaas voor de 5 komt er aan de korte rust al rap een einde wanneer mysterieuze aanvallen beginnen.


the day,post-apocalypse,douglas aarniokoski,shawn ashmore,dominic monaghan,cory hardict,shannyn sossamon,ashley bell,30 days of nightthe day,post-apocalypse,douglas aarniokoski,shawn ashmore,dominic monaghan,cory hardict,shannyn sossamon,ashley bell,30 days of nightthe day,post-apocalypse,douglas aarniokoski,shawn ashmore,dominic monaghan,cory hardict,shannyn sossamon,ashley bell,30 days of night


Nog een origineel element van de film, waar je in films als 30 Days of Night (2007) en andere post-apocalyptische films duidelijk weet voor wie of wat de hoofdpersonages op de vlucht zijn (meestal monsters en zombies) kom je hier pas heel laat te weten wie of wat de geheimzinnige en doodsgevaarlijke vijanden zijn.

En dan begint de belegering van de boerderij. Zoals gezegd. Opeens blijkt het gevaar niet alleen van buitenaf te komen. Verder moet ik niet uitweiden voer de film. Het is een fight-or-die-film zonder de blasé en bombast die we gewoon zijn, en zonder one-liner-spuwende machohelden. Nee, we hebben hier te maken met mensen van vlees en bloed met hun angsten, onzekerheden en twijfels aan elkaar die maken dat ze de zaken soms niet meer helder zien. En af en toe moest ik toch even schrikken.

*** The Day trailer ***


04/19/2013

The Perks of Being a Wallflower (***.5)

Om de een of andere reden spraken de affiche en de titel van de film The Perks of Being a Wallflower (2012) mij aan zonder te weten waarover deze film ging. Op Twitter vond ik algauw enkele meningen van 'barslecht' en 'keigoed'. "Oei!", dacht ik toen ik te weten kwam dat Emma Watson een hoofdrol vertolkte, haar eerste grote rol na de Harry Potter films. Niettemin, zonder enige kennis van zaken vermoedde ik een film a la Garden State (2004). Toen ik de film eindelijk zag, kwam ik niet bedrogen uit en de link met de sfeer van Garden State is helemaal niet uit de lucht gegrepen, ondanks dat de context compleet verschillend is.

The Perks of Being a Wallflower,Emma Watson,Logan Lerman,Ezra Miller,Stephen Chbosky,Garden State,American Beauty

Korte Inhoud:: Charlie (Logan Lerman) is gaat naar zijn laatste jaar middelbaar. Hij ziet er tegenop. Het is de sprong in het onbekende. Hij werd immers het vorig jaar ferm gepest. Hij is een buitenbeetje, heeft geen vrienden en is een eenzaat. Alleen met zijn gedachten en dromen en wensen en trauma. Al vertellend beschrijft hij hoe hij dat laatste jaar heeft doorgemaakt. In stilte observeert hij zijn jaargenoten. De pesters, de zogenaamde populaire jongens en meisjes, en algauw merkt hij ook de buitenbeentjes op. Patrick (Ezra Miller) is de eerste die zijn pad kruist. De grapjas van de school die niettemin gepest wordt maar ondanks alles zijn energieke joviale zelf uithangt. Charlie heeft bewondering voor Patrick en op een basketbalgame kan hij contact maken met Patrick. Op datzelfde moment maakt hij kennis met Sam (Emma Watson) de halfzus van Patrick. Een duo dat het ongelofelijk goed met mekaar kan vinden. Ze sleuren Charlie mee op hun tocht door het leven. Een rollercoaster waar Charlie de meest eigenzinnige figuren ontmoet. Algauw voelt hij zich enorm aangetrokken door Sam, maar of zij oog heeft voor hem? Sam die altijd op de verkeerde soort mannen valt?

