Jeronimo's Cage of Thoughts

Enkele bloggers die begaan zijn met het bloggen an sich hebben een site ontwikkeld met imucons: www.imucon.be

Voor leken: een imucon is een vierkantje met beeld waarachter een link schuilt.
Kort gezegd komt het erop naar dat als je het script op je blog plaatst en ook zelf een imucon ontwerpt er via dat script net zoals advertenties telkens een andere imucon van een andere blog verschijnt.Op die manier ontstaat een soort van netwerk van blogs. Het lijkt op een link maar die verwijst per weergave naar een andere blog.

Uiteraard zie je een overzicht van hoeveel keer je eigen blog doorverwijst, of hoeveel keer er naar je eigen blog wordt doorverwezen op andere blogs.

Technischer uitleg staat hier
Het is de bedoeling ook blogs buiten skynetblogs aan te trekken (blogplatform overschrijdend). Deelnemen staat voor iedereen vrij,maar er wordt wel gekeken of je wel een blogger bent die in het profiel past. Maar dat doen jullie allemaal!Meer info kan je bekomen bij de ontwikkelaars skynetbloggers@gmail.comLijst van de bloggers die tot nu toe deelnemen.

We zijn midweek en morgen heb ik al congé om eens deftig uit te slapen. Nee, dat is een grapje, al zal ik wel proberen uit te slapen. Uitgeslapen dat was wat ik deze ochtend toch wel was. Morgen staan er spannende dingen te gebeuren. Gaan eten met mijn notaris. En dan mijn poot zetten en dat briefje met dat getal met 4 nullen op afgeven. De bank vond mij te onwaardig om het getal met 6 cijfers door me te laten bezorgen en schakelde daarvoro hun eigen speciale procedure in. Sniff me so poor.
Donderdag lekker een congresje in Gent, waar ik niet veel tijd zal verliezen en hopelijk wat interessante dingen zal horen en waar mijn collega's ook talrijk aanwezig zullen zijn. 't is eens in een andere omgeving, dat is altijd wel leuk. Constant op den buro zitten te bestoffen daar wordt niemand vrolijker van. Maar er wordt aan gewerkt. Tijd investeren, nadenken en doen.

Donderdagavond word ik dan alweer verwacht ten huize Lady Manlome, waar ik maandagavond al lekker te gast was op een delicious spaghettifestijn met even lekkere vignetta als dessert, alas, zonder dat deze kerel en deze dame er bij konden zijn, maar wat niet weet niet deert zeg ik altijd en met de inderhaast opgetrommelde vervanging werd het toch nog een gezellige bedoening.

Veel is er weer niet te zien op tv dezen avond. Ik zal wel zien waarmee ik me ga bezighouden. Mateloos of wegens frustratie bijna berustend, ergerde ik me aan de trein die de gebruikelijk tien minuten vertraging had - en die ik daarom eigenlijk niet meer neem - en dan aan de bus die nog 5 minuten bleef staan draaien aan de halte en aan het feit dat hij een ommetoer doet via het stationsplein in plaats van gewoon aan de achterkant van het station, waar hij vertrekt, langs de sporen naar de eerste halte te rijden. Nee een hele blok rijdt hij om en ik rook verdikke de hele tijd die ouwe madam naast me. Niest tegen ouwe madammekes maar die smekken ofwel de hele tijd en ze rieken allemaal naar mottebollen. Geef me dan maar liever de geur van mijn pantoffels. Grapje.
Maar zoals je weet is mijn humeur even makkelijk om te slaan in positieve zin en daar zorgde syho voor met haar kaartje dat ik in de bus vond.
Good evening everybody.

ps: updat: het ontwaken verlipe ietslater dan het uur van mijn wekker en het was alweer lekker zonneklaar in mijn kamertje. Nu nog na een verkwikkend ontbijt en heerlijke verse koffie schijnt de zon hier nog steeds binnen en we verwelkomen allemaal prinses Eleonora Fabiola Victoria Anna Marie Van Saksen Coburg-Gota. Al ben ik opgestaan wegen she tbrandalarm dat hier loeide zonder dat ik merkbare gevolgen hoorde waardoor ik dan ook niet panikeerde. Het viel stil uit zijn zelven na 5 minuten.

update
na een heerlijke drie-gangenlunch met mijn notaris, herinneringen ophalend aan toen we nog studetn waren en waar we nu zijn beland, en het voorstel om eens te gaan crossen met zijn buggy ben ik nu officieel een real estate investor.
Daar drink ik een multivruchtensapje op!

