Jeronimo's Cage of Thoughts

Dat de zomer eraan komt dat hebben we ondertussen allemaal door. Niet dat het broeierig heet is, daar moeten we precies zelf wel voor zorgen. Niet dat dat een probleem is tot nu toe. We zoeken de hitte op. Het broeierige van zuchtende zwetende hijgende extatische lijven, verwijde pupillen, strakke spieren, glimmend, blinkend, druppels in een nevel bij iedere ademstoot in het schemerlicht van het dansend schaduwspel. Tegen mekaar, op mekaar, naast mekaar, boven elkaar, onder elkaar, worstelen, verstrengeld. Snake-pit.
Ach wat kijk ik uit naar die festivals. Om ongewnest lichamelijk contact zoveel mogelijk te vermijden tracht ik dan ook zoveel mogelijk fotopassen in de wacht te slepen voor de frontstage. Met wisselend succes. Nu zaterdag is het Couleur Café. Daarna Amphi-festival. Daarna Night of the Proms, waar ik niet wil naar toe gaan , maar ik ga mee voor de gezelligheid. Net zoals ik morgen tickets moet bemachtigen om met het lief van kleien zusje eens op de hort te gaan. Alvast ga ik tijdens die paar dagen van de Gentse Feesten die ik kan meepikken met enkele gezellinnen naar de nieuwe show van De Nieuwe Snaar. Extreem dure kaarten vind ik. 24 euro en dat nog met iemand die -26-korting heeft. Fukkers.
Ik heb acuut slaap te kort en trek de laatste dagen duizenden foto's letterlijk. O ja vanavond moet ik ook weer iets gaan trekken. 't hopen dat het visueel een beetje een dankbaar onderwerp is. Op Kask, Movement "16 had ik daarover geen klagen.

Het was zoals u in mijn vorige blog kon lezen een niet zo denderend filmjaar met gelukkig enkele uitschieters. Over mijn concertjaar ben ik dan weer meer dan tevreden. Er waren enkele teleurstellingen en enkele aangename verrassingen. Gaande weg zie ik waar ik uit kom met mijn concertenlijst.

12) The levellers en Aedo. Absolute tegenvallers van het jaar, al dacht ik er aan het publiek te zien, als enige zo over. Niettemin een positieve review uit mijn mouw geschud, want dat zij hun 20ste verjaardag vierden en een hele zaal van begin tot einde in vuur en vlam zetten, betekent dat ik er feitelijk naast zat. Het was gewoon mijn ding niet en Aedo was ik al beu gehoord ondertussen

11) Castlefest 2008, waar ik verleden jaar een uiterst aangename eerste kennismaking had gehad met dit fantastische nederlandse Fantasy-fest, kreeg ik dit jaar letterlijk een koude douche over me heen. Het weer was er niet naar, kletsnet, koud, de optredens waren niet goed, ik had honger en dorst. En niet zoveel fotogeniek volk. Jammer.

10) A brand, met in het voorprogramma de poprockers van Malibu Stacy en als afterparty the punkdj's van The Subs, konden we wel bekoren met hun energieke glamrock. Niet echt mijn stijl, maar al bij al redelijk.

9) Kadril zijn een bende oude zakken, die gelukkig de toenmalig oudbollige Eva De Roovere hebben ingewisseld door een iets frissere verschijning van de sympathieke Marieke uit Boezinge. Al bij al een goed Gentse Feesten-optreden, maar toch miste ik iets.

8) Sioen meets Soweto, op "one day for another world", een van de meest favoriete dagen van de Gentse Feesten op Bij Sint-Jacobs. Dit keer afrikaanse nadruk, not bad en vooral energiek feestelijk! Ik kijk even door mijn Sioen-altijd-hetzelfde-gevoel heen.

7) Alvaros Paños, de andalousische balaior de flamenco, vreemde eend in de bijt, heel speciaal optreden dat ik liever in een Casa deFflamenco in Sevilla of Córdoba had gezien, maar goed, intieme prachtige sfeer.

6) Boombalfestival 2008: mijn tweede editie, iets minder zomers, maar nog steeds warm en zwoel en vol gedans, dit keer niet op mijn eentje, maarmet een toen kersverse Gentblogt-fotograaf en er liep ook nog wat ander volk rond dat ik kende. Ishtar was leuk maar simpel meen ik me te herinneren, Lais was vermoeid, maar allez, ik had me toch geamuseerd.

5) Olla Vogala in De centrale, de immer sympathieke Wouter Vandenabeele en een Soetkin Baptist ontdaan van alle glamour van Ishtar, waardoor haar vocale kwaliteiten meer dan tot hun recht kwamen. Ik heb de cd nog steeds niet (omdat ik enkel afgeprijsde cd's koop), maar het optreden was knappe pure Europese folk. Gezellige warmte.

4) Les Anthinoises, editie 2008: nabij Luik logeerden we in een bedevaartsoord. Les Anthinoises is een medieval folkfestival in een onooglijk klein dorpje ten zuiden van Luik in de buurt van Sprimont. Gezellig, kleinschalig, kindvriendelijk, en ik was enorm blij nog eens "the moon and the nightspirit" te zien. Ook de sympathieke organisatoren die me een fotopas bezorgden fleurden m'n humeur op. Volgend jaar wordt het weer het tweejaarlijkse Trolls et Légendes in Mons.

3) Ana Moura, de knappe Fado-zangeres betoverde me mhet haar knappe verschijning, warme zachte volle stem en haar melancholische breekbare liedjes. Jammer dat ik nog steeds niet de schitterende cover "no expectations" van The Rolling Stones heb noch vind.

2) Marketa Irglova en Glenn Hansard, samen in de topfilm Once, samen in het leven en samen op het podium als The Swell Season. Lekker ruig intiem wondermooi.

1) Amphi fest 2008, mijn eerste echte festival na Cactus jaren jaren gelden en dan nog in het buitenland, Keulen. De openbaring, cybergoth, punks, chicks, vamps en schitterende optredens van Letste Instanz, Das Ich, Mediaeval Baebes en zoveel andere. Een openbaring. Hopelijk deze zomer opnieuw.

Een eervolle vermelding zeker voor het sfeervolle oergezellige Gent Jazz festival dat hier ook hoog scoort in feite

Waar ben ik niet geraakt: Geen deerlycke Folk wegens geen interessante affiche
Marktrock Leuven: beu, ordinair, domme mainstream boel. Cactus: mis de gezelligheid. Dranouter: zla ik nooit meer geraken nu het echt wel overloopt van het volk en de jeugdbewegingen.

Ik kijk al vollop uit naar een muzikaal 2009