07-07-08

The Big Jump Gent - Orcius Ad Portum Gandam!

Big Jump - fanfare

Gisteren was er de derde big jump in Gent.Mijn fotos vind je op gentblogt, samen met een wedstrijd.
Net op tijd was ik thuis om de foto's op pc te zetten, een selectie ervan door lightroom te draaien en door te sturen naar de eindredactie. Net op dat moment belden de grootste filmfreak uit levuen en omstreken behalve Gent en Twinkeltje aan om lekker gezellig niet door haar zelf gebakken koekjes te eten en dan via sightseeing langs verschillende niet-werkende pinautomaten (is dat nu hollands?) uiteindelijk in Gök II in de sleepstraat op een terrasstoel neer te ploffen voor een kruidige Turkse maaltijd. Na een theetje van het huis ging het richting 't Voske, een van mijn eerste Gent-kennismakingen ooit, voor een crème, wat had u gedacht. Nog lekker chillen in het overhitte De Onvrije Schipper en een vluggertje in de Sphinks liet ik ze achter omdat mijn tram 4 er eerder aankwam dan hun tram 1.

Verder heeft u het misschien al gemerkt in uw feedreader. Mijn orcius.wordpress.com is weer actief, voorlopig hoofdzakelijk als mijn culturele blog, laat zeker weten wat je ervan vindt.

Zaterdag was mijn nicht terug uit Nigeria, hier een in België voor vakantie. Haar kinderen waren mee. Ondanks de regen wilden ze meteen buiten spelen, rolden en dolden in het gras in de regen. Zochten al vlug hun heil en plezier tussen onze berken en tussen de vele struiken, ze kropen achter hagen, verstopten zich in struiken en het kleinste stak zelfs haar broek af om pipi te doen in de struik, nadat ze zich eerder al in de bloempotten met bloem of plant had neergezet. Duidelijk gewend om in de vrije natuur hun gang te gaan. Enorm koddig.

Ondertussen weet ik zelf nog altijd niet waar ik op reis zal gaan. Er zijn ideeën dat wel, maar beslissen dat niet. Verder blijkt mijn bank via banner 4% op een internetrekening te beloven. Ik maakte die meteen aan, maar die 4% krijg je pas vanaf een onooglijk groot bedrag dat ik niet heb. Ik kom nauwleijks aan de schijf van 3.5%. Meteen een andere internetbank gezocht op aanraden van pa en daar een account aangemaakt, nu nog de papieren opsturen en ik ga zelfs op de kleinqte euro 4% hebben, ha! Eat that grootbank die mijn hypothecair krediet helaas in huis gehaald heeft.

20:10 Gepost door Jeronimo in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: blog, gent, big jump, portus ganda, orcius | |  Facebook

23-03-08

Girls's Week - Walking the Icy Rainpaths - the Flickering Darkness and the Crescent Moon embrace the Lonely Sailormen

VegetarismePhotowalk Gent

Vrijdagavond raakte ik gelukkig nog op tijd in de Music Mania Gent, waar de uitverkoop op zijn laatste wieltjes liep. Gelukkig kon ik er toch nog een 5-tal cd's op de kop tikken aan 4 euro/stuk. Ik had er meer verzameld, maar ik vertrouwde de krassen op de keerzijde ervan niet helemaal en liet ze dus voor wat ze waren. Jammer dat er met die stock blijkbaar niet zo omzichtig werd omgesprongen.