Op verschillende blogs gaat het over online-daten en duurzame relaties. In deze gazetstaat er zelfs dat dat je de ware vindt na gemiddeld 22 dates 3 one-night-stands en 3 relaties. Bij sommigen is de liefde maar een muisklik van hen verwijderd, anderen komen er naar jaren surfen nog niet op uit. Minstens twee koppels die ik persoonlijk ken zijn getrouwd met hun internetdate. En ik ken er zeker nog een tiental die hun lief of een lief die naam waardig gevonden hebben via datingsites. Een minderheid heeft zijn lief via de blogs of andere communities gevonden. Deze laatste maken het weliswaar makkelijk om in contact te komen met gelijkgezinden, maar om daar nu meteen je lief tussen te vinden is een andere zaak. Tientallen bloggers heb ik al ontmoet, puur vriendschappelijk, want is het niet fijn om zo mensen tegen te komen die je liggen en die bepaalde interesses delen, met wie je iets gemeen hebt? jaren geleden toen internet voor mij nog in zijn kinderschoenen stond, zat ik ook op datingsites. Ik heb het opgegeven, ik had geen zin meer in al dat gezever, het geforceerde gedoe en het plotse stilzwijgen als er ook maar en letter niet goed bevonden werd. Mijn laatste date was in 2006 en daar ben ik toen mee naar Costa Rica gereisd. Een fiasco werd het met haar, dat herinneren de meesten van jullie nog levendig. Mijn blogmeeting in Portugal was dan weer een succes, ondanks dat het een 'blind-blogmeeting was. Geef mij dus maar de 'vriendschap' die kan groeien uit de blogosfeer.

Om terug te komen op het krantenartikel. Gemiddeld 22 dates, 3 one-night-stands en 3 relaties. Ik maak even de som voor mij persoonlijk. 22 dates over de afgelopen tien jaar: minstens, ik ben de tel kwijt. Ik heb het over dates die dates waren, geen vriendschappelijke afspraakjes met mensen die ik van haar noch pluimen kende, tenzij van hun online leven. 3 one-night-stands: ik wil het zo niet noemen., verder geen commentaar, dit is niet aan mij besteed.
3 relaties: damn...mijn eerste wil ik vergeten, die tweede was wat raar en halfslachtig en telt niet mee...conclusie: ik moet rap nog one-night-stands hebben en nog rap twee relaties voor ik de ware tegen kom. Aangezien ik af en toe wel een beetje onduldig ben, can aynone help me to reach the obliged quota? :p

hmm, nee toch maar niet. Je soulmate vind je trouwens vooral via familie en vrienden, gaat een ander artikel van die gazet verder. Ewel merci ze. Van mijn vrienden en familie moet ik het net hebben. poeh! What are friends for anyway?

Kieskeurig ik? Mensen verwijten me dat, anderen zeggen dat ik veel te traag een move doe. Bespring haar toch! KLinkt het altijd. Maar ik kan toch moeilijk na de tweede date al weten of ik haar echt mag? Wie niet waagt niet wint zeggen ze me dan, de vrouwen met ervaring die me raad geven. Je kunt pas weten als iemand je ligt als je'r intiemer mee omgaat. Dat is waar. Zelf ben ik er van overtuigd dat ik gewoon de ware nog niet tegengekomen heb en dat dat ooi tzal komen, al duurt het wat bij sommigen. Liever dat dan verwisselen van lief gelijk van onderbroek.

Bon na de zon van deze ochtend en de regen met wat hagel vandaarnet, schijnt de zon nu weer. Misschien even luchten in 't stad.

Gisterenavond ben ik dan na veel vijven en zessen toch naar "el orfanato" gaan kijken, niet in Brussel zoals gepland, maar in Gent met enkele ouw egetrouwen op wie ik altijd kan rekenen.
Een echte beklemmende lovely horrorstory. Haar review is er al, de mijne komt weldra online op het project, het spookte daar een beetje opeens.