The Perks of Being a Wallflower, geschreven en geregisseerd door Stephen Chbosky, is niet de zoveelste coming-of-age-film. Hij is meer dan dat. Het is niet louter de typische loser en eenzaat van de school die zich op het eind toch uit de slag weet te trekken. De bijna onvermijdelijke oppervlakkigheid van dergelijke premisse weet de regisseur toch uit te diepen. Hij kan bovendien reken op een jonge maar talentvolle cast die de personages getrouw en realistisch in beeld brengt. Een zootje ongeregeld dat één ding heeft die hen verbindt: ze zijn onconformistisch, gaan voor hun eigen gedachtegoed, zijn vrij, zijn "infinite". het soort mensen waarmee ik mij persoonlijk ook mee vereenzelvig en misschien daarom dat ik deze film eigenlijk vrij goed vind. Ik herinner me nog levendig de rare blikken van de studiemeesters in de middelbare school toen ik als "deftige" jongen (lees blokbeest) mijn mainstream-klasgenoten links liet liggen en optrok met de rebellen van de school. Zij dachten immers vrij, weg van de kudde de massa, onafhankelijk, zich niets aantrekken van de meningen van anderen over hen die ze uitlokten met kleding, gedrag of rare meningen.

Ook hier in deze film hebben we te maken met eigenzinnige zielen, die allen worstelen met hun verleden, heden en toekomst als tiener op de drempel van de volwassenheid. Maar ook hun drang naar waardering als mens, als persoon. Het is hun onderhuidse onzekerheid die hen bindt aan mekaar en hun vriendschap onbreekbaar maakt.

the perks of being a wallflower,emma watson,logan lerman,ezra miller,stephen chbosky,garden state,american beauty,dead poets society,the breakfast clubthe perks of being a wallflower,emma watson,logan lerman,ezra miller,stephen chbosky,garden state,american beauty,dead poets society,the breakfast clubthe perks of being a wallflower,emma watson,logan lerman,ezra miller,stephen chbosky,garden state,american beauty,dead poets society,the breakfast club

the perks of being a wallflower,emma watson,logan lerman,ezra miller,stephen chbosky,garden state,american beauty,dead poets society,the breakfast clubthe perks of being a wallflower,emma watson,logan lerman,ezra miller,stephen chbosky,garden state,american beauty,dead poets society,the breakfast clubthe perks of being a wallflower,emma watson,logan lerman,ezra miller,stephen chbosky,garden state,american beauty,dead poets society,the breakfast club


De regisseur neemt de tijd om het verhaal te vertellen. Onderhoudend. Observerend vanuit het standpunt van Charlie. Als kijker krijg je niet alleen een beeld van het huidige gedrag van de protagonisten je krijgt ook inzicht in what lies beneath. De donkere wateren die zich roeren onder het oppervlak. En die donkere kantjes komen langzaamaan naar boven. Elk personage heeft zijn angsten, bedreigingen en trauma's en elk van hen ziet zich er uiteindelijk mee geconfronteerd. Het stelt de vriendschap tussen de drie vrienden ernstig op proef. De klassieke opbouw van dergelijke film dus.

Velen zullen dit een banale film vinden. Liefhebbers van films over buitenbeetjes zoals Garden State of misschien zelfs American Beauty (1999) zouden zich hier wel in kunnen vinden. Zelf vond ik deze film best te pruimen. En het moet gezegd: het personage van Emma Watson is misschien een beetje ongeloofwaardig wat haar zogenaamde reputatie betreft, ze speelt de pannen van het dak en heeft me toch wat ingepakt. The Perks of Being a Wallflower is ondertussen te zien op Blu-ray mét audio-commentaar van de regisseur die films als Dead Poet's Society (1989) en The Breakfast Club (1985) aanhaalt als zijn grote inspiratiebronnen.



*** The Perks of Being a Wallflower trailer ***





02/28/2013

Ganster Squad (***)

Regisseur Ruben Fleischer is een nobele onbekende in filmland, al blijkt hij enkele tv-producties op zijn palmares staan te hebben die ik niet gezien heb, waardoor ik dus niet kan oordelen over 's mans kwaliteiten. Hij bezit wel degelijk bepaalde kwaliteiten. Zijn film Gangster Squad (2013) kan teren op de ware feiten van een gangster uit de jaren 40, met de typische elementen van the good guys die buiten de lijntjes kleuren om the bad guys er van langs te geven. Maffia, een femme fatale en karakterkoppen die tegen een stootje kunnen.

gangster squad,Ruben Fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,Josh Brolin,Ryan Gosling,nick nolte,emma stone,

Persoonlijk vind ik Gangster Squad kort gezegd een zoveelste imitatie van wat al tientallen keren is gedaan en in veel gevallen zelfs stukken beter, denk maar aan L.A. Confidential (1997), The Black Dahlia (2006), The Intouchables (1987), en noem maar op. Fleisher heeft wel de knappe jonge Ryan Gosling kunnen strikken net als Sean Penn in een van zijn meest cartooneske rollen ook. Het maakt dat de film je bioscoopticket toch een beetje waard is. Verder stijgt dit gangsterepos helaas niet boven de middelmaat uit.