- Thou art Lord - Eosforos, de 1993 cultalbum van de Griekse demonen met Gunther Thijs van onze eigenste Ancient Rites on guestvocals. De cd-layout trekt op niets, de productie is ruw en mat en de songs kicken ass gelijk ze deden in het begin van de duistere jaren negentig. Deze heren zetten de Griekse blackmetalscene op de kaart met een eigen aanstekelijk demonisch geluid en riffs. Leuk cd'tje.
- Silentium - seducia, Finse gothicmetal, klinkt als Lacuna Coil. Beetje onorigineel op het eerste zicht, moet er nog wat aan wennen. Er zijn betere zangeressen denk ik, gelukkig weer niet het typische engelensopraanstemmetje, en ze ziet er wel leuk uit.
- Six feet Under - 13, de zoveelste cd van deze deathmetalsensatie uit Amerika. Scoort hoge toppen, deze cd klinkt heel oldschool en ook nogal eentonig. Het ramt wel lekker zwaar en donker aan een gezapig bulldozertempo. Nostalgie.
- Throes of Dawn - binding the spirit, hun derde album uit 2000 na het schitterende debut. Throes of dawn staat garant voor koud Finse black metal met genoeg afwisseling en keyboards die voor een atmosferische touch zorgen.
- Arckanum - Kostogher, duistere natuurmystieke paganistische blackmetal van deze one-band-band uit Zweden. Doffe matte primitieve productie dito riffs en overloos gerommel van de drums. Trollend gegrom en gekrijs. Eigenlijk is het best wel cool.

's avonds trok ik weer door wind en wind richting centrum om met een malle meid ene te gaan drinken en samen de bus te nemen, zij naar een obscuur kraakpandfeestje en ik naar huis om op te warmen.

De HemelCaermersklooster

Zaterdagnamiddag maakte ik een stevige wandeling richting de vrijdagsmarkt. Het was frisjes, maar het zonnetje scheen lekker doorheen de wolken. Aan het standbeeld van Van Artevelde was het niet lang zoeken naar de andere geïnteresseerden. Een handvol mensen stonder al verzameld en weldra waren toch met een redelijke groep van aldan niet autochtone Gentenaars, inwijkelingen of gewoon bezoekers uitWest-Vlaanderen, Vlaams-Brabant en Antwerpen. Voor het eerst in Gent was er via flickr een Photowalk georganiseerd.
We startten in het Patershol en bezochten de gratis expo "Quebec inVorm" in het Caermersklooster over 75 jaar design (nog tot 30 maart te bezoeken).
Van het boottochtje kwam het niet omdat een korte en lichte hagelbuien een langduriger regenbui daar een stokje voor stak. Het liet ons gelukkig toe te verbroederen en nader kennis te maken in café "Het Spijker".
We trotseerden weer en wind om toch wat kiekjes van onze beroemde gras-en korenlei te laten trekken door onze bezoekers en aperitiefden en dineerden gezellig in de Mosquito Coast. Het experimentele camerageflits vloog over en weer. Fotografen trekken vooral graag andere fotografen at work.
Na herlijke tapas of een ferme salade nicoise in mijn geval, trokken we weer de straat op om de gras-en korenlei bij nachte tefotograferen.
We hielden het echter niet meer zo lang uit na al die uren in de koudewind te hebben gesleten en trokken het warme gezellig "De Onvrije Schipper" binnen voor een cocktail en weer wat lowlight-photography geëxperimenteer. Die flickrs toch.

Voor de rest is het een paasweekend waar alles van nieuws op mekaar komt, van slecht nieuws tot vervelend nieuws dat voor veel geloop zorgt. Ondertussen is mijn auto ook weer half uit de running verdikke. Weer geloop. Van al dat geloop word ik verdikke nog een marathonloper.

Last but no least: mijn filmtip: El Orfanato. (review)

O ja voor als u het nog niet gezien had op die wijvenblogs van die wijven: nu is er de wijvenweek. Alle alphamales daarheen!

ww_banner_500x150
Een gewaarschuwd man is er twee waard. Alles wat u wilde weten over lelijke knieën, te kleine of te dikke borsten, onbrushbaar haar, bollekes en vlekjes en oneffen droge vellekes en andere ongemakken waar een vrouw meekampt. Enjoy. Kan je de overkill aan?

