05/04/2012

The Man from Nowhere (bluray ****)

Asiamania. Het woord zegt genoeg. Het heeft niets met mijn roots te maken, maar ik heb toch een ferme voorliefde voor Aziatische films. Of het nu over the top splatterhorrorfilms zijn, poëtische sprookjes a la 3-Iron (2004) of sociale drama's a la 4:30 (2005) en Nowbody Knows (2004), mij om het even. Wanneer het gaat over de zogenaamde payback-films, krijg ik er maar niet genoeg van.

The Man from Nowhere,Bin Won,Jeong-Beom Lee,A Bittersweet Life,oldboy,3 iron,Nowbody Knows

The Man from Nowhere (2010) is bovendien Koreaans en treedt in de voetsporen van de excellente en keiharde films Oldboy (2003) en A Bittersweet Life (2005). Volgens de commentaar overstijgt regisseur Jeong-Beom Lee deze films, zelf ben ik ook enorm te spreken over deze film met een protagonist die mij bij wijze van spreken op het lijf geschreven is. In Korea is Bin Won een superster, maar zelf is dit de eerste film waarin ik hem aan het werk zag.

Korte Inhoud: Tae-Sik Cha (Bin Won) is een asociale eenzaat die zich afgezonderd heeft van de wereld. Enkel het dochtertje So-Mi van zijn buurvrouw probeert tevergeefs wat contact met hem te maken. Zijn buurvrouw zelf is een gemarginaliseerde vrouw die in de problemen komt met een drugskartel. Het drugskartel breekt binnen bij Tae-Sik om te zoeken wat zijn buurvrouw heeft verborgen. Tae-Sik wil met niets of niemand iets te maken hebben en weigert alle medewerking. Tot blijkt dat zowel zijn buurvrouw als haar dochtertje door de drugsdealers ontvoerd zijn. Dat kan Tae-Sik niet laten gebeuren en voor hij het weet is hij een pion in een gevaarlijk spel. Tae-Sik zou Tae-Sik niet zijn, als zijn rode ridder-moraal hierdoor niet wordt aangesproken waardoor hij er alles aandoet om zijn buren terug te vinden en te bevrijden. Niet alleen de meest meedogenloze maffiosi krijgt hij daarmee op zijn nek, ook de politie lust hem rauw.

The Man from Nowhere, is voor iedereen een raadsel. Niemand lijkt te weten waar hij vandaan komt. De Maffia onderschat hem duidelijk en beseft niet welke luis in de pels het hen toch zo moeilijk maakt. De politie weet ook niet wat deze vreemdeling opeens bij deze kartels komt doen. Langzaamaan leren we het verhaal achter de man van nergens kennen, maar de kern van de zaak is zijn zoektocht, zijn doel en zijn onverwerkt verleden.

De film neemt een trage start zoals we van Koreaanse films gewend zijn, de puzzel wordt ingewikkelder maar naarmate het verhaal vordert en er steeds meer stukjes bloot komen te liggen, wordt de kijker dieper meegesleept. De actie is lekker koelbloedig en ook heel bloederig. Tae-Sik is een stille killer. Onverstoorbaar en met dodelijk bliksemsnelle acties. Schitterend gedaan. De verhaallijnen van de relatie tussen Tae-Sik en So-Mi, de link met zijn verleden, de plot van de detective en de gruwelijke daden van de maffia zijn knap verweven.

Een topper die ik de fans van het genre kan aanraden. Zoals nog gebeurt met Aziatische kaskrakers is er een Amerikaanse remake al vrees ik dat die een hoog platvloers Seagal-gehalte zal hebben.


*** The Man from Nowhere trailer ***





11:52 Posted by Jeronimo in film | Permalink | Comments (1) | Tags: the man from nowhere, bin won, jeong-beom lee, a bittersweet life, oldboy, 3 iron, bin jip, nowbody knows | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

03/27/2012

John Carter 3D (**)

John Carter (2012), een film met een rare naam, en als je niet even zelf zoekt wie of wat John Carter is, lijkt die filmposter nogal tegenstrijdig met de naam. In ieder geval de film is van de hand van Andrew Stanton, jawel de man achter Wall-E (2008) en Finding Nemo. Nooit gedacht dat het zo verkeerd zou kunnen lopen. Deze Walt Disney-productie slaat alle ballen mis, en dat werd reeds in de pers breed uitgesmeerd. Waarom? Is de film dan zo slecht? Nee, de film is absoluut geen draak, maar van een Walt Disney productie met torenhoge budgetten verwacht je veel. De lat ligt bijzonder hoog. En deze film kon evengoed gemaakt zijn door een kleine filmstudio, toch als je het zoals altijd magere verhaaltje bekijkt.

john carter,Edgar Rice Burroughs,Andrew Stanton,wall-e,star wars,Finding Nemo,Modern Times,Taylor Kitsch,Lynn Collins,Dominic west,Willem Dafoe,ciaran hinds

John Carter is een verfilming van een bijna honderdjarige novel van Edgar Rice Burroughs, die in de jaren 1911 en volgende zijn fantasie de vrije loop liet. Misschien speelde de industriële revolutie een belangrijke inspiratie bron en ook de vreselijke gebeurtenissen op wereldvlak in die jaren. Zonder het boek te kennen, lijkt het erop dat de makers zich goed aan de sfeer van het boek gehouden hebben. De vliegtuigen en steden van Barsoom, lijken regelrecht uit de steampunkperiode te komen. Vooral mechanisch, u moet maar eens kijken naar de grote machinerieën die Charlie Chaplin opvoerde in zijn Modern Times (1936). Het doet ook nogal Jules Verne-achtig aan, die ook eigen mechanische sci-fi-tuigen ontwierp.

