Jeronimo's Cage of Thoughts

Niet dat we het hoorden donderen in Keulen, maar kletsnat dat waren we wel geworden die nacht.
Wat een trip "amper 2 tramhaltes ver" allemaal niet kon teweeg brengen, zeker als je je dan nog een beetje uit de richting begeeft en in de uitgangsbuurt terecht komt, of eerder "een uitgangsbuurt" waar op zich niets op aan te merken valt behalve de nogal hoofdzakelijk mannelijke bevolking in de etablissementen waar we een blik binnen konden werpen.
Goed geslapen en weer een lustig ontbijt, helaas met een regenbui op ons dak. Maar de hemel sloot de sluizen toen we vertrokken en de dag voltrok zich enigzins droog en zelfs zonnig bij momenten. Ook het aantal mooie vrouwen ging de hoogte in, waardoor ik mij dan toch ook weer daarop kon concentreren in plaats van enkel en alleen op de muziek.

Opener She's All That vond ik wel energiek klinken met hun ruige punkrockachtige doeninge en rare pakjes en vooral hoge stem. De revelatie van de dag kwam van Diorama, Torben Wendt is echt een showman, charismatisch en niet alleen populair bij de meisjes. Wat een danceparty zeg. Das Ich stelde teleur zonder de zieke Stefan en met een slecht geluid en onhoorbare guestsingers. Clan Of Xymox was om weg te lopen na twee minuten wat ik ook deed en Ordo Rosarius Equilibrio vond ik wel interessant genoeg om bijna heel het concert te blijven luisteren en kijken. De zaal ging uit de bol op de "muziek" van Feindflug. Wat was me dat, toch iet heel raar zulle!
Subway to Sally vond ik maar een bende dikkr vette Duitsers. Spektakel wel dat wel, gelukkig. Een mooi editie weeral van Amphi maar minder dan de vorige keren, of vergis ik me? De pret was gelukkig op en top met mijn gezellige maten!

Sometimes, somewhere, in summertime
I want to run
I want to hide
I want to tear down the walls
That hold me inside
I want to reach out
And touch the flame
where the streets have no name

Dein Licht verkümmert und verblasst
Die Nacht gibt dir den Rest
Denn du bist allein und
Hast die Glut schon fast gelöscht
Die noch tief in dir, tief in mir,
tief in jedem von uns letzten Sternen schlägt
Jeder ist allein
Muss seinen Weg allein gehen
Das ist so schon hart genug
Und erfordert ums zu überstehen
So viel Wärme, so viel Kraft
Die kein Mensch alleine hat
Lasst doch unser Licht vereinen,
lasst die Wärme, wieder spüren
Lasst uns doch zusammen scheinen,
lasst uns wieder glühen
Wir sind allein
Über Millionen Sterne
Wenn wir zusammen scheinen,
Können wir die Welt erhellen
Sind wir auch klein
Sieht man uns doch von ferne
Wenn wir zusammen scheinen
Durchs dunkle Tor der Welt

Oomph!
Welle:Erdball
beautiful people

Amphi festival, Keulen, Tanzbrunnen, Rheinpark.
bands: Mina Harker, Cinderella Effect and beautiful people! Enjoy!
all rights by Jeronimo

Vrijdagnacht laadde ik mijn vrienden op in mijn sportbolide en sjeesden we over de E40 richting Keulen, waar het dondert. Rond iets voor middernacht kochten we een Umweltplakette in een tankstation op een invalsweg naar de binnenstad en zagen we onze vrienden toekomen die een half uur eerder uit Gent vertrokekn waren, maar een iets andere weg genomen hadden. De baliehouder van het Ibishotel had geen kamer meer vrij met singlebedden, waar ik normaal gezien met een meisje in zou logeren dus deelde ik dan maar een dubbelbed met Beer. Het ontbijt kostte ons 9.5 euro per keer, maar het was dan ook dik in orde en mijn auto kon ik vielig parkeren tegen 8 euro per nacht in de ondergrondse parking.

Met de tram ging het algauw richting Rheinpark waar Amphifest blaakte in het frisse zonnetje. Er liepen daar geen normale mensen rond zoals jij en ik. Hoe lang zouden die mensen voor de spiegel staan 's ochtends? Zelfmutilatie is blijkbaar in. En ze verwachten daar ieder moment een gasaanval. Maar ondanks hun heavy look, zijn die zielen allemaal rustig en hing er een relaxed gezellig sfeertje.

U ziet hier al een voorsmaakje van mijn foto's.

All rights by Jeronimo

Gisteren tsjoolde ik dan al 's avonds rond met zusje en haar collega en een gezellin op de feeesten die al heel den dag doorregend werden. Mijn fototoestel liet ik even rusten. We aten heel pikant thais en ik dicht da tik na de uiterst pikante woknoedels op Amphi alles kon verdragen. Dat was buiten de rode curry met scampi's gerekend die zusje had besteld. Na een hap wisselden we wijselijk van schotel en zelfs ik had moeite om het binne te krijgen. Ik wees er de kelnerin op die daar amper op reageerde, tenzij met een "oei", moet je nog iets dirnken? If not on the house, we're going. Bon de te dure rekening betaald en hup naar het Gouden Mandeke en dan wat swingen op het groentenmarktje waar een leuk covergroepke de ambiance erin aan het brengen was. Knappe zangeres verdikke. OP Bataclan was jesus aan het zeveren stond het lawaai te luid en trapten we het algauw af naar Baudelo, maar het geitenwollensokgedoe kon me niet boeien waardoor ik besliste te gaan maffen met als gevolg da tik al om 6uur wakker was en om 7u op en dat op een verlofdag. maar ondertussen zijn mijn amphi foto's door lightroom gedraaid en ben ik klaar om me op de gentse feesten te werpen voor het project. Alleen ne keer goed zien wat er interessant is.