05-03-08

Save the Witch from Burning - Past Legends regenerate our Future

Het is tijd voor entertainment! Hier ziet u de filmpjes van het olijke Leuvense jvc-duo Stew, starring the lord aka Jeronimo aka ikke. Natuurlijk is elke gelijkenis met mijn persoontje compleet verzonnen en toevallig.
Ik denk dat ik mijn publiekelijk optreden zal moeten beperken. Hemeltje lief! Ben ik dat?

De eerste aflevering van Peking Express - de revolutie route beviel me wel. nostalgie naar dat fantastische zonovergoten continent. Genoeg spanning vooral tussen de deelnemers om het vermakelijke televisie te maken. Enkele karakters werden al meteen dik in de verf gezet, al dan niet via beeldmanipulatie. We zien wel wat de rest van de afleveringen biedt. Die Peter is alvast ene die gaat flippen als iets niet rap genoeg gaat. De twee broertjes die vond ik vooral enorm zelfverzekerd of het arrogante af toen ze in de interview nogal zaten te stoefen over welke kwaliteiten ze wel niet hebben. Bepaalde Hollanders konden het weer hel goed uitleggen, ben benieuwd hoe ze zich zullen aanpassen in groep of tov hun partner. En ja het contradictorische moslimkoppel dat moest toch ook wel ferm in de verf gezet worden. Gelukkig net niet op een ergerlijke manier. De hyper Jamalia en de rustige Hassan: kan interessant worden. Roos Van Acker die het graag droog in de kakker (sic) heeft, blogt op de humo-site. Een te volgen blog.

Heroes vond ik gewoon vermakelijk, een afwisseling na "de man van phaedra", waar ik waarschijnlijk niet meer verder zal naar kijken.

Naar aanleding van little witch's oproep om haar blog te redden, haar duivelse listigheid weet zelfs mij weer te beheksen, grasduinde ik even in het verleden. Zo moet je maar eens in haar archief van de maand 07/2004 kijken. Ooit won zij bij mij een prijs toen ze mijn bezoeker 16666 was. Een andere helse fee heulde kwaadaardig met haar mee en het resultaat is iets wat toen typerend was voor ons allen. Grappige non-sense over en weer. Ze legden me op hun bloederige rooster, groeven in mijn getormenteerde ziel, legden het hellevuur aan mijn schenen. Waar waren toen mee bezig, toen skynetblogs slechts een vrolijke bende bloggertjes was, lekker ondergronds, lekker gezellig. Wat we toen schreven, zouden we daar nu nog achter staan? Deels wel, het zijn getuigenissen van toen, die tijd. Ondertussen hebben we veel doorstaan, veel geleerd, veel ervaren. We zijn geëvolueerd, verder gegaan als mens op het pad.

Bij deze: als de weerlicht naar haar blog en snuister door haar verleden en red haar zo!

Zo ik heb even tijd gevonden om de rest van mijn aanwinsten kort en bondig te bespreken
- Crematory - klagebilder, deze duitse gothicmetal band draait al mee van sinds ik metal kende. Hun aantal cd's is niet meer op 2 handen te tellen. Klagebilder staat voor sfeervolle stevige melodieuze gothic rock, iets meer traditionele gothic met strakkere mars-arrangementen en minder deathmetal. Alle teksten worden in het Duits gezonge. Niet te pathetisch en niet te melig. Krachtig en catchy en niet vervelend.
- Qntal - silver swan: werkstuk uit 2006 van het duitse neoklassieke ensemble. Stukken eenvoudiger qua instrumentatie, wat het breekbaarder en fijner maakt en meer klassiek dan hun vorige meer gothische dark wave-platen. Rustgevend, meeslepend, sfeervolle klassieke klanken met de prachtige sopraanstem van Syrah.
- Liv Kristine - enter my religion. Poppy cd'tje van mevrouw Alexander Krull (atrocity) formely known as the lead singer of Theatre of Tragedy. Ik hou meer van haar gothicmetalproject Leaves' Eyes dat stukken steviger is dan deze poppy melige plaat. UItschieters zijn het beklijvende melancholische Blue emptiness, Bruce Springsteen's 'streets of philadelphia' en enkele meer electro-nummers op het einde van de plaat.

