Jeronimo's Cage of Thoughts

Koning Winter heeft zijn intrede gedaan. Voorlopig uit zich dat enkel in een af en toe onderkoeld hoofd. Verder blijft het lekker warm in mijn koude zieltje. Feestje hier, feestje daar. Onder de mensen. Leuk, ontspannend en gezellig. Vrijdagavond op den bots aangesloten bij Aisling Faery en Reus die ik al niet meer gezien had sinds de festivalzomer waar we samen van concert naar concert doolden. Samen met nog twee festivalgezellen gingen we eten in de Riz D'or, een kale koude vietnamees, maar het was wel redelijk te doen het eten ginder. Daarna ging het richting De Centrale waar de Bond Moyson op haar eentje voor het personeel, familie en vrienden een DJ-wedstrijd op poten had gezet ten voordele van Music For Life. Eh, bon Aisling was opgetrommeld als fotografe en ik als back-up die gelukkig niet hoefde te back-uppen en gezellig rond kon kijken. Af en toe wel goeie muziek, moet ik eerlijk toegeven. Rond 2u hield ik het dan ook voor bekeken en dit doet er mij aan herinneren da tik foto's van mijzelf moet vragen en of mijn tombolanummerke al dan niet een prijs heeft gewonnen.

Bij de heerlijke zelfgezette koffie - ik zweer bij filterkoffie en niet bij senseo - vielen mij dan plots enkel ideetjes in om te gaan kerstmarktshoppen. De mediamarkt in Oostakker was een vergissing wegens teveel volk en niet de cd die ik wou. Dan mar naar de oxfamwinkel in Kortrijk, waar ik toch hier en daar al wat dingen vond om dan lekker naar huis te sjezen waar de kerstboom al uitstond. 4s avonds wa shet dan tijd voor het geweldige optreden van Mainstream Music Band met Tom Hillewaere als Frank Sinatra en Sabine Tiels als apotheose. Echt goed. Zondag hield ik em dan ook de hele dag onledig met het verwerken van mijn foto's. Nogal een chance da tik wel koffie en taart kon gaan drinken met Josie en Egel en een Australia-fan. Verder verveel ik jullie niet met alles wat in mijn mallemolen tot meel gemalen wordt. Ik ben nog steeds de goeie ouwe lord of darkness. Maar ik hou het liever allemaal voor mezelf. Kerstmis is een tijd van vrolijke warmte en gezelligheid met de mensen wie je hebt, de mensen die er niet meer zijn. Ik hou het daar dan ook bij. Smakelijk.

Gisteren heeft Gentblogt de derde plaats veroverd bij de prijs van de vakjury op de awards van Clickx voor site van het jaar en de tweede plaats in de categorie stadsblogs, terwijl we niet meer mochten opkomen in de categorie groepsblogs. Het moet gezegd wij moesten winnen, er zijn er geen die aan ons niveau kunnen tippen. Bescheiden ben ik altijd geweest ;-). Maar democratie faalt zoals altijd, vandaar dat het ogenschijnlijk commerciële duistere apen.be won. Leve de winnaars, Vae Victis!
Uiteraard kaapt google zoals altijd de trofee voor site van het jaar weg.

Vreemd is het dat er nog mensen leven die nog niet zijn ontdekt door de hedendaagse mens. In het helaas steeds kleiner wordende bedreigde Braziliaanse regenwoud hebben wetenschappers tijdens een onderzoeksvlucht een nieuwe indianenstam ontdekt. Schitterend vind ik dat. Ik hoop dat die mensen kunnen verder leven zoals ze willen en dat hun habitat beschermd wordt. Zou het opportuun zijn contact met hen proberen te maken en hen duidelijk maken dat er altijd hulp van 'buitenaf' ter beschikking staat of moeten we hen laten in hun primitieve leven dat ze gewoon zijn en hen niet confronteren met de 21ste eeuwse technieken en gezondheidsmiddelen en dergelijke. Frapant vind ik hun lichaamsschilderingen en het feit dat ze de "ijzeren vogel" beschieten met pijl en boog. Of zouden die indianen wel het bestaan weten van andere 'stammen met rare artefacten door hun jachtinstinct en verkenningstochten doorheen het woud? Zouden wij moderne mensen deel uitmaken van wilde verhalen rond het kampvuur verteld door odueren die zich ooit heel ver gewaagd hebben tot bij de beschaving?

En dan die Javaanse neushoorn. Nog zoiets wat me ontroerd.

Ondertussen blijkt mijn pc die volgens de pc-boer tot dan toe alles perfect deed wat m moest doen, toch opeens stilgevallen te zijn. Ze hebben uiteindelijk een nieuwe voeding gestoken. vanavond ga ik anar huis en breng ik alle andere zaken mee zodat ik hem thuis eens kan instaleren en uitproberen. Ik hoop echt dat ik nu van alle miserie zal verlost zijn.
Zaterdagavond speel ik immers weer mijn rol van concertfotograaf op een optreden van BBKey, de bigband van mijn pa in OC De Wervel: Fiesta Latina, hapjes, drank en muziek en dans.

Het is me ook eindelijk gelukt wat te ontspannen deze week. Woensdagavnod was het wel gezellig op den boot aan de cinema maar ik was doodmoe en groggy en mijn geest was niet tot rust kunnen komen. Gisteravond was er dan projectvergadering in het megagrote deels knap opgedane huis van Kerygma, waardoor ik geen zin meer had om te shoppen en te winkelen en te koken na het werk en mijn contactenlisjt afging op zoek naar iemand die frieten wilde gaan eten. Op de weg naar het station kwam ik dan mijn portugeesreisgenootje tegen en tegen dat we in de statie waren hadden we besloten om naar frituur Tenderly te gaan. Niet te beste frieten die ik al gegeten heb, verre van, maar redelijke porties en het smaakte. Vlug even naar huis. Telefoontjes doen en hup de auto in naar de Brugse Poort. De vergadering verliep redelijk vlot en toen wilden ze naar de finale van mijn restauarant kijken. Daarna trapten velen het af en ik ging wegens compleet groggy ook vertrekken maar besloot nog wat te bliiven plakken en langzaam kwam ik er door en was mijn geest vrijgemaakt zodat ik na die gezellige avond op het terras vrij fris en ontspannen ging gaan slapen. Hopelijk wordt dit weekend even ontspannend.

Ik ben online op de eigen pc, waarvan ze de voeding hebben vervangen. Hij werkt voorlopig hier thuis. Hopelijk volgende week in Gent ook.

Het concert van Prestige Music Band en het barbershop en close harmonykoor 4 Tune zateragavond was ronduit prachtig! De hele familie was in de weer, broer en zussen en aangetrouwden en vrienden. Pa als muzikant en tante als zangeres in het koor. Mijn kiekjes staan al op mijn pc en zien er goed uit. Het applaus was overweldigend, de solozangers schitterend, de sfeer zat er in! Echt een geslaagde samenwerking.

Na een gezellig ontbijt met de Hollandse familietak kreeg ik bericht dat de en eof andere onverlaat en zijn gezellin een uur vertraging hadden wegens dat de trein weer verdronk in de overstroomde polders van de muddy Flander's Fields, zoda tik me echt niet hoefde de haasten richting nieuwe stulpje van zij die haar hart uit schreeuwt. Tot mijn opperste verbazing bleek haar nieuwe stulpje een stuk minder in het godverlaten IJzerland te liggen dan haar vorige nestje. En lekker dat we werden verwend met hapjes waarvan ze eerst een stukje moest bijten voor wij het wilden eten, want kieskeurig als we waren wilden we weten wat de vulling was. De heerlijke spaghetti vulde onze magen en dan was het lekekr gezellig luieren in de zetel terwijl de Noordwesterstorm boven onze hoofden uitraasde. De avond viel en de duisternis verd warm verlicht door heldere straatlantaarns. Lost Highway. op de A19...

Ondertussen wachtte ik vandaag op een telefoon die niet komt, die er toen wel kwam, waardoor ik vol ongeduld weer zat te wachten op een nieuwe telefoon, die echt niet kwam. Driewerf helaas. Actie en reactie, het dodelijke is het wachten en het verstrijken van de tijd tussenin. Maar ik overleef het wel. Geen stress. Even denken wat ik straks ga koken, waarschijnlijk weer lekker wokken. I'm an addict. Vanavond alvast weer foto's in lightroom bewerken. Panda gaf me daarnet een lekker stukje francipane. Mijn foto's zijn er door. Even bekomen nu. Veel meer heb ik niet te vertellen. 'tis wat geruis en geritsel daar in het struikgewas der kronkelende gedachten. Ik ben immers hier en nu en her en der. Plannen. Toekomstplannen. Hertekenen. Steeds weer. Vaag en dan weer fel zwart-wit. Maar die grijze mist. Mijn gom laat vlekken na.

Zaterdagavond kreeg mijn zus van haar lief het verlossende antwoord dat zijn zus de Nekkanachtwedstrijd had gewonnen.