Jeronimo's Cage of Thoughts

Even voor de record: mijn skynettellertje is de 500.000 gepasseerd. Vier jaar geblog lijkt redelijk wat bezoekers gelokt te hebben, waarvan het overgrote deel niet vindt wat het zoekt: hoofdzakelijk tetten van bekende vlaams meisjes noch het antwoord op vragen van het soort dat je naar ik vermoed binnenkort in de Flair zult kunnen lezen gelet op de rare onderwerpen die zij altijd plegen aan te snijden. Veel woorden maak ik er dus niet aan vuil, mijn trouwe schare lezers is vrij klein. Niet iederene kan me smaken en ik kon lange tijd niemand anders smaken. Nu ik wat socialer ben geworden na verloop van jaren, vind ik het best gezellig zo tussen ons. Wij tweeën, wij samen, dit kon wel eens het begin zijn van ons tweeën, hier samen, het hangt in de lucht. Hier en nu. Nu of nooit. Ik bazel maar een beetje, er hangt niets in de lucht behalve iets dat stinkt en regen en een vleugde zonneschijn. Jullie zijn met meer dan 1, gelukkig. Het is hier dus een gezellig onderonsje, lekker leuk. Gesjellig plachten mijn noordelijke famillieleden dat te noemen, waarbij ze me nog net niet wurgen in een houtgrepige knuffel.
Gisteren dacht ik even mijn pc-scherm te hercalibreren en dat lukt maar half, er is duidelijk iets veanderd, ik heb nu erg veel contrast en echt diepe warme kleuren. Ik vrees dat ik ergens "over-reacted" heb, maar ik krijg het amper goed, tenzij het echt zo moet, maar alle andere pc-schermen zien er toch veel lichter uit qua kleuren. Maar goed, ik los dat wel redelijk op. Morgen is het deerlycke folk. De afrocelts komen, Omnia komt ook en Lais met een project: kwijl. Ik weet alleen niet of ik zin heb om er morgen op mijn eentje rond te hossen. Ik zie wel. Gezelschap altijd welkom. Ondertussen staan de foto's van mijn chiroshoot op 3 cd's. Na bekijken, herbekijken re-edit na re-edit ben ik toch tevreden met mijn resultaten. Alleen mijn belichting was af en toe niet je dat door hier en daar een andere instelling. Maar goed we leren steeds bij.

Castlefest 2007 by jeronimo

Met dit zomers kamplied was het voor de "gastjes" verzamelen geblazen op de weide voor de circustent die dienst deed als spelruimte en refter. Nadat ik 's ochtends, na een uur op voorhand wakker geworden te zijn, om 5u22 was opgestaan en mijn zus en haar lief bij zijn ouders had opgepikt om 6u stonden we rond 8u15 aan De Drink 51, te Sint-Pieters-Voeren aan de kampplaats waar de VB's en de kookploeg ons verwelkomden. Weldra schalde het lied uit de boxen over de bedauwde wei die baadde in het gelige licht van de opkomende zon en renden de eerste wakkere vogeltjes in hun pyjama de glinsterende weide op, klaar voor de formatie.
De hoofdleidsters spraken de geformeerde kinderen toe waarna iemand plechtig de Chiro-vlag mocht heisen. Tandjespoetsentijd. Alle pagaddertjes en speelcubbertjes vulden hun bassinske met water en hurkten neer om hun tandjes te poetsen, schitterend tafereel. Ook het ontbijt bracht me veel chocomonden en -neuzen, melkbaarden en confituurwangen. Mijn breedhoek 18-70mm en vooral mijn lichtsterke tele 50-150mm f2.8 lenzen kwamen goed van pas en ik holde van de ene wei naar de andere om de verschillende groepen tijdens hun spel en activiteiten vast te leggen in bites en bytes. Leuk dat ik het vond. Die kleinmannen zijn fantastisch om bezig te zien, zo schattig en koddig dat die mannen zijn. Ondertussen was de kookploeg druk doende pattatten te schellen en in frieten te snijden en die frieten voor te bakken. Heerlijk stoofvlees schafte de pot. Zelf verging ik bijna van de honger wegens pas eten nadat alle kinderen hadden gegeten en alles was opgeruimd. Kort na de middag kwam de hoofdtaak eraan: groepsfoto's trekken. Moet je eens proberen van een bende tientallen onnozelaars. Nu voor zover ik heb kunnen zie zijn ze redelijk gelukt. Het kan altijd beter, maar ik ben best tevreden. Heel grappig is om tussen tie tientallen gezichten altijd een paar kwieten met rare smoelen te zien. Dat maakt de foto een stuk dynamischer en ook plezanter. De clichématige ezelsoren steken ook hier en daar de kop op. Ik heb er van genoten. In de namiddag keek ik toe hoe de kleinsten zich amuseerden met toffe waterspelletjes en anderen met bruine zeep glijbanen en schotse spelen zoals banden- en paalwerpen. Als afsluiter vond de kampdans plaats en het inhalen van de vlag en toen gingen de kleinsten slapen. Zalig die dansende massa bezig te zien.
Het was na een drukke dag tijd om de innerlijke mens opnieuw te versterken en de heerlijke komkommersoep met brood en salami liet ik smaken. Noodgedwongen blven we nog wachten tot het plots opgekomen onweer voorbij was en rond 22u40 keerden we dan toch huiswaarts om een 2 uur later thuis te arriveren.

De volgende middag deed het zeer op op te staan maar het eten bij de oma was gezellig en de fotoreportage van Kenia van zus en haar lief was even schitterend. Ik zou zo vertekken. Maar mijn tijd komt er aan. Stilaan. Nog enkele weken geduld.

castlefest by Jeronimo

Op het net vond ik dit filmpje met de performance van Omnia: "the raven" (edgar allen poe) en de acrobatieën van de alchemist en magische bal, blijf dus vooral kijken!!

Kijk wat ik hier vond! Meester hij begint weer met Frank Dingenen. Vooral de drie laatste scetches zijn schitterend, zo gedateerd zeg! Wie zweeds wil leren moet blijven kijekn tot de laatste scetch. Je herkent ongetwijfeld de piepjonge Yanka Fleerackers en nog een paar anderen.

Ondertussen ben ik al de hele dag boodschappen aan het doen. Blijkbar is mijn ma de derde dag van hun reis in den donkeren van den trap gevallen en pas vandaag heeft ze foto's laten trekken en blijkt dat er drie ruggenwervels gebarsten zijn, naast enkel ferme blauwe plekken. Ze kan rondlopen en mag alles doen. Maar ik steek hier thuis ondertussen ook lekker mijn handen uit de mouwen. Zus en haar lief zijn ook terug veilig geland uit Kenia, weliswaar met ruim 3 uur vertraging opgelopen in de luchthaven Addis Abeba, maar da tis nog een van de beste en pas vernieuwde Afrikaanse luchthavens dus daaar vastzitten is geen probleem. Straks komen ze eten.

Voor morgen zijn de planne ook ietsje gewijzigd. Oud-leiding is blijbkaar niet zo welkom om op de vingers van hun opvolgers te kijken, vandaar dat we niet blvijen overnachten op het chirokamp in Sint-pieters-Voeren. Ik heb net de route bekeken. Ik ga de raad van pa opvolgen en via Doornik, Charleroi, Namen, Luik, Visé, Voeren rijden. La Roite Wallonie, ipv E17 Gent-Brussel-Leuven-Luik waar er teveel zondagsrijdende dagjesmensen op te vinden zullen zijn. Morgenochtend 6u vertrek. Maandag alvast congé genomen zodat we ons niet moeten haasten om terug te zijn.br>Hier nog enkele sfeerfoto's van Castlefest 2007.

Castlefest 2007 by Jeronimo