Ook de decors zijn prachtig. Star-Wars-gewijs, wordt de planeet Barsoom opgedeeld in zwart-wit. Of eerder Blauw versus Rood en dan nog een horde groene primitievelingen, de Thark. Deze wezens kunnen evengoed in Stars Wars opdraven, met hun vier armen. Maar de eerlijkheid gebied te zeggen dat de comics van John Carter veel vroeger op de markt waren dan de boeken van Star Wars. Als er dus iemand inspiratie heeft gezocht, dan zal het wel George Lucas geweest zijn.

Korte Inhoud: John Carter (Taylor Kitsch) is een deserterende kapitein in het leger van de Noordelijke federatie, We schrijven 1866, hoogtepunt van de secessieoorlog. Carter is de oorlog beu en lijkt obsessief op zoek naar een grot met goud vol mysterieuze tekens. Als bij toeval ontdekt hij die vreemde grot en wanneer hij belaagd wordt door een vreemd figuur ontwaakt hij opeens op Barsoom. De planeet Mars. Niet toevallig, blijkbaar dacht men in 1911 ook al aan Marsmannetjes. Algauw komt John Carter tot de ontdekking dat de wetten van de zwaartekracht op hem als mens weinig effect hebben en hij daardoor buitengewone krachten bezit. In de dorre woestenij wordt hij al snel gevangen door de primitievelingen van de Thark, die als outsider de Grote Oorlog tussen de twee rivaliserende steden Zodanga en Helium aanschouwen en zo veel mogelijk ontwijken. Tot ene prinses Deja (Lynn Collins) ook in handen valt van de Thark, toen ze wilde ontsnappen aan een huwelijk met de heerser van Zodanga, ene Jimmy McNulty, ik bedoel, Dominic West.

Leuk te zien dat het oerklassieke gegeven van het bezegelen van een vredespact middels een huwelijk ook in het boek terug te vinden is. Maar de Prinses zou de prinses niet zijn en John Carter, rebel without a cause, zichzelf niet als dit geen nieuwe allianties creëert met grote gevolgen voor de gevestigde wereldorde.

john carter,edgar rice burroughs,andrew stanton,wall-e,star wars,finding nemo,modern times,taylor kitsch,lynn collins,dominic west,willem dafoe,ciaran hindsjohn carter,edgar rice burroughs,andrew stanton,wall-e,star wars,finding nemo,modern times,taylor kitsch,lynn collins,dominic west,willem dafoe,ciaran hindsjohn carter,edgar rice burroughs,andrew stanton,wall-e,star wars,finding nemo,modern times,taylor kitsch,lynn collins,dominic west,willem dafoe,ciaran hinds

Het verhaal is zo oud als de pot met mosterd van Abraham en stelt in se niet zoveel voor. Heeft Walt Disney er alles aan gedaan om dit clichématig verhaal tot een hoger niveau te brengen? Nee, er is veel actie, er zijn spectaculaire beelden, spectaculair vooral op grafisch vlak dan, maar verder stelt het helaas niet veel voor. Er is hier en daar wel wat spanning. Het is vooral goedkoop entertainment. De acteurs komen niet tot hun recht, maar verknoeien de film ook niet gelukkig.

Ik vond het vooral leuk ,als je iet wat dieper nadenkt, om te zien hoe de schrijver van toen dacht. Ik zei het al, leuk te zien dat zijn tuigen en steden gebaseerd zijn op grote mechanische tuigen gecombineerd met de Romeinse keizerlijke legioenen. Onze held vliegt gelijk superman, maar in 1911 bedacht de schrijver dat hij dit kon laten gebeuren door de zwaartekracht anders te laten werken. De man zou eens moeten weten dat ze helden anno 2012 gewoon laten vliegen zonder enige verklaring.

Vermeldenswaardig is de Romeins tragische karakterkop van Ciarán Hinds als heerser van Helium en Willem Dafoe als Thark-leider. Taylor Kitsch als superhero, heeft iets meer diepgang dan de dagdagelijkse superhelden die ons tot vervelends toe van het scherm rond onze oren vliegen. Ik zou zeggen: voor de fans van het genre is dit wel eens leuk om je werkdag te eindigen.


*** John Carter trailer ***





03/11/2012

Horrible Bosses (dvd, ***)

Seth Gordon is voor mij een grote onbekende, maar hij verzamelde in zijn komische film "Horrible Bosses (2011) een heel leuke cast van vrij bekende acteurs die al bewezen hebben dat ze wat kunnen. Een veelheid van personages die vertolken wat de meesten van ons ooit hebben gedroomd namelijk hoe zou je je verschrikkelijke baas van kant maken.
horrible bosses,horrible bosses 2,Seth Gordon,Jason Bateman,Kevin Spacey,Charlie Day,Jennifer Aniston,Jason Sudeikis,Donald Sutherland,Colin Farrell

Het is een eenvoudig verhaal dat ook eenvoudig ontstaat tijdens caféklets onder drie vrienden die ja, inderdaad effectief ook een 'Horrible Boss' hebben zoals jij en ik en vele anderen. En dan slaat de fantasie weer op hol. Zeker als je constant hun bullshit slikt en denkt dat je het wel gaat verteren en net als je denkt erover te geraken is daar weer de volgende daad van je baas waardoor je voor de zoveelste keer luidop zegt "dit is de druppel".
Voor de personages komt die druppel er ook en door stom toeval beginnen ze op een klunzige wijze aan hun plan.

