12/13/2010

Kaboom (Greg Araki 2010)

Gregg Araki is voor velen geen onbekende. Voor mij was hij dit wel tot deze geflipte sexy horrorkomedie mij aangenaam verraste op het filmfestival van Gent en mij uit mijn middagdip rukte. Sex, drugs, rock 'n' roll en wat geflipte paranoia. Dit zijn de elementen die Araki doorheen zijn flitsende komedie Kaboom (2010) mixet.

kaboom_poster.jpg

Korte inhoud: Ergens aan een campus vult Smith (Thomas Dekker) zijn dagen met leeghoofdig rondhangen met zijn vriendin Stella. Een paar vreemde personages kruisen zijn pad. Zijn kamergenoot lijkt
een typische surfboy te zijn die zijn pik achterna loopt. Stella's vriendin krijgt opeens obsessieve trekjes, een andere maat van hen loopt constant high rond en wanneer Smith denkt getuige te zijn van
een moord beginnen de vreemde voorvallen zich op te stapelen en samen met Stella tracht hij het raadsel op te lossen. Hoe dieper hij graaft in het verleden van het vermoorde meisje, hoe vreemder de
gebeurtenissen. Wat is droom en wat is werkelijkheid? Begint hij te flippen of is hij tegen wil en dank getuigen van een duister complot? Ook de kijker kan het onderscheid niet altijd maken maar dit draagt
bij tot de lekkere paranoia sfeer die Greg creëert.

Gregg Araki weet ons te boeien met deze tienersoap die bol staat van de knappe energieke scènes. Veel seks jawel maar het blijft plezant, grappig en uitermate sexy zonder in platvloerse goedkoop te vervallen. De kolder krijgt zijn plaatsje en afgewisseld met de horror-elementen zorgt dit voor een heerlijke brok energie, de ene keer ijzig spannend, de andere keer gewoon lekker opwindend.

Ook de cast is bijzonder goed gekozen vind ik. href="http://www.imdb.com/name/nm0215281/" target="_blank">Thomas Dekker als Smith is wat je noemt een androgyne persoon. Even vrouwelijk als mannelijk en de homoseksuele scenes zijn absoluut niet taboedoorbrekend. Juno Temple, ook wel bekend van rolletjes Mr. Nobody (2009), The other Boleyn Girl (2008) en Atonement (2007), steelt hier de show en als je wilt weten waarom: she's the hottest girl on earth.

Wat soort film Araki wilde maken weet ik niet, hij heeft zich duidelijk geamuseerd en dat doet de kijker ook. Al bij al moet je niets serieus nemen tenzij je vriendin, als ik hem goed begrijp, en als je je laat meevoeren door zijn staaltje dolgedraaide vrolijke cinema is dit echt wel een verademing tussen al
die cineasten die zich net iets ter serieus nemen.

Te zien in studioskoop. De film duurt 86 min en in de film zien we ook nog de Road House en Cocktail blondine Kelly Lynch opduiken, naast Nicole LaLiberte, Haley Bennett, Roxane Mesquida, Andy Ficher-Price, Brandy Futch en James Duval.


*** Kaboom trailer ***


09:06 Posted by Jeronimo in film | Permalink | Comments (0) | Tags: greg araki, kaboom, thomas dekker, juno temple, haley bennet | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

11/22/2010

Daijobu (kortfilm dvd 2010)



Daijobu (2010) is een interessante kortfilm van Davy en Francis Bosschum. De broers konden een fijne cast bijeensprokkelen voor deze film noir-achtige harde kortfilm van 45 min die zware invloeden heeft van verfilmde comics. Een anti-held die wraak neemt op alles en iedereen. Met dat verschil dat Louie het hoofdpersonage alles behalve een "goeie" jongen is. Hij is een crapuul eerste klas.


daijobu.jpg


De broers konden rekenen op onder andere Lotte Vannieuwenborg, Bert Verbeke, Patsy Van der Meeren die we allemaal kennen van "Thuis" en andere karakterkoppen als Jan Van Looveren, Gene Bervoets en Louis Talpe.