Korte inhoud: Los Angeles, 1949. De meedogenloze maffiakoning Mickey Cohen (Sean Penn) voert het bewind in de stad en verrijkt zich door de inkomsten uit drugs, wapens, prostitutie en – als het even kan – elke weddenschap die afgesloten wordt ten westen van Chicago. En hij doet dit alles dankzij de bescherming van niet alleen z’n eigen crew, maar ook van de politie en de politici die hij onder de duim houdt. Hij schrikt zelfs de moedigste en hardste politieagenten af, behalve een kleine geheime afdeling van de LAPD die, onder leiding van Sgt. John O'Mara (Josh Brolin) en Jerry Wooters (Ryan Gosling), hun krachten bundelen om Cohen neer te brengen.

Sean Penn speelt voortreffelijk de ultra-gewelddadige en gemene Mickey, maar zijn smoelwerk lijkt wel soms iets te karikaturaal. Net als de andere karakterkoppen in de film. Josh Brolin heeft een keikop en uitermate goed geschikt als no-nonsense 'cop'. Ryan Gosling, de gladde jongen die aanpapt met het liefje van Mickey Cohen, Grace Faraday (Emma Stone) wordt een beetje eenzijdig afgebeeld en de relatie tussen hem en Grace brengt eigenlijk niets van meerwaarde. Grace is geen femme fatale die een dubbel spel speelt, noch wordt ze gebruikt als belangrijke informatie van de 'Gangster Squad'. Jammer, daar zat er meer in. Meer dan wat flaneren en zwoele blikken werpen zit er dus voor Emma Stone niet in. Maar in die typische jaren 40 jurkjes ziet ze er wel bekoorlijk uit. Nick Nolte zien we ook passeren als de hoofdcommissaris die de opdracht geeft om Mickey aan te pakken. Moddervet en met haperende zware gromstem wordt ook hier gestalte gegeven aan de macho-stijl van toen.

gangster squad,ruben fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,josh brolin,ryan gosling,nick nolte,emma stonegangster squad,ruben fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,josh brolin,ryan gosling,nick nolte,emma stonegangster squad,ruben fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,josh brolin,ryan gosling,nick nolte,emma stonegangster squad,ruben fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,josh brolin,ryan gosling,nick nolte,emma stone

gangster squad,ruben fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,josh brolin,ryan gosling,nick nolte,emma stonegangster squad,ruben fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,josh brolin,ryan gosling,nick nolte,emma stonegangster squad,ruben fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,josh brolin,ryan gosling,nick nolte,emma stonegiovanni ribisi,gangster squad,ruben fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,josh brolin,ryan gosling,nick nolte,emma stone

Met andere woorden het verhaal stelt niets voor, maar de actie is wel goed gebracht. Al vliegen de kogels je rond de oren en heeft de Gangster Squad nogal de domme strategie om geen strategie te hebben en er gewoon op af te stormen. Komt niet zo intelligent over. In ieder geval, voor de fans van het genre is dit een mooi tussendoortje, meer niet. De film draait al vanaf 9 januari 2013 in de bioscoop.

*** Gangster Squad trailer ***




***Related Post***

24/08/2012: Gangsterfilm Lawless met Tom Hardy en Shia LaBeouf


24/07/2012: Gangster Squad genoodzaakt om gevoelige scène te verwijderen

02/26/2013

Bronson (blu-ray ***)

Bronson (2008)?! Nee het gaat hier niet over Charles Bronson de acteur van Death Wish (1974), al is de naam van het personage uit Bronson wel degelijk op de naam van de acteur gebaseerd.

bronson,charles bronson,tom hardy,nicolas winding refn,pusher,drive,in the name of the father

Charlie Bronson, is een crapuul de luxe. Groot-Brittannië's duurste en meest beruchte en meest gewelddadige gevangene ooit in de moderne geschiedenis. En daar werd een soort biopic over gemaakt. Met een heel eigenzinnige invalshoek van Nicolas Winding Refn, de regisseur van de Pusher-films die ik helaas niet heb gezien, en dan is er uiteraard nog Drive (2011).

