01/05/2012

The Christmas Ball

Naar jaarlijkse traditie zakten we af naar Tanzbrunnen in Keulen voor het Christmas Ball. Jawel het gothic event tijdens de jaarwisseling bij uitstek. We zagen er het saaie Solitary Experiments en de Oude Belgen van The Klinik met hun late eighties oorverdovende industrial electro samplers als opwarmers. Een van mijn all time favorieten Hocico, waarvan ik weer twee cd's kocht en waarvan ik er nu dus 5 heb, ik heb amper 5 cd's van eenzelfde band, dus dat wil wat zegen, kon me helaas niet overtuigen, al werd het optreden sfeervoller naarmate het eindigde. Het brute geweld en de fantastische shwo van Combichrsit zette de zaal in lichterlaaie. Miljaar heavy stuff en heel fotogeniek. Headliners waren die andere oude Belgen Front 242. Dit keer klonk hun muziek duidelijk beter dan een brij vol comateusslaand gedreun. Ik ontwaarde evenwel melodie bij momenten. De teksten werden zoals bij the klinik luid meegeschreeuwd door heel de zaal zonder dat ik er ook maar een woord van begreep. Ik ben te jong om het gekend te hebben denk ik. Ook aan het uitzinnige publiek te zien.

Solitary ExperimentsSolitary ExperimentsSolitary Experiments
The KlinikThe Klinik


HocicoHocicoCombichrist
CombichristCombichrist
Front 242Front 242CombichristFront 242Front 242

08:48 Posted by Jeronimo in Muziek | Permalink | Comments (0) | Tags: tanzbrunne, köln, keulen, christmas ball, front 242, the klinik, hocico, combichrist, solitary experiments | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

01/04/2012

The Breath of Life - Diary of Dreams

The Breath of LifeThe Breath of Life
The Breath of LifeThe Breath of LifeThe Breath of Life


My live pictures of The Breath of Life and Diary of Dreams in Zaal Zappa, Antwerpen-Kiel, 4 december 2011.
And then some really sweet russian owner of a fansite asked to have my pictures featured on her site. i could not resist that friendly request. Alwasy happy to support such a nice website.

Diary of DreamsDiary of Dreams
Diary of DreamsDiary of DreamsDiary of Dreams

08:41 Posted by Jeronimo in Muziek | Permalink | Comments (0) | Tags: zappa, zaal, hte breath of life, diary of dreams, antwerpen, kiel | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

12/07/2011

Mainstream Music Band & Arte del Sueño "At Vegas"

Verleden weekend gaf Mainstream Music Band, de big band van mijn pa en zus, weer hun jaarlijks dubbelconcert in OC De Wervel te Bellegem. Bijzondere gasten waren de huiszangers Greit samain en Tom Hillewaere en als special guest het musical gezelschap van Harelbeke Arte del Sueño.
Een geslaagd spektakel al zeg ik het zelf. Er zit veel talent bij de jeugd van tegenwoordig. En als ze ook nog fotogeniek voor de dag komen is ook mijn avond geslaagd!

Mainstream Music Band & Arte del Sueño

Mainstream Music Band & Arte del SueñoMainstream Music Band & Arte del Sueño
Mainstream Music Band & Arte del SueñoMainstream Music Band & Arte del Sueño
Mainstream Music Band & Arte del SueñoMainstream Music Band & Arte del Sueño
Mainstream Music Band & Arte del SueñoMainstream Music Band & Arte del SueñoMainstream Music Band & Arte del Sueño
Mainstream Music Band & Arte del SueñoMainstream Music Band & Arte del SueñoMainstream Music Band & Arte del Sueño

14:04 Posted by Jeronimo in Muziek | Permalink | Comments (0) | Tags: mainstream music band, arte del sueño | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

07/29/2011

Het Plein der Blije Harten

King DaltonKing DaltonWim Soutaer


U kon er ook dit jaar niet naast kijken, al viel er meer water op de mensen dan de mensen in hun keelgat goten, hoewel dat kan betwijfeld worden, de Gentse Feesten waren weer een schot in de roos. Op entertainend vlak dan. Zoals altijd lukt het me nooit afspraken te maken. Gebrek aan vrienden zeker. Ik loop dus vooral op mijn eentje los zu gehen en kom dan wel mensen tegen. Meestal wanneer ik on duty drie pleinen in een uur wil doen. Dit keer lukte dat perfect. Al dan niet door het feit dat het minder aantal bezoekers ook zorgde voor het bijna probleemloos verplaatsen doorheen de niet zo dichte mensenmassa als anders.
Het Sint-Baafsplein was echt wel geweldig, met eerbetoon aan Eddy Wally. Het feestplein bij uitstek. Een plein vol Blije Harten (vrij naar Johan Verminnen die op dat andere fantastische plein heeft opgetreden zonder da tik erbij was).
Ambiance troef. En veel van dat publiek dat mij rechtstreeks aansprak toen ik de beenzwiep van Marina Wally trachtte vast te leggen in nulletjes en eentjes. Wat een verschil met die onnozele idiote halfgare vieze dreadlocklanterfanters en hun stinkende wietwalm op Polé Polé. Al werd mij officieel de mond gesnoerd. Ik blijf erbij. De wietgeur op polé polé is niet te harden. En het soort volkje dat daar rondloopt zorgt ervoor dat ik anti-links ben als ik groot ben. Ik ben wel niet groot, gelukkig voor hen.
Geef mij maar het publiek op Sint-Baafs, dat soor tmensen wordt altijd scheef bekeken, doet men af als "marginaal", maar daar beleefde ik oprechte emoties, grote harten met grote blijheid. Sta me toe het zefls ontroerende te vinden. Eat that dreadlock-posers.

Amusant was het ook met de Go-Go Girls waarmee ik tussen enkele lege uren in de nacht door de straten tsjoolde om met enkelen van hen te eindigen in het Baudelopark menig avond.
Het moet zeker meer dan 20 jaar geleden zijn dat ik nog eens op de botsauto's zat. Van toen ik met mijn pa rondreed in zo'n wagentje en hij in tegenstelling tot mijn verwachtingen er alles aan deed om de anderen te ontwijken ipv 'te botsen'. Herinneringen als kind, ook zo iets raar.
Ik heb me wel geamuseerd moet ik zeggen. Echt wel.
Geen lief opgedaan in tegenstelling tot mensen uit mijn omgeving en ook niemand leren kennen, al ha dik de laatste dag wel enorm veel fun met een maat van een vriendin waarmee ik enkele uren nogal rare klap heb uitgeslagen. Vreemd maar heel tof. Dat zijn de feesten, zwanzen en plezier maken met mensen die je eigenlijk van haar noch pluim kent.
Lisa del BoWim Soutaer
Marina WallyBij Sint-Jacobs


Ondertussen steken de reiskriebels weer op. Het probleem is dat ik me niet alleen zie inschrijven in een "groepsreis" waar er duidelijk slechts twee koppels al ingeschreven zijn. Dan kan ik evengoed op mijn eentje gaan maar dat zie ik voorlopig niet zitten. Het is altijd iets. Ondertussen houden we ons maar ledig met korte termijn plezierkes en kan ik eindelijk eens werk maken van die afspraken waarvan het tot nu toe nog niet gekomen is. nee sommige mensen moeten zich niet verwaarloosd voelen, ik kaats met gerust geweten de bal terug naar jullie.
Enjoy!
The SunsetsEddy Wally tribute
lindsayChristoffMo & Grazz

11:43 Posted by Jeronimo in Muziek | Permalink | Comments (1) | Tags: gentse feesten, sint-baafs, marina wally, lisa del bo, christoff, lindsay, the sunsets, mo & grazz | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

07/26/2011

Amphi 2011 - day 2

Niet dat we het hoorden donderen in Keulen, maar kletsnat dat waren we wel geworden die nacht.
Wat een trip "amper 2 tramhaltes ver" allemaal niet kon teweeg brengen, zeker als je je dan nog een beetje uit de richting begeeft en in de uitgangsbuurt terecht komt, of eerder "een uitgangsbuurt" waar op zich niets op aan te merken valt behalve de nogal hoofdzakelijk mannelijke bevolking in de etablissementen waar we een blik binnen konden werpen.
Goed geslapen en weer een lustig ontbijt, helaas met een regenbui op ons dak. Maar de hemel sloot de sluizen toen we vertrokken en de dag voltrok zich enigzins droog en zelfs zonnig bij momenten. Ook het aantal mooie vrouwen ging de hoogte in, waardoor ik mij dan toch ook weer daarop kon concentreren in plaats van enkel en alleen op de muziek.

She's all thatOrdo Rosarius EquilibrioDiorama
DioramaOrdo Rosarius Equilibrio
AmphiClan of XymoxAmphi
Das IchSubway to Sally

Opener She's All That vond ik wel energiek klinken met hun ruige punkrockachtige doeninge en rare pakjes en vooral hoge stem. De revelatie van de dag kwam van Diorama, Torben Wendt is echt een showman, charismatisch en niet alleen populair bij de meisjes. Wat een danceparty zeg. Das Ich stelde teleur zonder de zieke Stefan en met een slecht geluid en onhoorbare guestsingers. Clan Of Xymox was om weg te lopen na twee minuten wat ik ook deed en Ordo Rosarius Equilibrio vond ik wel interessant genoeg om bijna heel het concert te blijven luisteren en kijken. De zaal ging uit de bol op de "muziek" van Feindflug. Wat was me dat, toch iet heel raar zulle!
Subway to Sally vond ik maar een bende dikkr vette Duitsers. Spektakel wel dat wel, gelukkig. Een mooi editie weeral van Amphi maar minder dan de vorige keren, of vergis ik me? De pret was gelukkig op en top met mijn gezellige maten!

17:18 Posted by Jeronimo in Muziek | Permalink | Comments (4) | Tags: amphifestival, amphi, ordo rosarius equilibrio, she's all that, das ich, diorama, clan of xymox | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

07/19/2011

Amphi festival 2011

Het was weer goed in Köln, omdat ik de eerste dag toch vooral de optredens binnen wou zien en urenlang honger en dorst en voetpijn leed op de eerste rijen om zo goed mogelijk zicht te hebben op de enthousiast performande artiesten, bleef ik de hele dag droog. Ik koos strategisch mijn momenten om ook buiten eens rond te lopen en me te vergapen aan het hoofdpodium en aan al die prachtig uitgedoste mensen. Al is Amphi dit jaar nog meer het festival van de wansmaak met lelijke draken van wijven, omgebouwde trollenventen en slechts hier en daar een bloedmooie duistere gevallen angel. Niet getreurd ik heb enorm genoten van de muziek. Niet dat ik mijn vrienden miste, ik liep die na enkele uren alweer vanzelf tegen het vege lijf, maar zij konden niets of niemand bereiken. Wat als ik hen eens enorm had gemist. Voor hetzelfde liep ik huilend naar de dienst verloren voorwerpen omdat ik hen niet meer vond. Proximus is de boosdoener blijkbaar, terwijl ik geen enkel probleem onderbond met ello-mobile. Gelukkig. Niet dat iemand mij wou bereiken dit weekend of omgekeerd. Moet ik mij zorgen maken?
In ieder geval enkele schitterende verrassingen op amphi zeg. Volgend jaar meer van dat!

KlangstabilKlangstabil


Klangstabil, veertigers die electro maken. Mijn vooroordeel ebde snel weg doen ik de meeslepende beats en synths hoorde en de man op blote voeten poëtisch hoorde declameren op het podium. NIet te pathetisch, niet te traag, ge juiste tempo en het juiste ritme en sfeer. Knappe eerste band!

Mind.In.A.BoxMind.In.A.Box


Min.In.A.Box volgens mijn maten heel leuke muziek. Op het podium onnozele pc-nerds die effe spielereien uithalen op keyboards, ik liep weg nog tijdens het eerste nummer, heel fotogeniek waren ze nu ook niet.

AmphiAmphiAmphi


Beetje mensen fotograferen dan maar.

MelotronMelotronMelotron

Melotron, gay as hell de muziek vond ik live nogal ongeïnspireerd klinken, maar ik heb wel leue shots van de sympathieke ogende kerel, die enthousiast zijn ding stond te doen zonder dat het muzikaal overkwam helaas.

ZeraphineZeraphineZeraphine


Zeraphine, de kerel van Solar Fake en The Dreadfull Shadows, daar zijn vooral de meiden blijkbaar gek van. Niet slecht, misschien beter op cd, als ik me beter kan concentreren op de muziek dan om mijn focuspunt om die spring in 't veld scherp te krijgen.




18:29 Posted by Jeronimo in Muziek | Permalink | Comments (2) | Tags: amphi festival, 2011, zeraphine, klangstabil, mind.in.a.box | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

07/11/2011

Kortrijk Congé

Kortrijk CongéKortrijk congé
Soms valt er iets te beleven in mijn thuisstad. Het moet gezegd, terwijl in Gent de klachten al toestromen bij een concert van Prince dat al om 23u30 gedaan is, zorgt stad Kortrijk er voor dat duizenden mensen van 20u tot 8 uur 's ochtends liggen te daveren in hun bed tijdens Kortrijk Congé. Ietwat saai non-event op de skatebowl waar enkele tieners om beurten iets laten zien, maar daar duidelijk niet geprogrammeerd zijn. Ten slotte terwijl Unsane boven de geluidsnorm op een minuscuul podium van jetje geeft en ik me even 15 jaar terug in THe PIt's waan. Dat mijn maat die ik daar ontmoette iemand van de Pit's was, was heel toevallig, bovendien ontmoette ik er een oude vriend uit mijn kindertijd waar ik sinds enkele jaren af en toe tegen zever op facebook. Facebook, kan wel het echte leven niet vervangen, ook dat beaamde mijn neef die even schilderwerken kwam prospecteren in het ouderlijk huis twee dagen later. Maar eh bon, het was plezant voor jong en oud en ze durfden verdikke een film vertonen op een onmetelijk groot scherm van de Japanner Miiki Takashi, volgens mijn gezellen een absoluut geschifte regisseur. Zowaar BIFFF waardig aldus de fragmenten die ik kon opvangen, voolaleer ik me aan de bar onder brug begaf, nadat Blades on Vinyl eigenlijk een nogal knullige performance ten beste had gegeven.
Kortrijk CongéBlades on Vinyl

De Hong Kong Dong vond ik dan wel weer redelijk leuk voor een feest. We waren net in slaap aan het vallen op de platte dj-set van enkele in Loveboat-verklede idioten toen die zelfde idioten er opeens de beuk in zetten door massaal met opblaasbare strandspeeltjes te gooien, niet 10 20 o f 30 nee toen ik merkte dat die opblaasbare bloemen, mirco's en zeepaardjes maar bleven komen repte ik me tot voor het podium waar ik weg gleed in de met bier doordrenkte grond en moest vechten voor mijn buit als in de ergste moshpit. Hilarisch! Mijn maat dook er ook in nadat hij zag dat ik er relatief zonder kleerscheuren uitkwam met twee micro's en een zeepaardje. Voorsmaakje voor de Gentse feesten volgende week, maar eerst Amphi-festival in Keulen. We still have two tickets and one hotelroom in Ibis for sale! fancy joining us?
TINA C FROM TENNESSEEHong Kong DongHong Kong Dong

22:17 Posted by Jeronimo in Muziek | Permalink | Comments (2) | Tags: kortrijk congé, blades on vinyl, hong kong dong, kortrijk, albertpark, tina c, unsane | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

06/27/2011

De Vlaamse Opera - Aïda (Verdi)

zoals verschenen op het project

VerdiIk heb verschillende vriendinnen die regelmatig eens naar de opera gaan. Zelf was ik daar nog nooit geweest. Vage afspraken en intentieverklaringen om dat eens samen te doen, werden nooit concreet tot ik die dag opeens reclame zag voor Verdi's Aïda, een van de meest beroemde en controversiële opera's van het midden van de negentiende eeuw. Over het toenmalig woelig tijdperk waarin Verdi zijn opera schreef, ga ik het niet hebben.

Ik zat met hoge verwachtingen. Als mensen in films naar opera's gaan, zijn het altijd majestueuze live kostuumdrama's. Dat dat beeld een beetje voorbijgestreefd was in de 21ste eeuw waarin de kunst ietwat beperktere budgetten heeft, had ik kunnen weten. Mijn zitje van 34 euro, dat ik gekozen had met de deskundige hulp van de online helpdesk vond ik alvast vrij goed. Ik kon dan wel vanop het eerste zijbalkon het uiterst linkse deel van het podium niet zien, maar ik zat boven de orkestbak waar ik de muzikanten aan het werk kon zien. Prachtig vond ik dat.

Het orkest begint, het doek gaat op en...
ik schrik een beetje: geen majestueuze decors, geen prachtige kostuums, een kale steriele kubusachtige box die mij aan The Matrix deed denken, waarin de acteurs in hedendaagse kledij acteren. Verdi ontdaan van alle franjes, het is wat wennen.
Concentratie op de muziek dan maar, want ik vind het echt toch wat anachronistisch.

Aida

De 'ondertitels' hangen vanuit mijn positie veel te hoog wat vermoeiend is om te volgen, maar de uitstekende zangers kunnen de emoties, het drama, de verschrikkelijke keuzes waarvoor ze staan uitmuntend uitbeelden.

Opeens was het gedaan. Na amper een uur en twintig minuten. Mijn gezellin die vier balkons boven mij zat, naar wie ik net zoals andere toeschouwers die mekaar wisten te vinden in de prachtige zaal, al een paar keer had gezwaaid, wist me te vertellen dat het wel pauze was en nog niet gedaan. Oeps.

Aida

Het tweede deel bracht niet veel bijzonders meer, behalve dat de tragiek van geliefden die het noodlot ondergaan, een thema is waar ik altijd wel wat week van word.

Voor een absolute leek inzake opera, vond ik dit niettemin een aangename kennismaking. Het moderne decor voor een oud verhaal deed wat vreemd aan, maar de muzikale livebeleving is fantastisch. Die operaschrijvers van vroeger waren de metalheads van hun tijd, ongetwijfeld.

cast:
Muzikale leiding: Dmitri Jurowski
Regisseur: Peter Konwitschny
Aida: Susanna Branchini / Michele Capalbo
Radames: Misha Didyk / Mikhail Agafonov
Amneris: Irina Makarova / Susanna Levonen
Amonasro: Valery Alexeev / Werner Van Mechelen

Meer informatie op de site van de Vlaamse Opera. Nog dit weekend in Gent en dan verhuist dit naar Antwerpen.

09:44 Posted by Jeronimo in Muziek | Permalink | Comments (1) | Tags: aïda, opera, de vlaamse opera, verdi, klassiek, muziek, gent | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg