Jeronimo's Cage of Thoughts

Mensen die 7 keer op mijn telefoon faxen zijn ongetwijfeld blonde snollen.
Sinds ik projectcoördinator ben, weet ik nog steeds niet of ik blij moet zijn of niet. Feit is dat het veel werk met zich mee zal bregen. zenuwslopend werk, mijn geduld zal ferm te lijden hebben net als mijn psyche. Genoeg afkicken is de boodschap. Vanavond ga ik alvast naar Antwerpen. Afscheid nemen van een Zweedse vriendin die naar de JOe IS en EI gaat studeren.
Morgen ga ik mss afspreken met mijn notaris die nog in congé is en die ik al weer een tijdje niet meer heb gezien. Sowieso is er altijd wel iets te doen in Gent.

Mijn reis is geboekt, maar ik moet nog een nieuwe bestelbon ontvangen. Mijn internetbanking is ook gelukt en nu beginnen andere banken hun rente te verhogen. KLoefkappers verdikke. Hoe je het ook draait of keert, de consument is altijd de dupe.
Maar de zon schijnt tussen de enorme regenbuien door en ik sta vol muggenbeten.

Zorgen maak ik me niet. Ik droom wat weg bij de volgende liedjes.

B>
Soundtrack for the Current Attack
- God Module - the ones we love
- Noisuf-X - hit me hard, deze song live gezien op amphi in de zaal vol EBM-chicks. quite interesting
- Theatre of Tragedy: machine: dat ik deze cd uit het oog verloor...
- Deine Lakaien - love me to the end

En we eindigen de Castlefest - 2008 serie met deze foto's.

Aangezien het zonnetje buiten schijnt, mag ik dus best de donderwolk uithangen. Naast het warhoofd dat ik al ben, slaag ik er toch redelijk in orde op zaken te stellen. Beetje chaotisch, maar andere dingen verlopen dan weer heel vlot. NOg andere dingen verlopen helemaal niet zoals ik het wenste of droomd een deze zaken maken dat ik uit mijn zomerdip klom en in een ander ravijn terecht kwam. Ach ja, eenzaam boksen we op tegen de kille gladde grauwe ontoegankelijke rotswanden die enkel onze aan scherven geslagen dromen weerkaatsen in holle echoes die door niemand worden opgevangen in de desolaatheid van de woestenij van de Verloren Hoop. Donderwolken brullen ons cynisch toe terwijl de bliksem ons hart electrocuteert. Hevig klapwiekend met gepluimde vleugels slagen we er niet in onszefl te overstijgen boven de duisternis van onze doffe brandende blik uit.
Het kan verkeren. Gedoemd tot sagen en legenden die niet worden opgevangen door de Fluisterwinden.
Ik heb dan maar weer eens mijn goed hart getoond en ik ga volgende week weer congé pakken om uit altruisme een fotoshoot te doen zoals verleden jaar van een hoop joelende kinderen op kamp. Dit keer met overnachting. Het zal wat geven.
Als ik het niet krijg, moet ik het pakken zekers?
Waar ik het overigens echt wel van op mijn heupen krijg, zijn jobstudentes. Zeker als ze aan de fijne vleeswaren staan. Sommigen staan daar terecht, gelet op hun fijne lieflijke structuur, helaas vergaat deze troef in het niets bij hun onkundigheid om schelletjes in de juiste dikte of eerder dunte te snijden. Je krijgt altijd plakken op je bord die soms wel ruim 3mm dik zijn in het begin en dan opeens ferm verdunnen tot een rafelende doorzichtige rand van amper 5cm terwijl een voleldige schel toch wel soms 15cm tot 20 cm lang is.
Of ja waarom niet, meteen een hele dikke schel van zeker 2.5mm doorsnee over de hele lengte.
Om van de trage jobstudentes aan de kassa nog maar te zwijgen.
Zouden we beter die studenten niet inschakelen voor wegenwerken en andere gemeenschapsinfrastructuur te onderhouden in de plaats en het snijden van schelletjes over te laten aan gediplomeerde keurslagers die met een ferme houw een perfecte steak kunnen snijden?

Genoeg hierover, er is veel te doen dit weekend en toch lijkt het er op dat er van evenveel niets in huis zal komen. choices.

En we gaan verder met enkele shots van castlefest 2008.

Wat ik aan het doen ben en waarom ik zo weinig schrijf?