Kan iemand mij trouwens sponsoren? Ik wil namelijk een date met Scarlett Johansson. Scarlet verkoopt zichzelf ten voordele van Oxfam. Me wants her!

17-08-07

A Trillion Centipede - Whirling with the seawinds to the Meadows of the Lost Lovers

Even voor de record: mijn skynettellertje is de 500.000 gepasseerd. Vier jaar geblog lijkt redelijk wat bezoekers gelokt te hebben, waarvan het overgrote deel niet vindt wat het zoekt: hoofdzakelijk tetten van bekende vlaams meisjes noch het antwoord op vragen van het soort dat je naar ik vermoed binnenkort in de Flair zult kunnen lezen gelet op de rare onderwerpen die zij altijd plegen aan te snijden. Veel woorden maak ik er dus niet aan vuil, mijn trouwe schare lezers is vrij klein. Niet iederene kan me smaken en ik kon lange tijd niemand anders smaken. Nu ik wat socialer ben geworden na verloop van jaren, vind ik het best gezellig zo tussen ons. Wij tweeën, wij samen, dit kon wel eens het begin zijn van ons tweeën, hier samen, het hangt in de lucht. Hier en nu. Nu of nooit. Ik bazel maar een beetje, er hangt niets in de lucht behalve iets dat stinkt en regen en een vleugde zonneschijn. Jullie zijn met meer dan 1, gelukkig. Het is hier dus een gezellig onderonsje, lekker leuk. Gesjellig plachten mijn noordelijke famillieleden dat te noemen, waarbij ze me nog net niet wurgen in een houtgrepige knuffel.
Gisteren dacht ik even mijn pc-scherm te hercalibreren en dat lukt maar half, er is duidelijk iets veanderd, ik heb nu erg veel contrast en echt diepe warme kleuren. Ik vrees dat ik ergens "over-reacted" heb, maar ik krijg het amper goed, tenzij het echt zo moet, maar alle andere pc-schermen zien er toch veel lichter uit qua kleuren. Maar goed, ik los dat wel redelijk op. Morgen is het deerlycke folk. De afrocelts komen, Omnia komt ook en Lais met een project: kwijl. Ik weet alleen niet of ik zin heb om er morgen op mijn eentje rond te hossen. Ik zie wel. Gezelschap altijd welkom. Ondertussen staan de foto's van mijn chiroshoot op 3 cd's. Na bekijken, herbekijken re-edit na re-edit ben ik toch tevreden met mijn resultaten. Alleen mijn belichting was af en toe niet je dat door hier en daar een andere instelling. Maar goed we leren steeds bij.

castlefest - fauncastlefest - wizard
castlefest - Mediaeval Baebescastlefest - bellydancecastlefest - Mediaeval Baebes
castlefest - dollscastlefest - boombal
castlefest - fionacastlefest - ladiescastlefest - Gor
Castlefest 2007 by jeronimo

16:16 Gepost door Jeronimo in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) | Tags: deerlycke, folk, blog, chiro, castlefest | |  Facebook

10-03-07

Twin stars Connected in the Dark Constellation of Melancholic Moonscapes - Good Things Always come to an End

Trainstops
Brussel-Noord station by Jeronimo

Tell me baby, what's your story? Een zin die ik ik me steeds weer opnieuw stel. Op de bus wanneer ik compleet slaapdronken ogenschijnlijk volledig apathisch de medepassagiers bestudeer die even dromerig naar hun reflectie in het raam zitten te kijken dan wel ergens in het ijle staren boven de ooglijn van de andere passagiers. Alsof de grote waarheid daar te vinden is. Wat is hun verhaal, achter de trieste blik, die mysterieuze glimlach, die natte ogen, die lichte zucht die ontsnapt tussen twee lippen die een kus vormden en omdat weer te verstijven, verschrikt omdat ze zich geopenbaard hebben.