Het is tijd voor entertainment! Hier ziet u de filmpjes van het olijke Leuvense jvc-duo Stew, starring the lord aka Jeronimo aka ikke. Natuurlijk is elke gelijkenis met mijn persoontje compleet verzonnen en toevallig.
Ik denk dat ik mijn publiekelijk optreden zal moeten beperken. Hemeltje lief! Ben ik dat?

De eerste aflevering van Peking Express - de revolutie route beviel me wel. nostalgie naar dat fantastische zonovergoten continent. Genoeg spanning vooral tussen de deelnemers om het vermakelijke televisie te maken. Enkele karakters werden al meteen dik in de verf gezet, al dan niet via beeldmanipulatie. We zien wel wat de rest van de afleveringen biedt. Die Peter is alvast ene die gaat flippen als iets niet rap genoeg gaat. De twee broertjes die vond ik vooral enorm zelfverzekerd of het arrogante af toen ze in de interview nogal zaten te stoefen over welke kwaliteiten ze wel niet hebben. Bepaalde Hollanders konden het weer hel goed uitleggen, ben benieuwd hoe ze zich zullen aanpassen in groep of tov hun partner. En ja het contradictorische moslimkoppel dat moest toch ook wel ferm in de verf gezet worden. Gelukkig net niet op een ergerlijke manier. De hyper Jamalia en de rustige Hassan: kan interessant worden. Roos Van Acker die het graag droog in de kakker (sic) heeft, blogt op de humo-site. Een te volgen blog.

Heroes vond ik gewoon vermakelijk, een afwisseling na "de man van phaedra", waar ik waarschijnlijk niet meer verder zal naar kijken.

Naar aanleding van little witch's oproep om haar blog te redden, haar duivelse listigheid weet zelfs mij weer te beheksen, grasduinde ik even in het verleden. Zo moet je maar eens in haar archief van de maand 07/2004 kijken. Ooit won zij bij mij een prijs toen ze mijn bezoeker 16666 was. Een andere helse fee heulde kwaadaardig met haar mee en het resultaat is iets wat toen typerend was voor ons allen. Grappige non-sense over en weer. Ze legden me op hun bloederige rooster, groeven in mijn getormenteerde ziel, legden het hellevuur aan mijn schenen. Waar waren toen mee bezig, toen skynetblogs slechts een vrolijke bende bloggertjes was, lekker ondergronds, lekker gezellig. Wat we toen schreven, zouden we daar nu nog achter staan? Deels wel, het zijn getuigenissen van toen, die tijd. Ondertussen hebben we veel doorstaan, veel geleerd, veel ervaren. We zijn geëvolueerd, verder gegaan als mens op het pad.

Bij deze: als de weerlicht naar haar blog en snuister door haar verleden en red haar zo!

Zo ik heb even tijd gevonden om de rest van mijn aanwinsten kort en bondig te bespreken
- Crematory - klagebilder, deze duitse gothicmetal band draait al mee van sinds ik metal kende. Hun aantal cd's is niet meer op 2 handen te tellen. Klagebilder staat voor sfeervolle stevige melodieuze gothic rock, iets meer traditionele gothic met strakkere mars-arrangementen en minder deathmetal. Alle teksten worden in het Duits gezonge. Niet te pathetisch en niet te melig. Krachtig en catchy en niet vervelend.
- Qntal - silver swan: werkstuk uit 2006 van het duitse neoklassieke ensemble. Stukken eenvoudiger qua instrumentatie, wat het breekbaarder en fijner maakt en meer klassiek dan hun vorige meer gothische dark wave-platen. Rustgevend, meeslepend, sfeervolle klassieke klanken met de prachtige sopraanstem van Syrah.
- Liv Kristine - enter my religion. Poppy cd'tje van mevrouw Alexander Krull (atrocity) formely known as the lead singer of Theatre of Tragedy. Ik hou meer van haar gothicmetalproject Leaves' Eyes dat stukken steviger is dan deze poppy melige plaat. UItschieters zijn het beklijvende melancholische Blue emptiness, Bruce Springsteen's 'streets of philadelphia' en enkele meer electro-nummers op het einde van de plaat.

Kan iemand mij trouwens sponsoren? Ik wil namelijk een date met Scarlett Johansson. Scarlet verkoopt zichzelf ten voordele van Oxfam. Me wants her!

