Jeronimo's Cage of Thoughts

De waas in mijn hoofd is bijna verdwenen. Een goed teken. Man ik kan niet wachten tot ik met het vliegtuig vertrek met de oosterzon. Een collega vertrekt morgen naar zonnige oorden. Ik blijf nog even hier. De laatste dingen regelen. Hier en daar nog wat bezoekjes afleggen en nog wat spulletjes kopen. Een goeie lamp voor op mijn kop te zetten voor als we geen elektriek hebben. Dat komt daar net als in Bolivia heel veel voor. En met een zaklamp in je mond je ding doen is ook niet al te handig als je je twee handen nodig hebt. Al heb ik me tot nu altijd al perfect gered.

Vandaag was het een redelijke ochtend in Gent en was het bitter koud kil en vochtig en mistig toen we in Plankendael aankwam. Echt wel de moeite dat dierenpark. En ondanks alle scepsis op voorhand, het moet gezegd, alles was piekfijn in orde, lekkere barbecue, dessertbuffet en in de namiddag trokken Panda en ik naar de voedering van de kleine panda en gingen op zoek naar de vier prachtige giraffen. Ook de twee neushoorns (moeder en kalfje Johanna) waren echt mooi om zien net zoals tal van andere dieren. Jammer dat we niet meer tijd hadden om overal op het gemak door te struien. Zeker zin om er nog eens terug te gaan.

Morgenavond nog een verjaardag te vieren van iemand en zondag ergens een rondleiding in Gent-Sint-Pieters. Veel andere wapenfeiten ga ik niet meer plegen denk ik. Ondertussen denken we aan niets en ook aan alles. Ach ja de leegte voelt soms zo voldaan aan. En soms zit je vol dat je de leegte niet meer ziet. Zeker niet als je na twee borden BBQ nog een ferm dessert naar binnen probeert te werken. Leven is genieten, genieten is leven. Tot zo ver dit stukje gezellige alledaagheid. Meer moet het niet zijn.

Van batteryking.eu kreeg ik gisteren al de bevestigingen dat de betaling van mijn bestelling ontvangen was en mijn bestelling zelf verstuurd. Mijn cd's van danse macabre-group, nog niets gehoord of ze zouden al thuis moeten zijn toegekomen.

Wandelen in het Zoniënwoud is zalig, ongerepte natuurlijk vredige stukjes bos vol heerlijke wandelpaden, hier en daar leuke eekhoorntjes en over het algemeen stilte, het overal-doorheen-dringende geraas van de Ring buiten beschouwing gelaten. Beetje jammer ook van de af en toe geasfalteerde wegen op onze route door het woud. 's middags een heerlijke pizza en we konden er weer tegen aan, een 18km in totaal. 's Avonds de verbrande calorieën weer aangevuld met een spaghetti kastaart medium en een digestieve verse muntthee in het Soul Foodcafé. Meer moest ik niet hebben om de dag af te sluiten. Vroeg onder de wol.

Dit weekend zit overvol van gedachten, opties en voorbereidingen. Of ik veel zal doen weet ik niet, ik denk dat ik het mijn vertrek redelijk rustig ga houden de komende weken. Mijn kop staat er niet naar en verder wil ik het eigenlijk gewoon rustig houden. Eventjes. De start van het culturele seizoen ben ik wel vollop aan het missen. Niet getreurd, er zijn zoveel andere zaken om te doen. Later, als ik terug ben. Ach ondertussen nemen we wat op onze weg komt, of niet. Keuze is keizer.

Maar precies dat is een klein beetje het probleem. Ik weet niet waar ik sta in de grote Context, de wereld, klein en groot. Blijven harhalen doe ik amar, maar het is nu eenmaal zo een wetmatigheid in mijn existentie die van de ene crisis in de andere trecht komt. Reflectie. Analyse zonder eigenlijk een oplossing. Het moeilijke is dat ik de moeilijke ben. Verandering. Mezelf veranderen, werken, evolueren. steeds, maar blijbkaar nooit genoeg. De honger wat temperen? realistisch zijn? Kleien doeln stellen niet het onbereikbare dat enkel in dromen en films voorkomt? Poeh, ik heb nood aan luchtigheid man!

Have a nice weekend!

Samen op de moto, ja gezellig
Hayseed Dixie - highway to hell