Jeronimo's Cage of Thoughts

Het festival van Vlaanderen zorgt voor aangename verrassingen deze editie. Zaterdagavond nodigden ze een van mijn favoriete "Gothic" bands uit om de handelsbeurs om te toveren tot een donker sfeervol spektakel: Qntal. Meteen werd het genre opengetrokken en was het leuk heel wat andere mensen te zien dan de zwarthemden in het publiek. Boven bleken die mensen het concert ook nog eens ferm gesmaakt te hebben.

Syrah en Michael presenteerden eerst hun relatief nieuwe Al Andaluz Project. Als je 't mij vraagt nog een nevenproject van hun middeleeuws klassiek Estampie. Maar Al Andaluz Project is veel meer dan de


Met mediterrane muzikanten en zangeressen horen we een typische orientaals wereldmuziekgeluid. De Saudade van het bloedhete Andalousië door Mara Aranda vermengd met traditioneel Marokkaanse melodieën van Iman AL Kandoussi op al even tradiotionele volksinstrumenten. Warm, melancholisch en meeslepend.

Ze hadden er duidelijk zin in, want Michael Popp was voor zijn doen uiterst spraakzaam en grappig. Zo was hun Marokkaanse instrumentalist zeer verbaasd meer Marokkanen te zien in Brussel dan thuis.



Na een leuke warme set kondigde Syrah een pauze aan waarin ze zouden te trachten te veranderen van mood en ze raadden ons dat ook aan.

Geen probleem, bij de eerste tonen in de verduisterde zaal brak het feest los. Syrah sopraanstem ondersteund door een stevige drums en folky etherische elektronica. Meer moest de Handelsbeurs niet hebben om meteen in de sfeer te komen. Dood en liefde, geliefde thema's. Meegevoerd op de opzwepende tonen voelden we het tot in het diepst van onze donkere ziel.
Zo mag festival van Vlaanderen nog meer "subcultuur" naar boven brengen.

De afgelopen week was een beetje een down-week. Mentaal ergens weer in het grijze donkere gat aan het verdwalen zonder licht. Onzekere toekomst, verloren vragen zonder antwoord. Horizonten zonder einder. Eens mens maalt nog wat af in zijn mallemolen. Gisteren kwam er dan toch een lichtpunt in mijn neerslachtige existentie. De neerslag van de afgelopen dagen was volgens mij ook een grote schuldige, maar laat ik daar niet verder over uitwijden, mijn verkoudheid is bijna helemaal verdwenen ondanks de paar kletsnatte koppen die ik nog gehad heb. Even overwoog ik om me af te reageren op een concert van Isis, maar op hun myspace klonk die muziek me veel te rustig en te traag zonder explosiviteit. Real metal is what I need. Uiteindelijk kwam de verlossende tip van mijn cafébuddy. Naar aanleiding van Music For Life, was er in 't Krakewietelke een optreden van een coverband van AC/DC, ISee/TheSea. Broekies die volwassen rock maken? Jawel hoor! Die mannen rockten het kleine cafeetje vol studenten van de Blandijnberg! Attitude die mss wat misplaatst was gezien de kleinschaligheid maar niettemin entertainment en ze speelden de nummers van AC/DC vrij volledig, dus ook de solo's en moeilijker partijen. Wat niet van vele coverbands gezegd kan worden die halfslachtige eenvoudige misbaksels van arrangementen uit het eerste jaar notenleer spelen.
Ik was weer helemaal opgepept. En toen vond ik ook die uitnodiging in mijn facebookbox deze ochtend. I'm shining. Helaas die uitnodiging moet ik afzeggen. Zaterdag speel ik immers fotograaf op het concert van Sabine Tiels met Main Stream Music Band. Maandag is er de uitreiking van Clickx Magazine, site van het jaar awards. Benieuwd hoe ons project dat doet!

Deze middag in de mediamarkt ging ik even zonder verwachting op zoek naar koopjes die hopelijk niet te duru uitkwamen. Niets te vinden natuurlijk, zoals altijd. Tot ik per abuis door de rayon met Franse chanson liep en mijn oog viel op de cd "Estampie" - die Stimme des Mittelalters. Ondanks de prijs van 12.90 nam ik die mee, die cd's vind je amper tenzij op festivals en ik kan middeleeuwse muziek erg smaken, beetje Dead Can Dance maar dan in een neoklassiek folky kleedje.

Les Anthinoises was zalig. In alle opzichten. We genoten ten volle van de prachtige locatie middenin de natuur van de beginnende Ardennen ten zuiden van Luik, van de geweldige muziek en sfeervolle optredens en het dolenthousiast publiek dat evenredig hatelijk en ergerlijk was door het constante oorverdovende geroezemoes, zelfs tijdens de meest intieme nummers. Gelukkig ondergingen de artiesten het gelaten. Als ze al een poging deden om te converseren met het publiek, hielden ze dat na drie nummers voor bekeken want niemand hoorde hen...zeer spijtige zaak. Enkel Sic van Omnia trok het zich de zaterag niet aan en ging er met zijn abominabel frans tegenaan. Maar dat maakte de pret er niet minder op. Ik kan er nog altijd niet bij dat men in een boerengat in de Ardennen bij Sprimont zoals Anthisnes een heus festival houdt met kleinschalige maar gezellige middeleeuwse markt tussen de huisjes en de typische Ardense herenboerenhoven. De geur van de aarde die je 's nachts kon opsnuiven toen de geur van vette hamburgers en worsten al opgelost was. I felt Eternity.
Goede zaakjes deed ik niet, behalve de cd van Elane kopen in twee seconden. Meer tijd om te kijekn anar de cd's had ik niet. Toen ik laat op de avond eens langs het merchandisingkraampje liep ontdekte ik de budgetvriendelijke prijzen en ik betaalde slechts 13 euro. Blijkbaar was het het label Equilibrium Music, waar ik mijn cd's van the moon and the night spirit besteld had. Deze groep was samen met Faun, een van de redenen waarom ik tot ginder was afgezakt. Erg knap optreden deed die groep maar Agnes is zo verlegen en het is heel moeilijk haar schattige lieve glimlach te fotograferen. Faun deed het helaas zonder Elisabeth en Fiona had er al beter uitgezien, het licht was afschuwelijk en dit gecombineerd met rook levert foto's op om weg te smijten, helaas, want het optreden mocht er best zijn. Al was het wennen aan de viool. Jammer dat ze de mist in gingen door geluidsproblemen of het rumoerige publiek tijdens een van hun beste nummers ooit. De melancholische ballade "egil saga" waar ik kippevel van krijg. Estampie van Syrah en Michael van Qntal verrasten niet alleen door hun iets heviger muziek dan van een puur neo-classiek kamermuziekorkest, maar ook door de extra vocalen van de heerlijke Elisabeth die ik had gemist bij Faun!

Mijn avond was goed, laat dat duidelijk zijn. Na een redelijke nacht in ons bedevaartsoord en dito bezoek daaraan en een uitermate heerlijk ontbijt trokken we naar Luik de muren van trappen op en af en ook de winkelende binnenstad in het heerlijke zonnetje. Een lekker slaatje in een bar met blonde barvrouw met sexy netkousen en wat frisse drank. Wat wil een mens nog meer in deze eindelijk begonnen zomer?
Al flitsen de machtige bliksems hier al uren door de zwarte nacht.

Ik had nog meer cd's willen kopen, maar gelukkig had ik mijn slag al geslagen vrijdagnamiddag in de music mania Gent: 9 cd's vol metal voor amper 32 euro. Een mens koopt dan al eens brol voor zo'n weggeefprijzen. Uitschieter tot nu toe is Unleashed, een Zweedse deathmetalband die ik al sinds 1995 niet meer volg maar opeens opnieuw de ondergrond is binnengestormd. Death metal door oudjes: het rockt als nooit tevoren!

's avonds was er heel wat meer volk dan de dag ervoor. Gelukkig, want in feite was het gisteren in de eerste uren van de avond maar zielig, meer mensen van de organisatie dan publiek.
De Tent ging compleet uit de bol bij de hevige folk/rockbands van die avond die een dolenthousiast optreden ten berge gaven met al even dolgedraaide reacties van het uitzinnige publiek, maar tussen al dat rockend geweld was er gelukkig de pagan folk van Merzhin trokken we toch huiswaarts.
De zo wekte me reeds vroeg en na een deugddoend douche genoot ik van een lekker potje koffie en een boterham op mijn zonnig terrasje. Wat latr kwmane mijn ouders mijn gloednieuwe gordijnen hangen en een spot in mijn slaapkamer en een lamp in mijn kelder en zo ben ik al weer een stuk beter geïnstalleerd.

Momenteel ka ik bijna geen papa meer zeggen omdat we net overheerlijk gaan eten zijn in een chinees van Sint-Eloois-Vijve. Eorme porties en ook wat duurder dan de doorsnee chinees maar ook stukken beter. Al zat er daanr een oude man met baard en lang haar in een veelkleurig marcelleke opeens luid te boeren. Hij deed me denken aan die worstelaar op MTV. E bon, publiceren voor mijn pc weer de geest heeft terwijl ik net druk bezig ben!