Jeronimo's Cage of Thoughts

Een cultuurabonnement. Ik heb dat niet. Dat vergt planning. Ik ben niet zo aan planning. Al moet ik toegeven dat sinds enkel maanden mijn agenda heel erg volgeboekt raakt tot aan het groot verlof voorlopig. Ik hou dus wel van een gevulde planning. En ook van cultuur. Gelukkig zijn er anderen zoals mijn zus en haar levensgezel die zich ieder jaar wel een reeks voorstellingen kopen. Met als nadeel dat ze af en toe eens een kaart over hebben of zelf niet kunnen gaan. Zoals dit weekend. Ik nam de twee kaarten over maar ondanks mijn twitter/facebookgewijs verzoek voor gezelschap, mocht ik er weer alleen naartoe. Geen cultuurminnende mensen blijkbaar daar. Of allen andere dingen te doen. Niettemin net voor de show ging beginnen stekten twee van hun fervente vrienden toe die de zeteltjes naast mij hadden, net zoals de vorige keren da tik een kaart van het gezelschap had overgenomen. Zij wisten me te vertellen dat ook zij kaarten overhadden en die hadden kunne inwisselen voor een waardebon. Ik dus ook nog eens rap naar de kassa waar de madam van dienst tegen haar zin en tergend traag een bon uitschreef.

Even later stond Philippe De Maertelaere op het podium voor de ruim 550ste voorstelling van de langstlopende on-man-show in Vlaanderen: CAVEMAN.
Hij startte een beetje sukkelig en droog en ik vond zijn presence wel echt oudbollig en saai, maar hij kwam al redelijk snel op gang en zijn manier van doen begon ons meer en meer te bevallen.
Er zijn al ontelbare boeken geschreven over de verschillend tussen mannen en vrouwen. Meestal door ultrafeministische mannenhaatsters uit Holland die vinden dat vrouwen gewoon beter zijn. De iets frivolere aanpak las je in "mannen komen van mars, vrouwen van venus". En je kunt waarschijnlijk nog tientallen andere boeken in die zin opnoemen. Om van de Flair en co nog maar te zwijgen. De clichés over de mannen stapelen zich op net als die van de vrouwen. Wat 'Caveman' doet, is niet meer dan het verzamelen van alles wat je wel eens gehoord hebt tot een mooi aaneengeschakeld verhaal. Luchtig, uitvergroot, clichématig, herkenbaar en heel grappig.
De relaties tussen man en vrouw, de verschillende benaderingen, denkwijze, handelingen uit faits-divers uit de huiskamer gegrepen. Philippe vertelt het entertainend, niet driftig en opgejaagd zoals sommige van die opgefokte stand-ups doen, maar rustig, aan een onderhoudend tempo. En dat net gepast gedurende een uurtje half.
Het minpunt vond ik dat de heel show ten voordele verliep van de vzw tegen zinloos geweld, waarvan ik het punt nog steeds niet snap en echt niet weet hoe concreet die gasten wel allemaal dingen doen. Maar goed, de show van Caveman stond hier centraal en lachen deden we.