Een zin die mij ook soms bij tijd en stond gesteld wordt.
Zou het kunnen dat iemand voelt en beseft wat ik voel en of besef? Zijn mensen bewust van hun omgeving, hun constellatie, hun context in het algemeen. Hun zichtbaar gemijmer gedroom, hun onbewust geuitte verlangens, melancholie en hunkering. Hun pijn, verdriet en zorgen?

Ik weet niet goed of ik wel een verhaal heb, al is dat nonsens natuurlijk, iedereen heeft een verhaal, klein, menselijk, dagdagelijks gewoon en toch weer uniek en authentiek.
Zoals jou woorden mij aanspreken, voel jij je misschien ook aangesproken door mijn woorden en gedachten, herinneringen aan een vervlogen toekomst. Watervallen van emoties, opgewekt door kleine woorden en grootste dromen, raakt. Diep.
Soms voel ik een soort van verbondenheid, verwantschap. Alsof ik weet wat jou bezighoudt, wat je gevangen houdt, wat je kwetst en wat je blij maakt. Wat je doet dansen, lachen, springen, duiken, vallen huilen, schreeuwen.
Wat je roert, wat je beroert, wat je razend maakt, je doet zweven, je doet stormen en je doet bedaren. Welke sterren je doet schitteren. Waar je naar streeft. Die vervlogen toekomst, het gebroken verleden.

Jij, zover weg en tegelijk zo dicht bij. Zo abstract en toch concreet.
Jij, wat schuilt daar achter je mysterieuze glimlach, die speelse blik vol amusement. Die dromerige trekken rond je mond en die warme gloed in je gelaat. Ze vertellen je verhaal. Ze openen je ziel. Een puzzel. Een onontwaarbaar kluwen. Intrigerend. Boeiend. Treffend. Een waarheid van jou verbonden met die waarheid van mij.
Zo hou je mijn aandacht, ben ik op mijn qui-vive, want als jij je zo openbaart aan mij, hoe openbaar ik mezelf dan ten opzichte van jou.
Gesloten boeken. Zielen die de sleutel hebben om voorbij de regels te lezen. Een fijngevoelig zesde zintuig dat zichtbaar maakt wat diep onder het spiegelende oppervlak ligt. Die harten veroveren, het innerlijk blank leggen zonder scalpel. Je emoties ontleden je persoonlijkheid analyseren. Empathisch, meegaand, compasievol, begrijpend, troostend met er zijn, daar ver weg, er zijn hier dichtbij. Die draad, zo tenger gesponnen. Die ons twijfelend verbindt. Breekt algauw. Schelpen sluiten zich. Parels verzweglen in de zwarte diepte. Waterdruppels ketsen af en glijden naar beneden, spatten te pletter in duizend scherven. Ik huil verdroogde tranen, jij slaakt verstomde kreten. Mijlenver van mekaar verwijderd werdene we nooit een in de dimensie van onze gedeelde smart en gemoed. Onbekend onbemind, slecht vergeten woorden in de poel van de virtualiteit.

I seek. I search. I find. I can't stay. I can't hold. I always lose.

19:43 Gepost door Jeronimo in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) | Tags: melancholie, blog, leven, onbekend, virtualiteit, dood, mijmeringen, verlangen, jij | |  Facebook

04-03-07

Blogium Lovaniensis - From the Spiritwoods rose the Storming Angel and the Chocolate sweats the Heart out of the Fried Bunnies

Jump!
Jumpen by Jeronimo

Met tussenpozen van enkele uren zit ik hier weer te typen achter mijn pc in het West-Vlaamse gehucht ergens in 't zuiden. Aan het typen. Niet aan het spreken via het spraakherkenningssysteem dat ik gisterenavond zoals alle andere bloggers heb gekregen op de fameuze blogmeet in Leuven.

Ik tsjoolde al van de vrijdagavond rond in de stad waar ik jaren mijn broek achter mijn bureau versleet in tijden dat internet nog voor de kleine massa geeks was en toen e-mail nog een soort metalen grondstof voor kookpotten was. Integenstelling tot mijn vlotte race van de ochtend, schoof ik anderhalf uur in de file aan vanaf het illustere moment dat ik uit de garage van mijn gebouw reed in Brussel tot de parking achter het station in Leuven. Zonder lyrische momenten helaas dit keer. Behalve de brunette die van op de passagierszetel twee maal vrij nadrukkelijk naar me keek toen de mini van haar chauffeur me in de file meermaals passeerde.

Al snel kreeg ik mijn gracieuze gastvrouw in het ootje die al wortelschietend stond te avonddromen bij het Oorlogsmonument. Ik moest even stoom afblazen. Had bijna kramp gekregen aan de wreef van mijn rechtervoet van constant mijn koppeling en gaspedaal afwisselend beheerst in te drukken dan wel te lossen.Woordenvloeden stroomden uit mijn groggy brein, al dan niet ter zake doend gebazel liet ik op haar onschuldige oortjes los, maar het gaf niet zei ze glimlachend.

Omdat ik niet wou onderdoen voor defilledie ooit beweerde een grote pizza verorberd te hebben bestelde ik me maar een grote veggie-pizza. Achteraf gezien moet ik zeggen dat ik dacht dat mijn ogen groter waren dan mijn buik (wat op zich misschien ook wel al zo is), maar ik bracht het er redelijk goed vanaf. De knappe dienster liet ik ook het wisselgeld houden en even later zat ik in de College-cocktailbar te nippen van een lekkere non-alcoholische cocktail.
Geen avond Leuven zonder de Villa Ernesto zei mijn gastvrouw, en vanop het balkon keken we toe hoe de mannen rond de vrouwen hun gat draaien en de vrouwen mannen probeerden te versieren door met hun gat te draaien. Hilarisch en pathetisch tegelijk. Wat een overacting in social pathetic behaviour zeg.

Enkele tientallen pindanoten in de Carlisle later, blies ik mijn normaal zelfopblazend luchtmatrasje vol en legde ik me te grollen om langzaam te ontwaken na een stormachtige nacht.

Carnavalstoeten in Leuven het is me wat. Maar ik heb dan toch een wafel gevangen, voor al die graaiende kinderen rondom mij. ha!

Wachtend op de bus stapte er opeens een Klein glinsterogend konijn af. In die 3 jaar waarin ik haar niet meer live gezien had, bleek ze nog geen haar veranderd. Ik besefte dat ik laat aan was. Zij kwam al toe, terwijl ik nog moest vertrekken om later terug te komen.

Het was goed. Het was zellig en leuk. Behalve het eten, ik heb al betere volovon mé frieten g'et'n. Onder in vloed daarvan sta ik tussen de geeks op een filmpje van twee halfgaar gestoofde pipo's te wiebelen en te bazelen in mijn proper West-Vlaams.

The usual suspects zijn er altijd bij en ik had dan ook redelijk veel klappinge. En op deze bekende fotomens kan ik eindelijk een gezicht plakken, heu tronie...
Een dikke pluim (al dan niet in haar gat (sic)) aan de meest sexy bijna illegaal blonde sexy Yabbie en Goya 2 komma 9.

Nagekaart werd er gaan in de wentelsteeg ofzoieten op de vismarkt.

Altijd leuk om met deze kerel even een praatje te slaan bij een sigaretje.

Lapin McAdam bezorgde me uiteindelijk toch nog een echte asfaltkonijn-energydrink. Ik vreesde daarvan te wippen gelijk een konijn dus heb ik het maar niet opgedronken. Veel gewip was er niet te doen die avond trouwens, ondanks de aanwezigheid van drie konijnen.
Een ander filmverslag heeft Maarten Schenk gemaakt. Ik ben erin geluisd door deze meneer, zeker weten!!!

17:55 Gepost door Jeronimo in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) | Tags: set-up, vol-au-vent, bier, foto, geeks, blog, bloggers, dijle, blogmeet, leuven, mignonette, chocolade, eten, freaks, babes, konijn, film, live | |  Facebook

12-02-07

Skynetblogboek - Blogo ergo Sum - Fiction Facts & Delirium - The Pulse that made Us do It.

Nathalie Delcroix
Nathalie Delcroix by jeronimo

Zoals regelmatig gebeurt, sjees ik de vrijdagavond over de E17 richting Westen om lekker bij mijn ouders uit te blazen van de voorbije week. Ik heb nog steeds een kamer daar, een kleinere dan voorheen, maar wel mijn eerste kamer ooit in dat huis. Toen deelde ik ze nog met mijn broer als peuter. Mijn post ligt altijd in stapeltjes op mijn bureau. Via Seat Emoción had ik een single gewonnen, die mijn ma tijdens de kantooruren heeft afgehaald. Shana Tesh met het commercieel niemendalletje Boum Boum Boum. Verder lagen er nog wat afrekeningen van mastercard, copies van getekende papieren van mijn bank, rommel, facturen en iets van Skynet. Ik opende het pak en jawel, wat zag mijn lodderig oog. Het Skynetnetblogboek: "De Skynetblogosfeer - http://cms.skynetblogs.be en de andere skynetblogs.
Een korte bespreking dringt zich op.

Het skynetblogboek bestaat uit vier delen.
1) Tips en trucs om je skynet blog aan te maken
Korte samenvatting van wat een blog is, waarom je een blog zou maken, hoe je een blog maakt en hoe je zorgt dat je hem volgens de regels van de kunst opbouwt. Regels qua usability waaraan ik duidelijk mijn gat veeg.
Zo hou ik me niet aan een korte makkelijk omschrijving die makkelijk wordt opgepikt door een zoekmachine. Sinds heel kort voer ik wel "promotie" voor mijn blog via skynet. Die vinden me blijbkaar een voorbeeld omdat ik al zo lang blog en ik heb dan eindelijk een IMU aangemaakt. Hier is de mijne te vinden en waarschijnlijk binnenkort op de skynetblogs-pagina.
Sinds kort heb ik in mijn eigen design, waarvan de HTML-code en vooral de CSS-code qua opbouw op het eerste zicht totaal niet meer lijkt op de vernieuwde standaarddesigns aangepast met de {category} en {tags}.

2)Trotse bezitters van een skynetblog
Hier krijg je 11 interviews met al dan niet ervaren bloggers, waaronder drie Franstaligen. Buiten mijzelf, zijn de tien anderen:
Avaluk, een fotoblog van een jonge creatieveling.
Lucretia: een kranige oma.
Vimpens Veerle's leventje.
Twinkeltje: een van mijn persoonlijke favorieten en ook in het echt een doodsympathieke elegante jongedame.
Brigitte, franstalige met ruim 10 eigen blogs...
Live, concertganger, franstalig.
Next Level, een jonge vrouw haar leven en hobbies, maar die blog is al dood...maar blijbkaar woont ze nu hier.
Sarah, een jonge meid over haar Bram en haar leventje.
Oras, zelfexpressionist en op zoek naar de kern van het bestaan.
Instant, Franstalige vrouw haar momenten.

3) Analyse van de Skynet Blogosfeer
Een samenvatting van de enquête door Insites over het profiel van de skynetblogger (ruim 1000 ondervraagden) tov de Belgische en Europese blogosfeer. Niet echt relevant voor mijn part. Maar toch enkele conclusies.
- Onderwerp: vooral de persoonlijke invalshoek valt op (dagelijks leven, hobbies, ontspanning, fotografie, kinderen, familie, liefde en relaties en reizen. Veel bloggers zijn er dan ook wekelijks of zelfs dagelijks mee bezig.
- Geslacht: 60% M 40% V
- Leeftijd: skynetbloggers zijn ouder (25% is ouder dan 35-44, 14 % tss de 18-24 en 24% tss de 25-34) dan de gemiddelde Belgische blogger (28% zou 15-17 zijn).
- Opleiding: de helft heeft hoger onderwijs genoten, meer dan de gemiddelde Belgische blogger.
- online shopping: skynetbloggers shoppen merkelijk meer (75%) online dan de Belgische blogger (57%) en Europese (63%).
- Online: door hun leeftijd hebben ze skynetbloggers meer ervaring met online bankieren dan met online gamen, video en muziekdownloaden

4) Businessbloggen
meteen het dikste deel van het boek (totaal 140pagina's) .

Persoonlijk vind het ik heel goed dat er een verscheidenheid aan bloggers aan het woord is gekomen. Jammer dat er precies slechts maar 11 of 11 bruikbare interviews werden gepubliceerd, waarvan misntens 1 blog al niet meer bestaat. Misschien ook representatief in die zin dat vele skynetblogs geen lang leven zijn beschoren.(Deze interviews zijn al deels te vinden op de allesoverdeskynetblogs-blog). Jammer dat het nog steeds zo moeilijk is om meer mensen al dan niet anoniem te laten getuigen over hun blog en de reden waarom. Aan de anderekant. Webcommunities zijn altijd illusionair. Dat is gebleken toen skynet zelf probeerde om iets op poten te zetten. De welbefaamde BBQ werd vooral door Franstalige skynetbloggers gesmaakt. Maar als de bloggers zelf iets doen, komen er meteen tientallen bloggers op af. Inderdaad. Maar zelf dan. De blogosfeer is net als andere onlinecommunities gewoon een samenhangsel van virtuele netwerken die slechts op kleine schaal real life vertakkingen hebben, en pas dan wat standvastig worden of zijn. Skynet is bij mijn weten de enige blogservice die probeert greep te krijgen op de (skynet)blogosfeer. Zo is er de alles over de skynetblogs-blog waarop de vele skynetbloggers feedback geven. De praktijk heeft uitgewezen dat vooral het Franstalige skynetblogsteam goede zaken doet en dat Franstalige bloggers blijkbaar een stuk meer community-gericht zijn dan anderen. Verder is het het Bloodsteam, waaronder mezelf, die de vinger aan de pols houdt bij de mensen van skynet. Persoonlijk contact heb ik niet, maar Clo Willaerts, kom ik wel tegen op blogmeetings, maar ik heb er eigenlijk nog nooit tegen gepraat.
Is dit een soort community-vorming? Ik heb een dubieus gevoel tegenover die zaken. Maar toch. Het kan geen kwaad dat er wel degelijk een goede wisselwerking en communicatie bestaat tussen bloggers en de ontwerpers van het blogplatform. Dat zijn de moderne tijden.

Verder is niet duidleijk hoe dit boek wordt verspreid. Aan alle skynetabonnees? Aan alle bloggers? Steekproefgewijs? Ik stel me zeer de vraag of dit een eode test kan doorstaan. U herinnert zich het clickxmagazine-blogboek wel nog. Het beschreef tientallen Vlaamse blogs en gaf ook uitleg. The best of both worlds zou zeker een topboek kunnen worden.

Laten we hopen dat skynetblogs zich verder van haar underdog-imago kan bevrijden. maar haar doelgroep is de grote massa. Niet de zogenaamde elite van zelfverklaarde A-list-bloggers. Voor zover dit concept serieus genomen wordt. Want als er iets aan bloggers eigen zou moeten zijn, is het een groot zelfrelativeringsvermogen.


Cher - Love and Understanding

13:12 Gepost door Jeronimo in Actualiteit | Permalink | Commentaren (9) | Tags: blog, skynet, blogging skynetblogboek, analyse, jeronimo | |  Facebook