Jeronimo's Cage of Thoughts

Mijn Aziatische dromen zijn er ngo steeds in de vorm van herinneringen dan vooral, maar dat weerhield me er niet van om met mijn gezellin van het moment eens van de Zebra waar ze toch enkele speciale bieren hadden die ferm in de smaak vielen naar Le Rêve d'Asie" te gaan, de thai-vietnamees om de hoek. dat was al een tijdje geleden en precies hebben ze een andere kok want de boeuf met groenten wat een stuk sappiger dan de vorige keer (of moet ik echt in een andere restaurant gezeten hebben). Het deed deugd na een saaie week vol avonden voor de pc door brengend met slechte tv zoals "de slimste mens" om toch maar wat afleiding te hebben. De trend werd de volgende avond voortgezet met als immer gezellige en goedlachs gezelschap Feetje, de AB huisfotografe voor dit jaar, die me meetroonde naar het toepasselijk genoemde café "le Corbeau", de raaf, of the raven zoals we dat in pagan folk middens kennen. Stoemp met worst is de specialiteit. Al had ik de indruk dat mijn bord opgewarmd was in de (microgolf)oven, het smaakte wel en ik maalde er niet om dat "vers" betekent dat je het niet achteraf in de microgolf opwarmt. Het slaatje met geitenkaas en warme spek van mijn disgenote zag er evenees overheerlijk uit. Een beetje later stonden we dan in den AB om Channel Zero anno 2010 eens aan het werk te zien. met wat geschuif en onderhandel raakte de huisfotografe dan toch binnen in haar eigen huis (die mannen van den AB zijn op dat vlak niet echt goed bezig als ik haar verhalen zo hoor) en ondertussen genoot ik maar op mijn eentje van het oerslechte voorprogramma. Hunter, raasde zonder indruk te maken over het podium. Metalcore is in belgië toch onbestaand, goeie groepen dan toch niet. Channel Zero is een uitschieter, ik heb hen pas dit jaar leren ontdekken omdat ik dat vroeger maar een flauw afkooksel van stubru-shit vond. Nu ze volwassen zijn, kliken ze ook volwassen. Stevig onvermoeid. Man wat een performance, muzikaal vind ik het nog steeds geen metal, maar de guestperformance van de tweede gitarist maakte me net als de rest van de zaal ferm enthousiast met zijn klassieke heavy metalaccenten gaf hij het gheele een melodischer en wervelender dynamiek. Vocaal doet Franky het denk ik nog beter dan vroeger. jaja puur genieten en schitterende sound!!! De kotsende idioot in de moshpit konden we ontwijken, de voeten van de crowdsurfers ook. Na afloop bleek de collega van mijn schoonborer er in geslaagd te zijn de enige locker uit te kiezen van heel den AB waar het nummertje niet op de sleutel stond. Hij kon zich ook maar vaag herinneren war ongeveer hij zijn gerief had gestoken dus zat er niets anders op om kastje per kastje af te gaan en de sleutel uit te proberen. Locker 377 was het. Damn! Nog een drinken en dan de auto halen in de parking aan de dansaertstraat waar er blijkbaar achtergelaten auto's worden gedumpt. Wie weet wat ligt er te rotten in de koffer ervan?
Next day, again party day. Een gouden koffie gedronken in Or Expresso bar in de walpoortstraat. Dan nog ene gedronken in het rookvrij geworden Vooruit en dan als de wervelwind richting Leuven om na een kebab te gaan vieren in de Villa Ernesto. gezellige boel, maar reggaeton steekt ongelofelijk tegen na een tijdje. Latino machismo in een besneeuwd Vlaanderen. Not my cup of tea. Dan toch maar beslist om de verre rit terug te maken in het holst van de nacht en ne keer goed geslapen ze.
Over eten gesproken: deze avond eerste kookles van seizoen 2.

Al van 7uur slaat het geluid van drilboren me rond de oren. Toch ben ik wat langer blijven liggen, wegens de staking mocht ik immers een dagje thuiswerken. Gelukkig dat ik mijn laptop van het werk meehad, waar niet alleen al mijn documenten op staan, maar ook internetmogelijkheid, want mijn pc hier, die krijg ik niet meer opgestart. Al de derde dag op rij. Ik word er in feite ferm onnozel van verdomme.
Mijn webmail, lukt gelukkig wel, al moet ik om de vijf minuten herinloggen als ik er eens een tijde niet mee bezig ben.
De boren hielden een leuke middagpauze waardoor ik lekker in het zonnetje mijn lunch kon oppeuzelen in alle rust. Verder doet gmail raar. Mails bestemd voor nicelady, kwamen bij lady.nice terecht. Vrienden met gmail wisten me te zeggen dat hun toffe.vriend soms mails ontvangt voor toffevriend. En zo heb ik een totaal vreemde op date gevraagd en die is er niet op ingegaan. Ik kreeg een droog, je hebt de verkeerde vast, te horen. Al heb ik in het verleden door zo'n misverstanden ooit wel iemand leren kennen.

