Jeronimo's Cage of Thoughts

Hedenochtend het jaar des Heren 2007 smeet ik me een 20-tal minuten nadat mijn wekker was afgegaan uit bed, stak ik mijn kop onder de douche, rende naar de bakker, breedde mijn brood en spurtte naar de bushalte, sprong op de 55 met een nogal snelrijdende chauffeur, kwam aan in het station rond 7u55 en stond dan te wachten tot het glimlachende meisje de kans kreeg om een boekje aan mij uit te delen. Helaas geen chocolaatjes met een literair citaat te zien en ik vroeg er niet naar, ik was al door voor ik het besefte, haastigaard die ik ben.
Damn, ik had er nog over op het project geschreven. Gisterenavond, dat terwijl er bezoek op mijn zetel zat dat ik geacht werd te entertainen, maar ik was druk doende aan het werk voor het project, en onderwijl keek ook ik met een half oog naar Boer zoekt Vrouw. Amusant programma. Jammer dat ik geen boer en ook niet in zo'n condities niet op TV zou willen komen. Verder voel ik me sinds het gerace dezen ochtend - dat ook andere ochtenden voorvalt- een beetje niet uitgeslapen. Vanavond alvast vroeger naar huis omdat ik mijn gezelschap van gisteren wil bijstaan in iets moeilijks en ik moet seffens nog eens polsen wanneer en waar ik ga afspreken met een ander gezelschap later op de avond. De afgelopen dagen heb ik al vrij veel gepland. Vooral concertjes enzo.
Afgelopen zaterdag trokken Feetje, reus en ik dan toch richting Vlissingen. Voor het eerst door de Westerscheldetunnel, amaai zone lange!
Het Arsenaal in Vlissingen was druk bevolkt vooral het café dan. Ik viel kwa kleding weer uit de toon tussen al die rfuturistische gothci babiedolls en dito spacepsychoten, maar ondertussen repte ik me naar het podium waar ik nog net enkele shots kon trekken van Culture Kultür. Angels and Agony vond ik redelijk te pruimen, The Dreamside nogal schreeuwerig en de volegns mij deels geplaybackte show van The Birthday Massacre, was een fotografische horror wegens geen licht, maar wel pure ontlading and ambiance on stage. Alleen jammer van de boomlange Hollandse tieners op de eerste rij die niet wilden 'schuiven', de f**. En het concert liep uit. Pas rond 2u45 was het afgelopen, dada uitgeslapen geest.

Oh kijk wat voor leuks ik eens op het web gevonden heb: the battle of the cd-covers!!!

Damn ende post scriptum secundo ik heb vanaovnd een afspraak in een immokantoor. Ik denk dat ik aan eh begin van het einde ben gekomen. Misschien dat ik olgende week alweer geen zin meer heb om me met veel te duren bakstenen bezig te houden.
waar ik wel al enkele weken mee loop is het vullen van mijn garderobe. Al dagen cross ik Brussel Nieuwstraat af winkel in en uit maar in de koopjes vind ik nooit iets. De trui of het hemd in dat andere motief en niet in de solden is net iets mooier. Een wollen truitje dus in de Springfield, paars vuil wit gestreept, een longsleeve in de Mexx, en deze middag een hemd uit de H&M en een longsleeve in de WE. Misschien later nog een nieuwe goeie jeansbroek. Dit keer van een merk misschien of alvast een goed model want goedkopere jeans ben ik altijd on tevreden over qua model.
En mijn avond is alweer geregeld, dus ook dat zit weer snor. Santé!

Jumpen by Jeronimo

Met tussenpozen van enkele uren zit ik hier weer te typen achter mijn pc in het West-Vlaamse gehucht ergens in 't zuiden. Aan het typen. Niet aan het spreken via het spraakherkenningssysteem dat ik gisterenavond zoals alle andere bloggers heb gekregen op de fameuze blogmeet in Leuven.