Korte Inhoud: Nick Hendricks (Jason Bateman) werkt in een groot bedrijf en denkt promotie te kunnen maken. Helaas is de vice-president van het bedrijf (Kevin Spacey) een regelrechte assehole die niets anders doet dan Nick kleineren.
Dale (Charlie Day) klaagt tijdens de cafépraat constant over zijn baas, de tandartse Julia (Jennifer Aniston), die zo geil loopt dat ze hem constant seksueel intimideert. Nick en Kurt vinden dat hij geen recht van klagen heeft. Vooral voor Kurt (Jason Sudeikis) lijkt het nog mee te vallen, zijn baas (Donald Sutherland) is zijn vriend, het is slechts de zoon van de baas (Colin Farrell) die hem de parten speelt. Ze drinken hun frustratie weg en gaan er weer tegenaan.

Tot Nick zijn kloten afdraaide om een promotie te krijgen en die niet krijgt en zijn baas hem daarbij vierkant uitlacht, Julia eist dat Dale seks met haar heeft of ze zal het zijn verloofde vertellen en tot de zoon van de baas van Kurt opeens prominent op de proppen komt waardoor ook zijn leven eigenlijk niet meer mogelijk is.
Zoals het drie hogeropgeleide "intelligentia" past, weten ze niets over hoe eigenlijk de stommelings ontstane idee om hun bazen te vermoorden werkelijk uit te voeren.

Gordon grijpt zijn kans om met ietwat flauwe humor de ene komische scene aan de andere te rijgen, gestolen uit een regelrechte misdaadfilm maar op de leest geschoeid van enkele onhandigaards die bij al even knullige obscure figuren te rade gaan.

Horrible Bosses,Seth Gordon,Four Christmases,Jason Bateman,Charlie Day,Jason Sudeikis,Jennifer Aniston,Colin Farrell,Kevin Spacey,Jamie Foxx,Swimming with Sharks,Bobby Farrelly,peter Farrelly,The Switch,The Bounty Hunter,Love Happens,The Break-Up,Michael Markowitz,John Francis DaleyHorrible Bosses,Seth Gordon,Four Christmases,Jason Bateman,Charlie Day,Jason Sudeikis,Jennifer Aniston,Colin Farrell,Kevin Spacey,Jamie Foxx,Swimming with Sharks,Bobby Farrelly,peter Farrelly,The Switch,The Bounty Hunter,Love Happens,The Break-Up,Michael Markowitz,John Francis DaleyHorrible Bosses,Seth Gordon,Four Christmases,Jason Bateman,Charlie Day,Jason Sudeikis,Jennifer Aniston,Colin Farrell,Kevin Spacey,Jamie Foxx,Swimming with Sharks,Bobby Farrelly,peter Farrelly,The Switch,The Bounty Hunter,Love Happens,The Break-Up,Michael Markowitz,John Francis Daley

Horrible Bosses,Seth Gordon,Four Christmases,Jason Bateman,Charlie Day,Jason Sudeikis,Jennifer Aniston,Colin Farrell,Kevin Spacey,Jamie Foxx,Swimming with Sharks,Bobby Farrelly,peter Farrelly,The Switch,The Bounty Hunter,Love Happens,The Break-Up,Michael Markowitz,John Francis DaleyHorrible Bosses,Seth Gordon,Four Christmases,Jason Bateman,Charlie Day,Jason Sudeikis,Jennifer Aniston,Colin Farrell,Kevin Spacey,Jamie Foxx,Swimming with Sharks,Bobby Farrelly,peter Farrelly,The Switch,The Bounty Hunter,Love Happens,The Break-Up,Michael Markowitz,John Francis DaleyHorrible Bosses,Seth Gordon,Four Christmases,Jason Bateman,Charlie Day,Jason Sudeikis,Jennifer Aniston,Colin Farrell,Kevin Spacey,Jamie Foxx,Swimming with Sharks,Bobby Farrelly,peter Farrelly,The Switch,The Bounty Hunter,Love Happens,The Break-Up,Michael Markowitz,John Francis Daley

Bovendien speelt het toeval altijd een rol en opeens werken de drie vrienden zich toch wel in de nesten.
Veel nadenken moet je niet doen. Het is een perfecte ontspannende film voor na een werkdag met je al dan niet verschrikkelijke baas en oh wonder, de tandartse is echt wel botergeil. Pas achteraf had ik door dat dit Jennifer Aniston was. Kevin Spacey als de psychopatishe vice-president is schitterend gecast en Colin Farrell als lichtgeschifte zoon van de baas speelt ook wel een uit de kluiten gewassen karikaturale rol. Bij momenten is de film echt flauw, maar als je daar niet omgeeft, kan je echt wel goed lachen bij momenten.

Op de blu-ray vinden jullie een extended versie van de film, alsook heel wat deleted scenes en een boel reportages over de productie. De film werd zo goed ontvangen in de States, dat er binnenkort een Horrible Bosses 2 zit aan te komen.

01/17/2012

Groenten uit Balen (****)

Zoals eerder verschenen op the usual suspect places.