Korte inhoud: Het portret van een man die 34 jaar van zijn leven in de gevangenis doorbracht, waarvan 28 jaar in eenzame opsluiting. Geboren als Michael Peterson (Tom Hardy), was zijn ambitie simpelweg beroemd te worden. Maar met de weinige kansen die hem geboden werden, was de onderwereld een aantrekkelijk platform voor zijn explosieve karakter, waarbinnen hij een maniakaal alter ego creëerde.

Hoe kan je het verhaal vertellen van een dergelijke crimineel? Je kunt je verdiepen in het personage en er een soort drama van maken. Bloedstollend met enige aandacht voor de menselijke psyche. Rauw en onbesproken. We kennen de meeste Britse gevangenisfilms a la In the Name of the Father (1993) en dergelijke. Of je kan beetje arty-farty doen. Of je kan het licht cartoonesk aanpakken alsof je een comic verfilmt. Nicolas Winding Refn kiest voor een mengeling van deze laatste: hij vermengt zijn arty-farty filmstijl met een grote dosis cartooneskigheid of hoe moet je dat noemen.

Het resultaat: een film die leest als een comic, waar je je dus amper bij moet afvragen over het hoe, het waarom of de diepere achtergrond van een regelrecht crapuul als Bronson. De stijl vind ik apart en het deed me heel erg denken aan de vernieuwende stijl (toch voor de Vlaamse televisie dan) van Crimiclowns. We zien Charlie Bronson aan een tafeltje vertellend over zichzelf. Niet in de zin van reality-dagboek-soaps met schokkende beelden en mensen die de hele tijd "euh" zeggen. Nee erg gestileerd, statisch en theatraal. Die stijl wordt doorgetrokken naar de fragmenten waar Charlie over zichzelf vertelt op de buhne als een soort cabaretier met smink en publiek en al wat je wil. Bij wijlen knap gedaan. En daartussen de een na de andere scene waarin Charlie keet schopt, vecht, vecht, ruzie maakt, de gek uithangt, boel zoekt, vecht en nog eens vecht. Niet echt afwisselend, behalve dan dat de scènes ook hier weer op een originele eigenzinnige manier worden in beeld gebracht. Statische op zichzelf staande scènes met even statische soms minimalistische decors, lange shots, soms bijna stills en daaronder een muziekscore die heel subtiel aanwezig is.

bronson,charles bronson,tom hardy,nicolas winding refn,pusher,drive,in the name of the fatherbronson,charles bronson,tom hardy,nicolas winding refn,pusher,drive,in the name of the fatherbronson,charles bronson,tom hardy,nicolas winding refn,pusher,drive,in the name of the father


Enkele van mijn favoriete scènes, zonder teveel te verklappen, zijn deze in het gekkenhuis met de ultieme hit van de Pet Shop Boys "it's a sin" en een van de laatste scènes in de ART-room van de gevangenis. Met andere woorden, van het verhaal moet je het hier niet hebben. Bronson als karikaturaal voorgestelde gek die ijdel over zijn snorretje wrijft en af en toe smoelen trekt als de eerste de beste comedian (Ik moest aan Bert Kruismans denken), stelt niet veel voor en in het echt is deze aansteller van formaat inderdaad gewoon een crapuul die denkt dat hij iets betekent in de maatschappij maar best voor eeuwig rottend wordt weggestoken (helaas op kosten van de belastingbetaler).

Je kijkt naar deze film omwille van de filmstijl. Zelf vind ik het na wat bezinken eigenlijk best geslaagd, terwijl toen ik aan het kijken was, het net iets te veel spielerei vond. Het is de sterkte en tegelijk de zwakte van de film en ik laat jullie dan ook zelf oordelen. Deze Blu-ray heeft waarschijnlijk niet veel meerwaarde dan de dvd. Het beeld is haarscherp, maar de film zelf probeert de groezeligheid van de jaren 70 en tachtig te verbeelden, met een lichte geel filter en lichte desaturatie bij wijlen en vooral een grove dansende korrel. Op blu-ray geeft dit het beetje het effect van een oude film die gerestaureerd werd.

*** Bronson trailer ***


SPOILERALERT!!!

