Jeronimo's Cage of Thoughts

The Black Cave en Berd vierden hun verjardg. Al 15 jaar is dit een van de weinigen die de kleine maar levendige gothicscene in Vlaanderen in ere houdt. Bernd vierde dit met een festival in Waregem expo. Geïnviteerden: groepen die hij persoonlijk graag hoort. Mij leek de affiche niet zo interessant, maar niettemin af en toe best e smaken optredens gezien. Om maar meteen met de deur in huis te vallen: Rosa Crux. Venijniger en explosiever dan in Keulen op het Amphifest. Het beste van de drie optredens die ik tot nu toe van deze Franse ritualistische melancholici heb gezien.

Daarna was het aan de beurt van de dark folkies van Sol Invictus. Veel hoger dan typische Engelse folk kwam het intimistische gezelschap echter niet. Een kleine schare fans vond dat helemaal niet erg. Zoveel te beter.

Madre del Vizio bracht voor het eerst wat rock in de zaal. Vooral de gitarist stal de show en sommige songs waren echt wel lekker leuk, maar de vocalen lieten wat te wensen over helaas.

Leather Strip daarentegen, kickte ass. Zo saai als hij was op Amphi afgelopen zomer, zo duister en agressief was hij in deze donkere zaal. Geef toe: een immens podium voor 1 man in klaarlichte dag is heel wat anders dan een expo in Waregem voor een beperkt publiek in schemerlicht en duidelijk zichtbaar projectiescherm. Knap cool optreden van de man.

En dan een optreden waar ik naar uitkeek. Het moet al twee jaar geleden zijn dat ik Corvus Corx nog eens live zag. Helaas doen ze al jaren hetzelfde zo bleek. Niettemin drinkliederen in een uitbundig folkfeestje vol trakzakken, blaasbalgen en andere gefluit onderstuend door hun nog steeds indrukwekkende percussiesectie. Veel kleurige mannen vol energie al dansen dover het podium. Ik moet toch eens zorgen da tik hun ietwat sfeervollere shows met strijkers en koor tez ien krijg. Dat moet pas vuur geven. Van dronkenmansliederen heeft men het na een kwartier al gezien. In ieder geval was het wel passend voor het verjaardagsfeestje.

Last but not least: Suicide Commando, naast Front 242 een van de meest legendarische en bekende bands in Europa. Zware industrial. Hleaas wou de tenchiek tot grote frustrtie van Johan niet meewerken, maar na wat gekwakkel en gesukkel konden ze dan toch doen waar ze voor gekomen waren: de boel in vuur en vlam zetten."Bind Torture Kill" "come on and hate me" "one nation under god"...krachtige videobeelden, krachtige stem, krachtig optreden. Ok, het was het wachten waard!

Hoe aandoenlijk. Grappig en aandoenlijk. De Man-Bijt-Hond-Valies op de veemarkt van Mechelen. Die jongen express van Leuven gekomen om een meisje te zien dat hij via msn had leren kennen. Ze was er niet. De valies en de jongen belden naar haar gsm. Naar haar mama. Die wist niet waar ze uithing. Het meisje was amper te bereiken. De jogen raakte wanhopig. Het verhaal werd in drie delen uitgezonden. Op het einde van het tweede deel barstte de jongen in tranen uit, want ze had de Valies aan de lijn gehad en neergelegd. In het derde deel kwam ze dan eindelijk opdagen. Je had de jongen moeten zien stralen.

Zo stralen doe ik soms ook nog, soms ben ik denk ik nog een kleine jongen...

Ik ving iets op. Tientjuh wierp me een eco-stokje:
noem 3 dingen die jij doet om bij te dragen aan een beter milieu
1 Ik smijt zelden iets op straat. Ik ben er niet consequent in, hoewel ik het haat, betrap ik mezelf erop dat ik af en toe mijn sigarettenpeuken gewoon op straat gooi. Afval en papiertjes daarentegen drop ik bijna altijd in een vuilbak die ik ooit wel tegenkom. Daarnaast ga ik wel weer stoppen met roken.
2 Ik rij heel zuinig met mijn auto. Slechts af en toe trek ik aan de rode lichten zo vlug mogelijk op als mijn motor al warm is of kuis ik mijn uitlaat enkele kilometers op de snelweg. Vooral als er een waen nadrukkelijk naast mij komt staan en denkt dat hij vlugger zal zijn dan mij. Ik win altijd. Maar ik kies natuurlijk uit tegen welke auto's ik rij. Meestal onderschatten ze mijn pk's, ik zie meestal aan hun uitvoering wat ze hebebn of niet hebben en ik weeg ook minder. De baan om Leuven binnen te rijden was vroeger mijn raceparcours zo snel mogelijk optrekken tot 100. Ik kom niet aan mijn rem tenzij nodig, ik rem op de motor.
3 ik reis ecologisch, ik reis op een manier die niet zo vervuilend is en respect toont voor de plaatselijke bevolking en betaal een eerlijke prijs. Volgens mij is dat ook milieubewust zijn.

