Jeronimo's Cage of Thoughts

Vreemd. Ik stond er net zelf even bij stil. Of eerder zat. Zit. alec stelde me een vraag in mijn vorige post. Of ik wel nog eens iets mee maak? Waar mijn duistere gedachten van weleer geblven zijn.

Ze zijn nergens gebleven. Ze zijn er nog steeds. AL zijn ze misschien iets minder op de voorgrond aanwezig. Die duistere demonen.? Ze rukken aan me, rijten mijn ziel uiteen, schreeuwen oorverdovend in mijn echoënde schedel. Maar misschien ben ik ondertussen deels doof geworden. Deels apathisch ook. Deesl gewoon murw geslagen. Of is het een vorm van controle. Beheersing van de duistere krachten die me drijven. Dreven.
Drijfnat was ik althans daarnet toen een heus onweder boven mij losbarstte in een klaterende vloed van verwijten, bevelen, woorden, pijn, macht.
Er zijn ook anderen in blogland, die veel duidelijker kunen verwoorden dan ik getypet krijg. Zielen die een pijn voelen, een vertwijfeling die zo herkenbaar is dat ik hun ziel wil omarmen en samen ten strijde trekken. Freedom.
Release your Mind
. Zolang de vlam brandt. Zo lang het vuur wordt gevoed en het ons niet verteerd. Zolang gaan we door. Ik otch. Al jaren.
Op mijn nooit-eindigende queeste. Mijn pelgrimstocht. Mijn ontdekkingreis door het leven en het welzijn. Het labyrinth van emoties en verraderlijek gevoelens, waanbeelden en misleidende dromen, valse verwachtening en wanhoop. Soms. Ik ben in fiete redelijk positief ingesteld. Oppervlakkig misschien. Rationeler. Of gewoon gelatener. Feit is. Ik leef en wil me steeds voelen leven.

Geinet ondertussen van enkele sfeerbeelden die ik zaterdagavond trok op la fiesta tropical van BBkey, de big band waarin mijn pa zijn ziel uit zijn leden blaast. Het was best leuk, leuke formule met heerlijke tapas. Familything.
Ondertussen help ik oo in het huishouden, stak ik een was in en streek ik mijn hemden en ben ik een tevreden man. Mijn pc werkt weer. De voeding is vernieuwd. Op de job waren er ook een paar positieve impulsen, ook dat was eens nodig. Waarom zou ik me nog hulle in duistere melancholie. the laughter is out there.

Hedenmiddag op de frigo op het werk een A4'tje met opschrift "Dank aan degene die onze fles fruitsap heeft gepikt, wij wensen u een dagenlange diarree toe".
Volgens mij klagen ze dus niet dat er iets werd gepikt. Ze danken de dief. Ze wensen hem ook dagenlange diarree toe. Waarschijnlijk was dat fruitsap al zo lang over tijd dat er van drinken hoogstwaarschijnlijk de baggering der darmkanalen tot gevolg zou hebben. Ze danken de dief omdat ze dat nu niet zelf moeten weggieten en het leeggoed wegbrengen. Ze danken de dief ook, omdat ze de boodschap op de frigo indachtig waren: "als ik te lang blijf zitten, begin ik te stinken". Dat zouden ze best eens op enkele bureaus hangen ook. Doch dit geheel ter zijde. Er komen drukke tijden aan. Volgende zaterdag: wintercocktail.

De immozoektocht gaat gezapig voort, zoveel mogelijk rondkijken om een idee te krijgen over prijs en kwaliteit. Verder een aangetekend schrijven naar mijn nieuwe huisbaas gestuurd dat zijn opzeg onwettig is. Ik ben beleefd gebleven, maar heel zakelijk en wil geen conflict. Ik wijs op mijn wettelijke rechten en hoop dat hij daar begrip voor heeft.

Ik had gedacht lang te kunnen nagenieten van de vrijdagnacht, maar mijn kop zit overvol zaken waar ik me mee bezig hou. Het een al leuker dan het ander. Toch was de ontspanning zo welkom en deugddoend. Fijn. Gotan Project's Lunático blijkt de perfecte soundtrack voor bepaalde gymanastische dingen des avonds.
Wie Angelina Jolie haar tetten in 3D wil zien moet naar Beowulf gaan kijken.

Aaarggh, heel mijn humeur is naar de knoppen...mijn halve dag congé ingetrokken, andere afspraken gemaakt, vroeg naar huis met de trein die verdomme in Brussle-Zuid even wegrolde , herstartte gelijk een choke, bleef bollen zonder kracht te heben, de machinist leek constant de motor in gang te krijgen maar meer dan wat gezoem kreeg 'm er niet uit en ondertussen was de trein van de perrons...uiteindelijk kregen ze de locomotief weer aan de praat en kwamen we met een half uur vertraging in het station van Gent aan, waar ik mijn afspraak moest afbellen. Ik ben nu een beetje ferm gehumeurd...zou er iets om te lachen zijn op tv straks?