Ik tsjoolde al van de vrijdagavond rond in de stad waar ik jaren mijn broek achter mijn bureau versleet in tijden dat internet nog voor de kleine massa geeks was en toen e-mail nog een soort metalen grondstof voor kookpotten was. Integenstelling tot mijn vlotte race van de ochtend, schoof ik anderhalf uur in de file aan vanaf het illustere moment dat ik uit de garage van mijn gebouw reed in Brussel tot de parking achter het station in Leuven. Zonder lyrische momenten helaas dit keer. Behalve de brunette die van op de passagierszetel twee maal vrij nadrukkelijk naar me keek toen de mini van haar chauffeur me in de file meermaals passeerde.

Al snel kreeg ik mijn gracieuze gastvrouw in het ootje die al wortelschietend stond te avonddromen bij het Oorlogsmonument. Ik moest even stoom afblazen. Had bijna kramp gekregen aan de wreef van mijn rechtervoet van constant mijn koppeling en gaspedaal afwisselend beheerst in te drukken dan wel te lossen.Woordenvloeden stroomden uit mijn groggy brein, al dan niet ter zake doend gebazel liet ik op haar onschuldige oortjes los, maar het gaf niet zei ze glimlachend.

Omdat ik niet wou onderdoen voor defilledie ooit beweerde een grote pizza verorberd te hebben bestelde ik me maar een grote veggie-pizza. Achteraf gezien moet ik zeggen dat ik dacht dat mijn ogen groter waren dan mijn buik (wat op zich misschien ook wel al zo is), maar ik bracht het er redelijk goed vanaf. De knappe dienster liet ik ook het wisselgeld houden en even later zat ik in de College-cocktailbar te nippen van een lekkere non-alcoholische cocktail.
Geen avond Leuven zonder de Villa Ernesto zei mijn gastvrouw, en vanop het balkon keken we toe hoe de mannen rond de vrouwen hun gat draaien en de vrouwen mannen probeerden te versieren door met hun gat te draaien. Hilarisch en pathetisch tegelijk. Wat een overacting in social pathetic behaviour zeg.

Enkele tientallen pindanoten in de Carlisle later, blies ik mijn normaal zelfopblazend luchtmatrasje vol en legde ik me te grollen om langzaam te ontwaken na een stormachtige nacht.

Carnavalstoeten in Leuven het is me wat. Maar ik heb dan toch een wafel gevangen, voor al die graaiende kinderen rondom mij. ha!

Wachtend op de bus stapte er opeens een Klein glinsterogend konijn af. In die 3 jaar waarin ik haar niet meer live gezien had, bleek ze nog geen haar veranderd. Ik besefte dat ik laat aan was. Zij kwam al toe, terwijl ik nog moest vertrekken om later terug te komen.

Het was goed. Het was zellig en leuk. Behalve het eten, ik heb al betere volovon mé frieten g'et'n. Onder in vloed daarvan sta ik tussen de geeks op een filmpje van twee halfgaar gestoofde pipo's te wiebelen en te bazelen in mijn proper West-Vlaams.

The usual suspects zijn er altijd bij en ik had dan ook redelijk veel klappinge. En op deze bekende fotomens kan ik eindelijk een gezicht plakken, heu tronie...
Een dikke pluim (al dan niet in haar gat (sic)) aan de meest sexy bijna illegaal blonde sexy Yabbie en Goya 2 komma 9.

Nagekaart werd er gaan in de wentelsteeg ofzoieten op de vismarkt.

Altijd leuk om met deze kerel even een praatje te slaan bij een sigaretje.

Lapin McAdam bezorgde me uiteindelijk toch nog een echte asfaltkonijn-energydrink. Ik vreesde daarvan te wippen gelijk een konijn dus heb ik het maar niet opgedronken. Veel gewip was er niet te doen die avond trouwens, ondanks de aanwezigheid van drie konijnen.
Een ander filmverslag heeft Maarten Schenk gemaakt. Ik ben erin geluisd door deze meneer, zeker weten!!!