Korte inhoud: Louie (Louis Talpe is echt goed gecast) is opgegroeid een grootgebracht in een maffiagezin. Hij en zijn vader (Gene Bervoets) verdienden massa's geld met hun duistere praktijken. Louie was het beu en vluchtte naar Tokio. Maar hij maakte de fout een massa geld mee te nemen. Als waarschuwing wordt zijn liefje vermoord. Als hij nog steeds weigert het geld terug te geven, wordt zijn zus (Lotte Vannieuwenborg) in België ontvoerd. Louie keert daarop terug en is van zinnens wraak te nemen op alles en iedereen die een vinger naar zijn zus durft uit te steken. Maar dan neemt zijn vader weer contact met hem op en lijkt hij de controle over de zaak te verliezen.


Daijobu ? Daijobu is het Japanse woord voor 'Oké'. In het Engelse slang wordt het dan ook in diezelfde betekenis gebruikt: 't is oké; ik ben oké (niet gekwetst), da's oké. In een situatie waarbij iemand tegen iemand anders aanloopt, zegt de ene bijv. 'sorry', waarop de andere 'daijobu' antwoordt.


Voor hun kortfilm konden de broers rekenen op de medewerking van enkele bekende namen uit de Vlaamse tv- en filmwereld. "Toen ik Louis Talpe in september 2008 op de set van Goesting ontmoette, klikte het onmiddellijk," blikt Davy Bosschum terug. "Louis was toen een onbekende acteur voor mij. Ik had nog nooit naar Mega Mindy gekeken, maar toen ik hem al grappend in het Engels hoorde praten, was ik meteen verkocht - telkens als hij de personages van Snatch imiteerde, kwam ik niet meer bij van het lachen. Zijn accent was onberispelijk. Ik vernam dat hij in Engeland had gestudeerd en ik stelde hem voor om daar iets mee te doen. Ondertussen leerde ik Jan, Gene en Patsy ook beter kennen en stelde ik hen hetzelfde voor. Iedereen ging akkoord. Op filmsets worden veel beloftes gemaakt, maar er komt zelden iets van in huis. Ik vond het dan ook geweldig toen ik een jaar later naar iedereen belde en ze zich allemaal aan hun belofte hielden."


daijobu_bert_verbeke.jpgdaijobu_louis_talpe_01.jpgdaijobu_lotte_vannieuwenborg.jpg


Wie Talpe enkel kent van Mega Mindy en als 'sterren op de dansvloer', zal trouwens raar opkijken. In Daijobu vertolkt hij namelijk een koelbloedige killer. De cast is overigens een combinatie van gevestigde waarden als Gene Bervoets (De Zaak Alzheimer, Shades, Loft, ...) en opkomend talent. "Lotte (Vannieuwenborg) en Bert (Verbeke) heb ik leren kennen op de set van Thuis. Twee jonge acteurs met enorm veel talent. Hun enthousiasme werkt ongelooflijk aanstekelijk. Ik ben ervan overtuigd dat ze later vaste waarden zullen worden."


De film is zeer sober met de gedesatureerde koude rauwe beelden, weinig soundtrack, amper woorden tenzij de getekende vertelstem van het hoofdpersonage. De beginscene is vrij knap ineengezet met melancholische sfeerbeelden in een overbelicht zomerse sfeer met de contrasterende zware stem van Louie. Zijn gedachten worden afgewisseld met flitsen van gebeurtenissen die zowel verbeelden wat hij verteld als het verhaal aan mekaar rijgen. Fragmentarische scenes die bol staan van het droog geweld. Ik kreeg een Sin City-gevoel op Vlaamse subtiele sobere bescheiden leest geschoeid.


daijobu_louis_talpe.jpgdaijobu_gene_bervoets.jpgdaijobu_lotte_vannieuwenborg_01.jpg


Louie heeft bijzondere gevoelens voor zijn zus die alles voor hem betekent. Hij duld niet dat aan haar geraakt wordt. Tegenstand wordt uit de weg geruimd. Hij zal zijn doel bereiken. Explosief als hij is, stelt hij maar een keer een vraag. We komen te weten wat Louie allemaal uitspookte, maar de gevoelens voor zijn zus worden niet verklaard. Er wordt een mysterie gecreëerd rond het personage en zijn drijfveren. Kenmerkend en noodzakelijk, maar niet helemaal overtuigend hier.