Daarnet smaakte mijn kiekenwokpanneke heel lekker, i've run out of ketchup.
Mijn spaghettifestijn was zaterdag een succes, en de nieuwe housewarming ook dus. Enkele leuke kadootjes rijker. Straks ga ik misschien een filmpje doen, bij gebrek aan beschikbare vrienden. Ik zit al de hele dag stil in huis, of op mijn terras, buiten dat stadswandelingetje gerekend, tijdens het welk opeens een zongebrilde babe vanuit een auto heftig naar me zwaaide toen ze me toegemoet reed en voorbij reed. Pas toen ze voorbij was herkende ik haar. Verzonken in gedachten door de straten dwalen. Heerlijk.

Mongol, wordt het filmpje straks denk ik in de studioskoop.

Op verschillende blogs gaat het over online-daten en duurzame relaties. In deze gazetstaat er zelfs dat dat je de ware vindt na gemiddeld 22 dates 3 one-night-stands en 3 relaties. Bij sommigen is de liefde maar een muisklik van hen verwijderd, anderen komen er naar jaren surfen nog niet op uit. Minstens twee koppels die ik persoonlijk ken zijn getrouwd met hun internetdate. En ik ken er zeker nog een tiental die hun lief of een lief die naam waardig gevonden hebben via datingsites. Een minderheid heeft zijn lief via de blogs of andere communities gevonden. Deze laatste maken het weliswaar makkelijk om in contact te komen met gelijkgezinden, maar om daar nu meteen je lief tussen te vinden is een andere zaak. Tientallen bloggers heb ik al ontmoet, puur vriendschappelijk, want is het niet fijn om zo mensen tegen te komen die je liggen en die bepaalde interesses delen, met wie je iets gemeen hebt? jaren geleden toen internet voor mij nog in zijn kinderschoenen stond, zat ik ook op datingsites. Ik heb het opgegeven, ik had geen zin meer in al dat gezever, het geforceerde gedoe en het plotse stilzwijgen als er ook maar en letter niet goed bevonden werd. Mijn laatste date was in 2006 en daar ben ik toen mee naar Costa Rica gereisd. Een fiasco werd het met haar, dat herinneren de meesten van jullie nog levendig. Mijn blogmeeting in Portugal was dan weer een succes, ondanks dat het een 'blind-blogmeeting was. Geef mij dus maar de 'vriendschap' die kan groeien uit de blogosfeer.

Om terug te komen op het krantenartikel. Gemiddeld 22 dates, 3 one-night-stands en 3 relaties. Ik maak even de som voor mij persoonlijk. 22 dates over de afgelopen tien jaar: minstens, ik ben de tel kwijt. Ik heb het over dates die dates waren, geen vriendschappelijke afspraakjes met mensen die ik van haar noch pluimen kende, tenzij van hun online leven. 3 one-night-stands: ik wil het zo niet noemen., verder geen commentaar, dit is niet aan mij besteed.
3 relaties: damn...mijn eerste wil ik vergeten, die tweede was wat raar en halfslachtig en telt niet mee...conclusie: ik moet rap nog one-night-stands hebben en nog rap twee relaties voor ik de ware tegen kom. Aangezien ik af en toe wel een beetje onduldig ben, can aynone help me to reach the obliged quota? :p

hmm, nee toch maar niet. Je soulmate vind je trouwens vooral via familie en vrienden, gaat een ander artikel van die gazet verder. Ewel merci ze. Van mijn vrienden en familie moet ik het net hebben. poeh! What are friends for anyway?

Kieskeurig ik? Mensen verwijten me dat, anderen zeggen dat ik veel te traag een move doe. Bespring haar toch! KLinkt het altijd. Maar ik kan toch moeilijk na de tweede date al weten of ik haar echt mag? Wie niet waagt niet wint zeggen ze me dan, de vrouwen met ervaring die me raad geven. Je kunt pas weten als iemand je ligt als je'r intiemer mee omgaat. Dat is waar. Zelf ben ik er van overtuigd dat ik gewoon de ware nog niet tegengekomen heb en dat dat ooi tzal komen, al duurt het wat bij sommigen. Liever dat dan verwisselen van lief gelijk van onderbroek.

Bon na de zon van deze ochtend en de regen met wat hagel vandaarnet, schijnt de zon nu weer. Misschien even luchten in 't stad.

Gisterenavond ben ik dan na veel vijven en zessen toch naar "el orfanato" gaan kijken, niet in Brussel zoals gepland, maar in Gent met enkele ouw egetrouwen op wie ik altijd kan rekenen.
Een echte beklemmende lovely horrorstory. Haar review is er al, de mijne komt weldra online op het project, het spookte daar een beetje opeens.

De Rog is de vis van het jaar volgens het Vlam. Ik eet graag vis, zo af en toe, meestal kookt mijn papa de zondag vis, vis in papilotte bijvoorbeeld. Lekker dat dat is. Op restaurant laat ik soms heerlijke tongrolletjes smelten op mijn tong en ook een roggevleugel, lotte, sol meuniére of forel gaat er vlotjes is. Vis zoveel lekkers dat er is!

Deze ochtend op googletalk

me: zijje ip ui wirk?
beste maat: joak, voawa?
me: mak ne kaffie komm drikn over de noene
BM: voewa? joach
kommorov
me: mersie
BM: oeloate?
me: omwekkenuure
BM: twaolvenolf?
me: kgodorzinze
BM: okee, ge gerakt toch binn' é, zoender an te meld'n é!
toe toene
me: zekenn mi doral é
BM: jaos
me: totoné
BM: ja, dada é!
me: jaja
moejezakske inne
BM: ndankt é!
me: joa ndahé

Ik ben eigenlijk redelijk wakker vandaag, ik heb het kot voro mij alleen. gisteren nog op de koerenmarkt een sigaar gaan roken, La Paz Wild tobacco cigars of zoieten. Den dikek vetten Jack Russel van 't Postje (aldus Panda) piste tegen een stoel waar wij zaten en dat begn te stinken dus schove we onze tafel en stoelen maar enkele meters achteruit en toen eht wat fris begon te worden kletsten we gezellig nog even in de sfinks. Ik had er geen zin in, en dat zei ik haar ook. Maar ik zei dat ik er zin in gekregen had. Had ze zin om mij te zien? Zo af en toe, meer moet dat niet zijn? inderdaad, sommieg mensen daar heb je genoeg aan om ze maar om de zoveel tijd te zien. We dolden en we lachten. We vroegen mekaar uit. Ze snapte mijn probleem niet. Ik ook niet. Ze lachte. Ik was eigenlijk redelijk serieus maar ik relativeerde. Vond het grappig. Ik deed stomme uitspraken. Ik ben goed in het geven van complimenten. Ze nam het niet verkeerd op, ze kende me wel beter. Humor van de bovenste plank. Ik hou ervan. Friends are fun. Ik onthoud dat ik mezelf niet moet onderschatten.

Morgenavond komt er waarschijnlijk nog een schitterende opportuniteit boven. Daar horen jullie later wel meer over.

Nog wat fotootjes van Omnia

All pictures copyright by Jeronimo

De afgelopen dagen deden me ontwaken met een oude LP die ik uit mijn papa's collectie grijs draaide. "Jonathan Livingstone seagull".
- Neil Diamond - Skybird
en vooral deze: "BE" is zo toepasselijk, wat een schitterend nummer, schitterende teksten.

Vanavond vind u me hier - 10 years Delboy Records - Charlatan. Rokk tha noizz!

Ik heb goed gelachen. Ik heb heel goed zitten lachen. Gieren, niet. Genoten wel. Veronique aka Gunter Lamoot en Nigel Williams in de Capitool van Gent. Lachen geblazen, dankzij kaarten van Tessa van het project, Michel en San, ik en mijn gezellin.
Vooral het voorprogramma Chris Van den Ende, een hollandse braziliaanse neger was hilarisch!
Wij hadden stoelen 5 en 35. Ik zetten me op stoel 33 naast mijn gezellin. Hopend dat de mensen die eventueel dat nummer hadden zouden opschuiven. De ganse zaal liep vol. Ik ontwaarde Josie en Egel aan de andere kant van dezelfde rij, ze hadden via dezelfde organisatie ook kaarten weten te bemachtigen. Er kwam niemand opdagen van de stoelen tussen Michel en San en ons zodat we ons daar maar bij zetten. Het was veel te warm in de zaal, bovendien had ik Nigel zijn show al half op tv gezien zo bleek en ik kon niet meer zo stil zitten op mijn stoel, mijn broek plakte in mijn reet verdikke. Maar ik genoot, omdat mijn gezelschap genoot, dan geniet ik des te meer, van wind en van water.
Nog een korte drink achteraf en hup slapen. Ik was de zaterdag alweer vroeg uit de benen en nam een rondleiding van het project mee. de stratennamenwandeling ofzoiets. Gezellig. Onze Peter doet dat goed. Daarna moesten Peter en ik de andere peter en zijn wollig konijn oppikken samen met het een of ander onnozel mens om naar Leuven te stuiven. De allercharmante yab gaf er haar housewarming. Vooraleer ons bonte gezelschap daar binnenstormde om de boel af te breken propte ik me vol in de Mexicaan New Mexico met tortillachips zodat ik mijn burito con pollo niet meer binnekreeg. Een heuse aanrader, waar je niet zo lang moet wachten zoals in de Catina Mexicana in de Parijsstraat.
Yab schonk enorm veel drank, overlaadde osn met allerlei hapjes en chips en nootjes en chocolade en een hotspot om te internetten. Schitterend, als was ik dan dit keer eerder mijn ingetogen stille zelf die in stilte genoot van wat de anderen me vertelden.
Vandaag zonnebaadde ik wat in de tuin thuis, waar mijn broer al een eindje lag te bakken en daarna de zus. In broer's cabrio naar zijn huis gaan kijken en zijn appartement waar 'm tijdelijk woont. Nu heb ik het ook eens gezien. Ik vraag me af wat de week zal brengen. Ik vrolijk de melancholische sfeer wat op met fotootjes van Faun. luister hier naar hun muziek.

All pictures copyright Jeronimo