11/12/2010

Valravn (live 11-11-2010, Belsele)

Valravn


Wapenstilstand. Vrouwendag. Bende zagende aanstelsters. Ik hoop maar dat geen man heeft geschoten gelet op de combinatie van beide dagen.
Soms moet ik prioriteiten leggen. Het pizza-avondje stond eigenlijk al een tijdje vast, maar ik heb dat dan toch maar afgezegd wan tik hoorde via twitter dat Valravn, de Deense electro-folk groep in België was. Valravn, zowat het Deense antwoord op het Zweedse Garmarna dat ook electronica vermengt met traditionele folklore.
Valravn, ik had ze ooit gezien op Castlefest, maar ik had zo'n koud en honger dat ik hen geen blik waardig gunde in de regen daar in Holland. Nochtnas was Anna Katrin geheel verleidelijk in een oranje jurk gekleed toen.
Dit keer kwam ze op kousenvoeten het veel te kleine podium op kleurloos gehuld in een grijs geitenwollensokken overgooierke. Klein podium in en kleine zaal, waar de mensen mijn taal niet spreken en me amper verstaan als ik een cola bestel. Belsele waar ik aan een inwoner vraag waar 't EY is en hij het niet kent terwijl het om de hoek bleek te liggen. Ik hou het op een taalprobleem.
Belsele waar je minuten lang moet wachten om binnen te geraken omdat de kassa nogal inefficiënt werkt.
Belsele waar Valravn een schitterend concert gaf, alle omstandigheden ten spijt.
Ik was er niet van ondersteboven, maar Anna Katrin's verschijning en vooral haar stem zijn echt goed. De muziek combineert in de juiste mate moderne electronica met folk op een manier die boeit, swingt en rockt tegelijk. Ook de etherische stille momenten schiepen een knappe sfeer.
ValravnValravnValravn
ValravnValravn
ValravnValravn

13:16 Posted by Jeronimo in Muziek | Permalink | Comments (0) | Tags: valravn, folk, live, belsele, 't ey | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

11/11/2010

Le Fantastique Night XXX

Woensdagavond vond de 30ste Le fantastique Night plaats. Waar voor dacht u dat die XXX stond? Het is nog maar mijn tweede keer. Vroeger gebruikte le fantastique het witloofzaaltje in de Botanique, nu vormt Madame Moustache, ex- Los Romanticos, het schouwtoneel. Drie bands en drie keer andere muziek in deels hetzelfde genre/ Minimal Electro.

Tetra PlokTetra PlokTetra Plok
Tetra PlokTetra Plok


Ik vond Tetra Plok redelijk wijs klinkend qua computermuziek en het onder de toon zingen van de blonde zangeres met de heftige nektattoo was waarschijnlijk bedoeld, maar wild werd ik er niet van.
Velvet Condom daarentegen klonk live een stuk minder electro en des te meer psychedelisch met de nadruk op de gitaar. New Wave op zijn best eigenlijk. De pizza die we daarvoor in de Vlaamse steenweg in de Primi Piatti gegeten hadden was aan et zakken en terwijl ik meewiegde op de muziek was ik bijna in slaap gevallen al staande op deze meeslepende hypnotiserende sounds.
Velvet CondomVelvet CondomVelvet Condom

Last but not least kwam Geneviéve Paquier on stage, strakke netkousen, zaadcellentattoo hoog op de billen, corset en gothic-burlesque bloemvormig hoedje: leuk!
De muziek is heel repetitief minimal maar ergens had het echt wel iets donkers van sfeer.
Aangename ontdekking.
Geneviéve PasquierGeneviéve PasquierGeneviéve Pasquier
Geneviéve PasquierGeneviéve Pasquier

15:37 Posted by Jeronimo in Muziek | Permalink | Comments (0) | Tags: le fantstique night, xxx, geneviéve pasquier, tetra plok, velvet condom | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

11/06/2010

Motek "Motives" new video feat. Gent Go-go roller girls


Motek, die eerder al low budget video's opnam met leerlingen van de school waar mijn zus les geeft, heeft dit keer de eerst belgische Rollerderby league gecontacteerd om nieuw beeldmateriaal te schieten voor hun nieuwe single "motives".
The Gent Go-go Rollergirls, waar ik referee ben, hielden zondag hun tweede clinic, een soort kennismakingsdag voor geïnteresseerde nieuwelingen, fresh meat.
Als je goed kijkt zie je mij, mijn helm maakt alvast deel uit van de eerste shots.
Deze namiddag kijken we via internet de rollerderby championschips in the USA. Met het tijdsverschil begint dit al deze namiddag.

