Jeronimo's Cage of Thoughts

Het was weer goed in Köln, omdat ik de eerste dag toch vooral de optredens binnen wou zien en urenlang honger en dorst en voetpijn leed op de eerste rijen om zo goed mogelijk zicht te hebben op de enthousiast performande artiesten, bleef ik de hele dag droog. Ik koos strategisch mijn momenten om ook buiten eens rond te lopen en me te vergapen aan het hoofdpodium en aan al die prachtig uitgedoste mensen. Al is Amphi dit jaar nog meer het festival van de wansmaak met lelijke draken van wijven, omgebouwde trollenventen en slechts hier en daar een bloedmooie duistere gevallen angel. Niet getreurd ik heb enorm genoten van de muziek. Niet dat ik mijn vrienden miste, ik liep die na enkele uren alweer vanzelf tegen het vege lijf, maar zij konden niets of niemand bereiken. Wat als ik hen eens enorm had gemist. Voor hetzelfde liep ik huilend naar de dienst verloren voorwerpen omdat ik hen niet meer vond. Proximus is de boosdoener blijkbaar, terwijl ik geen enkel probleem onderbond met ello-mobile. Gelukkig. Niet dat iemand mij wou bereiken dit weekend of omgekeerd. Moet ik mij zorgen maken?
In ieder geval enkele schitterende verrassingen op amphi zeg. Volgend jaar meer van dat!

Klangstabil, veertigers die electro maken. Mijn vooroordeel ebde snel weg doen ik de meeslepende beats en synths hoorde en de man op blote voeten poëtisch hoorde declameren op het podium. NIet te pathetisch, niet te traag, ge juiste tempo en het juiste ritme en sfeer. Knappe eerste band!



Min.In.A.Box volgens mijn maten heel leuke muziek. Op het podium onnozele pc-nerds die effe spielereien uithalen op keyboards, ik liep weg nog tijdens het eerste nummer, heel fotogeniek waren ze nu ook niet.



Beetje mensen fotograferen dan maar.


Melotron, gay as hell de muziek vond ik live nogal ongeïnspireerd klinken, maar ik heb wel leue shots van de sympathieke ogende kerel, die enthousiast zijn ding stond te doen zonder dat het muzikaal overkwam helaas.



Zeraphine, de kerel van Solar Fake en The Dreadfull Shadows, daar zijn vooral de meiden blijkbaar gek van. Niet slecht, misschien beter op cd, als ik me beter kan concentreren op de muziek dan om mijn focuspunt om die spring in 't veld scherp te krijgen.

Sometimes, somewhere, in summertime
I want to run
I want to hide
I want to tear down the walls
That hold me inside
I want to reach out
And touch the flame
where the streets have no name

Dein Licht verkümmert und verblasst
Die Nacht gibt dir den Rest
Denn du bist allein und
Hast die Glut schon fast gelöscht
Die noch tief in dir, tief in mir,
tief in jedem von uns letzten Sternen schlägt
Jeder ist allein
Muss seinen Weg allein gehen
Das ist so schon hart genug
Und erfordert ums zu überstehen
So viel Wärme, so viel Kraft
Die kein Mensch alleine hat
Lasst doch unser Licht vereinen,
lasst die Wärme, wieder spüren
Lasst uns doch zusammen scheinen,
lasst uns wieder glühen
Wir sind allein
Über Millionen Sterne
Wenn wir zusammen scheinen,
Können wir die Welt erhellen
Sind wir auch klein
Sieht man uns doch von ferne
Wenn wir zusammen scheinen
Durchs dunkle Tor der Welt

Amphi festival, Keulen, Tanzbrunnen, Rheinpark.
bands: Mina Harker, Cinderella Effect and beautiful people! Enjoy!
all rights by Jeronimo