Jeronimo's Cage of Thoughts

We zijn dit weekend getrakteerd geweest op een schitterende zomer. Meteen de kans om in open lucht even wat vertier te zoeken. Vrjdagavond was er een gezellig weerzien in Jazz in het Park, waarna ik in de nacht verdween op zoek naar het licht in de duisternis van het Groene Valleipark waar Panda al ettelijke flessen cava en pompelmoessap had uitgeschonken. Best gezellig zo bij kaarslicht in het pikdonkere park. De nachtelijke wandeling van ruim een half uur naar mijn stulpje viel ook beter mee dan verwacht.

De volgende dag repte ik me full metal jacket naar het boombalfestival te Lovendegem. Een uiterst gezellig evenement voor groot en klein, gezelligheid troef en dat merk je al bij je eerste stappen op het terrein. Voor een review met diverse sfeerfoto's verwijs ik jullie door naar Gentblogt.
Ik heb genoten, samen met mijn medefotograaf observeerden we, schoten kiekjes in de frontstage, lesten we onze dorst en des avonds wanneer de duisternis gevallen was, nam Klesie (de boombalman) ons op sleeptouw in een weide waar een luchtballon eventjes opsteeg. Dat was buiten de gracht gerekend die ons natte voeten bezorgde en waarvan ik pas daarna besefte dat dat de afvoer was van de festivaltoiletten. Shit Happens. Niettemin liet ik Thierry dan maar van de grond gaan ondanks het feit dat ik het grootste kanon had om mee te schieten. Ik ontmoette ook eventjes dansend leven die haar pasta niet op kreeg en haar vriendinnen, maar wegens 'on duty' helaas vrij snel weer uit het oog verloren. Lais bleek redelijk in orde, al had ik het een stuk energieker verwacht, uiteindelijk bleven we nog wat plakken om onze overschot aan drankbons te kunnen opdoen en toen was het slaaptijd.

Deze week staan er ook weer enkele activiteiten op het programma. Heel leuk.
Blijkbaar is er weer een welkom van nieuwe inwoners door de stad gent, ik ben benieuwd of ik een uitnodiging ga krijgen.

meer foto's hier.

Ik hos weer in het rond van her naar der en vooral bij vrienden. In leuke rabothuisjes met waterpijpen en rommel en poezen en stof en nog meer rommel om dan weer in profesionele context in statige antieken zalen te vergaderen waar de straatnaammensen van mijn stad ooit geschiedenis schreven. Iedere dag werd me lekkers geserveerd. Vegetarische spaghetti op maandag, lasagne met scampi thuis de volgende dag gekookt door zusje en haar vriendin voor mijn ouders en mij. Een troost voor de miserie met mijn fietsband.
De velomaker die met het probleem werd opgezadeld wist te verteleln dat mijn achterwiel gedeukt was en dat het niet aan de banden lag, dus ik heb nu een nieuwe achterwiel. Totale kost: drie buitenbanden en twee binnenbanden en twee lampjes op batterijen en een nieuw achterwiel.

Gisteren maakte ik dan gebruik van mijn als laadwagen omgebouwd pimpcar een verhuiswagen te maken om dezelfde vriendin die de maandag met mij aan de waterpijp lurkte van dienst te zijn met vriendschap, fysieke hulp en persoonlijke huisslavernij. Twee auto's volgeladen. Ik ben content van mijzelf als ik zie wat ik allemaal in mijn sportbolide heb gekregen. Uiteraard kreeg ik weeral lekker eten voor geschoteld aan de tafel van haar tijdelijke nieuwe stulpje. Vanavond en morgenavond kook ik dan weer eens zelf denk ik. De avonden vullen zich met fruitsap en levensbabbels in stoffige lekkerluie zetels met tabaksrook en uitzwermende gedachten.

Boven de Grijze Wolken, dat nieuwe cafeetje dat ik ontdket heb, daar wa sik gisterenavondavond weer te vinden, vanavond is er een verjaardagsdrink aan een grote tafel in een al even groot park in een groene vallei, en zaterdag is het op een dansweide te doen in het dan hopelijk weer veel te hete zonnetje. De zomer eindigt, maar we merken het niet. Enkel aan de drukte in de straten en het razend bloed in onze aderen. De plannende onrust, de herfst. Al durf ik mijn gemoed niet in de twilightzone done belanden. Ik geniet, ik pak het zoals het komt zonder na te denken, niet te veel te piekeren. Zo vergeet da t de stilstand tijdens mijn vooruitgang. Waarom niet zorgeloos genieten zonder dat er telkens evolutie of "werken aan" moet zijn. Doelstelling zijn gestled. De realisatie laat op zich wachten. Ik ben geen bouwer. Ik heb dorst. santé!