11:27 Posted by Jeronimo in film | Permalink | Comments (0) | Tags: bronson, charles bronson, tom hardy, nicolas winding refn, pusher, drive, in the name of the father | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

01/09/2013

The Hobbit - An Unexpected Journey (***,5)

Daar is 'm dan, de langverwachte prequel van Lord of the Rings: The Hobbit: An Unexpected Journey (2012). We hebben het al eerder meegemaakt in filmland dat men na een succesvolle reeks eens een film maakt over hoe het eigenlijk allemaal begon. Een voordeel van deze trilogie is dat het al decennia geleden eens was verteld in het boekje van Tolkien.


the hobbit,peter jackson,the hobbit an unexpected journey,martin freeman,ian mckellen,benedict cumberbatch,manu bennett

Het moet denk ik al ruim 16 jaar geleden zijn dat ik dat boek gelezen heb. Dat was in de tijd toen ik ontdekte dat al mijn blackmetalplaten geïnspireerd waren op de verhalen van Tolkien en Lovecraft en andere fantasy-schrijvers uit lang vervlogen tijden. Waar ik toen misschien een beetje ontgoocheld was over de kinderlijke toon, fel in strijd met het stoere imago van black metal, de prachtige gecreëerde werelden van Orks, trollen, aardmannen, draken elfen, magiërs en veldslagen allerhande, maakten het allemaal wel goed. Des te leuker toen dat alles eens magistraal verbeeld werd door Peter Jackson in the Lord of the Rings-trilogie met beelden en schepsels die misschien zelfs je fantasie ver overtroffen.

En dat we het eigenlijk allemaal al gezien hebben, dat bewijst deze prequel. De fans van het genre kunnen zich er weer in uitleven en ook ik vond het weer entertainment van de bovenste plank. De monsters zijn namelijk erg monsterlijk. De details zijn honderd procent uitgewerkt. De landschappen, de veldslagen, de sfeer, de animaties, het zit allemaal erg goed. Ik heb op dat vlak echt geen klachten. Dat velen zich vooraf afvroegen hoe in se een kinderboek kon worden verhaald in een trilogie van films die elk uit ruim 2 uur zouden bestaan moet dan ook eerder als retorisch worden beschouwd. Jackson neemt de tijd om de dingen te vertellen met een ferme aanloop en het kinderlijke steekt vrijwel altijd de kop op tussen de spannende momenten door.

Korte inhoud: Bilbo Balings (Martin Freeman) is een simpele hobbit die een rustig leventje leidt in de Gouw in Midden-aarde. Zijn gemakkelijke bestaan komt echter abrupt ten einde wanneer op een dag de tovenaar Gandalf (Ian McKellen) op zijn deur klopt en een groep dwergen meebrengt. Zij weten Bilbo te overtuigen om een tocht te ondernemen waarbij hij oog in oog zal komen te staan met de draak Smaug (Benedict Cumberbatch), die lang geleden een schat heeft gestolen van de Dwergen. De enorme gevaren die een dergelijke toch met zich meebrengt, zijn de onervaren Bilbo echter onbekend.

Het bonte gezelschap trekt erop uit en komt algauw in de problemen. Nu men denkt dat de tijd van Smaug is gekomen zijn er nog creaturen die azen op de bergen goud van de dwergen. Een oude vijand van de troonopvolger van de dwergkoning blijkt nog te leven. Azog (Manu Bennett), de bleke Ork, je reinste monsterlijke agressieve brok stinkend verminkt grommend kwaadaardig bleek stuk Ork rijdend op een al even afgrijselijke witte Warg. Schitterend gevonden en gedaan. En dan wordt het een opeenvolging van wilde achtervolgingen en dito deus ex machinas. Het is toch altijd een beetje hetzelfde. Ze ontsnappen ternauwernood aan de Orks of ze zitten al tussen de aardmannen en trollen om dan weer die hardnekkige Orks te stuiten. Zo kan je natuurlijk ruim 2 uur vullen.


the hobbit,peter jackson,the hobbit an unexpected journey,martin freeman,ian mckellen,benedict cumberbatch,manu bennettthe hobbit,peter jackson,the hobbit an unexpected journey,martin freeman,ian mckellen,benedict cumberbatch,manu bennettthe hobbit,peter jackson,the hobbit an unexpected journey,martin freeman,ian mckellen,benedict cumberbatch,manu bennett

the hobbit,peter jackson,the hobbit an unexpected journey,martin freeman,ian mckellen,benedict cumberbatch,manu bennettthe hobbit,peter jackson,the hobbit an unexpected journey,martin freeman,ian mckellen,benedict cumberbatch,manu bennettthe hobbit,peter jackson,the hobbit an unexpected journey,martin freeman,ian mckellen,benedict cumberbatch,manu bennett

Zoals gezegd er zitten een paar kinderlijke scenes in die niet echt gaan vervelen en je eigenlijk best doorslikt. De komst van de dwergen bij Bilbo thuis heeft iets van Asterix en Obelix en de Galliërs. De drie reuze aardmannen zijn ook nogal cartoonesk en Indiana Jones and the Temple of Doom is niet veraf bij in de tunnels van de aardmannen met een zwabberige koning en zijn lodderige ogen die veel weggeeft van Jabba The Hut en zijn pieterige wratterige griffier in een katrol lijkt om een mongoloïde Master Joda. Ja er zitten echt grappige details in. De scene bij de Elfen zorgt voor een adempauze net als de scene waar Bilbo kennis maakt met Gollem. Lang uitgetrokken en blijkbaar wilden de animatoren zich eens goed uitleven en tonen wat ze konden, maar kenners wisten te vertellen dat die scene integraal in het boek zit. O ja, waar ik dacht dat de bostovenaar zijn kop beschimmeld was, wees mijn gezellin er doodnuchter op dat het vogelpoep was, gelet op het vogelnestje onder zijn hoed. Makes sense. Kortom: the Hobbit: you know what's on the menu!

*** The Hobbit: An Unexpected Journey trailer #2 ***


*** Related Posts***

21/11/2012: The Hobbit te kampen met erfgenamen en dierenactivisten


20/09/2012: Gollum lijkt iets meer cartoony


27/12/2011: The Hobbit: An Unexpected Journey trailer #1



28/05/2011: Orlando Bloom en Leonard Nimoy in The Hobbit



04/11/2010: De financiering van The Hobbit


17/10/2010: The Hobbit films kosten 360 miljoen dollar


14/06/2010: Del Toro verlaat The Hobbit


28/09/2009: MGM op de rand van het faillissement



29/04/2008: Ian McKellen en Andy Serkis in The Hobbit 1 & 2


24/12/2007: Peter Jackson zal The Hobbit produceren


14/01/2007: Peter Jackson krijgt The Hobbit niet !


24/11/2006: The Hobbit met Peter Jackson of Sam Raimi?


31/10/2005: Five things that sucked about Lord of the Rings


21/12/2004: The Lord of the Ring prequel

12/06/2012

Iron Sky (2012) **½

Sommige filmmakers hebben een rijke fantasie en gevoel voor humor. Iron Sky (2012), van de Finse regisseur Timo Vuorensola, gaat alvast uit van een schitterende premisse: de Nazi's zitten al jaren op de maan en niemand weet het! Maar ze hebben nog steeds megalomane fanatieke veroveringsplannen. De limited steelbook edition die ik in handen kreeg ziet er alvast erg gaaf uit, vol verwachting stak ik op een dooie zondagnamiddag de Blu-ray in. Inglourious Basterds meets Star Wars zegt de hoes nog en ik nestelde me in mijn zetel.

iron sky,Timo Vuorensola,Julia Dietze,Gotz Otto,Christopher Kirby,inglourious basterds,star wars,Laibach

De verwachtingen werden niet geheel ingelost. Toch is dit zeker geen teleurstelling. Het is een komedie die de draak steekt met de Nazi's die decennialang op de maan geïsoleerd zaten en dus compleet 'achter' zijn en niet verder ontwikkeld, vooral qua gedachtegang dan. Het kan symbolisch geïnterpreteerd worden, maar dergelijke popcornfilm doen we met zo'n diepgang misschien teveel eer aan? De streng hiërarchische wereldorde van de Maannazi's (het klinkt bijna als een sushi gerecht) contrasteert enorm met de typische nonsens nonchalante we-can-do-it-all-Amerikaanse samenleving in 2018. Er zitten redelijk wat gimmicks in, die misschien oerdwaas lijken, maar ergens toch niet zo heel flauw. Om eerlijk te zijn, ze werken. En bepaalde scenes zijn erg goed in mekaar gezet.


Korte inhoud: De Nazi's hebben een heuse basis op de maan waar ze in de stijl van de jaren 40 een streng regime hebben ontwikkeld en de meest geavanceerde ruimtetuigen. Renate Richter (Julia Dietze, mooi, blond en zo charmant) is een soort van zedenlerares die het nazi-gedachtengoed aan de jeugd bijbrengt. Haar verloofde de inlichtingenofficier Klaus Adler (Götz Otto) is een volbloed Hitler-dweper die er van droomt de aarde te veroveren en het Rijk op Aarde te herstichten. Op aarde zijn we ondertussen 2018. De vrouwelijke president (Stephanie Paul), een Sarah Palin kloon, wil herkozen worden maar de campagne zit wat in het slop en campagneleider Vivian Wagner (Peta Sergeant) heeft het moeilijk. Door het zwarte model James Washington (Christopher Kirby) naar de maan de sturen (en tezelfdertijd een geheime missie naar Helium 3 uit te voeren) hoopt ze haar campagne op te voeren. De slogan "yes she can" verwijst flauwtjes naar de presidentverkiezingen van enkele jaren geleden. Nu de zwarte dan op de maan zit, botst hij op een basis van de nazi's en ontmoet hij de maan Führer Wolfgang Kortzfleisch (Udo Kier). Algauw zien de nazi's hun moment om met James naar de aarde te trekken en de invasie voor te bereiden. In de komst van de lunatics die beweren van de maan te komen, zien ook de president en haar al even geflipte adviseur ook snel mogelijkheden. Maar dan begint het spel echt en begint Renate zich af te vragen in welke mate haar leven op de maan een leugen was.

iron sky,timo vuorensola,Stephanie Paul,Peta Sergeant,Udo Kier,julia dietze,gotz otto,christopher kirby,inglourious basterds,star wars,laibachiron sky,timo vuorensola,Stephanie Paul,Peta Sergeant,Udo Kier,julia dietze,gotz otto,christopher kirby,inglourious basterds,star wars,laibachiron sky,timo vuorensola,Stephanie Paul,Peta Sergeant,Udo Kier,julia dietze,gotz otto,christopher kirby,inglourious basterds,star wars,laibach



iron sky,timo vuorensola,Stephanie Paul,Peta Sergeant,Udo Kier,julia dietze,gotz otto,christopher kirby,inglourious basterds,star wars,laibachiron sky,timo vuorensola,Stephanie Paul,Peta Sergeant,Udo Kier,julia dietze,gotz otto,christopher kirby,inglourious basterds,star wars,laibachiron sky,timo vuorensola,Stephanie Paul,Peta Sergeant,Udo Kier,julia dietze,gotz otto,christopher kirby,inglourious basterds,star wars,laibach

Zoals gezegd, het uitgangspunt is erg goed, maar de uitwerking is beetje minder. Chapeau voor de perfecte animaties en decors. Schitterend gedaan. De nazi's doen me denken aan de slechteriken uit GI Joe met hun zuurstofmaskers. De nazi's die sinds decennia qua techniek nog steeds vertrouwen op mechanische technieken die lijken op een mecano en de smartphone van James die voor hen de wonderlijke ontbrekende schakel blijkt voor hun grote missie. Veel meer dan dergelijke gimmicks kan ik niet verklappen. Het enige wat ik mis naast de spanning is diepgang en persoonlijke actie zoals die in Star Wars en vooral in Inglourious Basterds was te zien. Hier blijft het oppervlakkig cartoonesk, maar de film bevat wel alle typische elementen van het genre. De slechteriken tegen de ja iets minder slechteriken en de fanatieke ideologe die zich bekeert al dan niet in samenspel van de zwarte die de ondergang blijkt van het Rijk. De nazi's mochten wat meer succes geboekt hebben vind ik en er mocht ook meer persoonlijk heldendom in gezeten hebben ook. Het scenario bleef op dat vlak erg op de vlakte en koos voor het makkelijke en daardoor minder goeie pad.


Inhoudelijk stelt de film daarom echt niet veel voor en dat is een gemiste kans. Zoals gezegd, het biedt genoeg entertainment voor op een zondagnamiddag. En ja iets ergs vermeldenswaardig voor de zwartzakken onder ons: de soundtrack werd gecomponeerd door onze Sloveense vrienden van Laibach. Zeer geslaagd, het beste van de hele film, naast Julie Dietze dan.





*** Iron Sky trailer ***