Jeronimo's Cage of Thoughts

Daarnet ging de bel. Wat zag ik toen ik de deur open deed?
Jawel, mijn langverwachte bagage die gisteren niet met onze vlucht vanuit London Heathrow was meegekomen. Na twee dagen vliegen en wachten en vertragingen - reizen met het vliegtuig is erger dan met de trein, vooral met American Airlines - waren we thuis zonder bagage, maar dat kon ons niet veel meer schelen. Onze tickets waren niet geldig zonder flight coupon, die we moesten afhalen aan de desk van British Airways. American Airlines had onze vlucht niet doorgeboekt zekers? Aangezien we de tickets wel konden gebruiken voor American had niemand er op gelet. Dus arriveerden we pas twee vluchten later in Zaventem. De 5 pond schadevergoeding van British Airways besteedde ik goed aan een broodje tonijn en een cola. Ik ga moeten afkicken van de frisdrank denk ik en van de frieten.
Alles ligt ondertussen bij de vuile was en de nep-cd's die ik kocht zien er nog ongeschonden uit. Ik zal die later eens testen. Ik wou jullie na al die lange tijd toch eens iets laten weten. Velen hebben mijn fantastische belevenissen kunnen volgen via email, misschien blog ik er wel over via een heus reisverslag met foto's. Honderden foto's heb ik. Wat en onbeschrijfelijk land is Bolivia. Zoveel impressies zoveel ervaringen opgedaan. Ongelofelijk veel chance met het weer als we de gidsen mochten geloven die ons 7 dagen lang met drie jeeps doorheen de bergwoestijnen en de salar de Uyuni hebben geloodst. Zonnebrand en ijzige wind tegelijk. Schrale hutjes om in te slapen, heerlijk eten die de kokkin voor ons bereidde. De vieze vuile steden met toch hu warme volkse charme, zeker in Sucre met de nachtenlange marsen van dansende groepen en orkesten die om het hardst op hun instrumenten bliezen. De onmetelijke uitzichten op de altiplano met bergen en vulkanen, tientallen lagunas met flaminco's, velden vol lamas, alpaca's, vicuñas en hier en daar een viscacha en het indrukwekkende Lapaz zelf met de hevige afdaling per mountainbike van de Death Road "downhill madness" (de organisatie maakte een cd met filmjes en foto's va nonze afdaling). Deze week wordt ferm nagenieten. Straks komt mijn maat op bezoek. Ondanks dat ik deze nacht 12 uur heb geslapen zit het nog strak in mijn kleren zeg. Pieuw. Groggy ben ik al de hele dag. De muziek van An Pierlé en Yevguebni hielpen me er al door, net als de vele mailtjes die ik mocht ontvangen.Meer volgt later. Enjoy the night dudes!

- Alborada is een Peruviaanse band die oude incaliederen interpreteert, we werden bijna hoorndol in de jeep waar deze muziek constant werd gedraaid, maar ik kocht op de markt in Copacabana een "edición especial" van deze groep. Dit is één van hun hun meest bekende nummers: ananau. Laat je meezweven op de tonen van vergane antieke culturen.

- Mägo de Oz: ik kocht ook een driedubbelaar van deze folkmetaljongens uit Zuid-Amerika, net als een cd van Nelly Furtado, hier met "no hay igual" (reggaeton) en de nieuwe van Nightwish, hoewel de binnenkant van die cd een tracklist van een andere cd bevat, dat zal wat geven denk ik haha! Enjoy the music!