Jeronimo's Cage of Thoughts

Ik krijg bericht dat ik genomineerd ben voor de skynet blog awards 2008. Bij deze worden mijn lezertjes, toevallige bezoekers en sympathisanten verzocht om op mij te stemmen. Gewoon omdat ik benieuwd ben waarop dit allemaal zal uitdraaien. Ondertussen hebben we een bepaalde kaap definitief genomen en we zien wel welke winden er daar in onze zeilen zullen waaien. Windstil is het verlopig. Even ronddobberen in onbekend gebied dat ergens niet zoveel anders is dan vanwaar we komen? Welke verrassingen schuilen onder de rustig kabbelende oppervlak? Welke duistere stromingen razen vervaarlijk kolkend inde gapende ondoordringbare diepte? Welke sterren staan er aan mijn gesternte? Waar leiden al deze paden heen?

Jaareindes. Jaarbeginnen. Het ene is voorbij, het andere moet nog komen. Gedachten dwalen terug naar wat is, was en nooit heeft mogen zijn. Wat voorbij is, is niet vergeten en wordt gekoesterd. Lost in moments. Andere dingen blijven aan je lijf plakken en krijg je maar niet van je afgeschud. Voor nieuwe dingen sta je open. Vol verwachting. The Uninvited Guest? Of the long awaited arrival?

We zullen zien, we zien wat zal. ONdertussen blijkt dat we thuis via telenet (de afzetters, oplichters) opeens nekel kanalen gratis kunnen bekijken. De afgelopen dagen zat ik dan ook aan mijn scherm gekluisterd toen ik al zappend op BBC Prime de serie van Michael Palin tegenkwam. Michael Palin in de Himalaya, ik zag 'm in Machhapuchare Base camp en in Annapurna Basecamp toekomen. Wondermooie reeks. Op de site kun je zijn dagboek lezen.

"oh my god" "it's Eric Idle!"

OOk ben ik sinds kort geabonneerd op deze feed in mijn google reader: zeezoogdieren, waar ze onlangs foto's plaatsen van kapotgesneden zeehonden en bruinvissen: ongelukken of kwaad opzet?

Maar eerst en vooral in dit prachtige winterzonnetje moet er gefeest worden op het nieuwe jaar! Prettige eindejaar iedereen!

U zult mij moeten missen. Niet dat sommigen onder jullie dat zullen doen. Anderen dan weer wel. Maar ik kom terug! Ik moet eerst even met mijn hoofd boven de grijze wolken vertoeven in de ijle etherische lucht zonder zuurstof en ijzige kou om mijn hersenen even te bevriezen van alle rare gedachten van de afgelopen maanden. Eens compleet eruit zijn. Zondag 5 oktober vlieg ik naar Frankfurt om daar enkele uurtjes later naar Abu Dhabi te vliegen en zo naar Kathmandu, waar we de vallei verkennen en vooral de tempels in de stad er in de nabije omgeving. Of ik de koningsteden ga zien weet ik niet. Aan het meer van Pokhara gaan we even relaxen om onze tocht naar Annapurna Base Camp op 4200m voor te bereiden. Na 12 dagen in de Himalaya getrokken te hebben gaan we nog even wat raften op de beste rivieren ter wereld, maar aan een beginnersniveau, ik denk dat dat allemaal relatief is en hoop op spanning zoals in Costa Rica.
Daarna is het tijd voor hopelijk wat tropische temperaturen in het Chitwan National Park. Ik zie al op tegen de muggen.En dan kom ik hier thuis aan. Vol verhalen hopelijk en compleet leeg en vol van nieuwe zaken.

Dringende berichten op gsm worden waarschijnlijk genegeerd: ik heb eens aan honderden euro gsmkosten gelegen in Havana weetjewel, never again. Alle emails zijn welkom. Antwoord niet gegarandeerd.

Tot dan!

ps: Om de zoveel dagen verschijnt een eerder op gentblogt gepubliceerd artikel van mij op mijn cultuurblog. Zo blijf ik wel een beetje bij jullie :-)