10:22 Posted by Jeronimo in Muziek | Permalink | Comments (0) | Tags: motek, gggrg, gentgogorollergilrs, motives, rock, video | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

10/30/2010

Afval en Dorre Bladeren - Gabriel Garcia Marquez

Darkwoods mysticism

Afval en Dorre Bladeren. Je zou het niet meteen doorhebben maar het is herfst en de staten liggen vol afval en dorre bladeren. De zon glinstert cynisch in de koude plassen op het grijze vuile asfalt. Een rilling gaat door je heen als de koude wind je ijzig snijdt. Gelukkig is mijn verwarming ondertussen hersteld. Heel tevreden ben ik van de service. Via internet was het eigenlijk onmogelijk om een AEG Home Comfort installateur te vinden. Een mailtje en ene telefoontje naar AEG Home Comfort zelf loste al mijn problemen op. Ik kreeg adressen van installateurs in het Gentse en ik belde Gobeyn Electro uit Oostakker. Een paar dagen later belde de kerel mij uit mijn bed, maar na een kwartiertje prutsen aan de bedrading had hij het euvel verholpen. Voorlopig lijkt alles te werken.
Afval en Dorre Bladeren. Gabriel Garcia Marquez, de nobelprijswinnaar van wie ik nooit eerder een boek las, beschrijft in dit vreemde verhaal hoe een vreemdeling zich jaren lang ophoudt in het gezin van een kolonel zijn dochter en haar zoon en ook hun huishoudster als hij ergens in het begin van de 20ste eeuw onaangekondigd neerstrijkt het het dorpje Macondo. Ik weet niet waar het verhaal naartoe gaat. De ene keer zie je het verhaal vanuit de ogen van de kolonel, de andere keren vanuit de ogen van de dochter en dan weer vanuit de zoon. Niet dat een van hen weet wie de man in fiete is en wat hij kwam doen. Wel leren we deels het verhaal reconstrueren aan de hand van hun herinneringen. Het verhalat als een kroniek, maar dan in het kort. Het is niet saai en ook niet boeiend. De nederlandse vertaling van mijn verse is wat oudbollig, maar ergens heeft het toch iets en nee waarschijnlijk lag ik weer half te slapen op de trein terwijl ik aan het lezen was of omgekeerd, maar op het eind van het boek weet ik nog steeds niet wie wat of hoe.


Ik heb me ook nog eens verwend op muzikaal vlak. Zes, ja zes cd's kocht ik in deze tijden van downloaden en itunes en andere internetmuziek.
Het was een trip down de memorylane en deels van gemiste kansen, want enkele cd's heb ik decennia geleden links laten liggen wegens niet mijn smaak. Hoe hokjesdenken je deed als tiener besef je pas een stuk later.

- Iron Maiden - the final frontier (2010): hun nieuwste cd in de tin-can verpakking. Ik kon die niet laten liggen. Ik akn geen Iron Maiden cd laten liggen en ik legde hem zelfs meteen op op het werk. Sing along! Scream for me! Lekkere schijf zoals altijd van deze heren.

- Arkona - Ot Serdca Nebu (2008): deze Russissche folkmetalsensatie heef took mijn hart veroverd, al denk ik dat deze cd niet hun beste is, maar goed het was de enige die ze hadden dus kocht ik hem. De zangeres brult, schreeuwt en zingt lekker. En de folky tunes zijn absoluut niet te dansbaar, de songs houden een heerlijk stevig metalgehalte.

- Shining - III Angst, Självdestruktivitetens Emissarie. Ee cultalbum uit 2002. Mayhem meets Burzum. Ongelofelijk depressief en donnker. Heu ja wat de teksten betreft toch, verder vind ik deze redelijk progressief klinkende black metal nogal zwakjes overkomen, de cd wordt opgebouwd rond een traag tempo met gelukkig redelijk miserabele vocalen wat de snedigheid toch een beetje ten goede komt. Ik moet het waarschijnlijk een kans geven, voorlopig vind ik bv Taake en Enbslaved toch inspirerende klinken.

- Candlemass - nighfall. Deze cultcd uit 1987!!!! man Messiah heeft een van de mooiste en beste metalstemmen. Deze doom beukt er op los, heerlijke teksten, knallende riffs. Mooi! Deze re-issue komt et enkele demoversies en wat commentaar.

- Candlemass - Chapter VI: hun cd uit 1992 met weer een hoop extra's. Dit album was er beter niet gekomen aldus de toegevoegde notes wegens grote problemen voor Candlemass in die tijd en Messiah die de band verlaten had. Maar wat een prachitge stem zingt hier op? Tomas Vikström, de man die ik pas in 2007 leerde kennen als een van de live-vocalisten tijdens de Therion 20 years-tour. Wat een keelgat zeg. Ook de muziek klinkt een stuk meer metal en een moderner productie geluid dan in 1987. Deze cd is absoluut niet slecht.

- My Dying Bride: the angel and the dark river. Schitterend album uit 1995 die de nieuwe koers van My Dying Bride inluidde: geen grunts meer (die zijn gelukkig wel weer terug hedentendagen) maar droefgeestige loodzware gitaren op de klaaglijke melodieuze poëtische zang. deze cd is een res-issue met een live-dvd en nog wat bonussen. Moest ik gewoon hebben.

15:14 Posted by Jeronimo in Muziek, Vrije tijd | Permalink | Comments (0) | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

10/28/2010

Va Fan Fahre - Al Wa' Debt (2010)

Daithi RuaVia Zephyrus records kreeg ik de nieuwe en derde cd in de bus van het Belgische Va Fan Fahre.
Ik had er nog niet van gehoord en verwachte weer zo'n doordeweekse over-the-top Balkan hoempapaband die luid en snel spelen verwart met virtuoziteit en muzikaliteit. Aangenaam was de verrassing iets totaal anders te horen. Va Fan Fahre speelt alles behalve kermismuziek. De band combineert op uiterst geslaagde wijze de typische balkanfolkelementen met Arabisch-Afrikaanse invloeden. Nergens overdrijving, nergens overdrive, wel heel beheerste, gecontroleerde en uitgebalanceerde nummers.

Geen accordeon maar orgeltjes en analoge synths, lekker Arabische percussie en dito zang van de Brusselse Aicha Haskal die het met haar warme stemgeluid tegelijk een vertrouwd jazzy sound geeft als een onbekend exotisch tintje.

Allemaal factoren die de muziek van Va Fan Fahre ver boven de middelmaat uitbrengen en waarlijk fijn in het gehoor liggen, met een speciale vermelding voor het zingende geluid van trompettist Bart Maris.

Zoals de meeste composities op deze cd is het titelnummer van de hand van bandleider Michael De Schryver. Daarnaast staat er werk op van Dieter Bossu en Bertel Schollaert. Verder vinden we ook nog een cover van het zwoele Ya Habibi Taala (Mon amour vient) van de Egyptische zangeres Asmahan.

Ik ben een van die personen die blijft volharden bij het kopen van cd's en een leuk artwork is dan ook altijd mooi meegenomen. Deze digipack komt met een uiterst sfeervolle fotografie die me doet denken aan typische reisfotografie, licht ondergesatureerde stillevens van een roadtrip, als verbeelding van de songs die op de plaat te horen zijn. Blijkt dat deze foto's het werk zijn van reisfotograaf Wim Pi en uit de fotoreportages 'Nergens heen' (Vers nulle part) en 'Anna and my passport' (Anna et mon passeport ) komen die hij maakte in het Middellandse Zeegebied en Klein-Azië.

Op donderdag 11 november 2010 komen ze "Al wa' debt" voorstellen in De Centrale te Gent.

Va Fan Fahre
Aïsha Haskal: Zang
Bart Maris: Trompet
Heikki Verdure: Trompet
Adriaan Verwée: Klarinet
Lieven Roman: Alt & Tenor Sax
Bertel Schollaert: Bariton Sax
Dieter Bossu: Helicon
Berlinde Deman: Bastuba
Eduardo Vega: Gitaar
Michael De Schryver: Orgel/Accordeon
Fred Kramer: Darbouka & Riqq
Dimitri Simoen: Tapan

11:01 Posted by Jeronimo in Muziek | Permalink | Comments (0) | Tags: va fan fahre, al wa' debt, folk, jazz, wereldmuziek, cd, review | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

09/28/2010

Qntal & Al Andaluz Project - Dark Night of the Soul

Het festival van Vlaanderen zorgt voor aangename verrassingen deze editie. Zaterdagavond nodigden ze een van mijn favoriete "Gothic" bands uit om de handelsbeurs om te toveren tot een donker sfeervol spektakel: Qntal. Meteen werd het genre opengetrokken en was het leuk heel wat andere mensen te zien dan de zwarthemden in het publiek. Boven bleken die mensen het concert ook nog eens ferm gesmaakt te hebben.

Al Andaluz ProjectAl Andaluz ProjectAl Andaluz Project


Syrah en Michael presenteerden eerst hun relatief nieuwe Al Andaluz Project. Als je 't mij vraagt nog een nevenproject van hun middeleeuws klassiek Estampie. Maar Al Andaluz Project is veel meer dan de


Met mediterrane muzikanten en zangeressen horen we een typische orientaals wereldmuziekgeluid. De Saudade van het bloedhete Andalousië door Mara Aranda vermengd met traditioneel Marokkaanse melodieën van Iman AL Kandoussi op al even tradiotionele volksinstrumenten. Warm, melancholisch en meeslepend.

Ze hadden er duidelijk zin in, want Michael Popp was voor zijn doen uiterst spraakzaam en grappig. Zo was hun Marokkaanse instrumentalist zeer verbaasd meer Marokkanen te zien in Brussel dan thuis.

Al Andaluz ProjectAl Andaluz Project


Na een leuke warme set kondigde Syrah een pauze aan waarin ze zouden te trachten te veranderen van mood en ze raadden ons dat ook aan.

Geen probleem, bij de eerste tonen in de verduisterde zaal brak het feest los. Syrah sopraanstem ondersteund door een stevige drums en folky etherische elektronica. Meer moest de Handelsbeurs niet hebben om meteen in de sfeer te komen. Dood en liefde, geliefde thema's. Meegevoerd op de opzwepende tonen voelden we het tot in het diepst van onze donkere ziel.
Zo mag festival van Vlaanderen nog meer "subcultuur" naar boven brengen.

QntalQntalQntal
QntalQntal

09:00 Posted by Jeronimo in Muziek | Permalink | Comments (0) | Tags: qntal, al andaluz project, festival van vlaanderen, handelsbeurs, gothic, estampie, gent | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

09/15/2010

Das Ich - live pictures (vooruit 10-09-2010)

Das IchDas IchDas Ich
Das IchDas Ich
Das IchDas IchDas Ich
Das IchDas Ich

09:08 Posted by Jeronimo in Muziek | Permalink | Comments (0) | Tags: das ich, live, stefan ackermann, bruno kramm | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

09/13/2010

Das Ich - the Klinik - Crash Course in Science

Vrijdagavond zakte ik vol verwachting af naar de balzaal van de vooruit. Op de valreep had ik nog een kaart gereserveerd voor het Rewind-minifest, georganiseerd door New Wave Classix, met op de affiche het Amerikaanse Crash Course In Science dat blijkbaar al van in 1979 meegaat, het Belgische, al bijna even oude en zelden live te ziene The Klinik en last but not least mijn all time favorites in dit genre: Das Ich.

Crash Course in ScienceCrash Course in Science
Crash Course in ScienceCrash Course in Science


Dat ik de enige was met een wit -t-shirt in de zaal, daar kijk ik niet meer van op. Maar goed, Crash Course in Science begon aan hun set vol minimal dark electrobodybeats. De dame in het gezelschap kleurde de duisternis wat op met haar lichtgevende sieraden en gedans. Niet echt mijn ding, het klonk mij iets te ingetogen en te "minimal", maar als opwarmer kon het wel tellen.

Omdat Das Ich door verkeersproblemen nog niet was gearriveerd begon The Klinik in hun plaats. Meteen rolden de dreunende loodzware beats doorheen je vege lijf. De twee kerels met ingepakt hoofd gaven een uur lang van jetje met de ene EBM-tune na de andere. Heavy!

The KliniKThe KliniK

The KliniKThe KliniK


En dan was eindelijk het moment gekomen waarop ik wachtte. Das Ich. Het übersympathieke olijke duo Stefan Ackermann en Bruno Kramm heb ik pas echt leren kennen in 2008 op het Amphi-fest in Keulen en sindsdien ben ik onvoorwaardelijk fan. Niettemin zijn deze gasten de pioneers in de Duitse donker elektronische muziek en zijn ze heel geliefd omwille van hun uitstekende performances on stage.

Stefan was weer in vorm en heeft zich weer een andere look aangemeten. Gollem meets The Retun of the Living Dead, en het meeste had hij nog weg van een droevige clown met Weltschmerz. Positief bedoeld allemaal. Ruim een uur deden ze de balzaal van de Vooruit op en neer dansen. Sterk punt, live worden ze nu ook ondersteund door een drummer, wat de kracht van de muziek in de verf zet. Heerlijk!

(foto's das ich)

11:21 Posted by Jeronimo in Muziek | Permalink | Comments (1) | Tags: new wave classix, rewind minnifest, das ich, the klinik, crash course in science | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg