Jeronimo's Cage of Thoughts

Vonden jullie het ook geen prachtig weekend? Een weekend waarin je beseft dat je in het leven krijgt wat je verdient. Maar hij had het dan over de mooie dingen des levens, niet die vreselijke ziekte waardoor de zus van mijn moetie een beroep moest doen op de vrijwilligers van de stichting ambulancewens om enkele dagen uit Nederland hier bij haar zusje te komen logeren. Even weg uit de omgeving. Is dat niet mooi?

Of ik niet met mijn velo reed vroeg de andere nonkel die van moetie pas s' avonds na het eten mocht komen. Nee, zei ik, nog de kans niet gehad, ik rij wel met de fiets naar het station.
Maar ook dat is vandaag niet het geval geweest. Ik wandelde te voet tot de bushalte halfweg het parcours. Mijn laptop van het werk vormde het excuus. Maar fietsen, dat moet ik toch wat meer beginnen doen. Met de drukke Gentse weekends in het verschiet, ziet het er wel niet naar uit dat ik in het Waalse scheldeland bij Kortrijk op mijn fiets ga zitten puffen en zweten.

DE zomer in het land zorgt ook voor de zomer in mijn ziel. Vandaar de oppervlakkige blogjes van de laatste tijd. U neemt het me niet kwalijk dat ik mijn muizenissen slechts deel met de weinigen die mijn diepe aandacht verdienen? Er troepen wel degelijk af en toe wat zwarte donderwolken samen die me het licht uit de ogen stelen en mijn ziel heel traag en zacht scheuren. Snijdend eerder als in een malse biefstuk. Ik blijf hopen. Ik denk constant aan verandering. Maar veel veranderen hoef ik niet. Nu het ene project gedaan is, op naar het andere. Doelen stellen.
Ik ben wie ik ben. Ze moeten maar met me leren leven. En ik met hen. Wachten. Handelen. Gewoon leven en genieten.
Straks gaik naar "the eye"...met gratis kaarten van de zusje gekregen. Met de dame die me trakteerde op de showcase van Arsenal in de AB. Nu is het mijn beurt om een wederdienst te doen. En soms denk ik, ik moet weer meer daten. Maar hoe? En het volgend moment staat in mijn agenda weer een afspraak met een vriend(in). Die nobele onbekende kom ik later wel eens tegen.

UPDATE
Wat hoor ik Frank Deboosere nu net zeggen in zijn dagelijks weerpraatje? Er waren §stuifmeelkorrels per kubieke meter? Ik denk dat dat erg veel is, want vandaag ben ik enorm aan het snotterend. Een verstopte neus die tegelijk ferm aan het lopen is, met pijnlijke neusvleugels, tranende ogen en kletsnatte zakdoekjes tot gevolg. Al ging het naar de avond beter hoewel er nu weer een vlaag opsteekt. Aaarghh. Nu is de zomer wel echt begonnen!
Daarnet zat ik ook wat te lezen op de blog van iemand die 10 maanden in Mexico zit. Miljaar zo'n dingen had ik ook willen doen, niet indertijd, maar mocht ik nu terugkeren zou ik het zeker doen...AFS bestond al in mijn tijd maar er werd geen reclame voor gemaakt. Wij hadden wel een Venezuelaan in de klas, van de rijke klasse dat spreekt. De reiskriebel begint weer te jeuken. Naast mijn verdomde lopende neus verdikke. What will the wind bring? Hopelijk niet te veel pollen verdikke!l