Wat we zelf doen, doen we beter. Zo lijken de Vlaamse filmmakers de laatste jaren erg goed bezig. Ligt het aan hun talent, de steun die ze krijgen, de mogelijkheden? In ieder geval, telkens wanneer er een Vlaamse film uitkomt, ben ik geneigd om het andere aanbod nauwelijks nog een blik te gunnen. Frank Van Mechelen levert met Groenten uit Balen (2011) een ferme brok tragi-komedie van de bovenste plank.


groenten uit balen,frank van mechelen,evelien bosmans,stany crets,koen de bouw,clara cleymans,lucas van den eynde,axel daeseleire,natalia druyts,wedstrijd

Ondanks dat de context het gewroet in de Vlaamsche klei is, stijgt het verhaal boven alle clichés uit tot een realistisch pakkend entertainend en overtuigend verhaal. De Staking in 1971 in de zinkfabriek Vieille Montagne behoort misschien tot de geschiedenis en nog steeds tot het dagelijkse leven van de streek, als ik vrienden uit de streek hoor die het verhaal maar al te goed op school hebben bestudeerd, zelf had ik er nog nooit van gehoord. Het toneelstuk van Walter Van Den Broeck heb ik ook nooit gezien. Ik weet dus niet of de film slechter is dan het boek, bij wijze van spreken, maar ik weet alvast dat deze film meer dan het ontdekken waard is.

Centraal in het verhaal staat de familie Debruycker. Papa Jan (Stany Crets), zijn vrouw Clara (Tine Bertels), opa (Michel Van Dousselaere) en hun vrijgevochten dochter Germaine (Evelien Bosmans) wonen in een krakkemikkig citéhuisje van de fabriek. Mondje (Rik Verheye) is een goeie vriend van Jan en werkt net zoals bijna heel het dorp in de fabriek. Zijn dochter Alice (Clara Cleymans) is de beste vriendin van Germaine en samen werken ze in de GB in Mol als kassierster. Germaine profiteert van het leven, het is een zelfbewuste eigenzinnige jonge vrouw die zich probeert los te rukken uit het milieu waarin ze vastzit. Het verhaal van de staking wordt ook deels verteld in haar beleving van de feiten.

Korte inhoud: In de fabriek is er grote onrust. De vakbonden onder andere Marcel (Axel Daeseleire) komen in conflict met de arbeiders zoals Kris (Tom Dewispelaere). Het gaat er hard aan toe tot Piet (Lucas Van den Eynde) het voortouw neemt en de leider van de wilde staking wordt. Een staking die gedoemd is om te mislukken. De eisen zijn te hoog, er worden geen premies uitgekeerd, vele arbeiders komen niet rond en moeten het in theorie snel opgeven als er letterlijk nog brood op de plank moet komen. Maar dat is buiten de sociale cohesie, de solidariteit en de volharding van de stakers gerekend. Wanneer ook linkse studenten uit Leuven hun solidariteit komen betuigen, en een van hen een ex-klasgenoot van Germaine blijkt te zijn, wordt ook haar wereld op zijn kop gezet.

Frank Van Mechelen weet de verhaallijn van Germaine en de student Lucas, haar relatie met Alice en de staking heel goed te combineren, net als de stevige meningsverschillen, twijfels bij Jan zelf. Opa vindt de staking een schande, zijn vrouw Clara weet in den beginne ook niet wat het allemaal moet betekenen, Jan zelf wordt bovendien nog eens onder druk gezet van zijn collega's en de studenten zien in hem de perfecte tussenpersoon tussen hen en het proletariaat. Knap die tegenstelling tussen het romantische beeld dat de studenten hebben en de rauwe werkelijkheid waarin de arbeiders zich proberen te handhaven. Iets wat ook Germaine in haar relatie met Lucas maar al te zeer aanvoelt en dat frustreert haar enorm.

groenten uit balen,frank van mechelen,walter van den broeck,stany crets,michel van dousselaere,tine bertels,evelien bosmans,rik verheye,clara cleymans,axel daeseleire,tom dewispelaere,lucas van den eyndegroenten uit balen,frank van mechelen,walter van den broeck,stany crets,michel van dousselaere,tine bertels,evelien bosmans,rik verheye,clara cleymans,axel daeseleire,tom dewispelaere,lucas van den eynde


De vertolkingen zijn ronduit schitterend. De staking wordt geen moraliserend betoog, er wordt er niets met stevige stroop oversmeerd, het is enorm goed uitgebalanceerd. De kijker voelt mee met Jan die in feite niet echt veel voelt om te staken onder druk van zijn familie, maar tegelijk voelt de kijker aanvankelijk Jan ook deels als een lafaard en zijn evolutie. Tine Bertels als vrouw achter de man, als echtgenote en als moeder, komt enorm naturel over. De arbeiders zelf met hun ruwe harige koppen, de jaren zeventig, prachtig in beeld gebracht alsook de frivole kleurige kleedjes van de dames. Om maar van het oude GB-logo te zwijgen of die grote ronde Dash-tonnen, waar mijn moeder indertijd onze legoblokken en ander speelgoed in opborg. En tijdens logeerpartijtjes bij de oma piste ik nog in een identieke pispot.

Openbaring is Evelien Bosmans, dit jonge talent dat we vooral kennen uit de serie "Rang 1", overtuigde me daar niet, wegens een nogal aanstellerige seuten-rol, maar hier zet ze als Germaine een ongelofelijk sterk karakter neer, charmerend, overtuigend en vooral een personage dat alle clichés die de studenten hebben over 'het proletariaat' ontkracht met haar wilskracht, eigenzinnigheid, haar besef en haar dromen. De cameo's die Frank Van Mechelen in zijn film steekt zijn ook een leuke vondst. De film draait momenteel in de bioscoop, dus allen daarheen.