Sofie (Lotte Vannieuwenborg) komt door haar verschijning vrij onschuldig over maar is de femme fatale van dienst voor wie de protagonist bezwijkt en meteen is zij zijn zwakke plek. Op het einde van deze kortfilm die mij een beetje een oefening lijkt in nadoen wat de groten eerder hebben gedaan, bleef ik wel wat op mijn honger zitten.


Daijobu is nu te koop via www.daijobu.be, in 'Rockcafé BACKDOOR' in Gent, waar enkele scènes zijn opgenomen en in een netwerk van krantenwinkels in en rond Gent.



*** Daijobu trailer ***



bert

10/25/2010

You Will Meet a Tall Dark Stranger

You Will Meet a Tall Dark StrangerHet is altijd hetzelfde met vouchers. Je koopt of krijgt ze en je denkt dat je ze in de tijd dat ze geldig zijn wel zult kunnen verzilveren. Dat is meestal buiten de erbarmelijke programmatie tijdens de zomermaanden gerekend.
Met de vervaldatum in zicht was ik dan ook af en toe eens aan het piepen of er nu echt niets leuks speelde dat mijn zinnen zou kunnen verzetten, buiten het filmfestivalgedoe. Ja hoor, gisteren ging in de kleinste zaal van de Kinepolis Gent You will Meet a Tall Dark Stranger van Woody Allen in première. Na mijn hele telefoonboek afgesms't te hebben, kreeg ik dan toch een positieve respons en hup daar zaten we dan, vol verwachting uit te kijken naar wat Woody ons nu ging voorschotelen.

Woody Allen is op zijn retour, Woody Allen weet niet meer hoe films te maken, dat komt mij af en toe ter ore. Hoewel ik me niet kan herinneren wanneer ik nog eens een van zijn meest recente werken heb gezien, ik ben en blijf een fan. Ook na het zien van You Will Meet a Tall Dark Stranger.
Het leven zoals het is, van gewone mensen in de straat, elk met zijn problemen, abberaties of vertekende wereldbeelden, samen en in confrontatie met elkaar en hun omgeving. Het zijn nooit echt happy mensen die Woody Allen ten tonele voert. De uitstekende cast levert daarbij goed werk, zelfs al overtuigt het al bij al in sommige scenes niet helemaal.

You Will Meet a Dark Tall Stranger

We maken kennis met Helena (Gemma Jones), een oudere ietwat neurotische vrouw die net is verlaten door haar man Alfie en te pas en te onpas binnenvalt bij haar dochter Sally (Naomi Watts). Sally is een kunsthistorica die droomt van een eigen galerij maar haar leven en liefde gevonden heeft in een sober leven met Roy (Josh Brolin), een schrijver van één succesvolle roman die hopeloos op zoek is naar een tweede succes.
Helena zoekt troost in de voorspellingen van een waarzegster en dat frustreert haar omgeving bij tijden nogal.

Woody vertelt. Hij geeft ons een scherpe blik op de leefwereld van mensen in hun doodgewone alledaagse bestaan met alle alledaagse problemen die er komen bij kijken. Ontdaan van alle franjes vertelt hij hoe elk personage beseft dat hun leven eigenlijk maar voortkabbelt of door omstandigheden op een zijspoor is geraakt.
De hunkering naar iets nieuws, iets anders, het over een andere boeg te gooien. Iedereen wil die grote donkere vreemdeling ontmoeten. Of het nu in de gedaante van een persoon of een opportuniteit is.