Ik had weer iets aan de hand zaterdagochtend. Dit na een korte nacht met met een zonnig ontwaken, al heb ik weinig lichtinval in mijn studiootje. Dat er felle zon scheen te schijnen, stemde me vrolijk. In de veronderstelling dat ik al mijn foto's al gebackupped had op mijn lacie externe harde schijf 500gig delete ik achteloos dan maar de complete fotomap 2007 van mijn harde C-schijf. Het volgend moment besefte ik, tiens waar zijn mijn foto's van het autosalon naartoe? Nergens te zien, ook niet in de map 2008. Help!!! Gelukkig was deze sympathieke jongeman online die me meteen een programmaatje 'recuva' (freeware) bezorgde via google chat waarmee ik kon toveren. En hoera, driewerf hoera, nog een 10 minuten later had ik alle files die ik terug wou zetten terug gezet in een map naar mijn keuze.
Dit alles terwijl ik mijn buit van vrijdagavond in de music mania Gent aan het beluisteren was.

- Swallow the Sun - hope, derde cd van het Finse donkere melancholische meeslepende doommetalcombo in de stijl van de oude Katatonia, not for the happy few.
- Obscenity - "where sinners bleed", 17 track digipack with a lot extra tracks from the 1992 debut album. De oude nummers staan er nog steeds als een helse bulldozer! Duitse deathmetal die je omver blaast, al zijn die mannen ondertussen wel al een beetje op leeftijd. Ik blijf van van de oude deathmetal acts van weleer. Fukk teen pussies!
- King Diamond - deadly lullabyes live, double digipack, de Deense Horrormetal cultfiguur van Mercyful Fate, live met een bloemlezing uit zijn dodelijke slaapliedjes. Niet laten beluisteren aan je kinderen tenzij je wilt dat ze je s' nacht als huilende wolven levend verscheuren zoals in "pet cemetery" van Stephen King.
- Beseech - sunless days, laatste maar erg knap werkstuk van deze fantastisch gothicmetal band. Digipack comes with two re-edits van oude tracks.
- Tristania - illuminations: laatste cd met de uiterst hete bevallige sopraan Vibeke Stene on vocals. Beter dan het te verwaarlozen Ashes. Tristania staat eindelijk weer garant voor stevige rockende metal afgewisseld met zweverige atmosferische stukken. Maar vocaal vind ik het wat zwakjes en echt asskicking zoals "beyong the veil" of "world of glass" doet het niet. Helaas.
- Rotting Christ - the sleep of angels, met bonus cd: darkness we feel vol II. Deze cd van de griekse cult onderwereld goden uit 1999 is de meest gothic klinkende plaat van deze duivelse heren. Poëtisch, melodieus, zweverig. Not bad at all, maar afwisseling met hun satanische duisternis was welkom geweest. Ik kocht de cd namelijk uit pure nostalgie naar mijn duistere tienerjaren.

De rest is voor een ander keertje, net zoals de korte review van kadril "de andere kust" en Lais "the ladies' second song" die ik in de Muziekladen in Kortirjk zaterdagnamiddag kocht aan 50%. Ik liep er immers te koekeloeren toen ze de affiches van -40% vervingen door -50%. Helaas was de cd van Funiculi Funicula verkeerd geklasseerd en vonden ze hem niet terug. De lamzakken zochten ook niet. Dat is nu wat je noemt service. Ze zouden anders 10.000cd's moeten doorzoeken. De idioten hebben denk ik hun eigen klasseersysteem niet onser de knie als ze weten wanner hij is ingeschreven zouden ze gewoon de cd rond die periode kunnen doorzoeken of kijekn bij egnre? of bji de andere funiculi funicula-cd's? nee de kloothommels stonden lui te wezen achter hun toog dat ze hem niet hadden. My ass.

De bwards 2007+1 konden we gestolen worden - ere wie ere toekomt en leve de ondergrondse blogosfeer en de blogmeetings met beperkter geslijm - en ik bleef lekker kijken naar de Omloop het Volk. Toch een knappe prestatie van Philippe Gilbert! 50km solo. De meeste renners durven dit niet meer ten nadele van het volkse spektakel dat nog steeds om helden vraagt a la Ludo Dierckxsens en Museeuw en andere groten der aardekluiten.

De Zondag vloog ik dan met mijn bolide en de gps van mijn zusje en mijn am als co-piloot naar Nijmegen naar de familie. Het valt op hoe slecht en lawaaierig de tarmac is vanaf A'pen Turnhout tot de Nederlandse grens. Bovendien stuurde de GPS ons constant via Breda. Ander half uurtje bleven we en tegen 20u 's avonds hadden we 5u45 in de auto gezeten en 530 kilometer afgelegd. Ik bleef wijselijk thuis bij de mama en de papa wist te zeggen dat hij in Dehli aangekomen was. Toen ik al slapen was wist 'm aan de mama ook nog te zeggen dat hij al in Bombay aangekomen was ook. Deze middag ha dik em al naar de standaardboekhandel gehaast om de gratis trotter over china in de wacht te slepen. Bij gebrek aan standaarden in de standaardboekhandel, rushte ik dan maar door het zonnige Brussel naar de Press Shop alwaar ik de gazet kocht en op ee bankje op het Muntplein de bon invulde en uitscheurde om terug plaats te vatten in de lang geworden, maar snel opschuivende file aan de kassa. Die trotter zal goed staan in mijn reisbibliotheek.

Deze ochtend racete ik naar gent,nam de trein en kwam op mijn werk aan waar mijn pc niet wilde opstarten. Duidelijk tijd om wat gas terug te nemen.

Gisterenavond verzamelden de Gentse troepen in groten getale aan de poorten van het NTGent voor de uitreiking van de awards voor de site van het jaar door clickx. Na een spannende finale waar we het opnamen tegen sterke sympathieke medekandidaten van onder andere asfaltkonijn, die ondanks hun lichtreclame geen hoge toppen konden scheren en de bitches, die vrijwel zonder enige campagne het podium haalden, bleek Gentblogt toch de betere, aldus de meerderheid der uitgebrachte stemmen, hoewel die meerderheid toch vrij relatief meot worden gezien. Michel vertelde een beklijvend mopje (the movie) op verzoek van Lucas die volgens mij toch een beetje bang was van die meneer in zijne lange frak en wij namen enthousiast de award in ontvangst op het podium. Een erkenning voor onze inzet! Bovendien viel Joke als enig genomineerd redactielid in de prijzen!

Meer filmpjes vind je hier en meer sfeerbeelden hier en nog foto's bij Pietel en nog meer foto's op flickr.

Veel nieuwe mensen heb ik gespot, helaas niet veel kunnen socializen met bloggers wiens blog ik eigenlijk niet eens ken. En het is altijd een leuk weerzien met carolien en haar steun en toeverlaat, die helaas op een derde plaats moest eindigen. Ook kon ik een woordje wisselen met een vurige sympathieke dame uit het Antwerpse en ik ontliep de twee enthousiaste gestoofde Leuvense reporters niet (movie coming up). Het werd in de bloedhete hal van hete NTGent zuipen tegen de sterren op om het vochtgehalte op peil te houden en proberen niet mottig te worden van de hitte. Maar het was een fijne avond!

Ondertussen heeft oppergeek Maarten Schenk de gehele show online gezwierd. Nadat het filmpje in geladen is is doorspoelen mogelijk, gelukkig. Straks de voorstelling "Moeders" (review) in de Backstage Gent. Een schitterende zwagnerschapskomedie! Gaat dat zien gij allen!

De Standaard, een toonaangevend medium, loste een valse noot over de belgische blogosfeer. Huis-tuin- en keukenblogjes die uitblinken in schraalheid, gebrek aan publieke opinievorming en invloed op de massa (alle meta-tale-experimenten ten spijt blijkbaar). Zijn de papieren gazetten bang van bloggers? Zware meningen, diepe opiniestukken missen ze in de blogosfeer. So what? Als ik wil bloggen hoeveel scheten ik op een dag laat, hoeveel keer ik per dag ***, is dat mijn zaak. En de uwe als u het wil lezen. Leve de Belgische/Vlaamsche Blogosfeer!!!!

We sluiten af in traditie met een mopje.
- jeronimo: hmm 'ter zitten gelijk allemaal donkere stipjes aan de binnenkant van de billekes van mijn clementien
- panda: is dat dan kaka van een insect?