*** Groenten uit Balen ***





12/14/2011

Give 'em Hell, Malone (**.5)

Give 'em Hell, Malone (2009) van Russell Mulcahy is een van de zovele adaptaties van een comic. Toen ik de DVD in handen kreeg vond ik dit wel interessant op het eerste gezicht.

give em hell malone,Russell Mulcahy,thomas jane,ving rhames,elsa pataki,sin city,French Stewart,Doug Hutchison,Ving Rhames,Gregory Harrison

Het beloofde keiharde actie te worden met cartooneske geweldsscènes, droge humor, oneliners om je tenen van af te likken en wulpse femme fatales, wat moet je nog meer als je je eens wilt amuseren op een dooie avond. De dvd zelf sterkte mijn interesse door de vergelijking te maken met Sin City (2005). Helaas...Sin City is een van de beste cartoonverfilmingen ooit. Give 'em Hell, Malone komt eigenlijk nog niet in de schaduw ervan.

Korte inhoud: Het verhaal is kort zoals gewoonlijk. Malone (Thomas Jane) werd van privédetective omgedoopt naar huurmoordenaar sinds criminelen heel zijn gezin uitmoordden. Zijn roeping bestaat eruit iedereen die hem ook maar een strobreed in de weg legt, tijdens zijn wraaktocht, overhoop te knallen. Wanneer hij tijdens een missie een koffertje bemachtigd, krijgt hij de hele kleurrijke onderwereld over zich heen. Maar de vraag is what the fuck zit in dat koffertje?! En daar rammelt het scenario ook een beetje denk ik. Of ik denk misschien net iets teveel over deze film.

Russel Mulcahy doet wel wat we van 'm gewoon zijn. Fans van Resident Evil: Extinction (2007), The Scorpion King: Rise of a Warrior (2008), Highlander (1986) en vele tv-episodes, zullen niet van een koude kermis thuiskomen.

De film volgt heel erg sterk het stramien van een cartoon. De droge bijna onverschillige vertelstem van de held die zonder verpinken tientallen tegenstanders afknalt. De knappe beelden, slow-motion of de juiste momenten, bloed dat in het rond spuit. Heerlijk. Al is het wat simpel bij momenten.

De knipoog naar de Aziatische slashermovies met het opdraven van een Japanese killerlady is leuk gevonden. De femme fatale van dienst is Evelyn, Elsa Pataky, helaas iets te weinig uitgewerkt om wel te zijn, maar in een cartoon is alles beetje oppervlakkig misschien. Slechts af en toe toont ze de emoties en acteert de actrice overtuigend.


give em hell malone,russell mulcahy,thomas jane,ving rhames,elsa pataki,sin city,french stewart,doug hutchison,gregory harrisongive em hell malone,russell mulcahy,thomas jane,ving rhames,elsa pataki,sin city,french stewart,doug hutchison,gregory harrisongive em hell malone,russell mulcahy,thomas jane,ving rhames,elsa pataki,sin city,french stewart,doug hutchison,gregory harrison

give em hell malone,russell mulcahy,thomas jane,ving rhames,elsa pataki,sin city,french stewart,doug hutchison,gregory harrisongive em hell malone,russell mulcahy,thomas jane,ving rhames,elsa pataki,sin city,french stewart,doug hutchison,gregory harrisongive em hell malone,russell mulcahy,thomas jane,ving rhames,elsa pataki,sin city,french stewart,doug hutchison,gregory harrison

En dat is het probleem met alle personages. Ze tonen te weinig diepgang, ze missen ergens overtuigingskracht. Niettemin is het een bont gezelschap en dat werkt wel. Frankie De Crooner (French Stewart) als slijmerige onderkruiper, Matchstick (Doug Hutchison) de psychopatische pyromaan is geweldig, al verbrandt hij zich letterlijk en figuurlijk in de laatste scènes met een beetje over the top-acteergedrag. Ving Rhames als Boulder, de kleerkast die met zichzelf worstelt, Gregory Harrison als Whitmore, het misdadig brein achter alles. Hadden ze de vergelijking met Sin City maar niet gemaakt, want niemand was zo overtuigend als Bruce Willis en de andere protagonisten in die film.


De film werd ingeblikt voor een slordige 12 miljoen dollar, wat meteen ook één van de goedkoopste "mainstream" comic-adaptaties is. Wie fan is van wat hersenloos entertainment, met af en toe toch een grappige knipoog, en zich niet teveel ergert aan het samenraapsel van elementen uit andere film, zal met smaak zijn chips en cola nuttigen.


***Related Post***

22/03/2009: Give 'em Hell, Malone moet Thomas Jane's reputatie als actieheld bevestigen

12/12/2011

Het Varken van Madonna (****)

zoals eerder verschenen op de filmblog en gentblogt.


De nieuwste van Frank Van Passel, Het Varken van Madonna (2011), die hij schreef met Marc Didden, is een schot in de roos. Van Passel is vooral bekend van hitseries als "Terug naar Oosterdonk" (1997)
en "De Smaak van de Keyser" (2008) en films als Villa des Roses (2002) en Manneken Pis (1995). Wat hij in Het Varken van Madonna presteert is grandioos fijn, tragikomisch en licht ontroerend.

het varken van madonna,frank van passel,marc didden,Wim Opbrouck,Peter van den Eede,Marijke Pinoy,Mark Van Eeghem,Wine Dierickx,De Smaak van de Keyser,Terug naar Oosterdonk,Manneken Pis,Villa des Roses,Frank Focketijn,Nico Sturm

Korte inhoud: Tony (Kevin Janssens) is een verkoper bij Com.Sales. Zijn baas Fierens (Frank Focketijn) lanceert, net op het moment dat Tony met zijn schoonfamilie naar de Ardennen wou, een wedstrijd waar zijn job van afhangt. Ze moeten tegen zondagavond zoveel mogelijk Porki's verkopen. Een porki is een mechanisch varken dat de voortplanting bij echte varkens stimuleert. Tony kan niet anders dan meedoen met de wedstrijd en met zijn roze camionette en Porki vertrekt hij richting de Westhoek. En dan gebeurt iets waar hij nooit van had kunnen dromen.

