Jeronimo's Cage of Thoughts

Vier keer frieten eten na mekaar is niet zo best. Ik bedoel dan wel vier dagen achtereen telkens frieten bij mijn warme maaltijd. Maar ach we overleven het wel. Ik drink al niet en ik eet ook vrij gezond en vooral ik lijd aan de neurose van alle Belgen: de compensatie. En hoe heb ik al die frieten gecompenseerd? Zaterdag: een hele dag rechtstaan op een festival vol luie Walen aan de catering die toch iets van Hollanders meehadden bij momenten. Zondag: paasfeest: naast tonnen paaseitjes, een stevige portie verse frieten. Onder "vers" verstaat ons ma: geen diepvriesfrieten. Maandag: de overschot van de verse frieten van de dag ervoor, opdat ze niet onvers zouden worden. Gecompenseerd met overvloedig veel in vinaigrette gedrenkte salade en verder gecompenseerd na een verkwikkend middagdutje in volle zon met een toertje fietsen tot Frankrijk. Eens de andere kant op, jawel. Zie hier het bewijs. En 100 minuten later stond ik alweer thuis te genieten van een cocacola en wat chips. Jawel ook compenseren in de andere zin.

Ten slotte at ik vandaag voor het eerst Paling in 't Groen, ook al in 't Frans, ergens in l'Ancienne Belgique oftewel het Oude België in Flobecq aka Vloesberg. Wederom met frietjes. Gecompenseerd door 50 + 30 sit-ups daarnet en een appel. Te compenseren met japanse rijstcrackers die ik daarnet gekocht heb in de Colruyt.

Geniet u ondertussen maar verder van mijn foto's van Trolls et légendes.

Zalig paasweekend. Opstaan en meteen in de zon liggen bakken, ontbijten met heerlijk verse koffie, en dan in de namiddag na het gekuis en het geboodschap met Reus en Feetje de auto in richting Bergen voor het tweejaarlijke fantasyfestival Trolls et Légendes. Weeral een kleurrijke en gezellige bedoening met een catering vol trage walen en vettigheden aan veel te hoge prijzen. U beeldt het zich in. Er staat amper 5 man aan te schuiven en het duurt een vol kwartier tegen dat je aan de beurt bent. Later op de avond: een rij van honderd mensen, tussen twee concerten door, kon ik niet wachten en ik deed iets heel gemeens: ik stak de hele rij voor en overleefde het, ik kreeg zelfs geen opmerking. Laissez faire, laissez passez, c'est quand-même quelque chose en la Wallonie. ;-) I liked it. De concerten zelf waren helaas niet je dat, maar Qntal was wel de moeite waard op te lijven wachten. Ceilí Moss, een Waalse lokale folkband beet de spits af met hun doornsee folk. leuk als opwarmer omdat het de eerste muziek was die we hoorden, na drie liedjes zocht ik het publiek maar op.
Louisa John-Krol, een australische zweefteef bracht knappe sfeervolle etherische muziek met eeenvoudige begeleiding door enkele charmante dames, vooral visueel in orde dus.
Daemonia Nymphe, voorspelde veel goeds, maar helaas voldeed enkel visueel aan de verwachtingen. Te korte te weinig uitgewerkte songs zonder climax of uitbarstingen maakten dat deze Griekse band in feite verveelde en ontgoochelde. gelukkig zat de presence wel goed.
Uiteindelijk kwam Qntal op de planken. Syrah en co zetten meteen de toon om met de hevige sferische nummers van Von den Elben en Palastinalied in te zetten. Man, schitterend, knappe drumsectie, hevige electronische tonen die je in hogere sferen brachten en syrah die duidelijk in vorm was. Knap, knap, knap!
Veel woorden verspil ik er niet meer aan. Ik entertain jullie met sfeerbeelden.
Ondertussen genieten we met de hele familie van pasen. Al zijn er bepaalde mensen redelijk ver weg. Afstand is overbrugbaar.