Noem één ding die jij nog zou kunnen doen voor een groenere planeet
Ik denk aan groene energie kopen, later een woonst huren of kopen die energiezuinig en energierecuperend is. Verder een groene tuin aanleggen als dat mogelijk en zoveel mogelijk tussen het groen vertoeven, misschien ook weer wat meer groen roken af en toe. Groen lachen daarentegen zal ik beperken.

IK ben toch ook altijd gejost aan klantenkaarten. Ditmaal weer in de Match. U herinnert zich wel het feit dat ik mijn puntenspaarkaart was verloren ruim een jaar geleden? Dat iemand anders er met mijn zuur verdiende bon vandoor was gegaan? Wel, na ruim een jaar winkelen heb ik eindelijk weer 150 punten vergaard en de kassierster een jong mager plat ding met een piercing in haar bovenlip en ietwat overdadige oogschaduw kon de bon niet printen en zei dat het voor de volgende keer was, geen probleem zei ik en thuis zag ik dat de punten wel al waren afgetrokken. Vandaag legde ik uit dat ik recht had op een bon, maar die niet gekregen had. Maar aangezien de secretaresse er niet was, kon de kassierster van dienst me niet helpen. Wie was het? Ik zei, dat meisje aan kassa 2. Kun je enkel 's avonds komen? Ja, zei ik, wel kom maandagavond terug en vraag naar mevrouw X. Dezelfde als de verleden keer een jaar terug. Fukkers zeg, is dat zo moeilijk om me een bon te geven zeg!

Hier nog wat fotootjes van Corvus Corax.

All pictures copyright Jeronimo

De zomer heeft zijn intrede gedaan dit weekend. Het begon allemaal met de film van mijn leven. Hoe sommige idioten het in hun overhitte bol krijgen om op zon' zomerse vrijdagavond net als ik naar de film te gaan, weet ik niet, maar al bij al viel de drukte nog mee in de zaal. Gelukkig, al zater er op de eerste rij puberende puistekoppen met hun gsm te spelen en te wachten tot eindelijk een blote tiet op het scherm te zien was. Verder heeft die film niets van doen met tieten. Wel met vervlogen vriendschappen en tijden van vroeger met de mensen van nu. Melancholisch word ik er van.

De hele verdere avond gewoon op het dek van den boot ene gedronken en vrij vroeg in mijn nest gekropen wegens dat het eigenlijk wel begon door te wegen. Die ochtend was ik trouwens midden in de nacht wakker geworden en het bleek toen 8u27 te zijn. Op de koop toe zat ik de volgende ochtend in Deinze in de file wegens wegenwerken en kreeg ik telefoon van de vriendin die haar lief na jaren heeft buitengezet die me meedeelde dat ze ondertussen iemand anders had binnen gedraaid. Iemand uit een ver verleden van me die ik al 12 jaar niet meer had gezien. Dit maakte dat ik de hele tijd in de verkeerde file stond aan te schuiven en me niet kon concentreren om mij er zo vlug mogelijk vanaf te maken. Na een half uurtje moest ze plots neerleggen en kon ik de idioot lange limousine Hummer, de knalrode Jaquar XK, de Porsche Carrera s4, de BMW M6 en de roestige renault Clio achterna op de vrijgekomen E17. Een wapperende hand uit een alfa 156 maande me aan tot kalmte toen ik meteen naar links schoot en aan 160 en counting de rij trage optrekkers voorbijschoot. Waddafuck. Ik had honger en moest eten. Om 14u zat ik dan lekker gezellig aan onze nieuwe tuintafels te knabbelen onder de nieuwe enorme parasol: een vernuftig systeem als je 't mij vraagt.
Toen de lommer der bomen de pijpekop begon te overvallen, waste ik het stof van mijn bolide, monsterede tevreden mijn blinkende velgen en 's avonds hield ik het amper twee delen uit bij "the Aviator" op tv. Zondagmiddag sprong ik uit mijn pyjama in mijn koersekleren en ging ik een toertje fietsen. Zonnecrème op lijf en leden en hup met de geit. De geit had helaas pap in de benen en iedere helling deed zeer. Geen conditie. Er moet dringend aan gewerkt worden medunkt! Na anderhalf uur en ongeveer 35km was ik toch redelijk pompaf. Parijs-Roubiax was ook geen spectakel en ik keek dan uit naar de langverwachte eerste barbecue van het jaar met het ganse gezin. Ik weigerde stil te staan. steeds vooruit! Het is zomer. De zon schijnt. Ik ben perfect gelukkig.

Hier wat fotootjes van Corvus Corax

All pictures copyright by jeronimo