Wanneer zijn gps het signaal verliest in hartje Westhoek, merkt hij opeens een soldaat op de weg, Tony remt maar zijn auto komt in de gracht terecht. Wanneer hij weer bij zijn positieven is, tsjoolt hij te voet naar het dorp Madonna. Madonna blijkt een erg op zichzelf gekeerde bevolking te hebben en erg welkom wordt Tony niet geheten. Hij probeert er zich te redden maar de dorpelingen zijn deze vreemdeling liever kwijt dan rijk, ze hebben namelijk iets veel belangrijker te doen. Tony is van plan zo snel mogelijk met zijn camionette verder te trekken naar de Ardennen waar zijn lief wacht, maar de omstandigheden werken niet echt mee. Zeker niet, wanneer de soldaat onverwachts opnieuw zijn opwachting maakt.

In de pers wordt deze film als een wonderbaarlijke fabel omschreven en dat is het ook. Magisch-realisme wil Van Passel blijkbaar niet in de mond nemen, maar wie ooit De Komst van Joachim Stiller heeft gelezen, weet dat het daar in feite op neer komt.

De Westhoek maakt geen al te beste beurt in de film, de mensen zijn er nors, weinig behulpzaam, koppig, boertig en gierig. Maar de context van deze kleurrijke personages vertolkt door een schitterende cast, werkt wonderwel. De setting en de decors zijn fantastisch gevonden. "In de Linde" bijvoorbeeld, den 'estaminet' van Gusta, de bejaarde oma van Maria, die al decennia lang wacht op de terugkomst van haar Prosper (Nico Sturm) uit de eerste wereldoorlog. Maria, zelf, de onderwijzeres die haar redenen heeft om de slagvelden van de Westhoek in ere te bewaren, wordt prachtig vertolkt door Wine Dierickx. Als ik haar eigenlijk als een dikke seut vond overkomen in de media, moet ik dit beeld grondig bijstellen. Haar West-Vlaams is niet eens zo slecht en ze vertolkt Maria overtuigend. Maria is grappig, toegewijd, zorgzaam, vecht voor haar ideaal en bovenal ze heeft een natuurlijke innemende charme.


Ik ga niet uitwijden over de andere personages maar Mark Van Eeghem als de enige pompbediende in het dorp die dan nog in staking is ook, de pastoor Peter van den Eede, Marijke Pinoy als varkensboerin, de plaatselijke agent, en natuurlijk de in overtreffende trap spelende burgemeester (Wim Opbrouck) geven de film een cachet mee alsof je naar een toneelstuk zit te kijken. En dat is positief bedoeld. Deze Vlaamse film is een tragi-komisch blijspel.


het varken van madonna,frank van passel,marc didden,Wim Opbrouck,Peter van den Eede,Marijke Pinoy,Mark Van Eeghem,Wine Dierickx,De Smaak van de Keyser,Terug naar Oosterdonk,Manneken Pis,Villa des Roses,Frank Focketijn,Nico Sturmhet varken van madonna,frank van passel,marc didden,Wim Opbrouck,Peter van den Eede,Marijke Pinoy,Mark Van Eeghem,Wine Dierickx,De Smaak van de Keyser,Terug naar Oosterdonk,Manneken Pis,Villa des Roses,Frank Focketijn,Nico Sturmhet varken van madonna,frank van passel,marc didden,Wim Opbrouck,Peter van den Eede,Marijke Pinoy,Mark Van Eeghem,Wine Dierickx,De Smaak van de Keyser,Terug naar Oosterdonk,Manneken Pis,Villa des Roses,Frank Focketijn,Nico Sturm

het varken van madonna,frank van passel,marc didden,Wim Opbrouck,Peter van den Eede,Marijke Pinoy,Mark Van Eeghem,Wine Dierickx,De Smaak van de Keyser,Terug naar Oosterdonk,Manneken Pis,Villa des Roses,Frank Focketijn,Nico Sturmhet varken van madonna,frank van passel,marc didden,Wim Opbrouck,Peter van den Eede,Marijke Pinoy,Mark Van Eeghem,Wine Dierickx,De Smaak van de Keyser,Terug naar Oosterdonk,Manneken Pis,Villa des Roses,Frank Focketijn,Nico Sturmhet varken van madonna,frank van passel,marc didden,Wim Opbrouck,Peter van den Eede,Marijke Pinoy,Mark Van Eeghem,Wine Dierickx,De Smaak van de Keyser,Terug naar Oosterdonk,Manneken Pis,Villa des Roses,Frank Focketijn,Nico Sturm

Weg met de kleurenfilters, de dominante soundtrack, flitsende camerabeelden, weg Amerikaanse moderne invloed. Van Passel keert terug naar de Vlaamse film zoals we ze kennen, duidelijk afgetekende decors en scènes, vrij statisch verfilmd, vandaar mijn toneelgevoel. Eenvoudig, met de klemtoon op de personages en al hun rare trekken. De discussie in de feestzaal van het café is schitterend vertolkt net als het referendum, de komst van Tony in het café zelf... Het contrast tussen de flamboyante Tony en het in zijn ogen achterlijke Madonna spreekt voor zich. "Da dis toch ne hele roaren" zegt een van de typische personages tegen zijn buur. Treffend.

Op het einde neemt de fabel een beetje over the top proporties aan, maar dat kan de teneur van de film niet bederven. Het pakt, het ontroert en vooral het boeit en amuseert. Klasse.


*** Het Varken van Madonna trailer ***




***Related Post***

01/06/2011: Het Varken van Madonna teaser

11/10/2011

The Ides of March (***.5)

George Clooney, voor veel vrouwen een reden om zonder te weten waar de film over gaat, naar een film van hem én door hem te gaan kijken. Ook zo voor mij eigenlijk. Al kan ik me zijn eerder werk als regisseur (Confessions of a Dangerous Mind, Good Night and Good Luck, Leatherheads) niet meer echt voor de geest halen, ik ben er steevast van overtuigd dat het geen weggesmeten geld zal zijn. Toen ik onlangs naar zijn nieuwste politieke thriller The Ides of March (2011) ging gaan zien, kwam ik niet bedrogen uit.

the ides of march,george clooney,Confessions of a Dangerous Mind,Good Night and Good Luck,Leatherheads,Philip Seymour Hoffman,Ryan Gosling,Evan Rachel Woods,The Contender,The Manchurian Candidate,Paul Giamatti,Marisa Tomei,Gregory Itzin,Jeffrey Wright,Beau Willimon,thirteen

Korte inhoud: "The Ides of March" is een interessante politieke thriller. We volgen de strijd tussen Pullman een republikein en de zittende gouverneur van Ohio, Morris (George Clooney) tijdens de primary. Voor iemand die niet thuis is in de wereld van de Amerikaanse verkiezingsstrijd, een primary is een soort van voorverkiezing, waarvan de uitslag blijkbaar bepalend is voor de eindstrijd. Het gaat er dus heftig aan toe, want beide kandidaten willen niet alleen staten winnen, ze willen ook zoveel mogelijk onafhankelijken binnenhalen. Centraal in de verkiezingscampagne van Morris zitten Paul Zara (Philip Seymour Hoffman) en Steven Meyers (Ryan Gosling). Stevie, is een uitermate getalenteerde jonge dertiger die aan de leiding van de campagne van de gouverneur staat. Niets kan hem deren, zijn enthousiasme en volhardendheid zijn typisch voor een jonge kerel die denkt dat hij de wereld aan kan.

Wanneer de jonge stagiarie Molly in beeld komt, (een ravissante Evan Rachel Wood, die ik jaren geleden zal tiener zag in het drama Thirteen) kan zijn wereld niet stuk.

Clooney zou Clooney niet zijn, als hij door het binnenhalen van deze antagoniste, niet een dramatische wending zou geven aan het verhaal. De politiek die aanvankelijk het onderwerp van de film is, wordt opeens de context waarbinnen zich een persoonlijk drama afspeelt. Een beetje atypisch, maar het komt zeker de film ten goede en ook voor mensen die eigenlijk lak hebben aan dialogen die bol staan van de soms clichématige tegenstellingen tussen republikeinen en democraten. In feite is dit een soort coming-to-age-film, waarbinnen het hoofdpersonage Steven een gedaanteverwisseling ondergaat. Cynisch als hij is, verbeeldt Clooney dit in een knap gearrangeerd stukje cinema. Al is het ergens ook beetje makkelijker gevonden.

Het is niet makkelijk een verkiezingsstrijd boeiend te verfilmen, maar zijn gepuzzel met abstracte politieke scènes en shots en persoonlijke verhalen van de personages, maakt het docu-gehalte spannend genoeg om de aandacht erbij te houden.

Het is een praatfilm, maar niet zo moraliserend als The Contender (2000), niet zo vergaand als The Manchurian Candidate (2004). The Ides of March is iets realistischer, cynischer en ja ons beeld van de politiek wordt er ook niet echt beter op.


the ides of march,george clooney,Confessions of a Dangerous Mind,Good Night and Good Luck,Leatherheads,Philip Seymour Hoffman,Ryan Gosling,Evan Rachel Woods,The Contender,The Manchurian Candidate,Paul Giamatti,Marisa Tomei,Gregory Itzin,Jeffrey Wright,Beau Willimon,thirteenthe ides of march,george clooney,Confessions of a Dangerous Mind,Good Night and Good Luck,Leatherheads,Philip Seymour Hoffman,Ryan Gosling,Evan Rachel Woods,The Contender,The Manchurian Candidate,Paul Giamatti,Marisa Tomei,Gregory Itzin,Jeffrey Wright,Beau Willimon,thirteenthe ides of march,george clooney,Confessions of a Dangerous Mind,Good Night and Good Luck,Leatherheads,Philip Seymour Hoffman,Ryan Gosling,Evan Rachel Woods,The Contender,The Manchurian Candidate,Paul Giamatti,Marisa Tomei,Gregory Itzin,Jeffrey Wright,Beau Willimon,thirteen

the ides of march,george clooney,Confessions of a Dangerous Mind,Good Night and Good Luck,Leatherheads,Philip Seymour Hoffman,Ryan Gosling,Evan Rachel Woods,The Contender,The Manchurian Candidate,Paul Giamatti,Marisa Tomei,Gregory Itzin,Jeffrey Wright,Beau Willimon,thirteenthe ides of march,george clooney,Confessions of a Dangerous Mind,Good Night and Good Luck,Leatherheads,Philip Seymour Hoffman,Ryan Gosling,Evan Rachel Woods,The Contender,The Manchurian Candidate,Paul Giamatti,Marisa Tomei,Gregory Itzin,Jeffrey Wright,Beau Willimon,thirteenthe ides of march,george clooney,Confessions of a Dangerous Mind,Good Night and Good Luck,Leatherheads,Philip Seymour Hoffman,Ryan Gosling,Evan Rachel Woods,The Contender,The Manchurian Candidate,Paul Giamatti,Marisa Tomei,Gregory Itzin,Jeffrey Wright,Beau Willimon,thirteen

En in deze acteurs-showreel treffen we ook nog een schitterende Paul Giamatti aan als campagne manager van Clooney’s rivaal, maar ook Oscar-winnares Marisa Tomei, "24"-acteur Gregory Itzin en de taletvolle Jeffrey Wright. De film is gebaseerd op het toneelstuk van Beau Willimon, met hier en daar een verwijzing naar Julius Caesar.


*** The Ides of March trailer ***




***Related Post***

17/08/2011: Ides of March verwijst naar Julius Caesar

10/24/2011

Filmfestival Gent - We need to talk about Kevin (***)

De afsluiter van de focus festivaldag, op het Filmfestival van Gent was een ferme brok. Geen tijd dus voor iets meer luchtig. Ondanks de titel van de film: We Need to Talk about Kevin (2011) is dit een vrij zwaar psychologisch drama van de relatief onbekende Lynne Ramsay en met de topactrice die haar tweede carrière beleeft Tilda Swinton. Lynne Ramsay verfilmde de roman van de Amerikaanse schrijfster Lionel Shriver op uitstekende intrigerende wijze.

We Need to Talk about Kevin,tilda swinton,Lynne Ramsay,Lionel Shriver,Ezra Miller,The Omen,john c reilly,the dictator,roman polanski,Sacha Baron Cohen

Korte inhoud: Net voor zijn zestiende verjaardag veroorzaakt Kevin (Ezra Miller) een drama op school. Voor zijn moeder Eva (Tilda Swinton) is dat de ultieme nachtmerrie. Of is het een bloederig orgelpunt van iets dat al van jongs af aan bij Kevin ingebakken zat? Eva breekt zich het hoofd over wat er verkeerd liep. Had ze de voortekenen, met onder meer Kevin’s obsessies, niet beter moeten onderkennen en opvangen? En vooral: hoe moet het nu verder als moeder van een zoon die door de maatschappij als een monster wordt beschouwd?

De achtergrond van de film is een vreselijke misdaad die Kevin, de zoon van Eva heeft begaan.
De feiten zijn al een tijdje geleden gebeurd, maar Eva moet nog dagelijks met de gevolgen leven en wordt constant geconfronteerd met het feit dat zij de moeder is van een misdadiger. Vreselijk actueel. De film oordeelt noch veroordeelt, en ook de kijkers krijgen daar de kans niet toe. We volgen het leven van Eva die zich voorttrekt en bezint over haar rol als moeder.

Aan de hand van flashbacks wordt haar leven met Kevin gereconstrueerd en krijgen we te zien hoe Kevin was als kind. Ligt daar de oorzaak? Waar ging het fout? Daar geeft We Need to Talk about Kevin geen antwoorden op. Eva als moeder en haar gevoelens staan centraal. Ze is moeder. Van een zoon. Van een monster. Als moeder heeft ze haar zoon lief. Of niet? Als moeder haat ze de misdadiger, maar toch is het haar zoon.

Deze dubieuze gevoelens en gedachten worden op voortreffelijke wijze in de verf gezet. Met soms vrij verzadigde kleuren, scherpe beelden, knap in mekaar gestoken scènes die het psychologisch gehalte versterken.
Het gaat niet zover dat we verzeild geraken in The Omen-achtige toestanden, in tegendeel. Maar toch voel je hoe Kevin in feite als van jongs af aan geen normaal functionerend kind was en de onderhuidse spanning wordt in bepaalde scènes knap weergegeven.

Een grote pluim voor Tilda Swinton alweer, die op onbegrip van haar omgeving stuit, niet in het minst van haar man die nooit thuis is en later niet van de mensen die haar beschouwen alsof ze de moeder van de duivel zelf is. Ze laat zich niettemin niet doen en zet een krachtig sterk, op zichzelf aangewezen, menselijk personage weer.


We Need to Talk about Kevin,tilda swinton,Lynne Ramsay,Lionel Shriver,Ezra Miller,The Omen,john c reilly,the dictator,roman polanski,Sacha Baron CohenWe Need to Talk about Kevin,tilda swinton,Lynne Ramsay,Lionel Shriver,Ezra Miller,The Omen,john c reilly,the dictator,roman polanski,Sacha Baron CohenWe Need to Talk about Kevin,tilda swinton,Lynne Ramsay,Lionel Shriver,Ezra Miller,The Omen,john c reilly,the dictator,roman polanski,Sacha Baron Cohen


We Need to Talk about Kevin,tilda swinton,Lynne Ramsay,Lionel Shriver,Ezra Miller,The Omen,john c reilly,the dictator,roman polanski,Sacha Baron CohenWe Need to Talk about Kevin,tilda swinton,Lynne Ramsay,Lionel Shriver,Ezra Miller,The Omen,john c reilly,the dictator,roman polanski,Sacha Baron CohenWe Need to Talk about Kevin,tilda swinton,Lynne Ramsay,Lionel Shriver,Ezra Miller,The Omen,john c reilly,the dictator,roman polanski,Sacha Baron Cohen

In de film is ook nog een rol weggelegd voor John C. Reilly, die binnenkort zal opduiken in de nieuwe Sacha Baron Cohen film The Dictator (2012), alsook in de nieuwe Roman Polanski prent Carnage (2011), om maar te zeggen dat de acteur zijn filmprojecten weet te kiezen. We Need to Talk about Kevin kan je momenteel gaan zien in de Vendôme en l’Aventure in Brussel.


*** We Need to Talk about Keviny trailer ***