Jeronimo's Cage of Thoughts

Het afgelopen weekend was weer een feestweekend, rushen van hot naar her zonder mij te haasten. Vrijdagavond, een heerlijke instuif (die niet al dusdanig was aangekondigd) bij mijn maat. Het "klein muziekske" ging eerst zijn notariskantoor inwijden, maar dan werden we meteen naar de duplex erboven uitgenodigd op zijn terras dat even groot is als de woonruimte van mijn appartementje om er te barbecueën, te drinken, te feesten en te genieten van een occasioneel muzikaal intermezzo van datzelfde "klein muziekske".
De volgende ochtend was het dan lekker ontwaken om de trien naar Brussel te nemen. Ik was een half uur later dan afgesproken op de afsrpaak omdat ik me vergist had van uur. Maar niettemin konden we wegens ons op voorhand bestelde tickets toch nog in het volzette museum van Magritte binnen. De moeite voor iedere liefhebber van geniale geesten.
Daarna ging het in een ush, evenwel na een relaxerend drankje op het Sint-Goriksplein, naar Gent, waar ik me tussen het drukke verkeer door naar de Ikea repte om er na omwegen eindelijk de ingang gevonden te hebben en aan de zelfscan een kadobon gevalideerd te hebben, om als kado te geven op de instuif waar ik over een half uur zijn moest. Eerst ten ouderlijke huize uiteraard de buik wat vullen , andere kleren aan doen, omdat dat moest van de mama en hup richting Aalbeke waar het lief van mijn zus liep te glunderen van trots over zijn nieuw huisje. Terecht.
De volgende zondagmiddag was ik zodanig verslaafd aan feesten da tik me maar naar het boombalfestival repte met mijn partner in crime, Thierry. U vind mijn fotoset hier.

Eerder kreeg u al onze sfeerbeelden voorgeschoteld, waar bij u misschien met heimwee terug denkt aan alle zonnige momenten van dit weekend die zondagavond alweer met felle bliksemschichten en dito donderslagen de doorweekte grond werden ingeklaterd.

Om u nog wat meer het gevoel te geven dat u echt eens naar het festival moet komen, niet alleen voor het gezellig samenzijn en het eten, maar ook voor de muziek, krijgt u hier enkele shots van de concerten.

Een groot voordeel van deze editie was de frontstage die er dit keer voorzien was. Heel handig omdat ik dan te pas en te onpas meteen op de eerst rij kon gaan staan in plaats van altijd ferm op tijd mijn plaatsje trachten te verdedigen tussen de rijen enthousiaste gezinnen met kleine kinderen wiens zicht je dan ontneemt en later op de avond al even enthousiaste in uw oor krijsende tienermeiden. Die laatste krijsten helaas nog steeds in mijn oor maar allez gauw de muziek bleef best te pruimen.

Het Duo Pignol-Milleret, uit Frankrijk maar geen chateau van het een of het ander bubbelend kurkflessendrankje, beet voor mij de spits af. Twee duellerende accordeons, speels, ingetogen dan weer wervelend. Geen explosieve folk, maar best dansbaar met een ietwat zweverig traditionele inslag en in de grote tent met veel ademruimte ontstond algauw de typische kringgroepsdans. Leuk.

Ondertussen hadden mijn festivalgenoot Thierry en ik weeral dorst en ging ik even dag zeggen aan enkele blogvriendinnetjes die me even wezen op een niet echt fotogenieke door het zweet doorkijkjurk geworden kleedje.

Rond 17u30 maakte Ishtar haar opwachting. Niet de godin zelve, hoewel Soetkin Baptist in feite wel als redelijk goddelijk zou kunnen worden beschouwd. Eerder had ik haar zangtalent al mogen bewonderen toen ze samen met Olla Vogala optrad in De centrale.
Dit keer zong ze de leadstem in een driestemmig pan-europees volksorkest. Ik was blij om eens ies anders te horen dan het songfestivalliedje. Ze maken leutig klinkende lichtvoetige folk met zowel pittige Iberische-Andalousische invloeden als exotisch klinkende balkangeluiden. Uiteraard blijft het allemaal vrij braafjes en zonder de grimastrekkende ietwat koddige verschijning van Soetkin zou Ishtar denk ik niets voorstellen.

Het moment om de etenstijd in te lassen, was aangebroken en een groot uur later kon ik eindelijk genieten van een weldoend bordje gebarbecuede beenham met groentjes en brood. Voor die 7,5 euro mochten ze me wel twee skellen 'espe gegeven hebben ma kom, 't was lekker. Het maaltijdje verterend, genoten we van de ambiance die het zootje ongeregeld van Los Pablos op het podium rondstrooide. Neo-folk zeggen ze zelf, niets neo aan medunkt. Neo is volgens mij medieval folk, zij spelen moderne folkrockachtige deuntjes. Dat de saxman van Aedo op het podium staat is een ferm voordeel. Opzwepend, energiek en een fris jong geluid.

Ten slotte werden de meisjes van Lais na ruim een uur vertraging aangekondigd. Blijkbaar kwamen ze nog van elders. En al even traag kwam het concert op gang. Geeuwend stond ik het publiek te aanschouwen. Ik had in feite wel zin gekregen in wat avantgarde electronische noisefolktoestanden zoals ik hen eerder al aan het werk had gezien in de handelsbeurs. Maar op dit folkfestival namen ze een lange opwarming met a capella liedjes en hier en daar wat songs met minimale semi-acoustische begeleiding. Niet dat het de dolenthousiaste meezingende tienermeisjes op de eerste rij iets kon deren.

