Jeronimo's Cage of Thoughts

De wijvenweek loopt langzamerhand op zijn einde. Langzamerhand, want de overkill aan bloggende wijven is wel heel groot. Een tsunami typisch vrouwelijke blogs overspoelde de blogosfeer en laat een dikke vrouwelijke blogsliblaag na. Leuk om lezen hier en daar al grasduidend door mijn feed. En hier en daar ja nieuwe blogs ontdekt die ik wel op tijd en stond zal blijven lezen.
Er is grote nood aan iets oermannelijks nu. Can't stop the Metal now!
Mijn review van Conquest of Steel, Trechfoot, Soulsteeler in de Frontline, Gent van afgelopen donderdagavond staat online!
Ondertussen drongend ook de noodzakelijk aankopen zich op en ben ik deze ochtend aan de nog gesloten deur van de Krëfel gaan postvatten om me een W610i aan te schaffen met return van mijn oude nokia 3310, kwam het op 129 euro. Ik betaalde eerst een voorschot omdat ik blijkbaar bij aankoop mijn oude gsm moest afleveren, zodat ik nog eens op en neer kon rijden. Gelukkig is mijn auto goed hersteld en rijdt hij weer als in tijden van weleer en is hij volgepropt met bananendozen geschikt voor mijn verhuis volgende week die ik ging ophalen in het huis van de zus die ze al van de zolder had gehaald, omdat ze nu op weekend is met haar schoonfamilie. Ter loops nam ik eens een kijkje in hun tuin om te zien of het killerkonijn Joske aka de josmans nog eten genoeg had. Hier en daar lag er nog een blaadje salade op het terrein van de Grote Slokop. Hij kwam nieuwsgierig aangehuppeld maar dit keer aaide ik hem niet, de pijnlijke knauw in mijn duim van de verleden keer indachtig.
Twee auto's heb ik ook gewassen en boodschappen gedaan. veel interessants valt er dus niet te vertellen over dit weekend. Straks eten we nen natten 'orink mé friet'n en misschien dat mama die de baas over de afstandsbediening is, instemt om naar Harry Potter te kijken. Gisteren wou ze Pearl Harbor zien, maar ik denk dat ze evenveel in slaap is gesukkeld als de film werd onderbroken door ongelofelijk irritant lang durende reclameblokken. Mijn nieuwe gsm ligt op de te laden. Daarnet nog gebeld naar de Krefel om te vragen waarom ik die gratis bluetooth speaker er niet bij gekregen heb, zoals de folder aangaf. Blijkbaar moet ik dat via de site van mobistar bestellen door mijn aankoop gegevens in te vullen. Straks eens proberen. Ik ben base. Ik kocht die gsm wegens redelijk funtioneel voor die prijs en quadband en mp3speler en walkman 2.0 en allerlei snufjes. Bon, ik kan nu ten minste overal ter wereld bellen. Jammer dat je die software die op mobistar is afgestemd er niet uitkrijgt, maar daar lig ik niet zo wakker van.

Ondertussen droom ik ook lekker weg bij de fado cd's die mijn zusje voor me van de bib meebracht. De verrukkelijk warme Ana Moura en de lieflijk melancholische klinkende Cristina Branco. Luister bijvorbeeld naar dit wondermooie Redondo Vocábulo: saudade es mi vida!

Het gaat van kwaad naar erger met de NMBS. Na een hele week geen enkele trein die op tjid reed, was het donderdagochtend weer zover. De trein van 8u11 had heel veel vertraging en het eerste vertek was de terin van 8u15. Deel 1 komt toe, deel twee komt toe. Ik sta met een collega te wachten en opeens spurt die weg naar voor roepend: "fukk, 'tis een korte!" Idd amper een paar wagonnetjes lang is deel twee dat sowieso zelfs in volle lengte propvol zit. En nu dus overvol. Rechtstaan tot in Brussel, maar toch redelijk vlot daar geraakt, vlot in de zin van, met niet minder getsaffel dan ze doen sinds december. Blijkbaar is de dienstregelnig ook officieel met 5 minuten verlengd, en dit in tjiden van moderne techniek en vooruitgang waar verplaatsingen via openbaar vervoer in feite steeds sneller zouden moeten gaan. Donderdagavond was er dan de breuk in de bovenleiding wegens de harde wind? Ik waaide alvast weg toen ik 's middags even buiten kwam om een frisse neus te halen. De treininfrastructuur ook blijkbaar. Samen met Renaat Landuyt spoorden we op een slakkegangetje via Liederkerde, Denderleeuw, Aalst en Wetteren naar Gent. Ondertussen las ik alle delen van de Knack van Panda. Chance dat Panda me vergezelde , gedeelde smart is halve smart. Ik had geen zin meer om te shoppen, mar ik had geen eten meer dus dan maar een casacomo lasagne opgewarmd en wegens de kleine portie ook voorgestoomde krielaardappeltjes op provencaalse wijze gebakken in mijn pan. Ik heb mijn togn en lippen verbrand verdikke. Met als snack nog wat chocolade, grill-chips en olijven tijdens de "Rise of the Machines" waar ik ontgoocheld ben over Claire Danes, waar ik ten tijde van "Romeo and Juliet" verliefd op was. Ruim 12 jaar later moet Claire ongeveer mijn leeftijd zijn, maar ze ziet er veel te volwassen vrouw uit naar mijn zin, too grown up, jeugd vorobij, damn. Not my type anymore, mss moest ik nu 40 zijn. Lol.

Soundtrack for the Fado Attack
- Ana Moura - os búzios
- Ana Moura - O fado da procura
- Dulce Pontes - Fado portgues
- Mariza - meu fado meu
- Sofia Barbosa & Joanna Melo - Povo que lavas no rio, persoonlijk vind ik dit een schitterend nummer....

En heb ik behalve wat gezaag, nog leuk nieuws te melden ook? Ja hoor, Comedyzone vanavond, waar u al de hele week reviews van leest op Gentblogt. Gunter Lamoot en Ter Bescherming van de Jeugd komen hedenavnd langs om me op de lachspieren te werken. Mag ik hopen.
ondertussen hebebn al enkelen onder jullie gedichtjes ingezonden op gentblogt, waarvoor dank. Publicatie komt er aan!

Ondertussen kun je mijn review van de charmante sexy Ana Moura hier op gentblogt lezen, nadat jullie mijn review over de getalenteerde flamencodanser Alvaro Paños eerder al konden lezen.

Over de NMBS heb ik maar 1 keer klagen deze maandag. Vanochtend weer veel te laat 10 minuten in Gent en bijna het dubbele naar mijn mening in Brussel-Noord. Deze avond ging de NMBS mij niet hebben. Ik nam express een trein vroeger. Die van 17u15. Die is immers altijd al weg als ik toekom voro die van 17u23. En ja hoor, samen met mijn toevallig onmoette projectgenootje nam ik de trein van 17u15 die bijna stipt was en ook nog eens vlot in Gent-Sint-Pieters arriveerde!

Ik ging meteen aan de kook. Niet van woede maar uit eetlust. Ik kocht een pak zoete ajuinen, een rode parika, een doosje champignons, twee tomaten, twee stronken witloof, twee pakken sojascheuten, olijven en hup aan mijn fornuis bereidde ik wok met 1/2 pak champignons, 1/2 ajuin, 1/2 rode peper, 1/2 olijven, 1 pak sojascheute, 1 zakje basmatirijst en een pittig gekruide veggieburger. Toch wel veel voor 1 persoon. Van geen keure dat er zoveel eten wordt wegegsmeten, zoals ze onlangs nog in het nieuws zeiden. Wel goed dat die nieuwe Single Euro Payments Area er komt met eenvormige europese overschrijvingsformulieren en andere bankverrichtingen. Dit geheel ter zijde. waarom slachten mensen mekaar af in Kenia, wat gaan de Belgen doen in Tsjaad, Waarom wint Tom Boonen weer zijn eerste rit, waar zou zijn 16-jarig lief zitten? Waarom stuurt iedereen mij de naaktfoto's van Ann van Elsen? Zou ik nog eens naar de film gaan en met wie? Waarom wil de NG-A Gent onafhankelijk? Waarom zijn zij tegen de Westfluten? Ik denk dat het hen aan intellectuele ontwikkeling ontbeert. Zal ik dezen avond naar de "man van phaedra" kijken? In de voorfilmpjes deed alvast een oude pervert mee, zo leek het wel, maar dat was de man van de jury. Bon ik vind Phaedra er goed uit komen. Ooit was dat mijn idool samen met Cindy Crawford, en nu zou het ze het mss weer kunen worden lol. teenage dreams.

Het is vandaag ook de negende gedichtendag! Zend jullie gedichtjes in op gentblogt! Inzendingen worden gepubliceerd in de komende dagen!

Het was me het weekje wel. Of ze zo verschillend was met andere weken weet ik niet, ik weet alvast dat ze vrijdag in mijn kleren zat. Ik steek het op de NMBS. Ik ga er verder niet over zagen. Met een zware kop trok ik dan ook naar de handelsbeurs om er te gneiten van de jonge Andalousische bailaor Alvaro Paños. Mijn review vindt u zondag op gentblogt. Deze week kocht ik nog steeds niets in de solden. Ik kocht wel enkele trunk-slips in de C&A. Thuisgekomen legde ik ze op mijn eigen slips en merkte dat ik mezelf toch wat overschat had. De volgende dag ging ik ze dan maar inwisselen voor "S". En ook die zijn een stuk ruimer dan de "S" die ik al had van een ander merk. Maar kom. 't is een schoon model en pikzwart. Dat staat me wel. Nee ik geef geen geld uit aan onderbroeken, het is toch maar om scheten in de laten. Daarvoor is de C&A goed genoeg. Bovendien heb ik mijn peperdure nieuwe jeansbroek nog niet eens aangedaan. wegens het rotweer. Dat doet me denken aan mijn opa die zijn BMW niet uithaalde als het regende. Bij wijze van spreken. De heerlijke sterke koffie van deze ochtend, of eerder middag, want ik heb tot 11u geslapen, tot het klokkengelui van de Sint-Pieterskerk me wekte, deed enorm deugd na mijn verkwikkend heet badje. Deze avond ga ik naar de housewarmingparty van deze kerel en zijn wollie konijn. Gelukkig zullen er nog mensen zijn die ik ken en morgen ben ik weer in de handelbeurs te vinden. Dit keer niet voor flamenco maar voor Portugese fado van Ana Moura. Maar nu eerst naar Kortrijk naar de mama en de papa.

Dit weekend heb ik ook mijn foto's kunne bekijken die mooi verpakt in een enorme doos via foto.com zijn toegekomen. Eerste indruk: knap werk voor dat geld. tweede gezicht: nog steeds knap werk: er zit zeker genoeg detail in de foto's al lig dat ook aan het fototoestel natuurlijk, verder ben ik over het algemeen tevreden over de kleuren al vind ik dat het iets levendiger mocht zijn en meer gesatureerd, ik meen een eerder grijze waas te merken op de foto's in de zin dat ze wat helderder mochten. Wit is af en toe wat grijsjes en de lucht is niet zo helblauw. In ander eomstnadigheden bv mijn concertfoto's heb ik dan weer amper opmerkingen te maken. Hier en daar lijkt de uitsnijding niet zoals ik de foto had getrokken. Edoch voor zo'n miniprijs mag een mens niet klagen. Wil je dat iedere foto perfect is dan moet je naar een fotograaf en de foto verschillende keren opnieuw laten afmaken tot je tevreden bent. Zo deed ik dat vroeger met film. Ik zie, nee die kleuren zijn niet goed, dat moet er zo uitzien en dan deed de fotograaf dat. Voor de toenmalige 25 BEF per foto mocht dat wel. Ik heb ook gemerkt dat er enkele foto's dubbel zijn afgemaakt. Dat kan aan mij liggen, gelet op het feit dat ik bepaalde foto's dus drie keer heb opgeladen of meer omdat het niet lukte. Of er ontbreken weet ik niet. Ik ken niet alle 962 foto's van buiten. Ik moet ze nu nog ordenen. echt in volgorge zitten ze niet, amar op de kerzijde staat het serienummer dat ik hen gegeven heb in lightroom. Nice nice. Ikke blij!

Op de dag des heren zat hij in zijn luie zetel aan zijn ballen te krabben hij bekeek de grootste bal en zei:"verdikke, wat roert daar in het struikgewas?"
Veel geruis op de aardse bodem van klei waaruit wij allen ooit als negers werden geboetseerd en dan in een zondvloed door 't riool gejaagd behalve baardmans en zijn ark die nu kerstman en sinterklaas tegelijk is en zichzelf daardoor bij momenten voor de voeten loopt.
Ik heb al zo'n idee wat l'arche de Zoe de mosterd haalde. Heu de muizestrontjes, bedoel ik.
Verder deed ik wat geboden was die heilige dag. Ik sliep of eerder ochtendmijmerde dagdromend onder mijn dik warm knus donsdeken, opeens de gedachten indachtig dat ik voor 't eten best thuis was als ik nog warm eten wilde. Quod erat.
Zodoende sprong ik in mijn kleren en mijn auto en tufte ik gezapig aan 2000 toeren de E17 op terwijl menig haastige SUV me voorbijstoof. Eens mijn dieselmoter warm gedraaid was stoof ik hen uiteraard weer weliswaar voorbij ettelijke minuten later.
Moe dat ik was lui en loom. Maar niet weemoedig, noch triest.
Tevreden en voldaan kon ik op mijn weekend terugblikken. Tijdens nietsdoende momenten hield ik me onledig met het deleten van overtollige foto's, want blijkbaar heb ik amper 11 gig over op mijn harde schijf, die van mijn pc wel te verstaan, niet in mijn zaagselkop die materie opzuigt als een zwart gat mocht er evenwel interessante materie op te zuigen zijn. Quod non.

De aankoop van een externe harde schijf dringt zich op. Evenals het een betje verder stappen i nhe leven, maar daar durf ik nog niet aan te denken.
Ik heb ook andere beslommeringen aan mijn kop. De appartementjes die te huur staan, vliegen de deur uit alvorens ik de kans heb die ook maar te bekijken. Frusterend. Zoals gezegd, zie ik momenteel een beetje af van mijn aankoop omdat een verhuis zich ook al redelijk opdringt. Ik kan in uiterste nood nog altijd onder een van de Gentse bruggen terecht. Een geruststellende gedachte. Zaterdag ging ik iemand afhalen aan het station nadat ik al een uur of wat in het zonnige winterweertje aan het snelwandelen was door de stille straten op zoek naar "te huur". Helaas veeal chique dingen boven het budget. Toen ik de menigte aan het station zag, viel het me in dat ze de posttoren gingen opblazen. Blijbkaar was er al vertraging opgelopen. Ik liep vlug de stationshal in waar ik mijn gezellin aantrof, en dan besloten we te wachten, er waren toch geen trams richting centrum. Toen onze voeten al bevroren waren en de zon al bijna onder de spoorwegbrug verdwenen, klonk er plots een enorme knal en zagen we nog net een stuk gebouw compleet ineenzakken. Spectaculair en heel kort tegelijk. Een warme chocomelk en een woudvruchtenthee in mijn geval in het Oeverloze Eiland, warmde onze leden weer op.
Tegen zessen arriveerde het dansend leven en nog wat later zaten we ook met josie en egel te tafelen in de Pane e Vino, waar van het telefoonnummer in de restaurantgids van de 09 niet klopt, maar dat voor de rest ferm aan te raden was. Al liep de reservatie niet van een leien dakje toen ik noch frans noch engels kon spreken en telkens de neiging had om spaans te brabbelen aan de telefoon tegen de nderlandsonkundige kelnerin. En dan was het tijd voor een lekker gezellig foto-avondje. Gezelligheid moet je altijd uitpersen dus ging het van bij mij naar "den boot", zowaar een van mijn stamcafés geworden en nog daarna ging het nog met de uitgaansbeesten naar de vooruit om wat na te kaarten. Met als gevolg dat ik de hele zondag lui was. Tot mijn broer me wakker maakte, ik hem en zijn lief wat koffie zette, we besloten even bij de zus haar nieuwe plaatsje binnen te wippen om dan weer te tafelen bij mij thuis. Ik weet waarom ik graag naar huis ga, we zijn daar altijd welkom, jan en allemaal springt daar binnen en we hebben het daar lekekr fijn, keuvelend bij koffie of lekker eten. Heerlijk o zo'n koude kille winterdag.

Mijn draad ben ik al lang verloren maar hedenochtend was ik onwaarachtig vroeg wakker, was ik om 7u50 al in het station, bleek er een trie te zijn afgeschaf t en andere in ferme retard, waardoor ik zowaar weer moorddadig werd tot ze opeens een extra trein inlegden. Wat een pluim voor de NMBS en zo kwam het dat ik de maandag niet zo heel groggy was. Bealve van constant te horen dat er al iets weg was. aargghh! Een weeral italiaans restaurant om te lunchen over de middag met vrienden die het veel te druk hebben was toch een leuk intermezzo. Maar morgen is er weer een concert in de handelsbeurs. Cristina Branco en haar Portugese fado zullen de snaren in mijn gevoelig zieltje bespelen tot een melodramatisch romantisch-melancholische serenade...