03-12-07

As the Nightingale sings under a Blue Moon - Slierten en saus met brokseks brokskes vlees

Wintercocktail 2007Wintercocktail 2007

Het concert van Prestige Music Band en het barbershop en close harmonykoor 4 Tune zateragavond was ronduit prachtig! De hele familie was in de weer, broer en zussen en aangetrouwden en vrienden. Pa als muzikant en tante als zangeres in het koor. Mijn kiekjes staan al op mijn pc en zien er goed uit. Het applaus was overweldigend, de solozangers schitterend, de sfeer zat er in! Echt een geslaagde samenwerking.

Na een gezellig ontbijt met de Hollandse familietak kreeg ik bericht dat de en eof andere onverlaat en zijn gezellin een uur vertraging hadden wegens dat de trein weer verdronk in de overstroomde polders van de muddy Flander's Fields, zoda tik me echt niet hoefde de haasten richting nieuwe stulpje van zij die haar hart uit schreeuwt. Tot mijn opperste verbazing bleek haar nieuwe stulpje een stuk minder in het godverlaten IJzerland te liggen dan haar vorige nestje. En lekker dat we werden verwend met hapjes waarvan ze eerst een stukje moest bijten voor wij het wilden eten, want kieskeurig als we waren wilden we weten wat de vulling was. De heerlijke spaghetti vulde onze magen en dan was het lekekr gezellig luieren in de zetel terwijl de Noordwesterstorm boven onze hoofden uitraasde. De avond viel en de duisternis verd warm verlicht door heldere straatlantaarns. Lost Highway. op de A19...

Ondertussen wachtte ik vandaag op een telefoon die niet komt, die er toen wel kwam, waardoor ik vol ongeduld weer zat te wachten op een nieuwe telefoon, die echt niet kwam. Driewerf helaas. Actie en reactie, het dodelijke is het wachten en het verstrijken van de tijd tussenin. Maar ik overleef het wel. Geen stress. Even denken wat ik straks ga koken, waarschijnlijk weer lekker wokken. I'm an addict. Vanavond alvast weer foto's in lightroom bewerken. Panda gaf me daarnet een lekker stukje francipane. Mijn foto's zijn er door. Even bekomen nu. Veel meer heb ik niet te vertellen. 'tis wat geruis en geritsel daar in het struikgewas der kronkelende gedachten. Ik ben immers hier en nu en her en der. Plannen. Toekomstplannen. Hertekenen. Steeds weer. Vaag en dan weer fel zwart-wit. Maar die grijze mist. Mijn gom laat vlekken na.

Zaterdagavond kreeg mijn zus van haar lief het verlossende antwoord dat zijn zus de Nekkanachtwedstrijd had gewonnen.