Na verloop van tijd werd "the ladies' second song" ingezet en kregen we al wat modernere geluiden te horen en toen eindelijk hun tweede gitarist arriveerde kon het concert helemaal losbreken waarbij er ook wat heen en weer werd gesprongen. Door het uitblijven van een geluidsuitbarsting, bleef ik wel wat op mijn honger zitten, maar niettemin was het een best te pruimen performance.

Na mijn festivalgenoot zijn tweede bakje frieten van de avond werden we nog getrakteerd op een enthousaiste DJ-set van DJ Klesie. Vrij amusant om hem bezig te zien. Met speciale dank ook aan Klesie.

cu y'all next year folkies!

We zijn dit weekend getrakteerd geweest op een schitterende zomer. Meteen de kans om in open lucht even wat vertier te zoeken. Vrjdagavond was er een gezellig weerzien in Jazz in het Park, waarna ik in de nacht verdween op zoek naar het licht in de duisternis van het Groene Valleipark waar Panda al ettelijke flessen cava en pompelmoessap had uitgeschonken. Best gezellig zo bij kaarslicht in het pikdonkere park. De nachtelijke wandeling van ruim een half uur naar mijn stulpje viel ook beter mee dan verwacht.

De volgende dag repte ik me full metal jacket naar het boombalfestival te Lovendegem. Een uiterst gezellig evenement voor groot en klein, gezelligheid troef en dat merk je al bij je eerste stappen op het terrein. Voor een review met diverse sfeerfoto's verwijs ik jullie door naar Gentblogt.
Ik heb genoten, samen met mijn medefotograaf observeerden we, schoten kiekjes in de frontstage, lesten we onze dorst en des avonds wanneer de duisternis gevallen was, nam Klesie (de boombalman) ons op sleeptouw in een weide waar een luchtballon eventjes opsteeg. Dat was buiten de gracht gerekend die ons natte voeten bezorgde en waarvan ik pas daarna besefte dat dat de afvoer was van de festivaltoiletten. Shit Happens. Niettemin liet ik Thierry dan maar van de grond gaan ondanks het feit dat ik het grootste kanon had om mee te schieten. Ik ontmoette ook eventjes dansend leven die haar pasta niet op kreeg en haar vriendinnen, maar wegens 'on duty' helaas vrij snel weer uit het oog verloren. Lais bleek redelijk in orde, al had ik het een stuk energieker verwacht, uiteindelijk bleven we nog wat plakken om onze overschot aan drankbons te kunnen opdoen en toen was het slaaptijd.

Deze week staan er ook weer enkele activiteiten op het programma. Heel leuk.
Blijkbaar is er weer een welkom van nieuwe inwoners door de stad gent, ik ben benieuwd of ik een uitnodiging ga krijgen.

meer foto's hier.

Blij dat ik nog eens mijn kot uit kwam vrijdag. Het was een mooie dag geworden en om de een of andere reden had ik nog geen zin of tijd gehad om 's avonds een stapje in de wereld te zetten. Toevallig, of eigenlijk niet, want ik vermoedde wel dat hij daar zou zijn, kwam ik Bruno tegen samen met vrouw en kind op Jazz in 't Park bij mij in de buurt. Gezellig was het wel, dat sfeertje. Om 21u moest ik hen verlaten omdat er een andere afspraak opgedaagd was. Gezellig keuvelend gingen we de nacht in.

Net op tijd stond ik de volgende dag om 14u aan de Gezusters Lovelingstraat aan de Sterrenwacht. Jammer dat we niet in de telescoop die dateert van 1888 konden kijken, dat kan blijkbaar wel op een woensdagavond. Vrije ingang. Mijn interesse is alvast gewekt. Daarna volgde een rondleiding door de Rozier, een oud gebouw met veel geheimen en een grote geschiedenis, maar wegens vermoeidheid, de nood aan koffie en dorst en te weinig middageten/otbijt binnegespeeld te hebben, hield ik het niet zo goed vol. Een frisse coca-cola uit de automaat bracht soelaas, ik repte me naar huis en als de weerlicht bewerkte ik mijn foto's in lightroom en stuurde die door naar de Gentblogt-eindredactie om te vertrekken naar het folkie Lovendegem voor het Boombalfestival. Mijn sfeerfoto's vind u alvast op het project. Een hoogst aardig festivalletje met lekker eten ontspannen los sfeertje en een zonovergoten weide. wat moet een mens nog meer hebben? Jawel, prettig gestoord gezelschap zou de volgende keer aangenaam zijn.

Ondertussen heb ik de wok uitgetest die mijn ma voor mij gekocht had met een stempelspaarkaart van de plaatselijke groene delhaize. Toen mijn ma de stempelkaart wilde wisselen voor een wok, waren er geen meer en toen bleek dat er opeens weer een wok was toegekomen. Mijn ma zei dat ze de stempelkaart niet meer had en dat ze hoopte dat ze die wok dus niet aan haar zouden verpatsen, want ze vond de oorspronkelijk prijs toch te hoog. Na een tijdje wist mijn ma me te vertelen dat ze op de doos van de wok haar naam hadden geschreven en dat ze dus niet anders ging kunnen dan die wok te kopen zekers? Maar protesteerde ze luid tegen niemand in het algemeen, ik heb die kaart niet meer en ik ga niet de volle pot betalen, ik wil slechts de opleg betalen. Nog een tijdje later stond die wok lekker op mijn bed, helemaal uitgewassen en klaar voor gebruik en mijn ma wist me triomfantelijk te vertellen dat ze hem aan de oplegprijs voor haar stempelkaart had gekregen. Ik kon dus niet anders dan met plezier een wokpakket te kopen, wokolie en hup daar knisperden mijn sojascheuten en andere chop choy-groenten in de wok. Heerlijk, zeker met de bjigevoegde kruiden. Dat smaakt naar meer!

Deerlycke Folk 2007 by jeronimo