Jeronimo's Cage of Thoughts

Mijn Aziatische dromen zijn er ngo steeds in de vorm van herinneringen dan vooral, maar dat weerhield me er niet van om met mijn gezellin van het moment eens van de Zebra waar ze toch enkele speciale bieren hadden die ferm in de smaak vielen naar Le Rêve d'Asie" te gaan, de thai-vietnamees om de hoek. dat was al een tijdje geleden en precies hebben ze een andere kok want de boeuf met groenten wat een stuk sappiger dan de vorige keer (of moet ik echt in een andere restaurant gezeten hebben). Het deed deugd na een saaie week vol avonden voor de pc door brengend met slechte tv zoals "de slimste mens" om toch maar wat afleiding te hebben. De trend werd de volgende avond voortgezet met als immer gezellige en goedlachs gezelschap Feetje, de AB huisfotografe voor dit jaar, die me meetroonde naar het toepasselijk genoemde café "le Corbeau", de raaf, of the raven zoals we dat in pagan folk middens kennen. Stoemp met worst is de specialiteit. Al had ik de indruk dat mijn bord opgewarmd was in de (microgolf)oven, het smaakte wel en ik maalde er niet om dat "vers" betekent dat je het niet achteraf in de microgolf opwarmt. Het slaatje met geitenkaas en warme spek van mijn disgenote zag er evenees overheerlijk uit. Een beetje later stonden we dan in den AB om Channel Zero anno 2010 eens aan het werk te zien. met wat geschuif en onderhandel raakte de huisfotografe dan toch binnen in haar eigen huis (die mannen van den AB zijn op dat vlak niet echt goed bezig als ik haar verhalen zo hoor) en ondertussen genoot ik maar op mijn eentje van het oerslechte voorprogramma. Hunter, raasde zonder indruk te maken over het podium. Metalcore is in belgië toch onbestaand, goeie groepen dan toch niet. Channel Zero is een uitschieter, ik heb hen pas dit jaar leren ontdekken omdat ik dat vroeger maar een flauw afkooksel van stubru-shit vond. Nu ze volwassen zijn, kliken ze ook volwassen. Stevig onvermoeid. Man wat een performance, muzikaal vind ik het nog steeds geen metal, maar de guestperformance van de tweede gitarist maakte me net als de rest van de zaal ferm enthousiast met zijn klassieke heavy metalaccenten gaf hij het gheele een melodischer en wervelender dynamiek. Vocaal doet Franky het denk ik nog beter dan vroeger. jaja puur genieten en schitterende sound!!! De kotsende idioot in de moshpit konden we ontwijken, de voeten van de crowdsurfers ook. Na afloop bleek de collega van mijn schoonborer er in geslaagd te zijn de enige locker uit te kiezen van heel den AB waar het nummertje niet op de sleutel stond. Hij kon zich ook maar vaag herinneren war ongeveer hij zijn gerief had gestoken dus zat er niets anders op om kastje per kastje af te gaan en de sleutel uit te proberen. Locker 377 was het. Damn! Nog een drinken en dan de auto halen in de parking aan de dansaertstraat waar er blijkbaar achtergelaten auto's worden gedumpt. Wie weet wat ligt er te rotten in de koffer ervan?
Next day, again party day. Een gouden koffie gedronken in Or Expresso bar in de walpoortstraat. Dan nog ene gedronken in het rookvrij geworden Vooruit en dan als de wervelwind richting Leuven om na een kebab te gaan vieren in de Villa Ernesto. gezellige boel, maar reggaeton steekt ongelofelijk tegen na een tijdje. Latino machismo in een besneeuwd Vlaanderen. Not my cup of tea. Dan toch maar beslist om de verre rit terug te maken in het holst van de nacht en ne keer goed geslapen ze.
Over eten gesproken: deze avond eerste kookles van seizoen 2.