Ewel, kijkt! Zie je dan niet waarmee ik allemaal bezig ben dan?
Ik tert van festival naar festival, van Tanzbrunnen in Keulen naar Keukenhof in Hillegom bij Lisse in Nederland.
Ondertussen staat mijn selectie van het fantastische gothicfestival Amphi fest online en kan ik nu mijn foto's van Castlefest 2008 online zetten, om van mijn gentse feesten nog maar te zwijgen. Maar daarvoor verwijs ik u graag door naar het project.
Bovendien zijn er ook buurtfeesten in mijn wijk. Veel last heb ik er gelukkig niet van. ik wil rust al ik thuis ben. Lekker genieten, in alle traquilliteit en sereniteit ontspannen met enkel mezelf en ik.
Mijn binnenhuisinrichtingscapaciteiten heb ik weer wat getraind en mijn bank leverde me een nieuwe bankkaart af met foto erop voor niets. De andere weet ik nog steeds niet waar ik die ben kwijt gespeeld. Ook mijn queeste van rond de wereld heeft vorm gekregen, alleen moet ik nog bevestiging krijgen van de boeking. Nog enkele lange weken geduld, maar geduld wordt altijd beloond. En verder trek ik op met vrienden, de zomer, het is lekker leutig ondanks de regen. Er samen op uit trekken, wat wil een mens nog meer? Music is my life!

Hier alvast een voorsmaakje van Castlefest. Meer volgt later op flickr! (klik de foto's)

Even voor de record: mijn skynettellertje is de 500.000 gepasseerd. Vier jaar geblog lijkt redelijk wat bezoekers gelokt te hebben, waarvan het overgrote deel niet vindt wat het zoekt: hoofdzakelijk tetten van bekende vlaams meisjes noch het antwoord op vragen van het soort dat je naar ik vermoed binnenkort in de Flair zult kunnen lezen gelet op de rare onderwerpen die zij altijd plegen aan te snijden. Veel woorden maak ik er dus niet aan vuil, mijn trouwe schare lezers is vrij klein. Niet iederene kan me smaken en ik kon lange tijd niemand anders smaken. Nu ik wat socialer ben geworden na verloop van jaren, vind ik het best gezellig zo tussen ons. Wij tweeën, wij samen, dit kon wel eens het begin zijn van ons tweeën, hier samen, het hangt in de lucht. Hier en nu. Nu of nooit. Ik bazel maar een beetje, er hangt niets in de lucht behalve iets dat stinkt en regen en een vleugde zonneschijn. Jullie zijn met meer dan 1, gelukkig. Het is hier dus een gezellig onderonsje, lekker leuk. Gesjellig plachten mijn noordelijke famillieleden dat te noemen, waarbij ze me nog net niet wurgen in een houtgrepige knuffel.
Gisteren dacht ik even mijn pc-scherm te hercalibreren en dat lukt maar half, er is duidelijk iets veanderd, ik heb nu erg veel contrast en echt diepe warme kleuren. Ik vrees dat ik ergens "over-reacted" heb, maar ik krijg het amper goed, tenzij het echt zo moet, maar alle andere pc-schermen zien er toch veel lichter uit qua kleuren. Maar goed, ik los dat wel redelijk op. Morgen is het deerlycke folk. De afrocelts komen, Omnia komt ook en Lais met een project: kwijl. Ik weet alleen niet of ik zin heb om er morgen op mijn eentje rond te hossen. Ik zie wel. Gezelschap altijd welkom. Ondertussen staan de foto's van mijn chiroshoot op 3 cd's. Na bekijken, herbekijken re-edit na re-edit ben ik toch tevreden met mijn resultaten. Alleen mijn belichting was af en toe niet je dat door hier en daar een andere instelling. Maar goed we leren steeds bij.

