Jeronimo's Cage of Thoughts

Zalig paasweekend. Opstaan en meteen in de zon liggen bakken, ontbijten met heerlijk verse koffie, en dan in de namiddag na het gekuis en het geboodschap met Reus en Feetje de auto in richting Bergen voor het tweejaarlijke fantasyfestival Trolls et Légendes. Weeral een kleurrijke en gezellige bedoening met een catering vol trage walen en vettigheden aan veel te hoge prijzen. U beeldt het zich in. Er staat amper 5 man aan te schuiven en het duurt een vol kwartier tegen dat je aan de beurt bent. Later op de avond: een rij van honderd mensen, tussen twee concerten door, kon ik niet wachten en ik deed iets heel gemeens: ik stak de hele rij voor en overleefde het, ik kreeg zelfs geen opmerking. Laissez faire, laissez passez, c'est quand-même quelque chose en la Wallonie. ;-) I liked it. De concerten zelf waren helaas niet je dat, maar Qntal was wel de moeite waard op te lijven wachten. Ceilí Moss, een Waalse lokale folkband beet de spits af met hun doornsee folk. leuk als opwarmer omdat het de eerste muziek was die we hoorden, na drie liedjes zocht ik het publiek maar op.
Louisa John-Krol, een australische zweefteef bracht knappe sfeervolle etherische muziek met eeenvoudige begeleiding door enkele charmante dames, vooral visueel in orde dus.
Daemonia Nymphe, voorspelde veel goeds, maar helaas voldeed enkel visueel aan de verwachtingen. Te korte te weinig uitgewerkte songs zonder climax of uitbarstingen maakten dat deze Griekse band in feite verveelde en ontgoochelde. gelukkig zat de presence wel goed.
Uiteindelijk kwam Qntal op de planken. Syrah en co zetten meteen de toon om met de hevige sferische nummers van Von den Elben en Palastinalied in te zetten. Man, schitterend, knappe drumsectie, hevige electronische tonen die je in hogere sferen brachten en syrah die duidelijk in vorm was. Knap, knap, knap!
Veel woorden verspil ik er niet meer aan. Ik entertain jullie met sfeerbeelden.
Ondertussen genieten we met de hele familie van pasen. Al zijn er bepaalde mensen redelijk ver weg. Afstand is overbrugbaar.

Zou het niet makkelijk zijn om me in de lucht te laten vligen. Ver weg, zeilend op de winden, surfend op de wolken, naar het onbekende Verre achter de horizon van eindeloze oceanen? Meeegetrokken aan mijn vlieger van Bestemming. Destiny. Zo u wil. En van ver daarboven naar beneden kijkend, naar de krioelende mierennesten hier beneden. Een ander perspectief dat je kijk op de dingen verandert. Hoe makkelijk zou het niet zijn. Helaas krijg ik de vlieger niet makkelijk in de lucht. En misschien blijf ik toch maar bete met mijn twee voeten op de grond, al denk ik soms dat het leuk moet zijn eens lekker te zweven op een wolkje. Zonder weliswaar hard te vallen eens de wolk in regendruppels op de harde aarde uiteenspat.

In elk geval volgende weke heb ik eindelijk eens een week verlof aangevraagd. Te veel verlof op overschot en ik ben al ruim een half jaar aan het werk zonder noemenswaardig verlof genomen te hebben. Het zijn immers Gentse Feesten, waar u alles over verneemt op gentblogt. Ook dit jaar zijn onze reporters weer klaar om uit te zwerven over de hele stad en u te voorzien van tips en tricks en foto's en woord.

Het eerste weekend geef ik alvast forfait. Samen met Reus en Feetje zit ik namelijk in Keulen voor een heel gothicweekend. Amphi fest, here we come!

Les Anthinoises was zalig. In alle opzichten. We genoten ten volle van de prachtige locatie middenin de natuur van de beginnende Ardennen ten zuiden van Luik, van de geweldige muziek en sfeervolle optredens en het dolenthousiast publiek dat evenredig hatelijk en ergerlijk was door het constante oorverdovende geroezemoes, zelfs tijdens de meest intieme nummers. Gelukkig ondergingen de artiesten het gelaten. Als ze al een poging deden om te converseren met het publiek, hielden ze dat na drie nummers voor bekeken want niemand hoorde hen...zeer spijtige zaak. Enkel Sic van Omnia trok het zich de zaterag niet aan en ging er met zijn abominabel frans tegenaan. Maar dat maakte de pret er niet minder op. Ik kan er nog altijd niet bij dat men in een boerengat in de Ardennen bij Sprimont zoals Anthisnes een heus festival houdt met kleinschalige maar gezellige middeleeuwse markt tussen de huisjes en de typische Ardense herenboerenhoven. De geur van de aarde die je 's nachts kon opsnuiven toen de geur van vette hamburgers en worsten al opgelost was. I felt Eternity.
Goede zaakjes deed ik niet, behalve de cd van Elane kopen in twee seconden. Meer tijd om te kijekn anar de cd's had ik niet. Toen ik laat op de avond eens langs het merchandisingkraampje liep ontdekte ik de budgetvriendelijke prijzen en ik betaalde slechts 13 euro. Blijkbaar was het het label Equilibrium Music, waar ik mijn cd's van the moon and the night spirit besteld had. Deze groep was samen met Faun, een van de redenen waarom ik tot ginder was afgezakt. Erg knap optreden deed die groep maar Agnes is zo verlegen en het is heel moeilijk haar schattige lieve glimlach te fotograferen. Faun deed het helaas zonder Elisabeth en Fiona had er al beter uitgezien, het licht was afschuwelijk en dit gecombineerd met rook levert foto's op om weg te smijten, helaas, want het optreden mocht er best zijn. Al was het wennen aan de viool. Jammer dat ze de mist in gingen door geluidsproblemen of het rumoerige publiek tijdens een van hun beste nummers ooit. De melancholische ballade "egil saga" waar ik kippevel van krijg. Estampie van Syrah en Michael van Qntal verrasten niet alleen door hun iets heviger muziek dan van een puur neo-classiek kamermuziekorkest, maar ook door de extra vocalen van de heerlijke Elisabeth die ik had gemist bij Faun!

Mijn avond was goed, laat dat duidelijk zijn. Na een redelijke nacht in ons bedevaartsoord en dito bezoek daaraan en een uitermate heerlijk ontbijt trokken we naar Luik de muren van trappen op en af en ook de winkelende binnenstad in het heerlijke zonnetje. Een lekker slaatje in een bar met blonde barvrouw met sexy netkousen en wat frisse drank. Wat wil een mens nog meer in deze eindelijk begonnen zomer?
Al flitsen de machtige bliksems hier al uren door de zwarte nacht.

Ik had nog meer cd's willen kopen, maar gelukkig had ik mijn slag al geslagen vrijdagnamiddag in de music mania Gent: 9 cd's vol metal voor amper 32 euro. Een mens koopt dan al eens brol voor zo'n weggeefprijzen. Uitschieter tot nu toe is Unleashed, een Zweedse deathmetalband die ik al sinds 1995 niet meer volg maar opeens opnieuw de ondergrond is binnengestormd. Death metal door oudjes: het rockt als nooit tevoren!

's avonds was er heel wat meer volk dan de dag ervoor. Gelukkig, want in feite was het gisteren in de eerste uren van de avond maar zielig, meer mensen van de organisatie dan publiek.
De Tent ging compleet uit de bol bij de hevige folk/rockbands van die avond die een dolenthousiast optreden ten berge gaven met al even dolgedraaide reacties van het uitzinnige publiek, maar tussen al dat rockend geweld was er gelukkig de pagan folk van Merzhin trokken we toch huiswaarts.
De zo wekte me reeds vroeg en na een deugddoend douche genoot ik van een lekker potje koffie en een boterham op mijn zonnig terrasje. Wat latr kwmane mijn ouders mijn gloednieuwe gordijnen hangen en een spot in mijn slaapkamer en een lamp in mijn kelder en zo ben ik al weer een stuk beter geïnstalleerd.

Momenteel ka ik bijna geen papa meer zeggen omdat we net overheerlijk gaan eten zijn in een chinees van Sint-Eloois-Vijve. Eorme porties en ook wat duurder dan de doorsnee chinees maar ook stukken beter. Al zat er daanr een oude man met baard en lang haar in een veelkleurig marcelleke opeens luid te boeren. Hij deed me denken aan die worstelaar op MTV. E bon, publiceren voor mijn pc weer de geest heeft terwijl ik net druk bezig ben!