You Will Meet a Dark Tall Stranger

Op bijzonder onderhoudende luchtige manier aanschouwen we het speeltoneel. Grappig, interessant, maar ook niet meer. Verwacht dit keer geen diepgaande psychologische analyses en dialogen. Woody Allen heeft trouwens ook zijn vinnigheid achterwege gelaten. Naomi Watts schittert als huisvrouw. Anthony Hopkins als Alfie, de zestiger die wat verloren loopt als een onzekere tiener in zijn tweede leven, maakt een onhandige indruk maar dat is ook zijn rol. Josh Brolin speelt echt wel de sukkel van het moment als mislukte schrijver met een idioot poedelkapsel. Maar de pluimen gaan toch naar Gemma Jones als Helena.

Jammer dat er geen mysterieuze femme fatale als Scarlett Johansson meedoet, maar de verrukkelijke verschijning van Freida Pinto maakt dat deels goed.

Woody Allen kan het nog steeds en toont dat het niet altijd echt diepgaand en echt psycho-analytisch moet zijn om te boeien.

10/22/2010

30 Days of Night: Dark days (*)


Onlangs kreeg ik de dvd van 30 Days of Night: Dark Days (2010) in de bus. Vampieren zijn in. Deze film is een vervolg op 30 Days of Night (2007), maar het eerste deel heb ik niet gezien.


30_days_of_night_dark_days.jpg


Ben Ketai heeft zich een beetje in het genre gespecialiseerd, maar verder van B-movies raakt hij niet. Ook hier niet. Ik heb de indruk dat het slappe verhaaltje met veel knipogen naar de good old days van de jaren 80 niet veel meer mensen zal bereiken dan jongeren die eens lekker naar een filmpje willen kijken aka "the return of the living dead" en consoorten.


Korte inhoud: Stella (Kiele Sanchez) heeft "barrow" overleefd en probeert nu getraumatiseerd en vol woede het echte verhaal wereldkundig te maken. Ze stuit natuurlijk op veel ongeloof. Tot ze een trio ontmoet dat blijkbaar veel meer weet dan zij zelf en dat haar kan overtuigen om de leidster van de vampieren uit te schakelen. Ze wagen zich in het hol van de leeuw en gaan de confrontatie aan met de vuile vampieren.


Het grootste probleem dat ik met deze film heb is dat de vampieren als slappelingen worden voorgesteld ondanks het feit dat ze in tegenstelling tot zombies blijkbaar kunnen praten en denken. Ze laten zich volgens mij te makkelijk afslachten. Ook de effecten komen ondanks de goede bedoelingen niet over.


Als je deze film vergelijkt met inhoudelijke niemendalletjes als Resident Evil (2002), The Evil Dead (1981) en andere braindead films van weleer is het bijzonder mager. maar ik ben waarschijnlijk gewoon 20 jaar te oud voor dergelijke films.
In de hedendaagse tijden van "True Blood", Twilight (2008) en degelijke is het misschien beter je vampier een iets menselijker gedaante te geven en ze tot echte geslepen misdadigers om te vormen. Of gewoon het onderhoudende en soms boeiende spektakel van Resident Evil te bieden als je dan toch een "schiet zoveel mogelijk vampieren dood" film wil maken.



In de film vinden we ook nog Mia Kirshner terug, alsook de nobele onbekenden Diora Baird en Rhys Coire. De film werd uitgegeven door Sony Pictures Home Entertainment op dvd en blu-ray.