Castlefest 2007 by jeronimo

Met dit zomers kamplied was het voor de "gastjes" verzamelen geblazen op de weide voor de circustent die dienst deed als spelruimte en refter. Nadat ik 's ochtends, na een uur op voorhand wakker geworden te zijn, om 5u22 was opgestaan en mijn zus en haar lief bij zijn ouders had opgepikt om 6u stonden we rond 8u15 aan De Drink 51, te Sint-Pieters-Voeren aan de kampplaats waar de VB's en de kookploeg ons verwelkomden. Weldra schalde het lied uit de boxen over de bedauwde wei die baadde in het gelige licht van de opkomende zon en renden de eerste wakkere vogeltjes in hun pyjama de glinsterende weide op, klaar voor de formatie.
De hoofdleidsters spraken de geformeerde kinderen toe waarna iemand plechtig de Chiro-vlag mocht heisen. Tandjespoetsentijd. Alle pagaddertjes en speelcubbertjes vulden hun bassinske met water en hurkten neer om hun tandjes te poetsen, schitterend tafereel. Ook het ontbijt bracht me veel chocomonden en -neuzen, melkbaarden en confituurwangen. Mijn breedhoek 18-70mm en vooral mijn lichtsterke tele 50-150mm f2.8 lenzen kwamen goed van pas en ik holde van de ene wei naar de andere om de verschillende groepen tijdens hun spel en activiteiten vast te leggen in bites en bytes. Leuk dat ik het vond. Die kleinmannen zijn fantastisch om bezig te zien, zo schattig en koddig dat die mannen zijn. Ondertussen was de kookploeg druk doende pattatten te schellen en in frieten te snijden en die frieten voor te bakken. Heerlijk stoofvlees schafte de pot. Zelf verging ik bijna van de honger wegens pas eten nadat alle kinderen hadden gegeten en alles was opgeruimd. Kort na de middag kwam de hoofdtaak eraan: groepsfoto's trekken. Moet je eens proberen van een bende tientallen onnozelaars. Nu voor zover ik heb kunnen zie zijn ze redelijk gelukt. Het kan altijd beter, maar ik ben best tevreden. Heel grappig is om tussen tie tientallen gezichten altijd een paar kwieten met rare smoelen te zien. Dat maakt de foto een stuk dynamischer en ook plezanter. De clichématige ezelsoren steken ook hier en daar de kop op. Ik heb er van genoten. In de namiddag keek ik toe hoe de kleinsten zich amuseerden met toffe waterspelletjes en anderen met bruine zeep glijbanen en schotse spelen zoals banden- en paalwerpen. Als afsluiter vond de kampdans plaats en het inhalen van de vlag en toen gingen de kleinsten slapen. Zalig die dansende massa bezig te zien.
Het was na een drukke dag tijd om de innerlijke mens opnieuw te versterken en de heerlijke komkommersoep met brood en salami liet ik smaken. Noodgedwongen blven we nog wachten tot het plots opgekomen onweer voorbij was en rond 22u40 keerden we dan toch huiswaarts om een 2 uur later thuis te arriveren.

De volgende middag deed het zeer op op te staan maar het eten bij de oma was gezellig en de fotoreportage van Kenia van zus en haar lief was even schitterend. Ik zou zo vertekken. Maar mijn tijd komt er aan. Stilaan. Nog enkele weken geduld.

castlefest by Jeronimo

We zijn nog maar half weg de week en ik ben nog vollop in de fantasysfeer van mijn middeleeuwse ervaring op castlefest en toch leef ik al in gedachten in het aanslenderende weekend. Je vind me dan (waarschijnlijk niet, omdat je daar neit in dat godvergeten gat vertoeft) op chirokamp in Voeren. Kleine mukkie heeft haar grote broer weer opgevorderd. Het is toch altijd hetzelfde hé, ik laat me altijd doen door dat kleine onderkruipsel. Zagen en morren doe ik wel maar uiteindelijk geef ik toe, zelfs al wil ik dat helemaal niet in eerste instantie en sta ik in het begin op mijn kop. Ze weet perfect hoe ze me moet aanpakken. Hoogstwaarschijnlijk had ze zoals altijd al dingen toegezegd en gezegd: mijn broer gaat dat wel doen. En ja hoor. Broerie doet dat. Met graagte. Twee dagen rondhossen van het ochtendgloren tot het einde van het nachtspel om alles vast te leggen op de gevoelige digitale plaat. Leuke opdracht! Ik zal nu maar even mijn verlof aanvragen. Sinds enkele maanden regel je dit soort zaken via het intranet en een ingewikkeld systeem. Mijn per post verzonden maaltijdcheques liggen netjes bij de buren die tijdens de afwezigheid van mijn ouders een oogje op ons huis hielden en ook op onze postbus zo bleek.
Gisteren ben ik nog samen met de een of andere kwiet en nog een ander bloggertje mijn hongerige maag gaan vullen in de Mosquito Coast, one of my fave cafés. Sprinkbok op zijn thais gewokt ofzoieten. Lekker, heerlijk. Behalve de koriander, die liet ik wijselijk links liggen.
Ik ga me toch de rest van de week eens wat kalmer houden. Too much is too much. Hier nog enkele sfeerfotootjes. Meer op mijn flickr en meer in aantocht!

Castlefest 2007 by Jeronimo

Ondertussen heb ik weer honger ondnaks de paar pralines die ik getrakteerd kreeg van een jarige collega en is deze mange du kebab van Lil' Maaz hot on the net!
Het doet me denken aan de leuke komische film Kebab Connection, op de site vind je diverse leuke reclamespots van in de film.

Net naar Terzake Zomer gekeken: ER Bagdad. Ben ik even onder de indruk....

foto door Charles Strijd

A Sweet Summerbreeze. Gelukkig staat er een briesje, anders zou het wel heel erg warm worden. Niet dat ik dat erg vind, ik hou van de warmte, het is een training voor als ik weer naar de tropen vertrek. Hoewel ik beter zou trainen op etherische hoogten, gelet op het feit dat ik dit keer niet echt naar de tropen ga. Gezelligheid. Die relaxte gelukzaligheid. Genieten. Vrijdag ondanks de toenemende vermoeidheid toch nog afgezakt naar het parkkaffee in Mariakerke om daar aan te sluiten bij Ilse en Henk en hun maten. Verder daagde er geen spook meer op, maar dat gaf niet. Lekker chillen in het schemer kon ook zo. De volgende dag was ik al redleijk vroeg op en rond 10u stond mijn taxi klaar om me ergens naar Nederland te voeren. 3 uur reden we in een niet airgecoolde skoda onver de snelwegen richting Lisse, Kasteel Keukenhof, te Lisse, bij Hillegom, Nederland. We hadden een beetje file rond Rotterdam en Den Haag, en misten de eerste band Rapalje, maar dat vond ik niet erg, op Castlefest kijk je sowieso je ogen uit naar al die schitterend verkleden mensen die er rondlopen. En wat een zomers weertje! Ik ben helaas maar matig tevreden van mijn foto's. ten eerste is de setting niet altijd optimaal. Je ziet eits en je moet rap inzoomen en trekken en dan mis ik als amateur de reflex om vlug hier en dar mijn instellingen aan te passen een de plotse schaduwen of blijk ik op tele onscherpe foto's getrokken te hebben. Af en teo heb je het geluk dat een model wil poseren, maar de goeie achtergrond kiezen is niet evident want het loopt vol met mensen die dan nog voro je camera dreigen te lopen ook. Maar al bij al, ik stel mss een beetje te hoge eisen aan mezelf, want enkel foto's mogen er best zijn. Ook de drank en het eten wer dgeserveerd in potgebakken bekers en borden, heel leuk maar ook heel duur. Jammer dat Faun moest spelen terwijl de namiddagzon onze nekken en camera's verschroeide. Ze hadden wat moeite om erin te komen ha dik de indruk, maar niettemin, ik hou van deze band die ik nu al voor de derde keer op korte tijd aan het werk zag. De Mediaeval Baebes waren matig goed, een beetje te veel van hetzelfde en het was zoeken naar de juiste instellingen voor mijn camera. Omnia zag ik slechts van ver, het enthousiaste publiek stond rijen dik tot tegen het podium en juichte en riep, wat een feest!

De volgende dag rolde ik spontaan uit mijn bed rond 11u11 en toen besefte ik dat ik eigenlijk al onderweg moest zijn naar de picnic. ja, We hadden verleden week ofzo een mail in onze inbox gekregen dat er picnic was in de groene vallei, iederen moest iets meebrengen. Ik nam eerst rustig een bad en ging naar de bakker, vulde mijn rugzak met allerlei proviand en hup 40 minuten op het gemakskes wandelen stekte ik toe aan de reeds rijkelijk gevulde enorme tafel. Wow dat zag er allemaal fantastisch uit. het werd een luierdag. Ik bleef er plakken en luieren in de lommer tot 18u, waarna een vriendelijke ziel me een lift naar huis gaf.

na een verkwikkend bad was het meteen werken aan mijn foto's van castlefest, waarvan u hier al een voorsmaakje krijgt.

castlefest by Jeronimo

Soundtrack for the Current Attack
-Omnia - Morrigan, het publiek op het einde van de clip was even enthousiast als in de clip
- Faun - Andro
- Dunkelschön, didn't see that band.