Jeronimo's Cage of Thoughts

De afgelopen week was een beetje een down-week. Mentaal ergens weer in het grijze donkere gat aan het verdwalen zonder licht. Onzekere toekomst, verloren vragen zonder antwoord. Horizonten zonder einder. Eens mens maalt nog wat af in zijn mallemolen. Gisteren kwam er dan toch een lichtpunt in mijn neerslachtige existentie. De neerslag van de afgelopen dagen was volgens mij ook een grote schuldige, maar laat ik daar niet verder over uitwijden, mijn verkoudheid is bijna helemaal verdwenen ondanks de paar kletsnatte koppen die ik nog gehad heb. Even overwoog ik om me af te reageren op een concert van Isis, maar op hun myspace klonk die muziek me veel te rustig en te traag zonder explosiviteit. Real metal is what I need. Uiteindelijk kwam de verlossende tip van mijn cafébuddy. Naar aanleiding van Music For Life, was er in 't Krakewietelke een optreden van een coverband van AC/DC, ISee/TheSea. Broekies die volwassen rock maken? Jawel hoor! Die mannen rockten het kleine cafeetje vol studenten van de Blandijnberg! Attitude die mss wat misplaatst was gezien de kleinschaligheid maar niettemin entertainment en ze speelden de nummers van AC/DC vrij volledig, dus ook de solo's en moeilijker partijen. Wat niet van vele coverbands gezegd kan worden die halfslachtige eenvoudige misbaksels van arrangementen uit het eerste jaar notenleer spelen.
Ik was weer helemaal opgepept. En toen vond ik ook die uitnodiging in mijn facebookbox deze ochtend. I'm shining. Helaas die uitnodiging moet ik afzeggen. Zaterdag speel ik immers fotograaf op het concert van Sabine Tiels met Main Stream Music Band. Maandag is er de uitreiking van Clickx Magazine, site van het jaar awards. Benieuwd hoe ons project dat doet!

Deze middag in de mediamarkt ging ik even zonder verwachting op zoek naar koopjes die hopelijk niet te duru uitkwamen. Niets te vinden natuurlijk, zoals altijd. Tot ik per abuis door de rayon met Franse chanson liep en mijn oog viel op de cd "Estampie" - die Stimme des Mittelalters. Ondanks de prijs van 12.90 nam ik die mee, die cd's vind je amper tenzij op festivals en ik kan middeleeuwse muziek erg smaken, beetje Dead Can Dance maar dan in een neoklassiek folky kleedje.