*** 30 Days of Night: Dark Days trailer ***






***Related Posts***


25/06/2008: 30 Days of Night review


19/04/2008: Top 10 Beste filmposters


23/09/2007: 30 Days of Night trailer


19/06/2006: 30 Days of Night comic adaptatie


10:14 Posted by Jeronimo in film | Permalink | Comments (0) | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

10/02/2010

Wall Street - Money never Sleeps


Dit keer ben ik er dan toch nog geraakt. De fortisfilmdays dito BNP Paribas filmdays. De vrienden hadden geen tijd, de ene date zat op een overvolle bus in India dus trommelde ik maar een ex-reisgenote op die evenveel cinefiele gevoelens heeft als ik, wat maakte dat we dus ook dat gemeen hadden om naast mekaar met popcorn op een uitstekende plaats in de overrompelde Kinepolis te gaan zitten. Als opwarmer genoten we van het bloed en de tieten en de nice little fish in 3D om dan de Piranha 3D (2010) te stillen aan de bar van de Bloomingdales.


wall_street_2_money_never_sleeps.jpg


Drie kwartier later zaten we toevallig op dezelfde plaatsen in dezelfde zaal voor Oliver Stone's nieuwe Wall Street: Money Never Sleeps (2010). Ik vroeg me al af wat het misplaatste publiek in de volle zaal deed, maar mijn Kinefreundin wees me er op dat Shia LaBeouf vooral bekend is van Transformers. Aha, vandaar dat het grootste gedeelte van de zaal de aandacht er niet bij kon houden. - Wij wel, hoewel.


"It's not about the Money, it's about the Game" horen we de antagonist zeggen. En na de film vroeg ik me af of Oliver Stone nog wel weet hoe het spel te spelen. De man wordt misschien een jaartje ouder dat hij de perfecte Wall Street-thriller vermengt met een Vijftv-verhaal. Of is het om de aandacht teveel af te leiden van de droge cijfers en financiële termen? Wall Street, het hoeft geen nadere uitleg. Dit is het kloppend hart van New York, van the US of A en zelfs van de hele wereld.


We dateren 8 jaar na 'Nine Eleven'. Gordon Gekko, een beruchte trader, komt vrij na een jarenlange gevangenisstraf wegens handel met voorkennis. Deze gehaaide gladjanus, wordt vertolkt door de karakterkop van Michael Douglas. Shia LaBeouf, is Jacob Moore, een jonge joodse succesvolle trader op de financiële markten. Zijn baas houdt van hem, zijn liefje houdt van hem. Hij verdient geld bij sloten en speelt dagelijks met bedragen die de gewone mens in de straat zich doet afvragen waar die gewetenloze kerels in feite mee bezig zijn.


Poker. Gokken. Bluffen. Je zet in, je gaat short tegen de small and big blinds als je de dealer button hebt. Je raiset, je speelt bluff poker en je maakt je tegenstander af, je vernietigt hem en pluimt hem als een kieken om hem daarna helemaal in te palmen. You never fold. Dit gebeurt met de zakenbank waar Jacob voor werkt. De kredietcrisis, wereldwijd. De luchtbel van duistere hefboomfondsen, rommelkredieten en telkens herfinanciering van lege dozen.



wall_street_2_money_never_sleeps01.jpgwall_street_2_money_never_sleeps02.jpg


Deze gegevens vertelt Oliver in een ijzersterk scenario van Allan Loeb en Stephen Schiff, dat nooit verveelt maar zelfs intrigeert. Daarnaast heb je het persoonlijke verhaal tussen Jacob, zijn liefje Winnie en Gordon Gekko. Waarom verschijnt Gordon in het leven van Jacob en Winnie, waar is hij op uit? Hoe kan Jacob zijn relatie staande houden als hij opstaat en gaat slapen met het geld. Deze persoonlijke keuzes die Jacob moet maken, tonen de menselijke kant van het verhaal, helaas in een iets te zoet sausje.


Niettemin, een verhaal over de wereldwijde beurscrisis vertellen met de gewetenloze machtspelletjes van grote banken en gewetenloze traders, is geen koud kunstje en al bij al weet Oliver Stone de aandacht steeds vast te houden. Een film van Oliver Stone met Shia Labeouf, Michael Douglas, Josh Brolin, Charlie Sheen, Carey Mulligan, Susan Sarandon, Frank Langella. De film is vanaf 22 september 2010 in onze zalen.


***Related Posts***

29/01/2010: Wall Street: Money Never Sleeps trailer

30/04/2009: Wall Street 2 met Douglas en LaBeouf

09:23 Posted by Jeronimo in film | Permalink | Comments (1) | Tags: wall street, shia labeouf, michael douglas | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

09/11/2010

The Killer Inside Me (***)





The Killer Inside Me (2010) is een verfilming van een van de bekendste boeken van Jim Thompson, de schrijver, niet de even beruchte CIA-agent van de nog steeds wereldberoemde zijde uit het vroegere Indochina. De trailer van The Killer Inside Me had ik gezien toen ik naar het abominabele Inception (2010) ging kijken.




the_killer_inside_me.jpg




Regisseur Michael Winterbottom is ook niet de eerste de beste en verhaaltjes over een moordenaar, verteld vanuit het perspectief van die moordenaar, spreken me altijd aan. Ik was dan ook eens benieuwd of het werkelijk zo lekker sadistisch zou zijn als ik had gelezen in een artikel over een van de festivals waar hij werd vertoond. Toen liep blijkbaar een aantal gedegouteerde journalisten walgend de zaal uit. Dan bedenk ik, mij even in de plaats van de moordenaar plaatsend, tjah, what's the buzz.









Korte inhoud. We zitten ergens in de fifties in een godvergeten stoffig stadje, gedomineerd door de een of andere betonboer en waar de orde gehandhaafd wordt door een op zijn laatste benen lopende sheriff met zijn jonge assistent Lou Fox. Lou Fox (een kille afstandelijke Cassey Affleck), lijkt een minzame wat in zichzelf gekeerde rustige jongeman met weinig ambities. Die ambities lijken gewoon het leven te pakken zoals het komt en zorgen dat je uit de problemen blijft. Meer moet je niet doen in zo'n slapend stadje als waar hij gedoemd is zijn hele leven te blijven. Niettemin al snel merkt Lou dat 'm nogal eens de neiging moet onderdrukken om geen geweld te plegen. En dit zonder de minste aanleiding of diepere liggende reden.
Aanvankelijk ziet er het er nogal goed uit. Lou beleeft tegen alle verwachtingen in en ondanks zijn vriendin (Kate Hudson) een zwoele romance met Joyce (Jessica Alba). Samen smeden ze een complot tegen de zoon van de betonboer.



Maar dan vallen er doden. Het zijn die scènes die zogezegd niet voor gevoelige kijkers zijn.
De dader lijkt nogal snel duidelijk maar zijn collega Howard stelt al gauw enkele vervelende vragen en Lou vervalt steeds sneller in zijn plots opduikende moordlust.




Michael Winterbottom kennen we vooral van zij originele invalshoeken. Hier is dat niet minder. Het hoofdpersonage vertelt vanuit het ik-perspectief. Het is een koelbloedige killer, wiens persoonlijkheid je niet leert kennen. Je weet niet wat hem drijft of waarom hij het doet. Hij lijkt gewoon de nood te hebben om af en toe eens lekker door te slaan. OP die manier blijf je wat op je honger zitten. Je vereenzelvigd je niet met de killer. En dat probleem heb ik ook met de andere personages. De cast lijkt nochtans heel aantrekkelijk, maar het zijn vooralsnog redelijk tweederangsauteurs uit blockbusters. Jessica Alba heeft nog nooit een intelligente rol gespeeld, maar hier is ze wel bijzonder sexy. Kate Hudson, ziet er verrukkelijk uit in haar fifties look, maar kan me niet overtuigen en doet echt te veel denken aan het soort feel-good romantische komedies waar ze zich duidelijk veel meer thuis voelt.






casey_affleck.jpgjessica_alba.jpg








Simon Baker, die zijn carrière startte in Home and Away en ondertussen veel te zien is in series op tv (The Mentalist) waar ik niet naar kijk, lijkt wel aan een steile opmars bezig. In zijn kleine rol overtuigt hij wel, maar het script laat hem te weinig aan bod komen vind ik. De ontknoping is dan ook eerder ontgoochelend.



De film doet je niettemin denken en zindert een beetje na, want ja, wat moet je nu hier van denken Michael Winterbottom? Als afstandelijk coole film vanuit het ik-perspectief van een moordenaar is dit bijzonder origineel maar of de oefening helemaal geslaagd is, dat durf ik niet beweren. En ik heb al gruwelijker scènes gezien zoals in Casino (1995) of zelfs het sprookje El Labyrinto del Fausto (2006), dus daarvoor moet je ook niet gaan. Maar het geweld is niet gratuit, zeker niet. Alleen een normaal mens zoekt altijd naar een reden, maar in de geest van een psychopaat is die er niet altijd. Soms doodt je gewoon, omdat je daar nu opeens zin hebt of omdat het moet.



***Related Post***


12/11/2009: The Killer Inside Me met Jessica Alba

11:12 Posted by Jeronimo in film | Permalink | Comments (2) | Tags: michael winterbotom, the killer inside me, kate hudson, jessica alba, review, recensie | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

09/02/2010

Kebab Connection (2004, ****)




Onlangs vond ik in mijn archieven nog een ongepubliceerde review van een leuke film, waarvan ik de avant-première nog had gezien. Kebab Connection (2004) is een Duitse film van Anno Saul met medewerking van Fatih Akin, regisseur van het destructieve je bij de keel grijpende Gegen Die Wand (2004).



kebab_connection.jpg




Nee, verwacht je niet aan dezelfde misantropische schets van de illusie van de "multiculturele maatschappij". Kebab Connection is een luchtige coole frisse komedie met heel wat jong talent.



Korte inhoud: Denis Moschitto is Ibo, een jonge sympathieke Turk in Hamburg die van het leven geniet met zijn Duitse vriendinnetje, de ultracharmante Titzi (Nora Tschirner). Ibo droomt ervan de eerste Duitse Kung-Fu-film ooit te maken. Wanneer hij voor zijn oom, een kebabtent-uitbater, een eerste reclamespot mag ontwerpen die in de cinemazalen zal gespeeld worden, grijpt hij zijn kans. De filmpjes worden tegen alle verwachtingen in een waar succes tot groot jolijt van de oom en tot ergernis van zijn Griekse concurrent, die het succes van de Turkse kebab allemaal kniezend moet ondergaan..



De Turks-Griekse tegenstellingen worden hier op een luchtige manier verwerkt in een Duitse context die helemaal niet stoort. Maar in het persoonlijk leven van Ibo loopt het helaas niet zo goed. Wanneer Titzi Ibo vertelt dat ze zwanger is, weet hij het even niet meer waar hij het heeft en Titzi gaat haar eigen weg.



In vele recensies wordt het als een Romeo-& Juliet-verhaal bekeken, maar de enige link met Romeo & Juliet is dat het not done is dat een Turk een kind heeft met een ongelovige. Ik vind het heel grappig hoe de ouders van Ibo reageren. Op dezelfde manier zoals een Westers gezin zou kunnen reageren mocht de dochter thuiskomen met iemand van Turkse afkomst. Verder is dit een typische "groei naar volwassenheid"-film van onbezorgde tieners, maar dit thema wordt gelukkig niet uitgebuit ten voordele van de komische inslag van het verhaal.



De hilarische scènes wisselen mekaar af. Ook de Turkse maffia die opgevoerd wordt, is potsierlijk en de spots die Ibo in mekaar bokst zijn geweldig. Kebab Connection is een onderhoudende frisse film met het sappige Duits, dat ik nu constant praat op de een of andere manier zonder het te kunnen. Bovendien is er ook een ferm coole soundtrack: Turkse lounge kicks ass! Wir sterben für ein Döner! Of hoe de Griek het in de film noemt: schapenwolbroden vol met onrein vlees. Aanrader tussen al het blockbustergeweld.




*** Kebab Connection trailer ***






09:07 Posted by Jeronimo in film | Permalink | Comments (1) | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

08/19/2010

Inception (2010)




Christopher Nolan kennen we van de intelligente batmanfilm The Dark Knight (2008). Leonardo Dicaprio liet Martin Scorsese even voor wat hij is en ging met Nolan in zee voor Inception (2010). Een waarschijnlijk knappe combinatie die waarschijnlijk een even knappe film moest afleveren dacht ik en ik liet me dus overhalen door mijn kompanen om naar de studioskoop te trekken. Zaal 1 van de studioskoop lijkt ferm vernieuwd, een mooi nieuw plat strak scherm en ik vermoed ook nieuwe zetels of aankleding. Ik nestelde me vol verwachting in de zetel.




Wooops. Wat is me dat allemaal. Even de ogen wrijven. We worden wakker in een andere setting, knipper met de ogen. Weer een andere setting, nee het is de vorige. Ok, de aandacht even vasthouden. De film springt van de hak op de tak maar algauw heb je door dat DiCaprio en zijn kompanen rare dingen uitvoeren met de mensen hun dromen, of liever in de mensen hun dromen. Ze stelen daar ideeën. Maar sommigen hebben hun onderbewustzijn getraind en bewapend. En dat zorgt natuurlijk voor narigheden. Vooral als ook herinneringen van de personages roet in het eten komen strooien. Wakker worden is dan de boodschap. Genoeg elementen dus om het de kijker niet makkelijk te maken en om de film ook wat meer diepgang te geven en een deftig verhaal uit te werken. Al bij al is het vrij makkelijk te volgen. Voor deze film moet je je even laten gaan. Niet te diep nadenken en gewoon genieten. Want om in een droom een personage te doen dromen om dan in die droom ook nog eens kattenkwaad uit te halen, daar sta je beter niet bij stil.




inception_001.jpginception_002.jpg












Maar laat ik het eerst een beetje hebben over het verhaal. Cobb (Leonardo DiCaprio) is een expert in het extraheren van gedachten uit het onderbewustzijn van mensen. Dit is het best te doen als die mens in kwestie slaapt. Ook de tijd in een droom vliegt vooruit, waardoor ze in 5 minuten in de werkelijkheid, al snel enkele uren hebben in de droom om hun opdracht te vervullen. Maar dan wordt Cobb gevraagd om in plaats van een idee te stelen, een idee te planten. Inception. Hij moet dat idee in de erfgenaam van een energiemagnaat planten. Cobb twijfelt, maar omdat de opdrachtgever hem zijn leven bij zijn kinderen kan teruggeven, waardoor hij niet langer onder moet duiken, stemt hij in. Hij verzamelt een knap team van experts rond hem, waarvan de leuke verschijning van Ellen Page als Ariadne een mooie afwisseling brengt in dit verhaal van actie en snelheid. Het is niet alleen moeilijk voor de kijker om droom en werkelijkheid uit mekaar te houden. Blijkbaar worstelt ook Cobb daar mee en draagt hij een geheim met zich mee dat de hele opdracht kan hypothekeren. Gelukkig houdt Ariadne haar jonge frisse hoofdje koel.




Nolan weet de spanning wel op te bouwen. Toch mis ik iets in de film. Diepgang, of gewoon iets dat me overtuigt. We leren Cobb zijn geheim langzaam maar zeker kennen. Ook naarmate ze steeds dieper in de dromen verzeild geraken en het steeds moeilijker wordt te ontsnappen. Maar Inception is en blijft een kat-en muisspel tegen de tijd. Allemaal leuk en spannend en vooral ontspannend.




Ik liep niet wild van de film. Hersenloos zaterdagavondvertier, zonder popcorn weliswaar, maar niettemin leuk. Vooral de cast is een pluspunt want met onbekende acteurs zou dit toch niet hetzelfde zijn geweest.


***Related Posts***



30/07/10: Dave's Inception review


10/06/10: Hallucinerende Inception banners



22/09/09: Christopher Nolan maakt hedendaagse SF-actie thriller



13:39 Posted by Jeronimo in film | Permalink | Comments (0) | Tags: inception, christopher nolan, leonardo dicaprio, ellen page | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg